6648 resultaten.
Geweven momenten
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
828 Zijn leven bestaat uit
aaneengeweven momenten
geregen
als de kralen
van een rozenkrans
op de eenzame weg
waarvan je het eind niet ziet
daar ligt het moment
van acceptatie en verzoening
van realiteit
dat geen genade kent…
Reeks
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
514 Er blijven altijd
mensen die
als je broers
je vader
of je moeder
je zus,
je liefste ooit,
je kind dat
onbegrepen
pas toen 't wegging
zijn eenzaamheid
die reeks blijft komen
je verwonderen
onophoudelijk.…
Oeverloos
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
497 De koeien verdrinken in de nevel
en loeien hun eenzaamheid uit.
De trein rijt in een flits
mijn gedachten aan stukken:
oeverloos…
klein officie
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
498 er valt alleen maar vreemde regen
uit een hemel die geen kleur lijkt te kennen
alle bomen houden lijf gestrekt en armen wijd
hoe eenzaam is dit bos dat geen moederliefde kent…
Verbinding verbroken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
638 hij vertelt
over zijn dag
zij luistert niet
zij vertelt
over haar dag
hij luistert niet
hun woorden
zijn nietszeggende klanken
hij vertelt niets meer
ze luistert toch niet
zij vertelt niets meer
hij luistert toch niet
eenzaam en zwijgend
zitten ze bij elkaar
ze hebben elkaar
niets meer te zeggen…
Langs de ladder naar beneden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Hier beneden gezelschap
Te houden-
Hij ziet aan alles
Dat ik een zielsverwant
Van hem ben,
Die bij hem wil horen
Want bij mij komen
Eenzaamheid en verdriet
Uit ogen en uit oren
Nu hoef ik nooit meer
Bang te zijn om in
Eenzaamheid te wonen
Nooit meer bang te
Zijn voor het aanbreken
Van een nieuwe dag…
Liefde In Eenzaamheid samen
hartenkreet
3.3 met 29 stemmen
2.020 Ik weet niet wat ik moet zeggen
ik weet niet hoe ik me gedragen moet
met jou hier zo bij me
m'n hart dat overvloeit
van geluk en herkenning
van wat mij dromen doet
maar het valt me moeilijk om te zeggen
want ik weet niet wat je voor me voelt
Ik ruik de geur van je haar nog
ik zie je ogen nog stralen als je lacht
met jou hier zo bij me…
Liever begraven in eenzaamheid
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.222 begraven onder dikke aarde
verstikkend en bang, woel
jij jouw onderaardse gang
naar boven, aanvaardde
het leven zoals ik jouw weer
deed geloven, greep mijn
handen en rukte je los
uit het verleden, weg naar boven
dagen werden helder, verlichtten
het nieuwe pad, ingeslagen
vol verwachting en gedreven
totdat,
je teruggleed in spiralen…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
3.6 met 23 stemmen
3.869 'k Ben eenzaam-droef, in 't geel-teer avond-dalen...
Door 't open venster hoor 'k de donzen val
van klamme bloemen in kristallen schale...
- En 'k weet niet of ik haar beminnen zal,
in 't stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan...…
De pracht genaamd eenzaamheid.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
915 gevoel van de volmaakte erectie
uitgedrukt op de manier die ik altijd zocht
een paarse sfeer om in te leven
het constante gevoel van euforie
loochenen van treurnis om te geven
heimwee naar de gedroomde memorie
het nooit bestaande gevoel dat ik ken
dat wat nooit was doch misschien ooit zal zijn
is de illusie die maakt wie ik ben
in eenzaamheid…
Als een streep door de eenzame omgeving
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.505 hoeder
Over de sterren
En wij zijn hier
Delen de bewondering
Voor de overweldigende schoonheid
Van dit enorm groot, leeg stuk natuur
Ver weg van de bewoonde wereld
Delen de liefde, hier
Ergens op een kaarsrechte highway
Als een streep door de eenzame omgeving…
eenzaam aan 't water
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.537 groen is de dag
hij spuwt mij wier
in mijn betraand gezicht
en ook het zwoele zware
middaglicht dat schimmig blinkt
in ’t goud van zon
twaalf uur schuimt in het riet
en ’t kolkt en klokt
uit diepten zijn adieu
’k lig roerloos stil
in ’t vochtig natte
en wil niet luisteren
naar de lucht waar ik jouw ogen vind
en witte wolken fluisteren…
De hoeder van mijn oude eenzaamheid
gedicht
3.6 met 20 stemmen
7.897 De hoeder van mijn oude eenzaamheid
schudt aan de tafel
een wilde dans is gestopt
wat nu nog moet wordt afgerond
willoze twijgen in het gedoofde venster
de kop van de helling bezwijkt
de andere wereldhelft zal stonds ontwaken
ik leg mij neer
in de opalen schijnsels
de roep van dieren komt tot de deur
zacht zal ik straks belijden…
Eenzaam op Rijksweg 7
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
507 Vliegt alles aan je voorbij
val je als voor eeuwig stil
buiten je hoogst eigen wil
laat die van god nog terzij
Kijk op welke A je staat
zeg midden op de Zeven
men moet het wel opgeven
wetend hoe het daar toegaat
Wekt gebed hier nu respekt
liefst dient uw hoe nog ontleed
er heeft al iemand gerekt
menend dat-ie auto reed…
Twee eenzame zielen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.116 Eens twee eenzame zielen,
zij vonden elkaar om liefde
te nemen en te geven,
maatjes te zijn voor het leven.…
een kleine eenzame vogel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
2.147 passer solitarius
vanmorgen voor het eerst monster ik
mijn makker om den brode:
mahonie glanzen de veren en een vleugje wit
na onze sobere communie hipt hij
het tafeltje af en vliegt
naar een hoge boog van walviskaken
daar zit dan op de nok een eremiet
hij tuurt de wadden af in duizend eeuwen
een streepje dichter bij de grote zon…
" De eenzame fietser " Haiku's
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
816 Terug naar het station
spoor leidt mij omlaag
kaartjes voor de stalling.
Langs borden van de dijk
tegenwind van spruitjes
in doodlopende wind.
Labyrint van rails
ijzeren ijsbanen
de erven van de stad.
Chromen bellen blinken
een zonnestraal maakt
de lange schaduwplat.…
Eenzaam is de oude man
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
651 Eenzaam is de oude man –
eens had hij de vrouwtjes lief –
denkend aan vroeger tijden
en aan hen met wie hij vrijde
Nog voelt hij voor de meisjes
al zien ze hem niet staan
In zijn lijf voelt hij zich twintig
maar vanbuiten is hij honderd
Voor ’t slapen pakt hij de foto
van zijn allerliefste ooit
en legt haar op zijn borst
om haar virtueel…
Het lot in pure eenzaamheid
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
680 mij verdwijnen in het dieploze van afwezigheid,
smachtend naar omarming van het blanke Zijn
waarin de gevoeligheid van opkomende stormen
de reden neerdondert -
het willen weten waarom een brug te slaan
wanneer slechts willloosheid heerst,
verslagen door de macht der gewoonten,
de wijze waarop het leven tot nu toe beloonde
het lot in pure eenzaamheid…
het lied van een eenzame vrouw
gedicht
3.2 met 18 stemmen
18.163 toen haar gelaat nog maar een kamerplant was
en zijn wrokkig gezicht een ondoordringbare baard
en de laatste resten van het wrak
door de kinderen verbrast
verging ook dit gezin
tot nog maar een herinnering
aan lentedagen op een zonnig terras
toen alle bomen donker opvlogen
achter blakende oogkleppen
een een noodklok bombamde
tussen blozende…
EENZAAM KLONK MIJN LIED
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.161 enkel groter eenzaamheid
Ik voelde mij als nooit tevoren zwak
ik was alleen voor eeuwig en altijd
Toen het duister rondom mij gleed
zong mijn hart naargeestig zijn lied
Ik weet dat het jou geheel niet speet
liefde bleek ’t achteraf..immers niet…
Dichter zijn is een eenzaam vak
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
533 maar weet één ding
het is een eenzaam vak dichter zijn
je zit wat voor je uit te staren
wacht soms zolang dat zelfs de melk en boter verjaren
het geeft je alleen maar maagpijn
maar wat ik u wil vragen
lees mij voordat u het blad heeft omgeslagen.…
Oma haar eenzame Kerst
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
692 Oude oma zit in haar stoel voor het raam
Maar daar is eigenlijk niet zo veel te zien
Ook is het erg donker en triest bovendien
Oma voelt zich verdrietig en heel eenzaam.
Wat te doen met de komende Kerstdagen
Zo helemaal alleen in haar grote huis?…
Eenzame roze tulp.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
830 slank en zo teer,
bewegend als een veer
zichtbaar genietend van dit
zonnige weertje
blozend haar kopje iets
schuin omhoog geheven
eenzaam en alleen in
de middenberm, omgeven
door geraas en stank
van ‘t motorisch verkeer…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.354 'k Ben eenzaam-droef, in 't geel-teer avond-dalen...
Door 't open venster hoor 'k de donzen val
van klamme bloemen in kristallen schale...
- En 'k weet niet of ik haar beminnen zal,
in 't stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan...…
In het liefdeloze landschap van mijn eenzaamheid
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.671 In het liefdeloze landschap van mijn eenzaamheid
Heerst geen beweging die mij bedaart, geen rust
Die mij troost of afmaakt als een eerstgeborene.
Hoogmoedig vertaalt mijn bloed de tekens,
De flitsen over het wrange water van weleer,
En draagt de eigenschappen van hem
Die zelfs de pijnen van november schuwt.…
Eenzaam balanceren is niet altijd vrolijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.120 Het is een eenzaam balanceren
tussen geestelijke arbeid
gebrek aan erkenning
en het hoofd boven water houden
als je niet van economische betekenis bent
lijkt het zelfs alsof de huisarts je niet meerekent
bij de mensen die nuttig zijn voor de maatschappij
“dan kunt u weer vrolijk gedichten schrijven”
zegt ze
alsof gedichten schrijven…
Oma's eenzame Kerst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Oude oma zit in haar stoel voor het raam
Maar daar is eigenlijk niet zo veel te zien
Ook is het erg donker en triest bovendien
Oma voelt zich verdrietig en heel eenzaam.
Wat te doen met de komende kerstdagen
Zo helemaal alleen in haar grote huis?
Het huis voelt nier meer als haar thuis
De stilte en de leegte is haast niet te dragen.…
eenzaam koud en kil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 tafel kan
de familie vrienden en buren
zien elkaar alleen achter glas
om verspreiding te voorkomen
van het onzichtbare gevaar
dat de samenleving verzwakt
door het fundament te knagen
wat mensen aan elkaar verbindt
die de ander vasthoudende hand
die stevige arm om de schouder
die warme knuffel of die kroel
dat virus maakt de wereld
zo eenzaam…
eenzaamheid je ziet niemand
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
593 Eenzaam samen met jezelf geïsoleerd
Vragend …waarom ik alleen …wat doe ik verkeerd?…