2413 resultaten.
stil
netgedicht
3.7 met 35 stemmen
2.780 ‘jij houdt je mond, laat mij maar voor je praten’
gehoorzaam zwijg je, met gebogen hoofd
het laatste vuur raakt langzaam uitgedoofd
wat ben je oud, te oud haast om te haten
zij voert het woord, jij luistert en gelaten
bezwijk je, van de waardigheid beroofd
een leven lang heb jij voor haar gesloofd
de kosten blijken hoger dan de baten
zij…
Zo heel jij mij
gedicht
2.9 met 143 stemmen
55.606 je maakt het huis
blij bij de deur,
omhelst haast
het adres.
je veegt de aarde
uit ons bed,
zoekt mij
onder het laken,
ziet wie ik ben.
voorspelt geluk
baadt mij in rust.
zo heel jij mij
al jaren,
geneest mij
door te zijn.
jij spreekt de taal
die ik versta
hoort de seizoenen
in mijn stem,
aan mijn adem
wat ik denk.…
Tijd voor ons
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.518 en kunnen we even wat bijpraten
Wanneer je handen me dan strelen, warm en zacht
duurt de nacht lang voor ons allebei
Na afloop kijk ik naar je met een lach
je zegt lieve woordjes en ik voel me vrij
Daarna sla je je arm om me heen
het lijkt alsof je me nooit meer los wilt laten
en voldaan blijven we liggen ......wij alleen
je drukt me haast…
Kleine wereld
gedicht
3.1 met 39 stemmen
25.717 Hoogspanningslijnen zijn
haast uitgedund. De vogels zijn vervlogen.
De roodoranje zon hangt laag te drogen.
Gemengd met mist doen dingen minder pijn.
Bij elke stap ontstaat een stukje sloot.
De koude doet de wateren kalmeren
en Marokkaanse meisjes bestuderen
het verse ijs. De vissen willen brood.…
Villanelle voor mijn vader
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.656 Als een kruipend gif heeft de weerzin
haast de gloed in je ogen gedoofd,
ijl onder het maanlicht de nacht in.
Dwalend en dromend van je begin
ben je nu door morfine verdoofd,
vlucht voor de strompelende waanzin.
De dood wordt je nieuwe gemalin
al heb je steeds in het leven geloofd,
ijl onder het maanlicht de nacht in.…
stadsontwikkeling
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
1.369 dit is een prachtig bos, haast ongerept
met vogels, vlinders en volwassen bomen
de schoonheid naar een eeuwenoud recept
hier kunnen minstens vijftig villa’s komen
dat duingebied, de onschuld niet verloren
nog rusteloos, zoals het altijd was
met stuivend zand en vrolijk wuivend gras
de ideale bouwplaats voor kantoren
dat landgoed, nog zo…
Aan een verouderend Meisje.
poëzie
3.6 met 18 stemmen
3.674 Naar Ausonius.
’k Zei duizendmaal, Lycoor, de tijd gaat vliegend om:
Besteed uw jeugd, ’t is tijd; haast naakt ons de ouderdom.
Vergeefs! gij loecht mij uit. Nu sloop om wollen sokken
De grijsheid ons op ’t lijf, en jeugd en bloei vertrokken.…
seizoen-gebonden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
985 ik voel de aarde aan mij zuigen
als mijn armen zich willen verheffen
het zou de hoop zijn die wil juichen
om niet de stilte van de winter te beseffen
maar seizoenen zijn niet te verplaatsen
net zo min als ik mijn gemoed kan kleuren
mij in een gewenste vrolijkheid te haasten
om te reiken naar vergelegen lentedeuren
o, zeker, ik heb weet…
Als alles eenden is
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.568 Ze peilen alles lichter dan lood
een aard die ik haast benijd.
Het fruiten van brokjes
in het zo smeuïge water
passeert de keel in slokjes
gevolgd door olijk gesnater.
Eenden kwekken er los op los
triomfen vieren ze ongedwee;
ze spatten elkaar met verendos
en hebben de vogelvrijheid mee.…
achtergebleven
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.477 weg naar
la Place de Liberté
toen liep ik hier ook
gedwongen mee
unter befehlen
berooid met z'n twee
met nog meer, velen,
wij, schaduwen van schrik
als opgejaagd onteerd vee
ik nader de hel
het plein van ontvoering
de laatste blikken
van herhalende ontroering
de kelen die schreeuwen
onder drukkende verstikking
ingesloten door haast…
Voor dag en dauw
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.912 Noch naar de zeilen die Harfleur haast binnenglijden.
En eenmaal bij je grafsteen leg ik een boeket.
Van groene hulst vermengd met bloesemende heide.…
Droma
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
554 Wanneer het laatste licht gaat slapen
gaan de zware gordijnen toe
weer sluit zij de donkere dagen
haar ogen zijn zo hopeloos moe
in plaats van het schaapjes tellen
telt zij de spijlen van het bed
met één druk kan zij om aandacht bellen
maar haast heeft het ontbijt al klaargezet
de po-stoel is allang in ruste
grauw en grijs, een dode kleur…
Staren
netgedicht
2.0 met 107 stemmen
5.999 Praten lijkt haast overbodig,
Lichaamstaal doet al verkeren,
Toch blijf je het proberen,
Vind je het bovenal nodig,
Wil in woorden te formeren.
Straks zijn deze zinnen verjaard.
Nimmer raak ik uitgestaard,
Genietend van al wat je bent.…
Weerzien
gedicht
2.2 met 82 stemmen
29.464 Het geeft niet wie er wie bij toerbeurt achternaging,
haast altijd waren de verbindingen beroerd.
Een tijdlang heb ik zelf gedacht dat het zo hoorde,
dat je elkander mist om bij elkaar te zijn;
na jaren, in de heftst, weer in dezelfde trein,
denk ik alleen maar dat we niet zo erg goed spoorden.…
Spinnewiel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.106 Het was de kleinste hoek der tijden
die men zo vaak had ontweken
en waar werken en gebreken
lagen van de dwazeling
die er zijn zijden draden spon
langs wielen die er haast bezweken
en waar engelen voorzagen
waar zijn wakeland verging
Het was een speldenprik die viel
om lome ogen uit te steken
van de tijd die er verstreken
werd gespaard…
Eeuwfeest
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
3.599 Wat een haast!
Ravijndiep haalt-ie adem en hij blaast
de kaarsjes en z'n laatste adem uit.…
De vrouw zonder baan
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
882 Ze stond vlak naast hem maar haast niemand kende haar.
Een jubileum blijft een kwestie van perceptie.
Hoewel ze zelf ook al die tijd haar steentje bijdroeg
en sinds haar jeugd voor iedereen had klaargestaan,
werd hij gelauwerd als de man die zelfs zijn baan
zo toegewijd was dat hij nooit of zelden vrij vroeg.…
Broeierig en loom
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
497 Ik zou haast niet anders dan hier willen blijven
mij op de lome hartstocht laten drijven
naar lentebruid in haar smaragdgroen bruidsgewaad
Bedwelmd door lentegeur en amandelzaad
odeur van madelief, sering of prunusboom
lentemiddag in bos, broeierig en loom.…
De rozenkrans
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.203 gister verliet ik mijn huis
van dromen en verlangen
ook de straat bleef leeg
geen leven wist ik te vangen
zie weer de steegjes
waardoor ik liep
in jonge jaren
het was toen al
dat ik haast dagelijks
in eenzaamheid sliep
seizoenen waren als elastiek
of doods in de rek
leerde slenteren
zocht kontakt in denken
bladzijden vol
met verlaten…
Uit elkaar
hartenkreet
3.6 met 56 stemmen
3.892 Nu is het niet meer één maar twee,
niemand die het ziet,
maar ik zie dat de ander geniet,
mij inruilen voor een ander,
weglopen als ik tegen ze praat,
gemener kan haast niet.
Niemand die het ziet,
maar ik zit vol met verdriet,
mijn onzekerheid wordt erger,
ik word steeds stiller,
voel me buitengesloten,
maar wat doe ik verkeerd?…
Slakkengangetje
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.303 Ik geraak haast niet vooruit
en toch zou ik zo zielsgraag
er nog aankomen vandaag.
't Is niet dat ik altijd klaag
maar daar bij de beukenhaag
is er een feestje bij de buren
en het is nog zeer de vraag
of 'k er geraken zal vandaag.…
Prijs
gedicht
2.3 met 406 stemmen
59.368 Ik ben verzot op literaire prijzen
Van AKO en van Libris tot Nobel
Als het aan mij ligt zit zo'n jury wel
Haast elke week een winnaar aan te wijzen
Steeds als ik op tv weer van die grijze
Belezen heren het gezelschapsspel
Der letteren zie spelen, merk ik snel
Hoezeer mijn haren niet te berge rijzen
Ze leggen uit hoe fraai de schrijver schrijft…
Je kunt het niet meer overdoen
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
993 De dag begint net als altijd, soms met huiver,
vaak met haast en terugdenkend
Je kunt het niet meer overdoen
De dag verloopt al dan niet synchroon,
soms gladjes soms gewoon, en overwegend:
Je kunt het niet meer overdoen.…
- Wierrook herinnering -
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
519 Aromatisch trekt de zachte wierookgeur
door de heilige, haast kerkelijke gangen,
ontvlamt, ontbrandt en verfijnt
aangenaam en troostend aangestoken
....alleen witte kaarsen herinneren
en de spirituele muziek,
terwijl de blauw-groene rook voorbij trekt
en de inspirerende creatieve geur blijft branden
blijft hangen in je neus en het geheugen…
Koninginnebal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
553 Hij haast zich, om zich aan 'r voor te stellen
en op z'n dansvraag gaat ze waarlijk in!
Hij denkt: 'Dit is alvast een goed begin'
en voelt z'n ego bij de tango zwellen.
Hij onderscheidt zich van de grote horde
doordat-ie Hare Majesteit behaagt:
de tango is een paringsdans geworden.
Hij vindt zichzelf gewiekst.…
zeg het maar aan niemand
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
665 het is bitterkoud buiten
zonder haast
stilte strooit zich
rond het lege nest, neemt een kleiner wordend
boomblad mee
het breekt op het voorhoofd van de nacht
met de blik naar boven
ik loop voorbij, blijf mezelf
zie wind blazen, sterren in gele kleedjes
langs de lengte van het huis
ik wil ze vangen, vandaag, nu
en morgen weer…
Om te huilen die ui
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
600 maar nu dus in deze pot, hij glanst, is
bleek, haast doorzichtig, hoe vreselijk
zijn lot!…
Een dichter vol zelfbeklag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
587 Dus geen hoera jippie of juichen
voor mij, het is krom mijn bestaan als
een kromme redenering, er klopt haast
niets van, ja, ik zou ook wel graag een
keer niet willen klagen, maar met zo-
veel ongeluk heb ik daar recht op.
En ook om dat te verwoorden, en
waarom ook niet?…
Najaar
gedicht
2.7 met 10 stemmen
8.030 Zij was van ieder najaar
het gekneusde meisje
en zong, onhoorbaar haast,
een notenkrakerslied: vandaag
ga ik misschien verloren.
De linten in haar waaiend haar,
papavers tussen koren ooit,
maar rood wordt bruin en
brood verkruimelt, langzaam
gaat elk meisje dood.…
BESTENDIG?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.016 Daar komt een genadevolle adem aan,
glijdt haast ongemerkt voort, maar wekt meteen:
doet oplaaien, - tot nieuw leven opstaan!…