6019 resultaten.
Ziekte der zatheid
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.801 Harten braken
vergeten woorden,
kotsend liegen
lippen,
pruilend over
verloren zoenen,
vinden zij passie
tussen tegels.
Liefkozend spuwen
zij charme
uit over een
stoep.
De verdronken
schrale strot,
vind liefde
op elke hoek.…
Verdragen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.087 Verloren en verlaten
ben ik mijn schaduw dankbaar geworden
zonder haar glimlach
en weet ik:
Ze is met mijn woorden
gegaan en
gevonden
door koud geluk
zal ze
straks
weer
dezelfde liefde
vragen.…
Verdiet in stilte
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
3.312 Je weet niet hoe het is
Om nooit meer haar eten te proeven,
Nooit meer haar stem te horen,
Alles leek en lijkt zo verloren,
Nooit meer de sfeer te ruiken,
Nooit meer haar knuffels te krijgen,
Valt niks aan te veranderen, ik zal altijd moeten zwijgen,
Over de pijn, het verdriet,
Niemand die het ziet...…
Op de velden van vergetelheid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.043 is geen goed of fout
is geen licht of donker
Op de velden van vergetelheid
waait geen wind
en valt geen regen
Op de velden van vergetelheid
zijn er geen herinneringen
zijn er geen dromen
Op de velden van vergetelheid
ben alleen ik
een schim van wat er ooit is geweest
Op de velden van vergetelheid
heb je gewonnen
maar ben je verloren…
Valentijnsgedicht
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
2.028 Ik hoor je woorden
je boodschap
de illusie
van een mooie wereld
verloren sporen
Het verlangen
naar jouw geheimen
ruist in mijn bloed
Ik drink het jouwe
als je slaapt
in mijn droom
Bij het ontwaken
fluister je
een onzichtbaar antwoord
Ik stap uit mezelf
verga in jou…
Omhelzing
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
3.110 Waar ben je geweest
Verloren, gewaande vriend
Eerst een omhelzing
Dat heb jij wel verdiend
Kon je niet vinden
Weggerukt, afgezonderd
Verlangen verstoord
En nu, zo verwonderd
Over de glimlach, zo gemist
In omhelzing losgemaakt
Vandaag, zo'n mooie dag
Ingebeeld en ontwaakt...…
mijmeringen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
514 Licht valt op de
grijsbruine takken
van een verloren perenboom
Duiven versieren zijn kruin.
Hij krijgt geen bladeren meer,
klimmers ondersteunen
zijn schuinshangend lijf.
Hij siert op zijn eigen manier.
Tussen zijn opgeschoten kameraden
staat hij als een pionier
uit vervlogen tijden.…
Verga in jou
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.167 Ik hoor je woorden
je boodschap
de illusie
van een mooie wereld
verloren sporen
Het verlangen
naar jouw geheimen
ruist in mijn bloed
Ik drink het jouwe
als je slaapt
in mijn droom
Bij het ontwaken
fluister je
een onzichtbaar antwoord
Ik stap uit mezelf
verga in jou…
Verga in jou
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.356 Ik hoor je woorden
je boodschap
de illusie
van een mooie wereld
verloren sporen
Het verlangen
naar jouw geheimen
ruist in mijn bloed
Ik drink het jouwe
als je slaapt
in mijn droom
Bij het ontwaken
fluister je
een onzichtbaar antwoord
Ik stap uit mezelf
verga in jou…
Regen van as
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.392 we verloren onze
verwondering en onschuld
Morpheus - ook hij -
omarmt ons niet langer
de poëzie in onze ogen
verdween als een dief
in de nacht
gelaten staren we
naar het lege huis
een regen van as
verandert ons
in onherkenbare vreemden
voor elkaar…
zij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
480 Verloren
Afwezig , kwijt geraakt in de ban het onbevattelijke
Onvindbaar , geïsoleerd
Mist iemand haar, of was zij slechts een illusie
Heengegaan in het wonderlijke…
schaapje in de wei
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
637 je ligt daar, zij aan zij
her en der kauw je na
wat je voorgeschoteld werd
het rommelt in je onderbuik
oprispingen zijn je deel
je komt niet uit je woorden
er gaat niets aan jou verloren
in het voorjaar word je geschoren
heb je niets meer te zeggen
want je denkt dat je bent bevrijd
van gedragen lasten
schaapje in de wei
wat ben je…
Boven het park
gedicht
3.0 met 33 stemmen
9.549 De maan zucht
het is onmogelijk door de wolk
door de menigte heen
het Vondelpark
te verlichten
Ik heb haar stralend gezien
en toch verloren
boven het park
mystiek licht
en weer teruggevonden
boven het Sarphatipark
mijn muze
boven mijn park
-------------------------------------
uit: 'Hollandse woorden', 2004.…
Nacht...
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
659 ik streelde diegene zich mooi noemde
verloor het zicht in al haar pracht
keek in diepten van ogen
zonder dat de stilte gewoon leek
op wat ze gewoon was
beleefde lust in een moment
van eenvoudige aanvaarding
en keek over de schouders
naar de schoonheid
die ze in alle eenvoud
met zich meebracht……
lentefee
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
751 zelfs het gedicht dat ik nu schrijf
voelt als verloren tijd
zo onstuimig lonkt haar tere pracht
onweerstaanbaar betovert ze dan ook
mijn blik, vertraagt zij m'n pas
ik wuif haar na tot ze verdwijnt
er dwarrelt nog wat bloesem op mijn
jas, en op het pad langs de dijk…
Meevallende tegenvaller
snelsonnet
1.1 met 8 stemmen
1.165 Supporters krijgen al hun geld retour
Daar Willem II met 4-0 heeft verloren
Waar moet een mens zichzelf het meest aan storen?
Voor sceptici is dit gevonden voer
Maar wat supporters ècht is afgenomen
Lijkt nu gedoemd om nooit meer terug te komen…
Kokkenmaker
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
613 Jarenlang oefende ik
het mechaniek te lezen
de haperingen te zien en
verloren uren te genezen.
Omdat ik dokterde en
minutieus recht maakte
wat krom was heb ik bij
de tijd niet stilgestaan.
Tot je om 23.14 uur
bij me bent weggegaan.…
Het masker
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
656 gevoel van eenzaamheid
bij niemand te horen
ze voelt zich zo verloren
In de nacht zijn er tranen.
maar komt er dan weer
een nieuwe morgen zal
ze haar tranen drogen
het masker zet ze op
je ziet weer haar lach.…
Getuigenis
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
529 zo als nu fluistert de wind
blijkt dat er alleen maar
verliezers zijn
moeder vader kind
man vrouw
zus broer
de een zonder de ander
geschreven woorden op papier
vertellen
het verhaal
van gevallen vleugels
een requiem in vogelvlucht
een verloren schoen
getuigt…
Treurend rond de wilg
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
647 zo af en toe
ben ik solidair
met de wilg in ’t vijverpark
dan treur ik wat
om dit en dat
kan enkel dan verlangen
om met
en rond haar takken
het hoofd te laten hangen
zoek me dan een stekje
een verstopplekje
tussen het blaadjesgordijn
daar, waar
ik in mezelf verloren
gewoon verdrietig mag zijn…
Aan stof ontschoten
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
569 uit vlieringduister
diep ik lichtpuntjes op
en zie weer
waar mijn zaaigoed is gebleven
ik had het achteloos weggestopt
uit het oog en verder verloren
op dikke lagen trage stof
herneemt zich nu gestaag
een kleurrijker leven
met de achterhaalde sporen
het kan mij weer bekoren…
liefde
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.470 Net als toen
die eerste keer
En jij mij aankeek
met een blik vol liefde
Je lippen de mijne zochten
en je handen me streelden
De woordjes die je fluisterde
mij in jouw hart trokken
en ik mezelf verloor
In het allermooiste
wat er was in jou
net als toen
Hou ik……………… van jou…
Ik citeer niet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Als dagen versleten in sneeuw
in stilte om de nachtwenk schreeuwen
en jouw honingzoete belofte
in een duistergrauw gewaad
langs het heimweebed mag
slenteren op zoek naar de juiste
toonzetting van verloren woorden
toevertrouwd aan ’t innerlijk behang
ik zal niet citeren.…
het noorden kwijt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
620 ik voel me hier verloren,
ik ben verdraaid het noorden kwijt.
wil me even nu niet storen,
straks krijg jij een zee van tijd.
als je wilt, gaan we dan zeilen
naar een land heel ver van hier.
ik kan niet zeggen hoeveel mijlen
in een bootje van papier.…
Vergeten woorden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 wat even geleden
nog ontloken leek
lijken nu
vergeten woorden
streling
met jouw ogen
die glimlach
deed vlinders dansen
de vele
overeenkomsten
konden geen toeval zijn
doch verstomden ze
in 'n hand vol ochtendmist
ik heb nog gezocht
maar ben je verloren…
Zonder ommekeer
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
575 een schelp ruist
vertelt verhalen
over een verlorenheid
aan liefde
op zee golven
vervlogen dromen
roerende verhalen
over onbeantwoord geluk
weemoedige tranen
stromen over het strand
van weleer
een misthoorn toetert
het schip verlaat de haven
zonder ommekeer…
In kale vleugelslag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
642 De dominee die de emoties
van mijn verwarde moeder
onder controle hield
duldde geen pottenkijkers
tussen de wijkende muren
van de oude boerderij
nam hij een ei mee
uit het kippenhok
in kale vleugelslag
verloor hij zijn veren
verliet hij de hoeve
op zijn kreupel paard.…
Een zweem van
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
518 Zon omhelst de morgen
een zweem van verdriet
laat de nachtvorst achter
verloren bladeren glinsteren
trotseren hun ware schoonheid
er wordt een aria gezongen
elders blaft een hond
uitgestrekte landerijen ontvangen
deze morgen met open armen…
gedicht na kerstmis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 de glans allengs verloren
en de lichtjes uitgedaan
't kindeke weerom geboren
'signalen uit het aards bestaan'
ik weet niets is eeuwig houdbaar
wij zijn slechts schreeuwers in de wind
die ooit bescheiden zijn begonnen
zoals eens het pasgeboren kind…
Het gras is groener
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
821 De daden gaan verloren in gelul…