5287 resultaten.
blauwste blauw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
427 er zijn
ontelbaar
oude bergpaden
waar ik niet
komen zal
loodrechte kliffen
die mij
de adem
zouden benemen
zilte luchten
zijn er vol
van vogels die ik
niet zal horen
wolken van het
blauwste blauw
waarin ik zacht
verdrinken kon
er is
de oude tijd
die vleugellam
ter aarde valt…
elke dag weer opnieuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 elke dag weer opnieuw
loop jij naast mij
ben jij in alles
wat ik doe en zeg
mijn gedachten bewegen
naar waar ik jou ontmoeten kan
om samen weer te dromen
van het leven samen
zo stuur ik dagelijks
mijn groet ter omhelzing
naar mijn lief in de hemel
tot ook ik daar zijn zal…
wandelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 nog even
wandel ik
meester in
de camouflage
kunst met
gebutste voetjes
door de nacht
als boomtak deze
keer soms
wandel ik
vermomd als
verdord blaadje
een beroering
van het lichtste
soort slaat me
uit het lood
dan stort ik
dood ter aarde
neer voor zolang
het duurt…
Virus?
snelsonnet
4.1 met 14 stemmen
739 soms denk ik: jawel
verdelgend, moordend, claimt hij heel de kloot
brengt medeschepsels met plezier ter dood
een vreemd object, wat botten in een vel
“het daghet in het oosten” zei een mens
dat is en blijft een vaak vergeten wens…
Reiskompas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 Tussen rode zon
en roze maan
liggen brieven
ter getuigenis
van de geschiedenis
van jouw land
maar de maanbrieven
zijn bijzonder
ze laten een leven zien
achter groene heuvels
en brengen dromen
stil in herleven
als een reiskompas
rondom het verdriet.…
Op een beer (onder meer)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
467 Er zat een bruine beer in Oekraïne,
Te kaarten met een clubje bedoeïenen,
Dat net gevlucht was uit Soedan, humane
Hulp verlenend aan een groep Gazanen,
De beer verzuchtte diep, oh wee, ach gos,
Mijn soort is overal ter wereld los.…
Vandaag sprak ik met de Bultrug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Vandaag sprak ik met de bultrug
Nee ik luisterde meer
Mijn taal schoot tekort
Ik nam de harp ter hand
De harp en de walvis verstonden elkaar
Zij zongen samen een lied
Ik was verward waarvandoen
Bracht hun samenzang mij
Een vloed van tranen
Van geluk of toch van verdriet…
De dichter aan zijne vrienden
poëzie
3.5 met 14 stemmen
6.646 Wen ik sterve, lieve vrienden,
Sier mijn graf dan met geen steen,
Laat een grote, vruchtbre wijngaard,
Mij ter eer- en grafzuil zijn!
Drink, zo vaak de lieve Lente,
Langs de ruime velden, danst,
Drink dan mij, uw vriend, ter ere,
Driewerf uwe beker uit!
Breng dan de allerschoonste meisjes,
Bij mijn stil en eenzaam graf!…
Wit geteerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Nog rijgen zich de dagen
aaneen tot een mistige wereld,
en geen duidelijke zon verscheen
in onze onverbiddelijke vragen
spreken we de verwachting uit om
de lente te vertragen, de winter
floot zich door het leven heen,
de hoop wordt in stilte gedragen
op de vleugels van voorjaarwinden
in het eeuwig spoor van versmaden en
onze teer beminden…
Tuindaken pezen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
533 bindmiddelen
uit het binnenste der aarde
sinds mensenheugenis
ankerpunt van stoer huisjes bouwen bij uitstek
timmersvreugd op het dak en een priemende zon
horizondragende planken verbreden het luchtruim
vierende lengtes maal nog eens vier meter, breed torenend
een grijnzende inplanting als een enorm verticaal gebit
met een massief torso ter…
oorlogsgrafgedicht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
764 Pilotengrafgedicht
ik zag in het dorpje opeinde
een bordje staan war graves
en las in de krant een overleden piloot
uit woII
ik dacht ik schrijf ter zijner nagedachtenis
net als reve dit gedicht
ter herinninering aan hem en alle soldaten
uit alle oorlogen zo zinloos
een oorlog levert alleen nutteloze slachtoffers op
en daarom moet oorlog…
Windjammer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
440 land, ter zee als door de
lucht…
Hier laat ik je nimmer los.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
609 Je schonk me toegang tot de Hemel en wiens kind kan dit
Jongetje ter wereld gebracht en voldragen met geluk ook pit.
Ter wereld gekomen met net die glimlach nog steeds in je bezit
Immer blijvend dat zo schone Windekind.…
Losgelaten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
525 steeds dieper en dieper
zakken ze weg in de
spelonken van je geest
die collega die vriend of vijand
diegene die je stiekem aanbad
die ouder die je nooit zou vergeten
zij allen die ooit zijn geweest
steeds dieper en dieper dalen ze af
sterke gevoelens vervlakken
smelten langzaam weg als ijskappen
je moet ze los laten
of laten zij jou los
ter…
Verbijstering alom.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
782 Gebed en meditatie ter bedanking voor al het wondermooie
Prachtig al de Liefde overal ter wereld; zij kan staal doen plooien.
Hij werkt niet met internet, gebruikt ook geen mobieltje
Hanteert eerder het ying en yang dus kent zijn stieltje.…
Wapenhandel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Bij de besprekingen/onderhandelingen inzake Afghanistan
Vergeten, per ongeluk of toch expres
Die zo belangrijke partij
Die zo ongelofelijk belangrijke partij
De belangrijkste partij van deze wereld
De wereldwijde wapenhandel wedloop
De VS liet ongelofelijk veel wapentuig achter
Des ter eerder op, des ter eerder weer besteld.…
Kinds
snelsonnet
3.1 met 24 stemmen
2.017 Kinds
Als homo’s aan elkaar hun trouw beloven,
Dan noemt men hen in Rome slecht en ziek,
Zo staat het in de nieuwste encycliek,
Die wijsheid heeft de paus direct van boven.
Maar weldra preekt een herder in de praalmis,
Dat pedofiel zijn netjes en normaal is.…
Geuze-Vesper of Ziekentroost voor de Vierenentwintig
poëzie
4.0 met 48 stemmen
8.473 Had hij Holland dan gedragen,
Onder 't hart,
Tot zijn afgeleefde dagen,
Met veel smart,
Om 't meinedig zwaard te laven,
Met zijn bloed,
En te mesten kraai en raven
Op zijn goed?
Maar waarom de hals gekorven?
Want zijn bloed
Was in d' aders schier verstorven;
In zijn goed
Vond men nooit de pistoletten
Van 't verraad…
Wortels
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
432 Voor Omke
Boom van machtige statuur,
Wortels die zo diep in de
Bodem verankerd waren,
Reus die leefde van alle moois
Om zich heen hier op dit
Prachtige land, ons mooie
Westerkwartier -
Neergehaald door een
Vroege najaarsstorm die
Zich onverwacht liet gelden,
Maar zijn schoonheid blijft,
Laat voorgoed zijn sporen achter…
Anser Erythropus
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.317 Prachtig zo'n vogel toch!
Anser Erythropus
Net komt hij onder
die bremstruik vandaan
Vlug, geef me even mijn
Dubbelloopsjachtgeweer
Kookboek en braadpan
en tuinkruiden aan…
jij van mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.711 jij van mij
als en spel
ooit
van twee bomen
begon het
naast elkaar groeiend
recht en trots
totdat de takken zich verstrengelden
toen volgden tijden van bloesem
waarvan – nu nog
volgens zingen
waar bloemen spreken
met vlinders in hun buik
door de jaren heen
verankert zich de liefde
groeit het dankbare respect
onderwijl de liefde…
wat ook ik doe - vecht voor mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
656 wat ook ik fout doe
zeg het mij
maar sla mij niet
wat ook ik verkeerd doe
toon het mij
maar straf mij niet
wat ook ik gebrekkig doe
leer het mij
maar pest mij niet
wat ook ik doe
verlies mij niet
opdat ik mij koud voel
verlaten en alleen
wat ook ik doe
wees niet zo hard
dat ik mij angstig voel
bang en verlaten
wat ook ik…
vijftig tinten liefde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
768 ooit om elkaar fladderend
waren het de vlinders
in hoofd hart en buik
die wolken roze kleurden
toen regende de hemel
in voor- en tegenspoed
met rozenblaadjes rood
het verbond ter zegening
daarna kleurden zij
strengelend in liefde
elkaar de hand houdend
tot koperroden slingers
zo het leven samen zinnend
weefde zich zo de passie
tot…
De naam van de Roos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 Il nome della Rosa is
Umberto Eco's magnum opus
De naam klinkt als barokmuziek
Hij was auteur, mediëvist
En hooggeleerd in semiotiek
De hoofdfiguur schreef wat hij wist
En legde 't vast in een kroniek
In Noord-Italië trad hij
In de Benedictijner Orde
Als jong novice in een abdij
Aan de hand van 'n oude frater,
William…
omdat niets ons tegenhoudt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 alle dagen die wij samen tellen
springen wij dagelijks uit bed
met een lach op ons gezicht
om elkaar dan weer te zeggen
waar geen woorden voor zijn
wij willen en kunnen niet anders
dan met stomheid geslagen zijn
waar er geen tekst te vinden is
die daarvoor al eens verzonnen is
voor wat wij eigenlijk zeggen willen
het is als de liefde…
[ Feiten zijn zakken ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 Feiten zijn zakken,
ze staan pas als je ze vult --
met je gevoelens.…
beste maatjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 nooit waren onze wegen eenzaam
zelfs bochtige sporen bogen recht
die door onze jaren samen liepen
omdat wij maatjes zijn en blijven
vrienden voor en door het leven
steeds elkaar behoedend blijvend
in de seizoenen van het volle leven
bij het glibber van plots ongemak
dat met tranen ook glimlach brengt
wanneer wij elkaar de hand geven
door…
Klimaat gebaat
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
1.061 De Brabantse vernieuwing is bijzonder:
een autobus die rijdt op mierenzuur.
En Groningen heeft ook een avontuur:
Die waterstofcentrale is een wonder.
“Klimaatneutraal”, het klinkt zo flegmatiek.
Maar die primeurs zijn ronduit magnifiek!…
MEN MACH DEN NUWEN TIJT
poëzie
5.0 met 1 stemmen
6.179 Verweende ontbite
met nuwen delite,
Daer ic al gherne bi hebbe ghedoghet,
-Ic clage ende verwite
Met nuwen vlite -
Houtse op, die mi heeft verhoghet.
Ic weet wel dat de minne
Levet, al stervic aldus vele.…
'S AVONDS ZIE 'K DE STERREN GEREN
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.893 's Avonds zie 'k de sterren geren,
die daar zitten, hoge en fijn,
als ik, moe van ‘t lastig weren
onder 's arbeids leed en pijn,
ene oogslag naar omhoge
buiten 's werelds enden sla,
en mij eens de hemel toge
nog, aleer ik slapen ga.…