Alle inzendingen

een eeuwenoud verhaal over het kind in een kribbe geboren in een stal over herders in het veld de nacht waarin een wonder gebeuren zal over drie wijzen uit het oosten met hun geschenken wierook, mirre en goud ze zagen de ster van Betlehem zochten naar het kind dat van alle mensen ...

Een kleurrijk afscheid van de dag. Kaal de bomen, het zicht steeds meer. De wind houdt nog steeds aan er lijkt geen einde aan te komen.

Toen de maan verbleekte deed de taal van de vogels Hera ontwaken de welluidende zang van de veldleeuwerik streelde haar oren. Een wrede verstoring van godin’s meditatie toen een woordenbrij haar omsingelde een oeverloze woordenstroom kakelde over de stilte van de watervijver Hera hie...

mijn hond vier poten op de grond een kant kop en anders wel 'n kont scheten rennen harten stelen in nesten zitten of de stront mijn hond zwiepstaartend in het rond oren wapperen eet zich rond graven jagen prooien stelen vindt schooien blaffen heel gezond mijn hond staart vreten uit mijn ...

Deze moeder wil zijn als een kruik Als je pijn hebt in je buik Als je ‘t koud hebt in je rug Door veel tillen of alles te vlug Koude voeten die maar koud blijven Zij wil je verwarmen, je lieve lijven Maar nog meer wil ze warmen je hart Als verdriet ligt of smart Denk aan de kruik dan En...

een sigaar is van tabak uitdagend en vol essentie met vakmanschap gerold van het binnengoed tot aan het buitenblad een kunstwerkje op zich van voet tot vuurmond onthult hij met elke trek vol aroma diep en rijk heerlijk mystieke geuren toch is een sigaar alleen enkel slechts een sigaar ...

Wijst de wijzende vinger naar mijn vinger, dus -- naar mijn bestemming?

Nog voor de koffie loop ik naar mijn kippen Ik kook graag verse eitjes als ontbijt Ik denk dat ik dat uit voorzichtigheid Vanwege PFAS tijdelijk moet skippen Dit nieuws brengt mij een beetje van de leg Maar Pasen is gelukkig nog ver weg

Zij is de beste dood, die van het zwijgen, nog niet in. Taal hapert aan haar slaap. Noem haar geen boom meer, zwaaiarm, twijgen die ik van tussen het gestamel raap, maar schrijf haar weg naar waar zij thuishoort, in het leeggoed van een woord zoals voortaan. Het touw wil uit haar vlees, ...

Vroeger toen 'k woonde diep in 't land, Vrat mij onstilbaar wee; Zoals een gier de lever, want Ik wist: geen streek geeft mij bestand, En 'k zocht het ver op zee. Maar nu ik ver gevaren heb En lag op de oceaan alleen, Waar zelfs Da Cunha en Sint-Heleen Niet boren door de kimmen heen, V...

Ik neem mij voor, om je vanavond te zoeken zoeken in de langste nacht, neem het baken van licht mee in de hoop, ergens een sprankje van je te kunnen ontdekken in de Bijenkorf liggen onnoemelijk veel voetstappen, die men onmogelijk zouden hebben uitgewist, al kwam er géén reactie op de kaart...

De regen valt buiten, maar het druppelt ook binnen zet mijn hart in de zinnen terwijl ik kijk door de ruiten

Weer zal de kerk vullen van voor tot achter toe zelf stoelen worden bijgeschoven de kerkenraad wordt niet moe ieder geniet van de viering kerstboom prachtig opgetuigd en overal hangt versiering, een behaaglijk warme sfeer schone liederen worden gezongen over herdertjes en engelen die i...

Soms grijp ik terug op dingen van de dag en als ik ze aaneenrijg tot een week een terugblik op wat schijnbaar helder leek zie ik betekenis in wat ik zag Al schrijvend gaf ik dit jaar commentaar een review met twee sterren, een recensie mis ik de aandrang, voel ik geen urgentie? ach...

Wie had het over me myself and I Wie schreef die titel als gevleugeld woord Wie is die me, is dat myself of I Is hij een alter ego dan misschien Verschuilt hij zich soms in een pseudoniem Of is 't een zij en blijft zij anoniem Er woont in mij minstens een schijngestalte Contouren in e...

Haar hoofd hangt enigszins gebogen, haar kindje houdt ze in haar armen vast. 't Is aardedonker rond haar, ter contrast. Geen God heeft daar ooit bewogen. Wel in haar, als omhoog gezogen levenssappen vlak voorbij de bast van een plataan, die naar de hemel tast. De vogels zijn alvast gevloge...

op jouw jaardag klinkt muziek als een niet te vermijden symfonie mooi groots en ieder meeslepend dankzij de specifieke Melse sound het levensjaar dat achter jou ligt kende mooie en lelijke gezichten bracht na hoop het grootste verlies dat een kind zich voorstellen kan toch lonkt gelijkt...

vrede op aarde ik zou niet weten waar het enige van waarde is 'n gevoelige snaar  vrede op aarde roepend in de woestijn 'n monster zonder waarde te mooi om waar(?) te zijn vrede op aarde geen macht die zoiets wil hoop van generlei waarde zo van "kikker in je bil" vrede op aarde j...

De blauwe vlinders leven op honing uit de toverwereld van veranderingen - het weer en de wind en de vleugelslagen van al de lichamen met meer of minder geluk opgelopen schade en tranen om ongewenste aflopen Ik masseer mijn zere buik vol vampiermotten Zolang ik leef zullen er blau...

ik ben van jongs af aan gekleed met maatschappelijke drachten waarvan men kan verwachten dat zij affiniteit en een groepsbinding hebben in leven taal en opvattingen maar in de loop der tijd is het strikte van scheiding verlaten en vrijheid heeft al vele gaten gedicht met keuzes di...

Zo vlak voor Kerst sla ik aan ´t contempleren De ballen in de boom de kaarsjes aan Ook de kalkoen kan in de oven gaan Een flesje wijn is al aan het chambreren Ik overdenk het afgelopen jaar En had het best weer aardig voor elkaar

Alle ramen zijn open. De geluiden van binnen en buiten mengen zich; mengen zich met het licht en de gedachten. Uiterst verwonderlijk is deze lijdzaamheid. Met handen waarin geen zand en ogen onder leden wachten we lang. Het zeggen is bijkomstig. In de verste stilste hoeken is er plaats voor...

Laat de luiken geloken zijn wiege wiegele weine en de stilte onverbroken zijn wiege wiegele wee. Wen het kindje gedogen wil moe en tevreeën, dat de blinkende ogen stil toe zijn gegleeën, dan zal komen de dromenvrouw zacht over de grond zij de vrome, die schromen zou zo zij wakend...

De winterzonnewende is aanstaande 's Nachts reikt de zon tot haar ultieme punt Dan staat zij stil in het solstitium Waarheen de weg liep die 'k naar jou toe baande De langste nacht, de minste daglichturen Heeft zij het op de wintervorst gemunt? Verwacht dit jaar geen al te grote stunt...

Ja zelfs Homerus liet wel steekjes vallen Ook mij werden wat missers niet bespaard Ik heb het nog niet eerder aangekaart Maar nu ga ik bazuinen laten schallen Houd op met ieders leesplezier vergallen Taal moet met spoed sacraal worden verklaard Ja zelfs Homerus liet wel steekjes vallen Ook m...

Hoe droevig is dit stil verdriet want hier op aarde ben je niet in de hemel geniet jij zoete spijzen tussen armoedzaaiers en dode wijzen wat fijn dat je toch nog aan me denkt en mij deze mooie kerstkaart schenkt ik zal in vrede deze dagen vieren met dank aan mensen en aan dieren hoe ...

In het bijna voorbije jaar is er geen huis zo vaak op Funda bekeken als dat in Blaricum van Paul de Leeuw. Maar één spant de kroon - een kapitale boerderij in Drenthe... __________________________________ De nederige stulp van Paul de Leeuw Staat volgens Funda al zes maand te koop De hoogst...

ik hoor de regen vlagen over ons huis de stormwind rukt aan onze luiken en ik weet je buiten in het donker ziek je jaagt je wagen door het zwarte water vechtauto's schieten jou voorbij jij rijdt verder door de nacht naar die altijd luide stad ik wacht

de schaduw van de maan toont beweging op het gras het schijnsel door de bomen maakt licht wat donker was de schaduw van de maan speelt met mijn gedachten graaft in de herinnering wat we samen verwachtten de schaduw van de maan maakt lucide dromen wakker ontmoeting was geen toeval jij ...

als ik denk aan de mannen vrouwen en kinderen in oorlogstijd dan is er een gevoel van schaamte ik heb de mogelijkheid om me rot te voelen in vrede en in een welvaartstijd ik heb genoeg te eten heb warmte en een dak boven mijn hoofd ik kan slapen zonder de reële angst dat ieman...