2123 resultaten.
Primula veris.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.042 Maar neen, uw lot is een vroegtijdig graf! -
En 'k heb er vaak benijd, wie 't was gegeven
Te sterven in de lente van hun leven.…
Zinloos geweld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
478 Terug naar normen en waarden,
en zich houden aan Gods gebod,
elkaar in goedheid aanvaarden,
en niemand overlaten aan zijn lot.…
wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 sterren
oeroude grond, stenen uit de vroege ijstijd
gestapeld tot hoge wallen; tehuis voor dieren
of zekerheid voor een veilig gevoel
de fijne grijze wolkenranden werden tot
lichte voorjaarsregen, niet tragisch
wel zacht, groeizaam en voorspelbaar
en vonden rust op de naakte koele huid
het schilderij trok langzaam weg
wachtte niet of het lot…
Geluk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
744 Anderen denken dat wat kapot is, is vooral toch stuk
Bij pech snijdt zo’n scherf je zelfs tot bloedens toe
dan helen wonden tot littekens, weet je niet waartoe
In een mensenleven gebeuren zo van die dingen,
Vazen breken soms, het lot laat zich niet bedwingen
Maar ik geloof, nu de scherpe randjes zijn gesleten
ik een mozaïek zie van scherven…
Waar alles zich aan hecht?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 doorzichtig, het geheim
ligt tussen aarde en de zon,
hoop lijkt hol, geeft de honing
soms de smaak van azijn, de
hemel rijkt maar tot mijn kruin
anderen vlochten wortels om
uit de leem van as op te staan
in wat we dachten te delen
in de nectar en de ambrozijn
door de adem van de deelzaamheid
heemtuin onder een wereldstolp
in de loten…
MAANBESCHOUWINGEN.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.033 Wat het nijdig lot ons afnam,
Toch de maan gelukkig niet.
Ach! wanneer we die niet hadden,
Dieper nog ging ons verdriet.
'k Heb met Laura afgesproken:
Morgenavond, klokke tien,
Moet ge uw blik naar 't maantje richten;
Ik zal ook naar 't maantje zien.
Mocht 'k een wonderdoener wezen!…
hier sta ik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 hier sta ik dan
een oude eik
wiens takken ooit
jong en groen nog
zich verstrengelden
met een appelboom
uit de wortels
van die omhelzing
entten zich de loten
die schuilend eerst
groter groeiend later
uit onze schaduw traden
zo is vol het leven
in het kleine woud
dat wij samen waren
tot rot op zekere dag
ziek en dodelijk
mij…
Sneeuwjacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
803 gisteren oogde de polder
zo fleurig en groen
zelfs madeliefjes kon ik
in ’t gras ontwaren
zag reeds jonge loten
aan de uitlopende heesters
het voorjaar leek zich
explosief te openbaren
doch toen ik vanmorgen
mijn blik liet zweven
over ’t identieke polderlandschap
was ’t vriendelijke voorjaarsgroen
plotseling vervangen
door kil, troosteloos…
Ik ben een mens
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
587 Ik ben een mens
ik moet me aanpassen
door het lot
aan een nieuwe omgeving
doordat
ik ben gevlucht
van daar
waar oorlog was
Mijn cultuur zit in mijn bloed
mijn geloof
is groot
ik denk aan de vele mensen in nood
die gevangen zitten in kampen
niets hebben om aan vast te klampen
Ik loop hier op straat
naar de volle winkel
eens was ik…
Stille uitbarsting
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
483 Langs rotsblokken golft het op en neer
het lot van een vrije val bergafwaarts
tijdens een bulderende waterval.
Geruisloos volgt de laatste traan de rivier
introvert gevuld met het souvenir
van een klevend heimelijk icoon.…
Duurzaam levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 kruist degens in het aanbod
van ideologieën maken ons
doorzichtig, het onbenoemd
geheim huist tussen aarde en de zon,
hoop lijkt soms hol, geeft de honing
soms de smaak van azijn, vooroordeel
en mythen rijken tot mijn kruin
anderen vlochten wortels om uit de
leem van as weer op te staan, een
heemtuin onder een wereldstolp
zijn de loten…
Als aanwezigheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Al wat leeft treft eenzelfde lot.
Leven leeft spontaan weer verder,
in de vermomming van de dood.
Beiden zijn ons trouw gebleven.
Als aanwezigheid.
Vannacht.…
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Daar sta je dan eenzaam in de kosmos
doortrokken van ziekte en allerlei andere gevaren om je heen
Is er nog een weg terug uit dit aan waanzin grenzende tijdperk
de vreemde wanorde die ook ons huis is binnen gedrongen
soms hebben we geen andere keus dan ons te verzoenen met ons lot
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
iets…
Daarom bid ik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
452 en ondeugende
die ook ik verborgen houd als zo velen
omdat ik weet dat u niks doorvertelt en zwijgt
en mij zo het idee geeft dat van al wat ik heb
gedaan en ooit heb beleefd
niets is wat u mij echt kwalijk neemt
en met uw zwijgen aan mij het idee geeft
dat u stilletjes naar een algehele vergeving neigt
en voor mijn goudvissen een beter lot…
Als we toch moeten gaan?
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
518 Als ze zullen komen om
ons aan de tand te voelen
over alle wandaden, al
of niet door ons begaan,
begeerte of de schaamte
die ons teistert, onrust
die ons pelt, tot op het bot
van een kaal geraamte,
spiegel van mijn morbide
code als onvoorspelbaar lot.…
de lichtkracht van een ster
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
546 Toen Andromeda werd geofferd
Wreef Keros zich in zijn tentakels
En gluurde hij door de caleidoscoop
Toen de maagd was vastgeketend
En het verblinde monster zich verlekkerde
Kronkelde het gruwzame lot naderbij
Toen de wanhoop bezit nam van de prinses
En alleen schaarse sieraden haar lijf bedekten
Vielen Perseus en Pegasus uit de hemel…
HART VOOR DRIE LICHTEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 Ruime kalmte, waarbij spoed kwaadaardig beeft,
is een kortstondig steeds weer kerend lot,
graag door 't onbaatzuchtige voorbijgestreefd.…
De enige echte robot
netgedicht
5.0 met 105 stemmen
491 daarna verpest
haast en stress
stilte en rust en
stroomt verkeer weer
van groen naar rood
ik schouwde
als bezoeker de stad
zag in wakker worden
de transitie van mens
naar robot door
info volledig gestuurd
tussen muren van
participeren en fatsoen
om af en toe gek te doen
in een creatief
ongekend moment
waarvan kracht
en klucht de loten…
Arawn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Ik ben het lot dat wacht
aan het einde van de lange laan
waar vogels niet meer fluiten,
de duistere levensnacht.
Aanvaard onbevreesd mijn hand,
zie zonder angst mijn doods gelaat,
want ik heb ook een gevende hand
en meerdere gezichten, een lichte kant.…
eeuwige glimlach
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 zuiver en jong
is nog de wijnrank
als zich de liefde meldt
met prachtig de loten
die zij spruiten laat
rijk en vol is het leven
in het volle besef
geniet elk moment
als druiven in trossen
het terroir van de wijngaard
als seizoenen verstrijken
rijpt zich de liefde
tot donkerrood fruit
witte chocolade
dan wel kruidige rosé
van druif…
ontwricht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
251 ontwricht
Ik ben niet van hier dat is zeker
kan niet zeggen van waar
want er zit nog verdriet
het legt mij in alle luren
al die tijd heb ik het geweten
het is het beven om ons lot
waar je dit wil lezen is mij
om het even
zult het niet begrijpen want
het is niet aan u gericht
maar ga er ook niet aan voorbij
het is voor u maar een gedicht…
Afrika's jamboree
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
195 kanaries
getemde leeuwen halfzachte germanen
geen roem, integendeel, wel marokkanen
senegalezen en ivorianen
en door de var gefnuikte egyptenaren
hun onrecht was voor fifa exemplarisch
Espana zal zijn rug moeten
gaan rechten
met slimme passjes mbappé misleiden
zelfs chief ronaldo haalde 't
uit z'n lijden
moet dan lamine yamal hun lot…
Parade
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
161 ook nu zal het hart wel mijn tederheid opwekken
immers mijn lot leeft van nature achter een zinnelijke waas…
Circe's magisch receptuur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
104 ochtenduur
toen zij mij bood tot liefdesvuur
gaf Hermes mij een kruidenkuur
remedie tegen kwaad en zuur
dat mij behoedt, zolang het duurt
Immuun voor toverkollengif
van Circe's transmutatiezuur
treed ik naar voren, onverveerd
verrast, ja zelfs licht overstuur
laat ik haar eerst plechtig zweren
dat haar magisch receptuur
mijn mannen van hun lot…
Hedenlands
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
54 In uiterst inventieve combinaties
Gesmeed tot één geheel en zeer frequent
Oraal en digitaal, tot zeer recent
Veel nieuwe woorden - zonder aberraties
Zo ging de Vlaming graag weer winkelhieren
In plaats van overzeese scharrelkost
In maaltijdservicedozen met de post
Zijn vegan lifestyle sparend 't lot van dieren
Een wilde greep uit reeds…
King Lear
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.325 Giftig speeksel spat van hun lippen
Gehakketak mondt uit in een bloedbad
Ze storten zich als gemzen op de klippen
De nar spuit nog wat bittere grappen
Het lot stuurt nog wat bij
Een geval van overmacht?
Kunnen we de ontknoping nog schrappen
Met terugwerkende kracht?…
De Sneeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
813 Sneeuw, sneeuw,
Is witter dan linnen,
Trouwe dienaar
Van lot – witte sneeuw!
Toverij!
Wie ben ik en waar loop ik heen?
En verlaat ik levend dit land
Nieuwe? Sneeuw,
Witter dan een blad papier
Nieuwe. Sneeuw,
Witter dan Slavische
Woede…
Sneeuwstorm, sneeuwstorm,
Is duizend bloemblaadjes,
Duizend koepels,
Sneeuwstorm – dolheid!…
Zoals een zaadpluis door een spinragdraad
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.287 Zoals een zaadpluis door een spinragdraad,
De glinst'rende door 't glinst'rende gevangen,
Een korte poos stil trillende blijft hangen,
En dan langs lucht'ge helling opwaarts gaat,
Zo kleeft de mensenziel zich vol verlangen
Aan ijle broosheid van geluk, en haat
De vlaag van 't lot, die stuk het spinsel slaat
En voort haar jaagt tot nooit…
De nachtuil (2)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.947 Vrijheid is mijn noodzakelijk lot,
ik baad niet in modderpoelen.
Door het stof zal ik niet woelen
liever ontvang ik het genadeschot.
Eenzaamheid is zo wel mijn deel
maar zij kan me niet echt deren.
Er is immers steeds opnieuw te leren
van het leven als wonderbaarlijk geheel.…
Lichaamstaal
hartenkreet
2.3 met 28 stemmen
2.190 Je durfde nooit je hart te vergokken tot,
je in aanraking kwam met het winnende lot.
Maar als ik heel goed naar dat hartje luister,
hoor ik zacht gefluister.
De monotone klank van tik,
veranderd in de woorden; "Waarom ik?"
Zoveel mooie tanden op een rij,
waarom kiest ze die van mij.…