2111 resultaten.
DE OUDE JONGEMAN
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.868 Hij was ook graag iets anders dan ’t afgietsel
van opgekookte jeugd, maar amper lauw.
Hij kleedt zich graag in iets te jonge kleren,
Gebruikt een sterk parfum, en veel te veel,
staat dichtbij, maar behoort niet tot de heren.…
stadsjutter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 de oude kar kraakt
in dezelfde voegen als
haar duwer, ze smeekt
om nieuw bloed, een laagje
lak aan antiek, de toekomst
is aan de jeugd, vers hout
de zwoegende man vloekt
op het weerbarstig hout
dat gebarsten wielen blokkeert
en zijn geleende schoenen spuwen
op zijn verweerde blaren
eigen vocht eerst schreeuwt hij
en ploetert verder door…
Verloren stilte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.643 Vanaf de wankele brug van de deugd
verliest ons oog snel zijn eindig houvast,
treurend om de voorbijgegane jeugd
torsen wij een steeds zwaarder last.
Ooit was het oude landschap ongerept,
elke voetstap een schreeuw om leven,
de sprookjesbloemen hangen nu verlept:
zinloos om ze nog water te geven.…
Oudjes aan de touwtjes
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
524 ik heb de paden
met rode bordjes
verboden te betreden
meegekregen in het
landschap van mijn jeugd
het was de deugd van
opvoeding en maatschappij
om in het gareel te blijven
de dwang van rooms en rood
in opbouw voor gelijken
die sleur was doorbroken
wij gingen onze eigen gang
kozen voor alternatief
met kleding en muziek in
een tegendraadse…
Slap geouwehoer
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.228 Miljaar, sprak opa, driewerf donders bah
de jeugd vandaag den dag, heden ten dage
kan mij maar minimondjesmaat behagen
zelfs dan nog hoor je whiihi hahaha
dat meelgedoe van al die giechelmeiden
was in mijn tijd ten strengste uit den boze
ja toen kon je nog rustig stiekem vozen
in`t struikgewas of op de mokerheide
weg met die groene blaadjes…
Haar kleur
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.361 in zilver lopen nu twee banen
vanaf haar slapen langs het bruin
ze zullen weldra gaan verdwijnen
in volkomen grijs tot aan de kruin
bleef ze lang geconserveerd
nu gaat het slijten extra snel
spanningen, met kracht geweerd
tekenen haar uiteindelijk wel
ze kan nog kiezen voor schijnbare jeugd
de haren verven in een warmere tint
maar dat…
- Nagels van roest -
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
875 Druk die je op de kop
van de nieuwe nagel uitoefent
jeugd die geraakt bekneld,
het hoofd schuin gebogen
zonder kracht, zonder macht.
Zie wel de duimspijker,
staalhard prikt het door beton
en raakt
kloppen maar dan
geen geschikte hamer hebben
blijft een gevaar.…
Kind van Goebbels
gedicht
3.1 met 44 stemmen
17.132 fascistische beul
vliegtuigen ontploften in wolken
het regende gierend metaal
hortende tanks in modder bevroren
vlammend karkas van industrie
walmende paarden in tuig van ijs
vaal masker met bloed geschminkt
neuriënd van onvervuldheid
sloeg ik op de gonzende berk
in de lederen Russische lucht
hing krakend een laatste signaal
ik mijn jeugd…
Geblokkeerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 verstikken in adem van overleven
terug is de weg geblokkeerd
voorwaarts door dierlijk instinct gedreven
geen richting bepaald naar duidend doel
slechts één brede snelweg is heilig
het eindpunt ligt ergens achter de horizon
terug is de weg geblokkeerd
een oude man staat aan de zijkant
zijn blik naar de toekomst gericht
waar tijd van jeugd…
Waarheen, ontaard gemoed, waarheen?
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.612 't Is reden dat gij vreugde derft,
Die maakt dat mijne jeugd versterft.…
Dromen, wensen...
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.766 Het onoverzichtelijk
slagveld van je jeugd
heb ik niet doen ontstaan.
Gestreden, gevochten...
Niet genoeg!
Dat is en blijft mijn zelfverwijt,
verwijt waarmee ik verder moet!
Bewaard heb jij je kinderziel
vol warme zachtheid.
Onbegrip, boosheid of verraad,
die dingen zijn je vreemd.…
liefde dichtbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.123 toen ik je niet zag
niets zag
niet dacht aan toen
maar wel wilde weten waar je was
wie je was
greep ik je hand en wandelde met je langs het water
blij met de hond blij met de jongens en herinnerde me dat ik je gevonden had en dat onze jeugd ver weg was en niets blijft maar alles terugkeert
in bed de slaap niet vattend
mijn buik tegen…
Heden aanvaarden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 Herinner mij schone voorbije dagen
van onbezorgde tijden uit blije jeugd
toen ik nog geen zorg of last hoefde dragen
een leven in vrolijke vrijheid en vreugd.
Herinner mij tijd van gelukkig leven
zingend en lachend iedere nieuwe dag
dankbaar voor liefde mij steeds weer gegeven
bewonderend elke vogel die ik zag.…
Gerecycled ?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
617 Vandaag zag ik mijn
jeugd terug en aan de
achterkant van een
grand defilé in een
onderbelichte zetting
van vensters zonder ruiten
liepen vreemde vogels
zonder snavels mee.…
Mijn vader, mijn moeder, mijn gezin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Hoe was ik
Ooit geworden
Die mens die
Ik nu ben,
Zo vaak al
Verdwaald in het
Labyrint van mijn jeugd
Pleeghuis uit, pleeghuis
In van hen die
Over mij wilden voogden,
Kind zonder ijkpunt,
Kind zonder anker -
Toch heb ik mijn
Eigen koers gevolgd,
En iedere keer de
Uitgang gevonden
Die onvindbaar leek -
Het toneel werd…
Zondag
gedicht
4.0 met 5 stemmen
14.689 De jeugd keert weer voor d' in gedachten
Verzonkene, die zich hervindt
Een warm, van onbestemd verwachten,
In zondagsstilte eenzelvig kind.
En tussen toen en nu: 't verwarde
Bestaan, dat steeds zijn heil verdreef;
De scherpe dagen, waar de flarde
Van 't wonde hart aan hangen bleef.
Niet te verzoenen is het leven.…
Kortenhoef
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.617 Een fuut komt haastig nog door de ban,
met watervrees zwemmend, alsof het zo weer
spertijd is, weer jeugd en oorlog worden kan.
Een bel ontploft zacht aan het oppervlak;
heeft ook het ongeborene al ontzetting?
Wat heb je toch met de stilte,
steeds minder beangste, verouderde man?…
Op reis
poëzie
5.0 met 3 stemmen
2.477 En vluchtige beelden snellen voorbij
En gestalten uit mijn jeugd
En ik denk terug aan onschuldig geloof,
Aan tedere kindervreugd.…
Manier om te overleven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 Wie de beloofde glans
van z'n toekomst doorstaat,
draagt een bloeiende woestijn
in de ogen, vermomd in de
schaduwen tot aan de dageraad
in waar hij tot bedaren komt en
hij de jaarringen van z'n leven kent
die echo's gevormd in de medeklinkers
en geschreven in de stemmen van de wind
tot aan de ouderdom door de jeugd
verstomd de…
ode aan een gestorven dichter
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
704 poëzie laat zich niet sterven
als de reis ten einde is
schrijft in alle talen
waar de dood te stil is
om het te verbieden
poëzie houdt niet op
als het keerpunt eenzijdig
het lichaam neemt, want de geest
van een dichter is de jeugd
die altijd blijft
poëzie is de adem van de
schrijvershand, het typt het zwart
van inkt met gele stippen…
Levensmist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 Loop door paden tussen schimmig nevelspel
Benieuwd wat ik zal zien aan het eind
Terwijl wind in dorre hout klinkt als harpspel
En achter mij bij iedere pas de tijd verdwijnt
Vol jeugd, voorjaar en zomerzon
Maar in elke boom groeit nu herinnering
En alles herleeft als toen ’t jaar begon
Kleurt duizendvoudig deze schemering
Doch voor en achter…
De olifant
gedicht
2.0 met 2 stemmen
4.575 Hij draagt me naar mijn jeugd terug toen vader
bij 't olifantenperk dit vers begon:
Nu zal ik u iets wondermoois verhalen:
Heer olifant gaat aan het koffiemalen.
Hij deed het nooit, maar 'k wist dat hij het kon.
-------------------------------
uit: 'Het dagjesdier', 1995.…
Jeugddroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
569 In de jeugd ontstaat al verloren strijd
Als de daden van de jongen
die wat anders wil
indruisen tegen wat de ander belijdt
De jongen houdt zijn wens stil
De druk van de groep is groot
Maar bijbehorende vernedering
slaat de creativiteit werkelijk dood
Het heeft dan geen enkele zin
Waarom is de mens zo gebouwd?…
gaat in drieslag af
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
777 zomaar een straat
jong spul aan
moeders hand
ze gaan en monden
staan niet stil
in samen vergelijken
terwijl ze weten
dat anderen achter
donkere ramen kijken
opgeschoten jeugd
waar een verdwaalde
vader honkbalt met
zijn zoon onder het
kritisch oog van
vrienden en hij bedient
ze met twee deuken in
een auto zonder kreuken
gaat…
Van huis uit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
541 Vreugde en liefde liefhebben is noodzaak,
bezieling al deel van je jeugd tweede natuur.
Ja zeggen tegen leven maar wat weten
mensen van mensen, van dat wat kinderen
wel weten met hun frisse en jonge gevoel,
juist buiten het feit dat ze opgroeiend mens
met geduld voor zich zelf van nature al zijn.…
Klaarheid
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
864 het is de ochtend die na lange
nachtelijke uren klaarheid brengt
het dorp en het land weer mooier maakt
de vrijheid schenkt waardoor
een heerlijk hogelijk geluk
het zijn de laatste sprokkels jeugd
ze leven in mijn hoofd
ze jagen door de dagen
en mijn bloed kent nog geen pijn
er is de eerste koffie en het honingbrood
de wijze raad van Spinvis…
wees je mijn geheime plekjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
796 in hand
jij had de verre blik van
weten en vooral vandaag
om gisteren te vergeten
ik stapte voor je uit
wees je mijn geheime plekjes
flapte er van alles uit
je kuiste woorden als niet netjes
maar ik groeide in je lach
zag ineens het kind
weer in je komen na een
leven vol met stille dromen
gestopt door jaren werkeljkheid
je was je jeugd…
jong
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
769 Onze jeugd gaat onherroepelijk voorbij.
De klokt tikt gewoon verder
zonder zich af te vragen wat is tijd.
Op een zomeravond praat je daarover
weleens met leeftijdsgenoten.
Als kind vond ik mensen van zestig stokoud
zegt iemand van zestig.…
je huid is glas, fragiel,
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.038 spraken
we koesterden kristal
geluk in stralend vonken
we spiegelden en jou vooral,
mijn beeld was meer bezonken
ik ken je pas,
je huid is glas, fragiel,
nog mag mijn adem
je niet raken aan je ziel
ik streel je met mijn woorden
transparant in hun betekenis
kus lippen die rood wijken
handen zeggen wat geweten is
je condenseert in jeugd…
Meikever
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
649 Een uur later
is hij over de rand geklauterd,
zit nu stil
op het gigantisch lanceerplatform,
klaar voor de vlucht
naar de beukenhaag vlakbij,
de meikever
van mijn jeugd.
Al middag,
de startbaan verlaten.
Gered? Helaas.…