1730 resultaten.
Koesteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 Een moment van rust
aan de oever van het meer
de juffer en ik
Hoe ik je bemin en eer: zowel
zichtbare als onzichtbare stralen reflecteren
op een opengaande bloem, geurende bomen met bladeren
en bloesems; uit een onverwachte hoek begint een vlinder in mij te ontwaken.…
Voltooi wat Je in mij begon - een psalm
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Het duister week, het onzichtbare, zichtbaar.
Jij die schiep orde uit chaos, voorzag mij op te nemen in jouw Goddelijk plan.
Riep mijn naam en ik kwam tot leven.
Jij die staat aan het begin: van wat is geweest, van wat is, en van wat komt.
Begon mijn reis in vreugde omdat ik van Jou was uitgegaan.…
De lichtste zullen wederkeren
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
553 onvindbaar
het rijpt in de as van de geschiedenis
door de dolende zielen opnieuw gedolven,
geselecteerd in onmacht of onvermogen,
in alles wat ons omringt
in het voortschrijdende wiel
van alles wat leeft
gevat in een eigen speling,
wordt in de liefde weerspiegeld,
wat zichzelf niet in protest laat vegen
soms door afgunst en haat, onzichtbaar…
Ongenaakbare edelvrouw
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
487 Ook al struin je soms door moerassen vol
met enge dieren en gemene struikrovers,
via de ondergrondse tunnels weet je elke
dag weer naar jouw kasteel te vluchten,
daar ergens boven het voetvolk van Gent,
onzichtbaar voor de beduimelde wereld,
waar de ware rampen zijn, mademoiselle
op stelten, brave heilige in uw cocon,
hoe flik je het toch…
de paddenstoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 ze zeggen dat je ze zo kan eten
de zachte zwammen uit het bos
ik geef toe, ik zou ’t niet weten
pluk je verkeerd, ben je de klos
wat zijn ze mooi van vorm en kleur
in miljoenen variaties
en dan die toch aparte geur
in ontelbare gradaties
onzichtbaar trekken ze in ’t bos
geruisloos en doordacht hun sporen
slim verscholen onder blad en…
De ochtend
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
525 Een stel punkers aaien mijn neerslachtige lichaam en
zij weten wel van innerlijke en vaak onzichtbare arbeid,
terwijl een ochtendnimf mij zomaar diep bemind en de
hekken van het kerkhof keihard dichtgeslagen worden.…
Wij zijn geen vreemden,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 besmeurd, ongecontroleerd
in de thermiek van twijfel,
omhelst door pure paniek,
tegenstelling van elke diagnostiek,
terugblikkend door het matglas
van verlaten schimmen, een
ongeblust verlangen achterlaat
onnodig donker wordt ingekleurd,
in contouren van uitersten ten spijt,
heeft die afdruk zich blijvend ingebed
op een onzichtbare…
Mijn biologische klok?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 werkelijkheid in het samenzijn,een
waarachtig vuurwerk creëert, waarin
verliefdheid een eufemisme leek als
een oase in een vurige woestijn
in het collectieve onderbewuste
waarin elk in z’n domein domineert
floreren de zoetste vruchten in beider
existentie, projectie op de wereld
in een andere dimensie op de toppen
van extase.Is dat die onzichtbare…
jacht
gedicht
3.7 met 6 stemmen
2.022 ik vraag om een huid van vacht
zo ruw en stug als van een rendier
zie me als een hongerige hond
draaf door een woud door het donker
lichtvoetig alsof vogels me dragen
kijk hoe vluchtig mijn spoor in het zand
weggevaagd door de wind
onzichtbaar voor handen
die het stof uit mijn vacht willen vegen
mensenvingers die me uit mijn vel willen schillen…
De wandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 echter ligt daar
meer begraven
dan levendig groen kan vertellen
Wel overvalt bij mij de wens
een hoge boom te kiezen,
wilde een relatie aangaan
om even aan te raken,
een woordje te zeggen
Als ware het die mens
die deelt in mijn bestaan
en om genegenheid vraagt
die ik niet kan weerstaan
Plots, ontdek ik
in de bast, haast onzichtbaar…
Eindeloosheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
545 Dat het zwerk wel veranderlijk
en wisselvallig kan zijn waar je ook onzichtbare
vingers van een creatief talent tegenkomt die zich amuseert met
het schilderen van allerhande panorama's en portretten tot zinderend meesterwerk.…
Waar het blauw zich verbindt
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
473 In zacht ochtendlicht
een bloem zonder vast begin
luistert naar de grond
Tussen gras dat buigt onder het
gewicht van ochtend, staat het Rapunzelklokje,
licht van kleur en zacht van aard, alsof het luistert naar iets dat
wij niet horen — een fluisterlijn tussen wortel en wereld, onzichtbaar maar echt.…
Waar het land nog luistert
netgedicht
2.4 met 30 stemmen
516 Onder fluitenkruid en bloemrijk
gras verschuilt zich zijn nest, onzichtbaar voor
wie niet weet waar het zachte land breekt, waar elk drassig spoor
een verhaal draagt van vroeger, en elke trilling in de bodem een waarschuwing is.…
Wat de natuur me vertelt
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
712 Bomen staan nog steeds, de
lucht blijft zachtblauw, maar in mij is iets verschoven, kalm en onzichtbaar.
De natuur sprak met oneindige aandacht. En dat is genoeg om weer even verder te kunnen.…
Klanken van het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
448 De schaduw bedekt dan ons lichaam met onze ledematen
Alles wordt dieper naar de ziel geleid; meestal is het zij die leidt
en ons onzichtbaar, maar vastberaden naar een onvermijdelijk,
kwetsbaar heden brengt, dat nog steeds gehuld is in nachten;
de hoop is uitgeput, terwijl het lot met je meegaat
Het gras is vaak verdord en verlangt naar nieuw…
Ontvouwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
733 Tere bloem ontvouwt
stilte buigt zich naar het licht
wortels zingen zacht
In het buigen van
het licht opent zich een tere kelk
haar kleuren langs mijn huid, een brug tussen
stilte en aanraking waar onzichtbaar en zichtbaar elkaar raken.…
Zo diep als glas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
403 zo moet zien
Een tor die vleugelloos geplet is, kwijnend
Alsof de zon een laken was waarachter nacht
Grijnzend verborgen in haar ijs hing
Hang mij in dat laken
Was me tot ik weer wit
Wit als de huid van doden ben
Waai niet meer wind
De mensen om een tentstok
Span ons als een web vol dauw
Tot ochtendlicht ons langzaam naar onzichtbaar…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Ik adem op het ritme van
onzichtbare vleugels en laat langzaam de
overprikkelde dag achter mij. In de echo van de winter-
koning vind ik rust; het is goed om klein te zijn, zolang ik naar binnen zink.…
Psychische Natuurramp
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.891 De onzichtbare dam houdt het niet meer tegen
alle beheersing is nu kwijt
weg gespoeld met de regen
die vanuit mijn ogen een spoor slijt
Deze kolkende rivier verandert in een waterval
als hij de rand van mijn kin bereikt
het verdriet klettert in een dal
alwaar ook de tweede dam bezwijkt
Het hele lijf in paniek, de nood toestand van kracht…
De Blauwe Stad (2)
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.175 De Volvo ploegt
zich een route door de modder op wat
onzichtbaar de Clingeweg heet. Grazen
gebeurt hier niet, tankachtige auto’s rijden
af en aan karrenvol zand verplaatsend.
Draaiende motoren bepalen monotoon
het omgevingsgeluid. Bij de 1A-boerderij
nauwelijks bereikbaar haal ik oude foto’s
op 2005-kalenders.…
Zonder symbiose
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
863 Lucht
Onzichtbaar.…
Buitengewoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.360 Goudbeslagen bomen planten in wind en kou
Bibbervast verwarmd, gelouterd door lichaamsstroom
Achter dwars gescheurde muren van het gebouw
Dat de waarheid draagt ook binnen de mooiste droom
Niet beperkt door klein gegroeide bevrijdingszin
En bekend met vol te houden belevingskracht
Om het zwarte wit te maken als nieuw begin
Zwanger van onzichtbaar…
Alleen op de wereld
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
480 Helemaal alleen
zonder dak boven mijn hoofd
ik ben onzichtbaar
Met breekbaar hart en ernstig
eenzaamheid in deze veranderlijke wereld kom
ik hem tegen, een arm kwetsbaar persoon die er sjofel bijloopt
met tijdelijk verlies van gezichtsvermogen die hij nog niet zo lang geleden kreeg.…
een kek , blauw brilletje
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
905 onscherpe rode en gouden figuren,
mijn ogen dwalen onzeker door de kamer,
het gemis aan scherpte doet me verdriet,
vooral wanneer de wind uit het noorden
blaast, met zijn scherpe, heldere kleuren:
dat zie ik niet meer met deze ogen,
terwijl ik niet eens blind geworden ben
die felle, polaire kleuren zijn verdwenen,
voor altijd verloren, onzichtbaar…
Wat zag Boeddha?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
662 misschien zag hij een rijke mozaiek van bloemen
die zich verstrengelt in karma aan elkaar
uitspreidden richting de uiteinden
van een immer uitdijende vlakte
misschien rees hij omhoog
op het waterbed van een sobere fontein
richting de top van de Dhamma-berg
onzichtbaar, op oneindige hoogte
misschien werd hij opgezogen door een zwart gat…
Verzet
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.086 Water dat in nevelen
Onzichtbaar is.
Vannacht is alles al gehoord:
Draai je om, verzet je tegen het vervagen.
Zoek antwoorden bij vragen.
Vragen ook bij antwoorden.
Een mens is niet verstrooid
Omdat hij verandert vlees noch vis.
Vannacht zal slapen zoek zijn.
Vannacht de ogen open dus.…
Paria in onmacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
681 Al kan ik nergens heen en staat mijn lot
getekend in de sterren, gevangen van kindsbeen af,
een onzichtbare kracht blijft mijn gang versperren,
iedere beweging is verdacht en elke uitval wordt
gestopt. Binnen een seconde ligt het zwaard mij op
de keel. Voordat mijn ik zich vrij ontpopt is heel
de wereld in een harde schaal ontaard.…
Reis naar het oosten
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.987 Ik kijk naar de tafel en knik onzichtbaar.
Opa is naar de winkel, koekjes kopen.
Opa en oma zitten samen op de schommelbank.
Aan haar glimlach zie ik dat ze weer aan het reizen is.
Haar paspoort, sleutels en leesbril liggen in de la
van het vriesvak.
Oma is de grens van een menswaardig bestaan
allang gepasseerd.…
Februari
gedicht
2.5 met 38 stemmen
18.791 Het is zo ver weg, wij zijn zo stram vertederd
het huiverig oog stuit op de kerktoren
in de verte tussen onzichtbaar bezige bomen.…
zwart-wit
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.201 ik neer
maar wat ik ook probeer
je blijft een waas
je ogen zijn gesloten
dimensie loos
levenloos
maar toch vol diepgang
zo zijn je ogen
ik kijk naar je ogen
ik zie je hart en ziel
ik leer je te begrijpen
langzaam krijg je kleur
je laat me nadenken
mijn zwart-wit bril verdwijnt
de wereld krijgt weer kleur
een witte waas
onzichtbaar…