4653 resultaten.
Jij die mijn diepte hebt gekend
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
860 als het oude blad in de rivier
dat na een plotselinge storm
weer ongenood naar boven drijft
zo drijven zinnen door mijn hoofd
ze haken vast en maken
nog geen ruimte
geen licht om helder
zin te geven aan de tijd
*
ik twijfel of het ooit zal lukken
het oude eerst te laten zinken
zo zonder hulp van jou
jij die mijn diepte hebt gekend…
X-Ray-X De Supervrouw
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
5.037 Als het zin had
dan zou ik voor je bidden Ray
je aanbidden Ray
ik zou smeken om de
nucleaire natuur van je kussen.
Wow, de magische paddenstoel
van je verblindende erupties
verscheurt horizonnen
versplintert wolken en regen.
Regen Ray regen!
Ik buig voor je Ray
Ik buig voor je schoonheid Ray
Buig Ray buig!
Regenboog Ray!…
waar zijn de meeuwen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
731 ik was even, in het vluchtige
van tijd, compleet
zoals een glimlach
en een bijzondere plek, waardig
aan het leven
nederig aan de dood
even was ik een gezicht
tussen sleutelbloemen en volmaakte
ramen
een lichte zin
in zonneglans, in water van weggegleden zeeën
verbonden door het begeren
nu draag ik het gemis, vele dagen…
begroeting in rood
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
537 een nacht
zonder licht dat
door wolken heen breekt
en alles verdween
uit het zicht
soms lijkt het
of één van die woorden
mij heel stil begroet
geschreven...op de wolken
in een rode gloed
die soms door de zon
aan de lucht
wordt gegeven
want een glimlach en een traan
komen mij langzaam tegemoet
en laten zich lezen
door wie de zin…
Holocaust
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
830 Als ik droom dat ik doodmoe wegzak
in een witte smetteloze wereld, waarin
ik gewichtloos zweef, de eeuwige pijn
in mijn lijf verdwijnt en ik geen zin heb
terug te keren, weet ik zonder verdriet,
dat ik stervende ben en dat het goed is,
mij niets onmenselijks overkomt, geen
lichamelijk aftakelen na vernederende
geestelijke mishandeling…
"Ik ben je dankbaar."
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.440 Verdorie, dát wilde ik zeggen,
in één zin staat het er nu :
"Ik ben je dankbaar ."
Zo, ik heb het gezegd !…
In deze kamer woon ik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
656 De ruige kast, meegebracht uit Frankrijk
op het dak van onze Volvo
tegen de zin van mijn vrouw
mijn lage designbank
gekocht nadat zij weg was.…
Ik geloof.....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
889 Ik geloof dat mijn Verlosser leeft
Dat Hij mij alles heeft vergeven
Dat ik met Hem mag overleven
En dat Hij mijn leven zin geeft.
Ik geloof dat God mij altijd gadeslaat
Waar ik ook zal staan of gaan
Hij weet mijn zitten en opstaan
En ik geloof dat Hij mij nooit verlaat.…
Trouwe tijd
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
603 Naast mij een vorm die zich strekt
wanneer ik naast haar lig en haar
perfectie bemin in een film die
op mijn netvlies voortbewoog,
zich schikt, verwekt, wikt, naar
eigen naar ziel en zin, was geschapen
voor mijn oog, een gracieusheid
die er niet om loog, rekt de nacht
van het einde en begin met alle
innigheid daar tussenin, werden…
Adempauzes ( Haiku’s)
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
646 Stilte tussen woorden
in brede zin, daar put ik
de adempauzes uit.…
Baksteen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 Je zinkt als een baksteen, als een Titanic
en groot voel je je niet, de tijd heeft geloerd
als een gier, als een adelaar in de lucht om
toe te kunnen slaan en jou op te pikken
en met jou weg te gaan in de namiddag en
je weet dat het geen zin heeft je te verzetten,
dus verzet je je niet monomaan maar berust
en wacht af, want je kunt haast niks…
Soms kom je voorbij
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
604 soms denk ik zomaar aan je
dan is vaak het missen
de schaduw zoveel sterker
dan het aanwezige licht
soms vind ik je
in wat woorden, een strofe
of één enkele zin
van een mooi gedicht
soms herken ik in ogen
rond vingers, een mond
een volle heldere stem
zo jij, zo jij….…
bij het breken van de bast
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
831 wij dekselse dwaze dichters
schrijven op basten van bomen
het gewin van hart en zin
vloeken op wat wij minnen
het zwerven diep van binnen
voor wat het vluchtend licht zo raakt
stellen wij ons onsterfelijk op
alsof naaktheid nooit heeft gestaakt
langs smalle wegen in galop
welk uur is het dat wij vrezen
als sluimerend de dageraad ontwaakt…
Proberen blijft mooi
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
560 onzeker alsof je vertraagd
op te zware vleugels gaat
en elke slag in alle vezels raakt
pijnbewust en moeizaam bewogen
behoedzaam alsof je gewaagd
een verkeerde weg inslaat
en elke stap zes prenten achterlaat
doelgericht en beraamd gelogen
ongeremd alsof je behaagd
het hart zijn slagen laat
uit elke zin de eigen vlammen praat
aangezet…
Gevecht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.220 vroeg ze met treurnisvolle stem
hoe kon ik daarop antwoord geven
kon ik toch maken dat haar leven
een liefdesliedje zong, geen requiem
stil zit ik naast het lege bed
zoek in de koude lakens nog haar geur
die nu al uit begint te doven
ik wil nog in een zin geloven
mijn twijfelende hart klopt in mineur
en ik zeg vloekend een gebed…
Een hele bijzondere dame
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
904 Gillian is een hele bijzondere dame want
zij woont namelijk in Prinsessenland
daar eten ze geen spruitjes of gewone pap
maar drinken ze iedere dag prinsessensap
zijn papa en mama Koning en Koningin
hebben prinsessen het hier altijd naar de zin
dat is waar de zon voor altijd schijnt
en de regen wolkenloos verdwijnt
de plek waar wij je altijd…
Mijn lente huivert
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
708 dat ik zo-even jouw liefde
niet verstond, mijn leven
verafschuwde in de melaatse
ogen van de nacht, de zucht
naar wat ik meer had willen zijn
drijft deze dag naar de zin
van dit bestaan
het sterven kent geen namen, het kiest
naar de redeloosheid van begrip, vergankelijkheid
treft ons allen maar geef mij de ruimte
om klein te zijn
ik…
de taal die we zochten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
630 is er nog een zin, een samengesteld woord,
dat groter is dan de schaduw
van een verloren liefde
waarin kraaien zichzelf kwijt willen
rondom hun eigen gekrijs vallen, altijd maar verder
wanneer de bangste dromen beginnen
is er nog iets, evenveel als een vroeger vertrouwen,
dat in ons hart past, nooit hoeft achter te blijven
met een vermomming…
Poes
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
916 Ondanks dikke, lange, zachte vacht
geen zin om buiten te komen,
poes voorspelt een koude winter,
maar sneeuw noch ijs kunnen haar deren.
Sint en kerstman, vindt ze enge mannen,
ze houdt de wacht en jaagt ze weg,
bromt en klauwt en bewaakt het raam,
maar is een schatje als ze spint.…
Wat ik het meest lief had ( P. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
721 In dit leven, van Petra Hermans,
met haar willige zin.…
het ultieme niets
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
643 je kunt met de mooiste woorden proberen
het ultieme gedicht te schrijven
maar nog voordat je een eerste zin hebt
bedacht weet je dat het onbegonnen werk is
wat de dichters ook schrijven en hoe goed ze
het bedoelen het blijft slechts wegwerppoëzie
de één zal het geschrift misschien
een poos bewaren in de la van het dressoir
terwijl de…
Waarom zou ik...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 hij schrijft geen enkele zin en toch
mijn evenknie
het is weleens goed dat een schrijver
weet dat de geest ook afhankelijk is
buiten de eigen wil om, want bezieling
als sleutelfiguur is de spil
zie dit schrijven vooral als uitdaging
of hier nog iets van mijzelf in zit
een eigenschap van gedrevenheid
die met ongeduld de boel omspit
vergeet…
Lentekriebels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Het beeld van jou reist mee in mijn gedachten
terwijl je mij kriebels bezorgt in mijn buik
met wangen die bij avondrood op je wachten
nu ik mijn gevoelens voor jou ontluik
Het is mijn zin die zinnen schrijft
door een gevoel wat steeds in mij blijft
Jij bent de mooiste lentebloem die ontspruit
In mijn dromen ben jij mijn bruid
Ik…
Zo’n beetje
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.078 Beetje bie beetje wordt t stil en
dwaars tegen zin en verstaand
zol k mit verdoezeln willen
in dook aan wotterkaant.
Beetje bie beetje wordt t stil in
de regen op t Hogelaand.
--------------------
Wizzelbörg (2009)…
Als het bloed niet stolt,
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
402 Ieder waarde werd een ding,
iedere zin die ons toekwam
in zandkorrels opgegaan, toen
de vloed onverhoeds aanviel
ieder woord dat werd gewogen
ontoegankelijk,
tot eigen gebied verklaart
elk verzwegen woord,
als het bloed niet stolt
en de klank zich niet bewust
wordt in het zwijgen,
hult zich in kwetsbaarheid.…
Jij geloofde echt in boven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
804 ik heb de graven bezocht
urnen vastgehouden van hen
die mij hun dood toevertrouwden
in afscheid nemen
hadden wij het steeds over leven
het samen delen van tijd
de herinneringen zijn gekomen
heftiger dan ooit
terwijl jij hier ligt te dromen
in het jullie missen
ben ik gaan gissen naar
de zin van bestaan en weer gaan
ik weet dat jij…
Het gesloten boek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
589 Het bleken jouw komma’s
na elke gebroken zin
die de punt deed vrezen.
Een sterk verhaal
gebundeld met emoties
dat was jouw invalshoek
Gevoelens dragen
binnen de vier muren
in jouw gesloten boek.
Zonder enig inleiding
met bevlogen woorden
eindig je met een pleidooi.…
Ongevraagd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
543 Zo geven dichters hun leven zin.
Waarom hier? Waarom nu?
Onverwacht leveren we later ons leven in.…
Hun nevelig verhaal
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
580 waar mist sliert
flarden geluidloos
hun nevelig verhaal
verkondigen druipen
woorden langs het raam
somberheid verdicht
het minimale zicht
waarin licht verstrooid
wordt en alleen bewegen
nog signalen geeft
alsof leven
zich afspeelt in
een ongeziene vorm
van bestaan dat zijn
zin verloren heeft
strak trekt angst
klemmen op de borst…
Naar de Maan met z'n allen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
609 Wat is de zin van ons bestaan,
als wij het aardse verlaten.
Als er mensen naar Mars zullen gaan,
of zwarte gaten?
Deze aarde heeft toch genoeg
om ons te geven wat wij wensen.
Laten wij een “Mars” houden
naar “Café de Maan”
daar is “de Ruimte” voor alle mensen.…