voeg je netgedicht toe

Netgedichten

51

netgedicht (nr. 90.651):

Achter de komma

Mijn buik verstaat de verzonnen talen,
het staal dat het invalide huis haat.
Ze treurt het ontwerp dat in stof vergaat,
in de ochtend kauwt ze de verhalen.

Genegen blijf ik indien ze weer waakt,
haar ergernis achter de komma legt.
Wat zij moest slikken, was zo onterecht,
vooral omdat de waarheid had verzaakt.

Verborgen codes vond ze wonderlijk,
al kon verveling wel eens bekoren,
zolang het af en toe bijdehand was.

Elke regel las men afzonderlijk,
de streling op de buik werd herboren.
Ik troostte me toen onbegrip genas.

Schrijver: Wijnand Raben, 14 oktober 2026


Geplaatst in de categorie: filosofie

2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 18

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: