2383 resultaten.
TRANEN: ze; ik en jullie!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
733 Als ik wegloop om mijn tranen
loop ik weg met mijn tranen
persoonlijk vocht door eigen verdriet
Dus tranen van en voor mij
en niet van en voor anderen
Ze zouden niet weten, waar ze aan toe zijn
als ze ook nog zouden dienen voor jullie
En troosten dempt vooral de put
die veel dieper reikt dan dieper
Dus laat je eigen tranen komen
snik…
2 januari 2004-2014: verdrietige mijlpaal
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.369 De serene rust die ik ervaar
als ik naar het strooiveld staar
geeft ietwat troost aan mijn verdriet,
nog immer voelend sinds jij mij verliet
De geurende rozen in mijn armen,
terwijl winterse zon mij weet te verwarmen,
leg ik één voor één op de aarde voor jou,
mijn schat van een pa om wie ik in stilte nog rouw
Als ik Westgaarde weer verlaat…
Voorgoed
gedicht
3.3 met 11 stemmen
17.372 Geen troost valt aan het najaar te ontlenen,
de bladeren verworden in de goot
en de gelieven zijn voorgoed verdwenen.
Wie weet is ons vergund pas metterdood,
door vreemde hemellichamen beschenen,
iets vast te houden wat ons niet verstoot.
-----------------------------
uit: 'Geleende tijd', 1999.…
Aan de hand van een woord (I)
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
898 Een portie troost. Dat is het.…
Hoop doet leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
461 dan
't verdriet zal mogen smelten
zonnedagen in 't land van licht en leven
als de gouden vloed
van 't gedicht
dat schijnt als in de morgenstond
och zoete zekerheid , och helend alvermogen
sta ons bij
in 't angstgefluister
van de aardse stromen in de
schaduw die we op ons af zien komen
och klaar verstaanbaar woord
troost…
De schijn doorboort?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
505 Naderende buien die emoties
weergeven, gloort in het
landschap van het ongewisse
leven als mistige verten,
beelden verstrengeld,
lui te onderscheiden in
het dualisme van gedachten,
schaduwen staan ver van ons
of in troost nader tot elkaar
onder de maskerade van de horizon
waar alles eindigt of ontstaat
neemt hij ons de maat…
Victor Jara
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Je bracht troost, solidariteit en blijheid
voor je volk in verdrukking, dus ook voor ons.
In het stadion werd je stem gesmoord;
lachend sloegen ze juist je handen kapot.
Daarna werd je met 30 kogels vermoord,
want hun zieke geest was totaal verrot.…
EMMAÜS
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
578 als het avond wordt
en wij angst hebben om achterom te kijken
er is teveel lijden, teveel onverwerkt verdriet
blijf niet langer die Vreemdeling achter ons
maar kom heel dichtbij en maak u bekend
spreek ons met liefde aan en leer ons verstaan
wat u met uw woorden zeggen wilde
zit met ons aan voor het avondmaal
wij hebben behoefte aan uw troost…
Het begint met tover
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
265 De kinderen vragen waarom
we wonen waar we wonen
hoe we zijn gekomen
aan de antieke lamp, en waarom
ik niet alle antwoorden weet
Ik tover
er verhalen uit
levensverhalen
van pijn, verdriet en succes
met wat opschepperij
glad dichtgesmeerd, glanzend
van genoeg betekenis
om ze te laten overleven
houvast en troost te laten
geven, hoop…
Emmaüs
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
598 als het avond wordt
en wij angst hebben om achterom te kijken
er is teveel lijden, teveel onverwerkt verdriet
blijf niet langer die Vreemdeling achter ons
maar kom heel dichtbij en maak u bekend
spreek ons met liefde aan, en leer ons verstaan
wat u met uw woorden zeggen wilde
zit met ons aan voor het Avondmaal
wij hebben behoefte aan uw troost…
Balans in het extreme?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
407 Onze wereld uitgesneden
langs de sjablonen van het
het onzekere, fantomen opgeteld
ingelegd met specie van het leven
waarvan de bouwstenen in los
verband staan, zonder troost
van de vanzelfsprekendheid
niets dan het dode licht
erboven, al wat ons verplicht
raakt uit evenwicht, lijkt
van de aarde losgemaakt, een
onzichtbare schaduw…
NIET BANG ZIJN
gedicht
3.0 met 5 stemmen
4.686 Nee, dan het grotere en diepere dat ons
omringt bij het eeuwige geworstel
op het droge; dat zou wel eens de troost
van het hoge kunnen zijn. De grond
is hard, de lucht is scherp: maar zacht
zijn de momenten dat je om het kolderieke
lachen moet. Een glimlach, meer zit er
niet in. Er is een einde, er is een begin.…
Aan de Dombrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 hier mag ik blijven
aan de Dombrug over de Zwarte Nete
de kleine beek van oost naar west
het zicht op weelderig grasland
waar Canadese ganzen langzaam grazen
en winnen van het trage vee
om dit lieve laagland
om de schoonheid en de troost
om de hoge hemel blauw naast witte wolken
om nooit vreemde handen aan dit kwetsbare
om de angst…
Koffiegevoel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
691 Ze vinden troost.
Koffie vertraagt de tijd.
Koffie brengt geluk.
Blij lost koffie op!
Koffie schenkt ons vrijheid.
Koffie schept weer ruimte,
in onze volle koffiekop.
Koffie voelt ons aan.…
Levensloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
435 Verzamelt in de
levensloop
het zilt van jaren,
van het mededogen,
los van valse hoop
in een briljante
tocht op zoek naar
eilanden van de zon,
alleen door tijd bemant,
troost te vinden in
de vriendschappen
te schuilen in het
het hunkerende
bloed, wat op het
manifest van lijf
en leed geschreven,
bleven we aan elkaar…
Kerstmis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
564 het is een troost
jou naast mij
te weten
door de kuilen
van de nacht
beroofd van kracht
terwijl de
wolven huilen
als wij bij
elkaar schuilen
in de met sneeuw
bedekte
winternacht
rondom
witte sparren
pracht
een moeder
met een kindje
in de kribbe
herdacht
Hemelse Vader
heeft aan een in schuld verloren…
Veldtocht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
765 Mijn taal vertraagt in de versnelde tijd
Die mij ten den deel valt nu dat ik ga sterven
In zomerhitte zijn mijn aderen nerven
De zon speelt klokje van gehoorzaamheid
Ik ben nog jong, poëet en filosoof
Mijn pen voelt zich verwaarloosd en verlaten
Ik zoek naar troost, ontdek, krijg in de gaten
Dat mijn interesse uitgaat naar geloof
De dingen…
Tanka 6 en 7
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
423 Het bewenen
de zon gaat onder
de lucht kleurt blauw rood en geel
een hemelse troost
de duisternis valt
de moeder beweent haar kind
ze rouwt om haar zoon
samengevouwen handen
smartelijk tegen haar borst
Roger van der Weyden, Piëta ( bewening van Christus) Museum voor Schone Kunsten van België, Brussel
Het doorbreken
wolken…
Sterven
netgedicht
4.9 met 27 stemmen
777 Wanneer sterven inslapen is
De goede slaap u(w) ge-weten is
Wenst u dan nog op te staan
Wanneer rust ver-leden is
Wanneer sterven lijden en pijn voorafgaat
Onvolmaaktheid ieder treft
Geen vluchtwegen om te ontkomen
Menig hoop gaat verloren
Nalatigheid van een Schepper
Allemachtig in zijn Al-machtig zijn
Troost van gebeden
Smekend te ontglippen…
Alleen de verte wenkt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 binnen
op te merken
de lange vitrage
houdt mensen
weg van de ruiten
versluieren het zicht
ik probeer
ogen te vangen
maar ze blijven
niet lang hangen
te kort voor een
herkenning en
oplichting van iets
uit vroeger in de blik
ze gaan zonder
gezicht in de laatste
cirkels van leven
niemand die hen
de koers geeft
in omarming of troost…
Fluisteren in de wind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
789 Dan hoor ik dat je altijd dicht bij me zult zijn
En me troost in al m'n pijn.
De wind neemt ook m'n woorden mee..en fluisterde hoeveel ik van je hou.
En niemand kan ze horen..ze zijn alleen voor jou.
Ik fluister dan dat ik je mis.
En dat er voor jou een speciaal plekje in m'n hart is.…
Zoete herinnering
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
326 Stel me er keer op keer aan bloot,
Vervulling ontbreekt,
Maar m’n verlangen blijft groot,
Wijl d’herinnering nooit verbleekt,
Mij troost tot m’n dood,
Ondanks 't verdriet dat zo steekt.…
Achter de komma
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
80 Ik troostte me toen onbegrip genas.…
Onze medicus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
143 Troostte mij met zijn precieze
inzicht in de dingen,
mijn blinde vlekken
als kwalen mezelf aangingen
Al polsend maakte hij je een stukje heel
In het hofje, de kliniek
en zijn gezin
ieder had zijn taak daarin
Als in de herfst
de bladeren vielen
verzamelde hij ze,
kruiwagens vol
Tegen kou en voor de aarde
een van de weinigen die…
Rutte te traag
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
767 ‘Als Wilders weer wat roept, dan zeg ik niets
Maak hem niet groter dan hij eig’lijk is’
Met deze ‘wijsheid’ zat hij vrees’lijk mis
Na RUIM EEN WEEK verzon Mark Rutte iets:
‘O Marokkaantjes, volgens onze wet
Wordt niemand zómaar uit dit land gezet´…
Wanneer de aarde ademt
netgedicht
2.7 met 41 stemmen
623 De natuur schreeuwt
niet, ze fluistert met alles wat leeft, en wie stil is hoort in dat fluisteren iets van troost.…
Ben jij mijn maatje?
hartenkreet
4.6 met 93 stemmen
6.812 Kan jij me troosten soms ben ik zo bang?
Vind je me echt lief zoals je me zegt?
Komt alles weer op zijn pootjes terecht
Blijf jij mijn maatje kom je snel een keer?
Vriendschap is geluk dat besef ik steeds meer en meer!…
ontmoeting
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
2.622 vloeien tranen, woorden zingen
van een zoete liefde eens, een schim
haar verbitterd hart, ogen vol boosheid
zijn niet milder te stemmen
bewegen tot een traan vergeefs
vergeven doet zij nooit en niet
het hoofd blijft afgewend
halstarrig naar de bodem staren
gelaat staat op kil, hard als graniet
zij besluit en vlucht uit haat
vindt troost…
troostprijs
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
793 alles camoufleren
met handgevlochten ijdele toupet
maar weet u, die moet telkens af in bed
en zal het vrouwvolk vast niet inspireren
ook staat het vrij de scheiding te verleggen
waardoor het wijkend kapsel nog iets lijkt
doch als de woeste wind langs haren strijkt …
veel meer hoef ik waarschijnlijk niet te zeggen
dus heren, vindt uw troost…
Voor Ellen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
994 de rivieren stromen
Hoor de kikkers kwaken
en het ruizen van de bomen
Voel, de wereld houdt van me
Hij omhelst me met duizend armen
en soms krijg ik een zoen
De wereld houdt van me
zoals niemand dat zou kunnen doen
Als er een keer komt
dat er niemand meer van me houdt
Dat ik buiten word gezet, in de kou
Ik weet dat de wereld me dan troost…