2282 resultaten.
Een ver zwiepen
gedicht
2.2 met 13 stemmen
15.557 Over geploegde aarde wervelen wolken van letters.
De zon gloort en walmt in de brand van het onkruid.
Waar de winter toeslaat, vliegt de zwaan zich kalm.
Traag kolkend verplaatst zich door de lucht.
Hier dringt een ver zwiepen door, als geselt je
de gigantenriem.…
Tijd
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.086 Een peuter zoekt naar nieuwe letters
Waarom gebruik ik ze veel teveel ?
Puur verleden zonder spetters
Tijd vernielt en houdt niets heel
Een kleuter speelt met nieuwe woorden
Wanneer kan ik dan eindelijk zonder ?…
Zie ginds komt Jan-Peter
hartenkreet
4.1 met 70 stemmen
5.823 Zie ginds komt Jan-Peter
Ik zie hem al staan
Zijn knecht staat te lachen
Laat Gerrit maar gaan
Hoe huppelt daar Boris
Dit tweetal achterna
Zal hij misschien denken
Aan een letter van chocola
Maar dit kan hij vergeten
Die tijden zijn geweest
Dit is de tijd van inkrimpen
En van een sinterklaasfeest
Dus lieve bejaarden
Geduldig en…
stompjes schrijven poezie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.059 afgebeten
stompjes schrijven poezie
ze kauwen lang
op mijn geweten
slikken doen ze echter niet
mijn teksten blijken
geniaal te zijn alleen
hun geesten weer te klein
ik schrijf met bloed
in ieders hart, dat voelt
vertrouwd en heel apart
ben de blauwe bloem
in het koren, ze maaien maar
die kleur gaat niet verloren
ik zaai letters…
Weegschaalwoorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.178 Gewogen woorden liegen niet
Althans, ze wegen lichter,
tenzij de desbetreffende dichter
zijn lezer lezig leesvoer biedt
(Inkt is echter erg machtig)
‘Open mind’ komt zelden snel
zoals mannen boven tachtig
Strofen waren zeker prachtig,
maar woorden zaten in de knel
(Voelden zich niet in hun sasjes)
De uitkomst blijkt nu wel bekend:
letters…
Tien voor taal
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
863 wil je me niet in
het verleden zetten
maar me vormen
naar de toekomst
gericht
waar je nabij
vertegenwoordigt
door het delen
van een woord
mag ik meewerken
aan het voegen
en het tekenen
van een vraag
zodat jij het lijden
kunt schrappen
niet passief
maar door het
inlassen van
mijn naam
leg jij de klemtoon
op de letters…
Het zelf
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
876 wat in mijn ziel besloten ligt
daalt vloeiend uit mijn pen
letters woorden zinnen buigen
verlaten zwijgende mijn hart
een stukje van mijn ware zelf
onthult mijn echte ware zijn
zo ergens tussen grijze cellen
worstel ik met mijn en dijn
mondig mensje tussen goed
en ook een beetje kwaad
ik en de ander wroeten
mij in een slapeloze slaap…
Bon voyage
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.653 Haar wilskracht kende weinig grenzen
de pijn verdreef zij met een lach
een schittering had zij in haar ogen
haar liefde sierde elke dag
Zomer schreef zij met vette letters
in het dagboek van haar leven
bloemen fleurden altijd haar huis
door kind of vriend met liefde gegeven
De winter met zijn te korte dagen
verteerde zij niet zo goed
zij…
Wij zijn voor altijd
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.318 Ongeacht de staat
hoe we dan ook zijn
staat de zon paraat
op haar horizontale lijn
***********
De dampen van de nacht
schachten zich stoïcijns
op jouw gelaat en letteren
onze honger in een eeuwenoude daad
de avond is nog niet te laat
en toch is de straat ontoegeeflijk
in zijn gift om mij te laten dromen
of is het vals en laat ik…
Rorschach
gedicht
2.6 met 29 stemmen
14.578 Letters gingen kopje-onder
en verdronken in de kantlijn.
Vlekken stolden tot jouw ogen.…
Fragmenten
gedicht
2.7 met 62 stemmen
18.283 Ik zei jij half nog maar ontwaakt
jij tastend in het ochtendlicht
jij rillend nog in kamerjas en
vechtend met je slaperige vingers
en zoekend nog naar nachtelijke warmte:
het staat er niet er waren enkel
letters, leestekens, een regel of
wat.…
Digitale lust
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.751 ik vreet de letters die hij me stuurt
wellustig en bevangen
door ongrijpbare emoties
beantwoord ik op afstand
zijn verklaring van digitale lust.…
Mijn alfabet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
688 Letters lachen in de morgen
zinnen maken een verhaal
woorden, soms té diep verborgen
worden wakker met véél kabaal
Medeklinkers worden misbruikt
klinkers relativeren
smuilend als de ochtend ontluikt
zullen de kansen weer keren
Gesproken en geschreven taal
soms waar, soms overbodig
kunnen klinken als krakend staal
scherp, venijnig, vaak…
Glazen stolp van verleden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
765 Beide handen vouw ik open
een warm welkom voorbereid
jij verkiest door hard te lopen
jouw eigen weg in eenzaamheid
Ooit zal ik de woorden spreken
in de letters van de tijd
eens zal ik de draden breken
in strakke lijnen van de strijd
Beide oren willen horen
ied’re klankkleur in jouw stem
weer kan ritme mij bekoren
ook al zette het mij…
Verborgen stromen
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.552 Ik vul mijn handen met
lege letters en wil het verleden
schrijven met een hoofdletter.
Onthuisd door stromende
tranen van een kind
wil ik mezelf gaan zoeken
in een aanvaardend labyrint.…
pure luxe van poëzie
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.495 woorden bouw ik zachtzinnig golvend om je heen
lettergreep voor lettergreep in deining van liefde
loods ik ze binnen in de haven van jouw naam
in dronken water dans ik met jou in turbulentie van wind
met passende letters in een vasthoudende cadans
drijven we verder in schrijven van geluk
spartelend verlangend zwemmen woorden
in…
rode gebaren van herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 zoals jij leven in geboorte bracht
en het kind dat nooit was
zo hangt het in mijn hoofd
dat in het razen over gaat
als een idioom dat niet
echt spreekt, of geleuter
met geluid van water
vanuit de douche
of gelaten warmte
als jij vroeger op moest
en het zo lief zei
daarom breek ik
gebroken woorden in tien letters
tot het blauw…
Omarming
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.065 In het licht van dit gedicht
Zie ik de schoonheid van jouw ogen
Die langzaam lezen hoe ik jou beschrijf
Die zien hoe de letters je haren strelen
De klanken je lippen kussen
De pauzes jouw gedachten sussen
Woord voor woord wordt jouw prachtige lijf
Gekoesterd en aanbeden
Zin voor zin je zinnen geprikkeld
Alliteratie, adoratie
De jambe…
Later als de nachten koud zijn.
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.125 als een warme kaars met een gele gloed
zal ik één voor één de letters lezen.
ik zal bij je zitten tot de lichten doven
ik zal je verwarmen met mijn strelingen
alles voor je doen om je tranen te stelpen
en dan tevreden weten dat het goed is
dat je gaat waar je vliegt en waar je daalt
in de vleugels van opwachtende engelen.…
Nog maar twee weken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 Ongelovig kijken handen als blind
naar jaren, maanden en weken
nagels, niet gelakt, spitten
en draaien om en om
het voelt en voelt en voelt
ja het voelt als bijna niets
geen tijd meer te verliezen
om driehoekjes te plakken
iets meer pit in de pritt
verdorie, waar is die blauwe pen
hij schrijft zo soepel
alsof letters lijken te dansen…
Nog maar eens
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
883 het is weer zover
pijn snijdt mijn lichaam
in twee helften
links valt best nog mee
rechts werkt verlammend
letterlijk
voor de buitenwereld
lijk ik slechts onhandig
maar soms wil die hand niet mee
zijn de zenuwen moe geprikkeld
staken ze even
scherven
andere keren struikel ik
hoge hakken hebben er niets mee te maken
ik voel gewoon eventjes…
Verbasteren
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
762 groot hart in wanhoop gesneden
verweerde klanken tussen bladerenzoom
alle hunker naar morgen vermeden
hun wereld stond al jaren in brand
waar lichamen ondergronds leden
verloren zij hun stad hun land
vonden bunkers als huis van heden
het mes, verroest, werd onlangs gevonden
maar de boom was niet meer en al wat overbleef
waren vage letters…
- De moeder van verlies -
netgedicht
4.6 met 40 stemmen
592 ze spint draden voller aarde zeer geliefd,
sterk en rijk aan ijzeraards en kwarts
staal omspant de zachte brokken
van het doordringende scheppingsverhaal
geschiedenis spreekt haar moedertaal
heeft de aarde lief
bloed spugt de vulkaanuitbarsting
ontspringt de dans en ook de rommel
de visualisatie van het verhaal
letterlijk
aards instrument…
Aids
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
805 papavers, vermoord, door de gifwolk uit
het zwarte woud, je oneindige stem, klank
van een sprookjesfee, is weggeëbd naar het
gebied van Thanatos, er zullen resten van je
ziel, die in het harnas verbleef, komen spoken
rond de doktoren, die zand uit de ogen wringen,
waar het zicht op de goudfontein verdween,
kom terug, uit de geest van mijn letters…
duo-gedicht:: de brieven
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
918 zoveel
een koppeling van oude
of een intonatie verschil
toch voer ik mijn gedachten
langs gedragen truien en lentebrieven
ook al ziet niemand mij dromen
in deze tuin van oeverloze taal
ik verlang naar een binnenrijm, een refrein
een unieke plek te midden van versleten zinnen
telkens als vernieuwd verklaard
voltrek mijn lot, mijn letter…
Bij zonder
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.567 Ik heb gevoeld
dat je aan mij hebt gedacht
en ik, op mijn beurt,
dacht ook veel aan jou
Ben blij je te kennen
lief mens
want jij bent bijzonder,
zo heel erg bijzonder
Jouw letters en woorden
naar mij steeds gericht
zijn voor mij steeds puur goud,
ik dank je daarvoor.…
Ik geloofde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
442 ik geloofde in je woorden
las menig maal
jouw mooie taal
dacht in elke regel van je hand
gesproken door je mond
dat ik de heusheid vond
o, hoe ik jouw letters
dwarrelend als vlinders zag
zomerend rond een grijze dag
als een helend kussen
voor een hoofd vol dromen
bleven warme zinnen komen
ik wilde voor jou dan ook enkel
wensen…
VALLEN
hartenkreet
4.9 met 25 stemmen
915 de woorden zijn zacht
komen geruisloos binnen
en vormen, onhoorbaar de zinnen
van een verhaal
dat zo opnieuw kan beginnen
zo dicht voel ik het
om mij heen
maar het is niet meer
dan een mantel van liefde
waaronder alles verdween
gevangen in mijn dromen
ben ik op nieuw alleen
en woorden
vallen
buiten zinnen
in duizend letters
UIT-EEN…
o dat ja
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.141 omdat de golf van letters
geen een emotie nog raakt
geen code gekraakt is
alleen nog maar momenten
snel wat neerzetten
komen wij nooit vooruit
men zegt nooit geen deadline stellen
afwachten en verder vertellen
in je hoofd het verhaal afronden
niet opgeven maar verder rollen
je grond aanvoelen
wij moeten lijden moeten bloeden
onzekerheden…
Wijde mazen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
490 Iedere levende letter
in vis vaak gevangen
in vertroebeld water,
het wijze net met wijde
mazen was te groot,
om daaruit een nieuw
begin te blazen, ketter
tot in de schoot, iedere
gedachte teruggevallen
als afgeschoten pijl
bedoeld om terug te
vallen op de aarde
zwaar als lood om
begrijpend naar luisteren
zonder iets te doen als…