2384 resultaten.
God
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 God
't is niet hij, 't is niet zij
't is gewoonweg God voor mij
een beetje vader, een beetje kind
een beetje moeder en heel veel vrind
't is hulp, 't is raad
't is troost, 't is daad
mijn meester, mijn raadsman
mijn praatpaal, mijn gehoor
mijn lijden, mijn liefde
en ga zo maar door
zonder lichaam, gezicht
zonder lengte, gewicht
…
TRANEN: ze; ik en jullie!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
733 Als ik wegloop om mijn tranen
loop ik weg met mijn tranen
persoonlijk vocht door eigen verdriet
Dus tranen van en voor mij
en niet van en voor anderen
Ze zouden niet weten, waar ze aan toe zijn
als ze ook nog zouden dienen voor jullie
En troosten dempt vooral de put
die veel dieper reikt dan dieper
Dus laat je eigen tranen komen
snik…
2 januari 2004-2014: verdrietige mijlpaal
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.369 De serene rust die ik ervaar
als ik naar het strooiveld staar
geeft ietwat troost aan mijn verdriet,
nog immer voelend sinds jij mij verliet
De geurende rozen in mijn armen,
terwijl winterse zon mij weet te verwarmen,
leg ik één voor één op de aarde voor jou,
mijn schat van een pa om wie ik in stilte nog rouw
Als ik Westgaarde weer verlaat…
Voorgoed
gedicht
3.3 met 11 stemmen
17.372 Geen troost valt aan het najaar te ontlenen,
de bladeren verworden in de goot
en de gelieven zijn voorgoed verdwenen.
Wie weet is ons vergund pas metterdood,
door vreemde hemellichamen beschenen,
iets vast te houden wat ons niet verstoot.
-----------------------------
uit: 'Geleende tijd', 1999.…
Aan de hand van een woord (I)
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
898 Een portie troost. Dat is het.…
Het licht is uitgegaan
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
464 van steeds
verder weg te komen
niet meer gedragen
door lucht maar van
binnenuit in dromen
nog waren alle
plaatjes compleet in
vorm opstelling en grootte
ik kon me bewegen
maar niet meer door
lopen en staan wel in gaan
voelde me vrij
alleen afgesloten van alles
waarvan ik ooit heb genoten
sprak voluit wist alle vragen
troostte…
Emmaüs
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
598 als het avond wordt
en wij angst hebben om achterom te kijken
er is teveel lijden, teveel onverwerkt verdriet
blijf niet langer die Vreemdeling achter ons
maar kom heel dichtbij en maak u bekend
spreek ons met liefde aan, en leer ons verstaan
wat u met uw woorden zeggen wilde
zit met ons aan voor het Avondmaal
wij hebben behoefte aan uw troost…
NIET BANG ZIJN
gedicht
3.0 met 5 stemmen
4.686 Nee, dan het grotere en diepere dat ons
omringt bij het eeuwige geworstel
op het droge; dat zou wel eens de troost
van het hoge kunnen zijn. De grond
is hard, de lucht is scherp: maar zacht
zijn de momenten dat je om het kolderieke
lachen moet. Een glimlach, meer zit er
niet in. Er is een einde, er is een begin.…
Aan de Dombrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 hier mag ik blijven
aan de Dombrug over de Zwarte Nete
de kleine beek van oost naar west
het zicht op weelderig grasland
waar Canadese ganzen langzaam grazen
en winnen van het trage vee
om dit lieve laagland
om de schoonheid en de troost
om de hoge hemel blauw naast witte wolken
om nooit vreemde handen aan dit kwetsbare
om de angst…
Levensloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
435 Verzamelt in de
levensloop
het zilt van jaren,
van het mededogen,
los van valse hoop
in een briljante
tocht op zoek naar
eilanden van de zon,
alleen door tijd bemant,
troost te vinden in
de vriendschappen
te schuilen in het
het hunkerende
bloed, wat op het
manifest van lijf
en leed geschreven,
bleven we aan elkaar…
Kerstmis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
564 het is een troost
jou naast mij
te weten
door de kuilen
van de nacht
beroofd van kracht
terwijl de
wolven huilen
als wij bij
elkaar schuilen
in de met sneeuw
bedekte
winternacht
rondom
witte sparren
pracht
een moeder
met een kindje
in de kribbe
herdacht
Hemelse Vader
heeft aan een in schuld verloren…
Koffiegevoel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
691 Ze vinden troost.
Koffie vertraagt de tijd.
Koffie brengt geluk.
Blij lost koffie op!
Koffie schenkt ons vrijheid.
Koffie schept weer ruimte,
in onze volle koffiekop.
Koffie voelt ons aan.…
Balans in het extreme?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
407 Onze wereld uitgesneden
langs de sjablonen van het
het onzekere, fantomen opgeteld
ingelegd met specie van het leven
waarvan de bouwstenen in los
verband staan, zonder troost
van de vanzelfsprekendheid
niets dan het dode licht
erboven, al wat ons verplicht
raakt uit evenwicht, lijkt
van de aarde losgemaakt, een
onzichtbare schaduw…
Victor Jara
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Je bracht troost, solidariteit en blijheid
voor je volk in verdrukking, dus ook voor ons.
In het stadion werd je stem gesmoord;
lachend sloegen ze juist je handen kapot.
Daarna werd je met 30 kogels vermoord,
want hun zieke geest was totaal verrot.…
De schijn doorboort?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
505 Naderende buien die emoties
weergeven, gloort in het
landschap van het ongewisse
leven als mistige verten,
beelden verstrengeld,
lui te onderscheiden in
het dualisme van gedachten,
schaduwen staan ver van ons
of in troost nader tot elkaar
onder de maskerade van de horizon
waar alles eindigt of ontstaat
neemt hij ons de maat…
Hoop doet leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
461 dan
't verdriet zal mogen smelten
zonnedagen in 't land van licht en leven
als de gouden vloed
van 't gedicht
dat schijnt als in de morgenstond
och zoete zekerheid , och helend alvermogen
sta ons bij
in 't angstgefluister
van de aardse stromen in de
schaduw die we op ons af zien komen
och klaar verstaanbaar woord
troost…
Laat Maar Komen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
446 niet bang
volg de weg
die het leven al lang
voor je heeft gelegd
vleugjes toeval
heeft ze verstopt
wat zich plotseling als jouw
richtingaanwijzer ontpopt
misschien val je
maar ga weer staan
en loop de weg af
die het leven je laat gaan
het leven immers bepaalt
waar je voor komt te staan
niks echt niks verander je daar aan
de troost…
EMMAÜS
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
578 als het avond wordt
en wij angst hebben om achterom te kijken
er is teveel lijden, teveel onverwerkt verdriet
blijf niet langer die Vreemdeling achter ons
maar kom heel dichtbij en maak u bekend
spreek ons met liefde aan en leer ons verstaan
wat u met uw woorden zeggen wilde
zit met ons aan voor het avondmaal
wij hebben behoefte aan uw troost…
Veldtocht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
765 Mijn taal vertraagt in de versnelde tijd
Die mij ten den deel valt nu dat ik ga sterven
In zomerhitte zijn mijn aderen nerven
De zon speelt klokje van gehoorzaamheid
Ik ben nog jong, poëet en filosoof
Mijn pen voelt zich verwaarloosd en verlaten
Ik zoek naar troost, ontdek, krijg in de gaten
Dat mijn interesse uitgaat naar geloof
De dingen…
Tanka 6 en 7
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
423 Het bewenen
de zon gaat onder
de lucht kleurt blauw rood en geel
een hemelse troost
de duisternis valt
de moeder beweent haar kind
ze rouwt om haar zoon
samengevouwen handen
smartelijk tegen haar borst
Roger van der Weyden, Piëta ( bewening van Christus) Museum voor Schone Kunsten van België, Brussel
Het doorbreken
wolken…
Alleen de verte wenkt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 binnen
op te merken
de lange vitrage
houdt mensen
weg van de ruiten
versluieren het zicht
ik probeer
ogen te vangen
maar ze blijven
niet lang hangen
te kort voor een
herkenning en
oplichting van iets
uit vroeger in de blik
ze gaan zonder
gezicht in de laatste
cirkels van leven
niemand die hen
de koers geeft
in omarming of troost…
Sterven
netgedicht
4.9 met 27 stemmen
777 Wanneer sterven inslapen is
De goede slaap u(w) ge-weten is
Wenst u dan nog op te staan
Wanneer rust ver-leden is
Wanneer sterven lijden en pijn voorafgaat
Onvolmaaktheid ieder treft
Geen vluchtwegen om te ontkomen
Menig hoop gaat verloren
Nalatigheid van een Schepper
Allemachtig in zijn Al-machtig zijn
Troost van gebeden
Smekend te ontglippen…
Fluisteren in de wind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
789 Dan hoor ik dat je altijd dicht bij me zult zijn
En me troost in al m'n pijn.
De wind neemt ook m'n woorden mee..en fluisterde hoeveel ik van je hou.
En niemand kan ze horen..ze zijn alleen voor jou.
Ik fluister dan dat ik je mis.
En dat er voor jou een speciaal plekje in m'n hart is.…
Zoete herinnering
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
326 Stel me er keer op keer aan bloot,
Vervulling ontbreekt,
Maar m’n verlangen blijft groot,
Wijl d’herinnering nooit verbleekt,
Mij troost tot m’n dood,
Ondanks 't verdriet dat zo steekt.…
Het begint met tover
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
265 De kinderen vragen waarom
we wonen waar we wonen
hoe we zijn gekomen
aan de antieke lamp, en waarom
ik niet alle antwoorden weet
Ik tover
er verhalen uit
levensverhalen
van pijn, verdriet en succes
met wat opschepperij
glad dichtgesmeerd, glanzend
van genoeg betekenis
om ze te laten overleven
houvast en troost te laten
geven, hoop…
Onze medicus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
143 Troostte mij met zijn precieze
inzicht in de dingen,
mijn blinde vlekken
als kwalen mezelf aangingen
Al polsend maakte hij je een stukje heel
In het hofje, de kliniek
en zijn gezin
ieder had zijn taak daarin
Als in de herfst
de bladeren vielen
verzamelde hij ze,
kruiwagens vol
Tegen kou en voor de aarde
een van de weinigen die…
Achter de komma
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
80 Ik troostte me toen onbegrip genas.…
In memoriam matris (1)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Laat mij je kind nog eenmaal zijn
gewiegd op je armen,
de veiligheid voelen van je handen,
ruw als de stof van je schort.
Ze liggen nu naast je
op het witte laken
van het ziekenhuisbed
of ze strijken, o zo moe,
je grijze haren glad.
Ik zie de blauwe aders
en de bruine vlekken
van de ouderdom.
Je ogen van pijn en hoop,
in de verte starend…
Later
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.155 Later praten we nog een keer
over alles wat er scheelde
Dan vinden we elkaar wel weer
warmen ons aan wat we deelden
Later zal lang verlangde troost
een lach toveren uit de traan
Al dansend brengen we een toast
want oude tijden breken aan
Later zal ik mogen weten
waarom je zo vlug gevlogen was
of jouw tijd goed werd gemeten
Kon opmaken…
Volg je gevoel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
4.545 echt lieve meid
ik gun je niets liever hoor
Maar ik denk diep van binnen
dat je meer mist dan alleen dat
En als je daar straks bent
val je, vrees ik, in een gat
Maar rust zul je pas vinden
als je het ooit hebt geprobeerd
En mocht het je niet lukken
heb je er in ieder geval van geleerd
Als je dan weer terug zou komen
ook al is die troost…