3148 resultaten.
Ik had zo graag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
623 Of anders ook
aan Holland willen denken,
het reiken naar den einder
naast de langzame stroom
van het wassende water.
En als ook dat niet kan,
dan maar een droevig lied
Zo van « het is november en het giet
zo troosteloos en grijs
en alle dag gelijk. »
Helaas, dat is mij niet gegeven,
het is allang gedaan.…
Jouw eigen weg
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
640 Een ontdekkingstocht
die je elke dag opnieuw begint
om je eigen weg te zoeken
om nu en dan je balans te ervaren
die je vast wel ergens vindt
om zo de gedrevenheid van het leven
op waarde te schatten
ook de ruimte wilt geven
terug te laten stromen naar de bron
het eigen innerlijk te laten spreken
wat je eerder niet kon
niet elk pijntje…
knipoog naar boven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 geen afscheidswoorden waren er
geen tijd om "tot ziens" te zeggen
weg was je voor wij het wisten
en nog weet niemand waarom
als tranen een trap konden bouwen
of herinneringen mij een weg
dan zou ik naar de hemel lopen
om direct jou terug te halen
ons hart pijnt nog van verdriet
dat in stilte tranen stromen doet
want elke dag meer dan toen…
Het kan mij niet schelen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
439 Ik proef de zomers zoete stromen.
Ik eet de honing van de raat;
door de bijen voor mij meegenomen.
Mijn lichaam was ik met water van de val.
Ik spoel het stof af van al mijn wegen.
Ik spiegel mijzelf aan wat ik vind;
val ik mee of val ik tegen?
Mijn ervaring heeft mij geleerd
te leven van de zon en van de regen.…
Simpel kerstgedicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Rond Kerst hangt er een soort grote stille wolk
Het is er voor en door het hele wereldvolk
Het is geen mist of nevel of een witte waas
Onzichtbaar krachtig hangt het als een stille Baas
We kunnen dingen voelen, binnenkomen, stromen
Niets hoeven we ervoor te doen of ervoor te laten
niets geloven in wijzen uit het oosten
of in sterren die over…
k versus k.3
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
635 daar lig je dan
het gedruppel meet zich
naar leven en sterven
uit een geelachtige stenen muur
-waarachter gelijke kamers zich opmaken-
ontwaken vogels
die onverstoorbaar vliegen
door zelfbeklag heen
vloeistof
zoekt een weg, schept stromen en gedachten
en plant giftige vergeet-mij-nietjes
langs de vlinder rond mijn hals
het verschoonde…
Dictator
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
544 zelfzeker
zelfredzaam
zelflerend
revolutionair
gewelddadig
vredelievend
machtig
rijk
een afschuwelijk lelijke persoonlijkheid
ik zie hem zo voor mij
hij denkt mij ook te kunnen onderwerpen
waarschijnlijk lukt het hem ook
een waterval van manipulatieve woorden, overtuigende zinsbouw en krachtige verhalen stromen uit zijn mond
hij laat er…
Terug bij mezelf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
541 De wind is ijzig
het beneemt me de adem
laat de tranen
over mijn wangen rollen
terwijl ik tegen de stroom op
moet roeien
rondom vissen strooi ik het brood
boven de donkere
golven de blauwe hemel de
hongerige meeuwen
maken herinnering wakker
het gekrijs
de pijn
in tweeën verscheurd te zijn
ik kijk naar de draaikolk…
Hoera, leve hernia
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
698 Wat weemoedig opgestaan,
een depressie lijkt te komen
ik voel het aan mijn ogen
dus laat ik 't water stromen
Geen blije dag in 't verschiet
en de stilte laat me varen
ik zie het niet meer zitten,
voel me gevangen door de jaren
Starend naar mijn kerstboom,
wat flikkeren die ledjes raar...…
Magisch blij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 muziek
was voor het
ziekenhuis publiek
dat mee ging
in haar magisch
blij ontmoeten
met charmante
blik uit een
innemend gezicht
handen warmte
uitstralend en
oorzaak van falen
achterhalend in
samen diagnosticerend
voorzichtig het pad
van heling proberend
haar sfeer was meer
dan handoplegging
ooit zou kunnen zijn
energieën
stromen…
Opening
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 van longen, harten en benen
Buiten ervaren we het wonder
van alles om ons heen
Buiten beleven we het wonder
wie we zijn
Binnen is de hemel, de scheppende ziel
van ons leven met elkaar
Binnen ontplooien we ons
en geven we het beste
Binnen staan we open
voor wat de wereld biedt
Open laat ik
buiten naar binnen en
binnen naar buiten
stromen…
Imbolc II
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
529 schenken,
melk laten vloeien;
Barden dichten en bezingen
luchtig het leven, de liefde,
sensueel geurende bloemknoppen
die kleurrijk ontluiken;
Smeden smeden ploegen,
timmerlui herstellen de kraal,
bezielde handwerkslieden, begeesterd
door het eeuwige vuur van Kildare;
De bronnen wellen weer,
koude winterwonden helen,
de bronnen stromen…
Mijn dromen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
551 Ik zie meanderende rivieren
die stromen tot een waterval
doorkruisen wouden
en landerijen
en vullen zeeën van kust tot kust.
Dit is een wereld
waar ik wil dromen
van elfen en feeën
mijn wereld vol fantasie
die ik nooit in werkelijkheid zie.…
Mijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Ik zie meanderende rivieren
die stromen tot een waterval
doorkruisen wouden
en landerijen
en vullen zeëen van kust tot ust.
Dit is een wereld
waar ik wil dromen
van elfen en feën
mijn wereld vol fantasie
die ik nooit in werkelijkheid zie.…
En zie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
373 En zie de lichtval op mijn handen
hoe zij breekt op heldere snaren
De aarde strak, haar vezels trillend
een lied dat echoot in verborgen wonden
Geklank van helden, stil en stervend
verstrooid als korrels in de tijd
Hun schaduwen dansen, vaag getekend
schimmen in het avondlicht
Beelden kloppen, ijl van dromen
gedachten stromen als gesmolten…
alles zien niets begrijpen - voor C.Nooteboom
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
487 niet per ongeluk
de woorden die
als wolken over
de vlakte stromen
de Japanse notenboom
zilveren abrikoos
met waaiervormig blad
niet zomaar
het vleugelloze boekenvisje
dat zich in de kelder laaft
bekende wegen eet door
verweesd papier
de trage slagen van
een verdwijnende vogel
in helder licht
niet eenvoudigweg
het gedicht van…
dit persoon houdt er niet van herinnerd te worden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
405 de liefde en de dromen vervlogen
waarheidsval en betichting, vluchtige ogen
de minste herinnering
en woorden bogen gericht opzij
omdat geen lucht alsnog ‘t einde was
’n nieuwe lezing
als we ‘t op ‘n scherpere manier doorzien
‘t eb en vloed van gevoel laten stromen
mogen bloeien als ’t ijzeren hart
in de hand van ‘n ieder die dat nog dragen…
De vergeten helderheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
309 bouwden zo gedachten
die bruggen bouwden
nu zweven wij mistig
in zinnen van lucht
verdwaald betekenis
in doolhof strandend
waar taal anker was
een baken van houvast
drijft zij nu in wolken
wollig alles verhullend
wat glashelder was
is nu damp op de ruit
de zinvolle stilte
sterft in grijze ruis
wie zal nog spreken
zoals water stroom…
Redt de Bronnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 Verhalen zijn vloeibaar:
met elkaar vervlochten
stromen in de oeroude
Verhalenoceaan
een en al kleur, en
van kokend heet tot ijzig koud
Zij vermengen zich, vernieuwen zich
en verwekken nieuwe verhalen
Maar de watergeesten raken
overwerkt!…
Ontmaskerd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
188 De geur van bloemen is nu heel apart
omdat een nieuwe stroom van kracht begint
het is de vrije keuze van mijn hart
dat tederheid en rust bij jou vindt
geen wilde passie die snel vervliegt
maar zorgvuldigheid die alles overwint
waarin de ziel de ware liefde vindt
de zon blijft schijnen in dit warme jaar
een zomer lang vol tederheid en licht…
Awenyddion
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
401 Ik ben als de ketel van Cerridwen, een overvol vat waar drie druppels uit spatten, een vat dat
op barsten staat, een heilige bron van vijf stromen, een deur in de heuvel, een geroosterde zalm,
een steen met een gat.…
Nuchter belicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.066 de aardkloot geschoten
Belicht de straling
De hete streken in de heliosfeer
Ontastbaar voor het bloot mensenoog
Gezeefd door de dampkring
Astronauten nemen als eerste waar
Aan boord van hun hemelse huls
De film in de ver reikende lens
Versmeert het detail
Door verstrooide straling
Later vond men betere spiegels
Voelsprieten onder stroom…
Wachtend op een schreeuw
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
739 Woestijnen reiken horizonnen ver
tot waar de prooi gestorven ligt
als zand tot stof gemangeld
ogenschijnlijk lijkt de aarde dood
maar in de diepzee kiemt nieuw leven
in het licht dat moeder aarde straalt
het toeval neemt zijn kansen waar
stort bui na bui op elke rotspartij
tot kolkende stromen over kale akkers
mossen kleuren al wat…
Onschendbaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
937 Een beursbaron die de handen wringt
Het sloffend vee veracht
Hij laat de woekerwinst berekenen
van een nog niet aangeboorde bron
terwijl het zalig slijk zich ophoopt,
een stroom van nullen en strepen
naar de ongerepte tuinen.
Klerken zijn er een bedreigde soort.
Maar in het wetboek staat het zwart op wit:
Het vermoeden van onschuld.…
conflicten
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.052 De zee die de rivier opvloeit zal de berg niet bedwingen
Zijn koude water blijft naar beneden stromen
Een strijd die niet gewonnen kan worden
Maar toch aanhoudt te bestaan
Vrede utopische droom
We bestaan allen uit de zelfde regen
Soms warm en soms koud
Maar we blijven in conflict
Soms voor een berg en soms voor een zee
Maar de zonen…
late liefde
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
2.615 Als je nergens meer op rekent
Je leven aan je voorbij ziet gaan
Liefde niet veel meer betekent
Dan een kusje voor het slapen gaan
Laat dan je gedachten dwalen
Langs wegen die je niet herkent
Verlang naar oude idealen
En wees degene die je bent
Dan kan het je zomaar overkomen
Dat iemand door jou wordt geraakt
Dan begint het bloed te stromen…
een mooi gedicht
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.113 is los als room
niet opgeklopt
ruim in het vel
woorden als gordijnen
die de grond net niet raken
ruimte die je uitnodigt
binnen te treden
te rusten
zonlicht valt naar binnen
Naar binnen
zo ga je er doorheen
het gedicht zit nu in jou
je bent los
het klopt
je danst
waarbij je voeten
de grond net niet raken
je woorden vallen, stromen…
Nachtgedacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.180 Een stroom,
gevoelens die mij zouden bezitten,
en daarna wegzwabberde.
Daartussen niets dan flarden,
vergane deeltjes van de ziel.
Daarbuiten enkel barsten,
alles voelt onstabiel.
Een nacht,
de vlek die voor de zon kwam te zitten,
en vervolgens wegsloop.
Een kracht,
energie die mij wou verhitten,
en daarna binnenkroop.…
Z O M M E R
poëzie
4.2 met 33 stemmen
5.576 Als, uit aan 't stromen,
half bloed, half melk,
zijn de appelbomen,
zo een, zo elk;
als weke zijde
de takken blomt,
dan ben ik blijde:
de zommer komt!
Als alle lieden,
die gaan en staan,
'goendag!…
We vlechten onze levensdraden
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.107 Ik begraaf me in haar armen
ze slokt me op als in een droom
Ik verken haar wereld sluimerend
en geef me over in haar stroom
Ze neemt me op in tussenpozen
ademt mij vluchtig door haar heen
Ze is mooi als duizend rozen
mijn hartje klopt voor haar alleen
Als een sluierende nevel
zweven we door ons droompaleis
Een winterse stilte omhult ons…