3717 resultaten.
Schuiftrompet,
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 gedenkt z’n wei,
de paden leeg, de sloten bol, in
het eerste daglicht zonder mij
verstuiven paardebloemen vol,
de wind bespeelt geluid met de
trompet en jaagt de dromen uit,
voorzichtig sluipen bomen naar
hun bed, vangen de noten
om weer in slaap te komen,
de stammen blazen zich naar
een eeuwig woud, van dat lange
slapen wordt een bos…
Ik vraag me af
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
556 dat je los komt
van alle dingen
die je deed of
niet hebt gedaan
nu komt er bij mij
ruimte vrij om
geluk te hergeven
ik voel en ik zie
dat de nevel van vragen
het gevoel dat ik faalde
optrekt
in een tijdloos even
ben ik eindelijk los
voortaan loopt er
een bekend pad
met liefde bedekt
door dat ooit
dichtbegroeide
onbekende bos…
zomeravond
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
577 nog steeds blaast de avond
warme wind binnen ik zit
binnen met zonnebrand en
zap boos van net naar net,
het liefst zie ik een sneeuw
programma, ik sta op en
verwarm alvast de melk
in het pannetje de cacao
staat op tafel, de wereld
wacht wel. ik fluit nog een
liedje dat niet tegen het
raam opbotst maar de
eeuwigheid in gaat, zo…
Pandora
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
519 Ergo,
Zolang er sprake is van ego
Klinkt er een echo
De ruwe stem
Het duveltje uit de oude doos
Gruwel van de ziel
Asiel van emoties
Boos en broos
Ben nu stil
Hou je mond
Paranoïde ruis
Wil niet nog meer
Zwart gefluister
Verward
Als duisternis
En luister
Verlos me van het kruis
Breng me thuis
Naar die mens die’k zie
In een dimensie…
erfrecht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
512 bomen
in sluipt
als ze naar
elkaar reiken
hoe er naar ringen
gevraagd wordt
en of er hoog in de lucht
nog takken zijn
waar lange planken
van gemaakt worden
hoe ze oeverloos
wortelen
in een tuinfilosofie
alsof
er een rangorde is
in het erfrecht
tussen eik en populier
hoe ze zweven in een kluwen
van tak tot tak pezen
in een bos…
geef hem
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.817 Vandaag huilen met de wolven,
Met de vastgebonden honden in het bos.
Morgen proosten op de toekomst.…
Ik lijm met slijm
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
960 vandaag plak ik al het loof
weer aan verlaten takken
ik hoor ze kraken, ben niet doof
ze zijn te stijf om ze op te pakken
de lijm is het slijm uit mijn mond
immers dat heeft zijn dienst bewezen
te samen met mijn charme als lont
zal het bos in wondervolle glorie herrijzen
de stramme stammen zeggen dank voor mijn geste
maar de bekommernis…
Voor later
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
504 Van de bomen in het bos
die omsloten zijn met schors.
Van liefde en verlangen
diep in mezelf gevangen.
Vreugde om het mooie wat
me is gegeven in het leven.
Als ik er niet meer zal zijn
blijven deze woorden voor
altijd in dit gedicht bewaard.…
WINTERSE INVALLEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 Kaal, stram bos glanst verwarmend
vol oranje lichtkransen.
Japanse bloempjes
hangen doods over een koud
lieveheersbeestje.
Milde winterdag:
een hommel ligt roerloos - bromt,
kruipt traag in de struik.…
Paniekvoetbal in de rechtbank
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.323 Maar Feyenoord is boos en dat is dat,
zo is er op de rechtbank altijd wel wat.
En toch: Feyenoord hoort bij Rotterdam
En Rotterdam bij Feyenoord,
dus eigenlijk is deze hele affaire domweg
ongehoord…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Groen gras over verre velden
struiken zo hier en daar
een boom die geschiedenis vertelt
of een bos vol frisse geuren
een tuin vol weelderige bloemen
park met borders van kleuren
waarin concerten van vogelzang
mensen op bankjes langs paden
rust van water in rivier, meer of beek
geluid van klaterende waterval
wind zacht ruisend door de…
familie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.371 (de boomklevers liepen snel omhoog- omlaag
en soms vertrokken traag wat waterdragers uit de lucht)
er werd een glimlach om me heen gelegd
heel zacht uit ogen neergedaald verwarmde
het mijn haar
ik voelde klein, onzeker ook, maar niet bij jou
je droeg me door het bos
in zusterhanden, broederhart, zo zeker
als de bomen
levend over bladgroen…
Kwikzilver
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
759 Maandenlang heb je
Hem getreiterd, gepest,
Geschoffeerd en buitengesloten
Alleen al om de kleurrijke kleren
Die hij droeg, hij was zo´n aparte,
Hij hoorde nergens bij,
Maar één ding ben je vergeten,
Kwikzilverige pester die nu meehuilt
Met de wolven in het bos,
Dat je je hebt vergist, dat je
Anass nu opeens zo heel erg mist
Je hebt…
houden of houwen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
673 hoe zou een woordsculptuur
eruit zien
zou het zijn
zoals de vlakte
van een monotoon gesprek
waarin de uitgedoofde hartstocht
geamputeerd werd
voor het blote oog
of zou het vluchten;
een hert dat nimmer
het beloofde landschap inloopt
bewust van het gevaar;
illusies die elk woord
doorbreken, beloftes
tussen hemel en bos
aan de rand van…
Knipoog
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
621 (In een haiku-treintje)
Kwetsbaar, gevoelig
is zij al vanaf dag één
Echter sterk in doen
Broos en sensitief
door de bomen nóg geen bos
Uiterlijk soms hard
Gecompenseerd door
fragiel, frêle innerlijk
Ingebouwd goed hart
Korz'lig, soms kribbig
delicaat, indien nodig
'k Herinner mij noen
Nacht in wit satijn
daarna een New-York-minute…
Afscheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.058 in zwart door het bos
doordrenkt van herinneringen
delen wij met elkaar
wat de dag met ons deed
te midden van hazen en konijnen
verzetten wij onze zinnen
dichter bij de kern
oog in oog met alerte reeën
gekleurde veldboeketten
brengen ons terug in Polen
in langzame tred
weten wij ons verbonden
een laatste blik naar haar
onder rozenblad…
tellen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
414 een paar tellen
en de trein gaat
midden in de nacht
tel ik de uren
van de zomertijd
en van alle vogels
die nu kwetteren
in het Amsterdamse Bos
het seizoen zo vroeg
overal de bloemen en de bloesem
dan zie je die oude wijzerplaat
met een secondenwijzer die telt en telt
stel dat je die wijzer ziet stilstaan
precies op de klok…
op zoek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 toen, jong en boos vond je
het beter alles zo te laten
nu spijt het je, ik betwijfel
of je me ooit zult vinden
wil ik het wel?
sommige dingen laat men
beter rusten
ze komen gewoon te laat
niets meer in te halen.…
Voor mijn lieve moeder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.084 Voor Moederdag zocht ik altijd naar de mooiste kaart
vergezeld van lieve woorden in een mooi gedicht
een bos bloemen en altijd een kado
en was je altijd blij en kreeg je een glimlach op je gezicht
Deze Moederdag heb je niet meer meegemaakt
doet dat zeer
Niet alleen met Moederdag denk ik aan je
maar alle dagen in het jaar des te meer
Rust zacht…
Indian summer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
530 Indian summer
Deze herfst is heel apart
Je raakt door het weer een beetje verward
Zag iemand herfstbladeren vegen en verzamelen in een kruiwagen
Gekleed in een t-shirt en bermuda, in deze warme dagen
Aan de rand van het bos wordt je verrast door de ijscoman
Dat dat in november nog kan !…
Geluidloos licht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
483 stilte is mijn vriend
ik ontmoet hem vaak
maar weet niet of ik
hem met mijn emoties raak
hij wandelt graag
net als ik geniet hij van
een schitterend vergezicht
in zacht geluidloos licht
ook van het bos
waar donkere vennetjes
rimpelloos zuchten
onder klarende luchten
natuurlijk praat ik
schatert mijn lach
om mezelf te voelen in…
Verklaring
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 Pijl en hart gesneden in de bast
daar doorheen de letters onbeholpen
groot “U I T” en nog wat initialen
De boom ruist met zijn bladeren
draagt de namen van een toekomst
eens doorvoeld en voorspeld
Het bos maakt geen bezwaren, het is
winter en in de koude nacht dansen
de dryaden in mist en sneeuw gehuld
In hen passen de waanzin van
onvoltooide…
Bekend pad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
593 mij
dat je los komt
van alle dingen
die je deed of
niet hebt gedaan
nu komt er bij mij
ruimte vrij om
geluk te hergeven
ik voel en ik zie
dat de nevel van vragen
het gevoel dat ik faalde
optrekt
in een tijdloos even
ben ik eindelijk los
voortaan loopt er
een bekend pad
met liefde bedekt
door dat ooit
dichtbegroeide
onbekende bos…
Een bekend pad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
544 mij
dat je los komt
van alle dingen
die je deed of
niet hebt gedaan
nu komt er bij mij
ruimte vrij om
geluk te hergeven
ik voel en ik zie
dat de nevel van vragen
het gevoel dat ik faalde
optrekt
in een tijdloos even
ben ik eindelijk los
voortaan loopt er
een bekend pad
met liefde bedekt
door dat ooit
dichtbegroeide
onbekende bos…
Heel Holland treurt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Toevallig sprak ik hem vandaag ik de stad
Hij had zo genoten van Kraay en van Kat
Maar dat ze met ene de Haan heeft gelopen
Hij heeft van dat merk nooit een pot willen kopen
Het huisje stond alweer een tijdje te koop
Ze had het verbouwd en gered van de sloop
Nu piepten de deuren, de waslijn hing los
Er klonken geen stemmetjes meer in het bos…
De Vlaamse geest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
508 Men houdt er van een
wijntje en een trijntje
van uilenspiegel
in het schemerduister
Van kattekwaad tot erger
dan een geintje
en wisselt confidenties
in gefluister
Maar ieder waant zich
erfgenaam van reintje
die nobel schalks vernedert
in het bos
Die cantecleer en tibeert
houdt aan 't lijntje
zo'n hypocriete schelm
in…
Thuisgebracht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 als kind
sprak ik al
met struiken
klein loof en
bosschages
zij intrigeerden
mij door het
geheim van hun
veelkleurige
wijkplaatsen
waar stilte
vertrouwen schept
je drukte
kunt loslaten
zonder te praten
later heb ik
bomen omarmd
met ze gehuild
gefluisterd en naar
hun liefde geluisterd
tot ik door
het bos de bomen
niet…
Vledderveen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 Vledderveen
waar ga je heen
nu zelfs café Jan Bos
Veldzicht voorheen
verdween
Vledderveen
versteen
of zoek je plezier
in de plaatsen
er omheen
Mussel, Onstwedde
hier kun je je
niet redden
Stadskanaal
in het westen
bevalt nog
het beste
disco, café's
om je plezier
uit te testen
restaurants genoeg
voor de trek
die je krijgt
na het…
LAIS CCXXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
384 Er staat ellende
voor de deur, je hoort de kou al in de
mensen kruipen, hoe zij van ellende
liefde prediken, haat, hoe er wordt hinde
gekeeld, en bos, daar waar ’t haar beminde.
De stilte na de eerste sneeuw zal weer
blad zijn, wit en leeg. Het schrijft haar neer.…
snoeilust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 ik moet naar de kapper
voor een beetje fatsoen
in het bos op mijn hoofd
dat daar wild nu woekert
het is de hoogste tijd nu
dat een snoeiend mes
daar korte metten maakt
met mijn te lange manen
voor het laatste nieuws
de roddel en het geklets
die de barbier achter mij
aan mijn oren dan vertelt
kort aan de zijkanten zeker
maar de bovenkant…