2036 resultaten.
Los
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 gedachten,
zonder herinnering en toekomst zijn
badend in een zee van niets,
zoals het lossen van een schip
- niet meer gevangen aan de kade -
de volle zee in varen kan,
zoals 't doorknippen van de navelstreng
zodat 't kind de vrije wereld in bewegen kan,
zoals het lossen van de lus van 't breisel
en de draad weer hangen kan,
zoals de hond…
Lentegroet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Een hond loopt blij al kwispelend naar mij,
als wil hij even groeten.
Een kind, slent’rend langs de struiken, zegt:
“Hoi!”, al kent ‘t me niet.
Dan kom ik iemand tegen, die me niet ziet,
maar bezig met een idee,
misschien afwezig, of vlug naar de w.c.
hij krijgt mijn zegen.…
Muiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 In Muiden aan de sluis
daar komen jachtjes binnen
bevaren door gezinnen
met blaffend hond gespuis.
De sluiskolk is er klein
dus dat betekent wachten
en veel geduld betrachten
wat leidt tot gechagrijn.
Vaak breekt de pleuris uit
als ‘t mokkend schippersvolkje
gaat dringen voor het kolkje,
dat eindigt met gemuit.…
Poging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 Ogen die klikten in de hare,
stemmen en lippen in de eindfase
die wisten van dit moment,
als afgerichte honden die hadden geleerd te wachten
zich nu te goed deden na het smachten
zich te buiten gingen, grommend, kreunend,
-dit was weer te dierlijk-
en dan later het oplossen, verstommen,
door klanken van schalen, die ver, ver wegebden.…
Het einde van de dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 De kindertijd voorbij
laat ik nu graag de honden uit
nadat het eten is gedaan.
En in dat stukje tijd,
onttrokken aan het leven
hoor ik mijn moeder roepen,
dat het nu donker wordt.…
De stormen voorbij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
615 Een hond blaft in de verte, vogels fluiten
en 't zonlicht draagt wat vrede aan.
de kinderen spelen zoals vroeger buiten
en buren blijven even staan.
't Is alles heel eenvoudig, heel geduldig;
hoe kon het ooit zo ànders zijn?
Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig:
gewoon maar léven is te klein!…
Kustmarathon Zeeland
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
475 De eerste kilometers door het Schouwse bos
Hier loop je nog in colonne, kun je nog niet los
Eerst nog een beetje heiig, maar de zon breekt al snel door
Genieten van de ruisende zee, meeuwen schreeuwen in koor
Honden genieten van de zee op dierendag
Wat een voorrecht dat je hier wandelen mag
Het mulle zand is zwaar
Bordje 15 km, nog lang…
Eendenkooi
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.462 Ja hoor, een kleine hond
kwam blij tevoorschijn hollen, behulpzaam
wees hij hen de weg. Oplettend, met nauw
luisterende koppen volgden het trouw
gezelschap naar de enge poort: zeldzaam
vroom beeld voor wie tussen de coulissen stond.
---------------------------------------------
uit: 'Een leeuw is eigenlijk iemand', 2006.…
Driepootje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 'Driepootje' is heel bijzonder;
een wonder van een helpende
hond. Die slepend door het leven
op drie pootjes na een zwervend
bestaan een nieuw baasje vond.…
Wachters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 donkere wolken turen naar het woeste water
en als het dan dagen moet duren
dat stortregens
neerdalen en vogels tuimelen
in de mond van dolle hond met
schuimkoppen
rond de mond dan
verlangen we naar wachters op de muren
om te schuilen
tegen hun kloppend hart
als buiten licht en duisternis
elkaar bestrijden
angst zweet dat uitbreekt…
Onzekerheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
600 Soms is het leven het piepen van schoolkrijt,
een permafrosthap uit het heden, een tik op de
onzekere vingers door ome Thijs, die het flink
achter de ellebogen had, huilen om je blauwtje
lopen in Geleen of na een nacht doorhalen
als een hond openlijk kontjeslepen.…
Madrigaal
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
550 Elke zomerzondag te paard
Onderging ze de weelderige gradaties
Van groenschakeringen in het park
Tussen rolschaatsers, joggende yuppies
Wielerende fietsers en uitgelaten honden
Tipte stipt bij altijd dezelfde bossages
Onveranderlijk een man zijn linkerhand
Tegen het vizier van zijn rijhoed
Bladval spatte op onder de hoefslag
En…
Kwatrijn (-)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
607 de tongen van honden
voelen ruwer dan de rapste
tongen van hun bazen, maar
voelen veel zachter aan.
mijn wijsgeer gehuld in een wijsgerig deken
daaronder immanent en transcendent ,
ik heb mij daarop stuk verkeken, wel
de grenzen van mijn ziel verkent.…
MensDom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
536 Hond Spike, vroeger uitgehongerd en mishandeld
Is mijn minnekind, bruine goede lodderogen spreken en vertellen.
Mies de spin klost geduldig kant, zelden zo fraai gezien
En overheerlijke honing te danken aan de bezige bijtjes.
Toreador vermaakt zich met een stier te sarren en stuk te spiesen
Tot groot jolijt van leeghoofden en sadisten.…
Een nieuwe plek
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
870 Hallo hier en hallo daar
Wees gerust ik bijt niet zomaar
Want ik ben nieuw hier
En jullie kennen mij niet
Maar jullie zullen mij vaker zien
Via de lift of met de trap
Of buiten of in de hal
Wat ik eigenlijk wil zeggen
Is dat ik hier voorlopig blijf
Met Jan en alleman
In deze grote flat
Ben ik zoet
Ik hoef geen tuin en ook geen hond
Deze…
Naakte aarde?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
427 tot ik het hoofd vol schaamte in
de naakte grond ben geaard en ethiek
gezuiverd is in een vorm van zelfbedrog,
elk traktaat opnieuw gewogen wordt, een
mens is enkel in het denken van zichzelf
naast het licht ook schaduw op het gelaat
treedt in de toekomst na elke geboorte,
en alles zich oplost in tegenstrijdigheid,
net ik als de hond…
Manhaftig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 Ludduvudduh
Duurt de helft van de lengte van de relatie
Maar de liefde voor deze vrouw zal nooit over gaan
Trots als een hond met een bot in zijn bek
Draag ik deze zee manhaftig mee naar mijn graf
Ik heb het meegemaakt. Ik mocht het meemaken
Dat zij bestaat. Dat zij voor mij bestaan heeft.
Wat een feest dit leven.…
Onze pubers zijn strontverwend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
898 Geen mobieltje maar een haan kraait de ochtendstond
Wordt gekleed wakker op een matje in een lemen hut
Doe je slippers aan in het halfdonker
en stap behoedzaam over moeders grut
Pak de emmer op weg naar een gat in de grond
Het varken komt al, verderop jankt een hond
Ontbijten gaat snel, honger blijft je metgezel
School is een uur lopen, er…
Berg en Dal, Rijk van Go(e)d
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
607 Ik stel me zo voor
U kent ze beiden niet
Vergeet dan dat lied
Maar bezoek dat gebied
In het Rijk van Nijmegen
Ligt een stukje rijk van God
Het is niet alleen goed
Het is meesterlijk goed
Ik was er met man en hond
In Fletcher Hotel Erica geslapen
En heel veel gelopen, geklommen, gedaald en stil gestaan
Genietend van uitzichten, ‘doorzichten…
Int. dag der Muziek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 Er is zo te zien
en te lezen en horen
geen muziekdocent nog
te vinden voor scholen
laat staan een orkest,
trio of jongenskoren
Geen haan die er kraait
en geen hond die wil storen
veel werk aan de winkel
met andere woorden
Een podium hier en
een workshopje daar
een cursusje bandcoaching
voor drie fluitisten
Een keu in de hoek…
In trein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Hoog op het hoofd
van het monument overziet
de meeuw de stad
Nevel ligt op de plassen
In de trein kijk ik naar schermpje
van iemand die op fb naar iemand kijkt die een hond aanhaalt
Iemand schrijft haar schoolwerk, geholpen met mobiel
Een gezagvoerder met veel streep
bekijkt mobiel
Ik overdenk hoe hij straks 400 man over zal vliegen
ook…
Zeg maar: ambtenaren-zwijggeld!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Of ze door de hond of de kat gebeten worden
ze zijn ogenschijnlijk zeker niet voor de poes, edoch
onze Rijks-ambtenaren (een kleine 150.000) bewegend
als Rob Kemps immens populaire Snollebollekes
van links naar rechts
van rechts naar links
sommigen laten daarbij een kick horen
maar dat geluid verdwijnt in de massa van de volgzame stilte…
oktober
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
750 betoverde herfstdagen
zwarte kraaien vliegen
onder grauwe wolkenluchten
oude vlinders dansen
uitgeblust het sprookje uit
oktober laat laatste verlangens zwijgen
een man verdwaalt
in een woordenblos
eenzaam
door zijn weifelende wichelroede
zuchtend haalt
het landschap adem
steden laten
bonte natte parken zien
vol uitgelaten honden…
herhaaldelijk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
411 herhaaldelijk staat de man op
loopt naar de tuin en rookt
’s avonds ziet de man niks
van de planten
van bloemen
beestjes
toch legt hij zijn hoofd op ’t gras
op zijn knieën gezeten
de hond komt kijken
[’t zou ’n figuur kunnen zijn
in ’n schets van Van Straaten
of wellicht Kamagurka
zonder zonderlinge lange jas dan]
dan gaat…
De stormen zijn voorbij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
401 Een hond blaft in de verte, vogels fluiten
en 't zonlicht draagt wat vrede aan.
De kind’ren spelen zoals vroeger buiten
en buren blijven even staan.
‘'t Is alles heel eenvoudig heel geduldig:
hoe kon het ooit zo anders zijn?
Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig:
gewoon maar leven is te klein!…
‘gewoon een boek’
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
362 Ze vroeg om
‘gewoon een boek’,
waarin exact en punctueel
voorgeschreven staat,
op basis van
een geloofwaardig feitenrelaas,
verwerkt tot haalbaar bulletplan,
waaruit zij dan
stap-voor-stap destilleert,
-dat is hoe zij leert-,
hoe het leven te begrijpen;
hoe zij zich
in de wereld verplaatsen kan,
door de ogen kijken van
de hond,…
Verjaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
351 De klok tikt stil, blijft stil,
zoals een hond
die niet meer blaft.
De geur van vroeger
in het koude brood,
in het glas dat ik niet vul.
Er komen berichten,
woorden vol goede bedoelingen,
maar ik hoor mezelf niet antwoorden.
Ik glimlach voor de vorm,
zoals men doet bij beleefd geluk.…
Nieuwjaarskansen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
576 Afgelopen jaar waren er zoveel ellenden
zoveel 'zuurpruimen' liepen er rond
deden net of ze niemand kenden
met een gezicht als een geslagen hond.
Kom, laten we nu dus vrolijk dansen
en heffen op de vriendschap het glas
komend jaar krijgen we zoveel kansen
misschien wordt de aarde zo de bedoeling was.…
Schermstof
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
387 Hij jaagt de verveling niet weg,
hij legt haar neer als een hond
die gromt in zijn slaap.
Misschien droomt hij
van zand tussen zijn tenen,
van een gat in de tijd
waar niets hoeft, niets hoeft, niets hoeft.
Misschien. Maar hij swipet verder,
dieper,
tot hij zichzelf ziet
verder verdwalen
in een hemel zonder wachtwoord.…
Figurant waar je woont
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
250 In Gilroy verkopen ze knoflook
-koffie, -appels, -ijs, en -koekjes
In Deventer kleurt alles geel:
mosterd, tongen, en baarden
het asfalt, rozen, en de zon
schilderijen in het museum
honden, kleren, overal mosterd
-soep, -salade, -bonen, -thee, en -eieren
Ze leven ervan, ze zijn
wat ze eten, ze zouden
Garlic en Mosterd willen heten
om…