Alle inzendingen over eenzaam

6639 resultaten.

Sorteren op:

Opnieuw met jou

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.597
maanden nadat we het contact had verbroken Deze eenzaamheid is nu voorbij goede tijden breken weer aan En dit keer beloof ik je plechtig laat ik je nooit meer gaan…
JP10 december 2004Lees meer >

Den Haag

hartenkreet
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.507
Natuurlijk indisch eten en het ijspaleis 's nachts in de Passage hoorden we eenzame stappen onvast en hol. 's morgens katerig bij Mesdag en daar pas schoten mijn ogen vol. Bij golven en scheepswrakken vissersvrouwen en eenzaam kind. Nederlandse luchten en stoere mannen tegen hoge golven en felle westenwind.…

Doodsnadering I

poëzie
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.896
Dan gaan zij heen en eenzaam blijf ik achter... Ik weet niet, is dit oppervlakkigheid, Dat niet mijn stem nog stiller werd en zachter En sprak van U en Uwe heerlijkheid?…

Succesvol

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.699
De kinderen zijn nu uitgevlogen, zij had hem nog nooit bedrogen, maar alleen en eenzaam thuis, zocht zij vertier buitenshuis. Hij is druk met de zaak gebleven, zij heeft opnieuw geluk gevonden in haar leven.…
Ans Verzon18 januari 2009Lees meer >

Succesvol

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.815
De kinderen zijn nu uitgevlogen, zij had hem nog nooit bedrogen, maar alleen en eenzaam thuis, zocht zij vertier buitenshuis. Hij is druk met de zaak gebleven, zij heeft opnieuw geluk gevonden in haar leven.…
Ans Verzon18 januari 2009Lees meer >

Gedachten over idealen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 672
Laat mijn woorden de steunen zijn waarop jouw wankel hart kan rusten jouw geest zijn evenwicht hervindt en richting voor je eenzaam zwalken om te komen in vreedzaam huis.…

VERKLEUREND DONKER

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.406
alleen en voel ik de dood naast mij staan In ‘t duister zachtjes fluisteren nu eenzaamheid mij verscheurt De dood praat stil; ik luister en zie dat zwart tot licht verkleurt…
Ton Rijkers26 oktober 2011Lees meer >

Doorheen de verlaten straten van de stad bij nacht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 701
een uitnodiging tot zijn oneindigheid ik ben op weg naar god, ik, dwaas, reiziger gelaten wachtende op de eeuwigheid eeuwig strijdende met de eindigheid in immer bitter gerokken eenzaamheid ik ben op weg naar nergens ik ben op weg naar niets zal niets achterlaten en alles vergeten…

Koorts van het vlees

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 123
een strenge wet regeert elk eenzaam Hart — Geen God die helpt — de blauwe Avond bleekt — het lustige Leven breekt ons niet — En driftig heft hij weer de zilveren Voet.…

stille liefde beknelt

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 875
zwervend in parken hart gekweld meer en meer uitgeteld geteld de dagen nimmer laat je los mijn lief jij jurk van rode rozen je werkt aan stilte blijven de vragen ongesteld: wil je nou of wil je niet mijn liefde zit ik nu wel of niet in jou genesteld heus lieverd mijn vragen hebben niets om het lijf…

Zelfportret

gedicht
3.2 met 129 stemmen aantal keer bekeken 66.618
Soms zie je je zitten. Bleek en sereen. Hier en/of ginder. Alleen of alleen. ----------------------------------------- uit: 'Dag en nacht geopend', 1970.…

snappen wat ik bedoel

hartenkreet
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.322
Leegte Niets Alleen Tel dat eens bij elkaar op en je snapt wat ik bedoel... Verlangen Verdriet Alleen Tel dat eens bij elkaar op en je snapt het,het is een rotgevoel...…
tabitha19 april 2003Lees meer >

stuurse boodschap

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 729
juist als ik hot ben en aan één stuk reutel is mijn diepste wens te worden vergeten door mijn medemens wegcijfering in de gezindheid opgeslagen in het geheugen ik wil het niet weten sla mij over zwijg ik ga alleen op weg…

Voor het donker werd

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 867
Je stampt je voeten, je stampt de aarde warm, onder een loodgrijze lucht is je hart veel te koud. Voor altijd verliezen; onthoofd door een snijdende wind, die de kop op stak. De roepende stem uit de woestijn, golven van verwondering: een medestander, die doordrong tot de verstandsverbijstering: onvoorwaardelijk de overgave, een uitputtend…

dat jullie.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 927
het is lang geleden, dat ik jullie zag, de tijd is weggegleden, soms met een traan, soms met een lach, elke dag vraag ik mij af, hoe het verder met jullie is gegaan, komt er een eind aan deze straf, zullen we ooit weer tegen over elkaar staan, jullie hebben mijn nummer en email, zelf ben je verhuisd maar ik weet niet waar, toch zijn jullie…
j.m.hofman30 december 2017Lees meer >

Net zo'n kat

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
Nu zit ik hier eenzaam op m'n bank maar waar is waar, ik weet, ik ben je kwijt wat helpt 't als ik in m'n ééntje jank 't is zo 't is, en da's een nuchter feit. Nu maar weer dapper op zoek dan maar d'r lopen er op deze wereld nog zat en ook wel één die me zint, da's waar waarschijnlijk is dat ook niet als jij, zo'n kat.…

Samen ontwaken

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 609
Wanneer sluimerend de ochtend gloort Gewikkeld in een deken die me troost De poes, haar warme zachte vacht Languit liggend langs mijn zij pootjes ontspannen voor zich uitgestrekt Stil is het hier alsof het niet werkelijk kan zijn Een schuchter straaltje zon Schittert vluchtig in het vensterglas Kille tocht kiert zachtjes fluitend door…
Annesecond20 december 2024Lees meer >

opgesloten

netgedicht
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 904
op deze plek waar de tijd seconden meetbaar wegtikt dicht zij in haar hoofd fluistert zij de strofen haar verbeelding stroomt ononderbroken van binnenuit haar tijd is la durée in de duisternis van haar cel de echte tijd het is alles wat haar beweegt op deze plek…

Eenzaamheidstanka

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
De lamellen dicht. Niet langer geborgenheid in het blinde huis. Waarom denk ik aan Hopper? Met twee tezamen alleen.…

Abrupt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 368
In de donkre kilte ik nu eenzaam verkeer, Pompt m’n koude hart doelloos bloed, Nadat m’n lief zo abrupt verdween, Voert m’n tred mij nergens heen.…

Ver weg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 209
Eenzaamheid ver van de wereld, Waar jij mijn leven vulde, De wereld ik graag toefde, Waar jij niet meer voor mij was. De schemering viel voor jou te vroeg, Duister mijn blik op jou ontnam, Ik zonder jou alleen verder leven moest. Kon ik de kijker eens weer keren, De wereld zien als die was, Kon ik als voorheen weer leven.…
Joris Olivier29 augustus 2025Lees meer >

IERLANDS BLIJE ZUCHT

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 248
De stille meren van het groene eiland blinken soms op zijn dan weer dof denken vol verborgen geestdrift aan volksvertellingen welke eens om hen heen klonken in vredige heuveldalen grazen en drinken schapen bij een vrolijk kabbelbeekje terwijl de grashellingen danken voor de jonge verhalen over Tom Poes en heer Bommel die zij steeds…
Han Messie20 oktober 2025Lees meer >

Amnesty International

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
Plots weet ik weer wat eenzaamheid betekent en dat er niemand antwoord geeft op vele vragen. Ik schreef wat brieven voor Amnesty International, naar de instanties die we om vrijheid vragen voor hen die onterecht nu opgesloten zitten. Weer valt de avond en doet me denken aan zovelen die al jaren eenzaam zijn.…
Adeleyd16 november 2025Lees meer >

Peuk

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 344
Ik steek iets aan dat eenvoudiger is om uit te leggen, waarom mijn handen trillen zonder iets te vertellen. De rook weet meer van mij dan de mensen naast me. Ze blijft even hangen, doet alsof ze luistert, en verdwijnt dan zonder ruis. Elke trek is een klein akkoord tussen adem en stilte. Niet om te sterven, maar om het leven even…
Nathan18 december 2025Lees meer >

De reis

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 463
Dat heet gevoel, ik omarm het en hou ervan met heel mijn hart, Want ooit komt er een einde aan deze eenzame reis.…

Tussen verlangen en oordeel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 351
Vallend, altijd maar vallend, in een put van vooroordelen. Jagend, altijd najagend, geluk dat waard lijkt om te stelen. Hopend, altijd maar hopend, op een vorm van barmhartigheid die niet vraagt om bewijs. Verlangend, altijd maar verlangend, naar een geest die mild blijft zonder zichzelf te verliezen. Verdurend, altijd maar verdurend…

April

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 357
Gisteren was de lucht voor het eerst schoon. Geen mist, geen ruis, alleen de rauwe uren. Ik tel de dagen tot april, wanneer een metalen ring mijn vlees moet markeren: een bewijs dat ik de oorlog heb overleefd. Ik ken een plek aan de noordkant, waar de rozen zwart kleuren in het uur na de zon. Daar gaan de poorten dicht met een geluid…
Nathan28 januari 2026Lees meer >

Marilyn Monroe

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
De droomfabriek likte je voeten, kocht je per gewicht: omtrek, klatergouden lokken, de gespeelde onschuld in je gezicht. In lange rijen werd heimelijk gezucht, met inhalige blik je lippen gekust, de grijpende handen gestrekt naar een beeld van leuk karton. Teneinde weer Norma Jane te worden: Gerimpeld wijf waarin de kanker vrat, minder…

Bittere fles

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 256
Elke keer dat ik lach, krimp je. Vreugde is verdacht geworden. Een scheur in je glas waar je je vingers aan snijdt. Bij jou lijkt het altijd feest. Een doorlopend licht. Ik sta buiten, zonder uitnodiging, en leer het ritme van de muziek aan de trillingen in de muur. “Deze fles,” zeg je, Heeft mijn plaats ingenomen. Want jouw stem heeft…
Nathan5 februari 2026Lees meer >

Het spoor

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 307
De stenen rillen. Onder mijn voeten jaagt het ijzer zijn eigen hartslag na. Licht nadert zonder gezicht. Ik bal mijn handen tot ze iets voorstellen. Nog even, denk ik, alsof tijd zich laat kneden door wilskracht. Met gesloten ogen zie ik het kind dat ik was, en het andere dat ik achterlaat. Stemmen lossen op in het geweld van geluid…
Nathan6 februari 2026Lees meer >