1878 resultaten.
NIEUWJAARSDREMPEL
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
619 de dagen worden weer stilaan oud
om weldra als nieuw te ontwaken
hebben wij onze dromen opgebouwd
of bleef het maar bij d' illusievlagen
dragen wij nog de herinneringen mee
of laten wij ze toch liever besterven
waren wij met de gewone gang tevree
of moesten wij, wat ons lief was, derven
hebben wij onze tijd nuttig besteed
misschien tot…
Niet per se
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
554 Je hoeft voor mij niet per se
iets te maken
voor mij hoef je niet per se
iets te doen
nee niets hoef je per se voor mij
te maken
voor mij hoef je dat niet per se
te doen
Nee echt, iets ingewikkelds
voor het slapen
of dromen in een filmisch
visioen
zo tijdens remslaap vlak voor
het ontwaken
dat zou best kunnen helpen
tegen gapen…
CHAOTISCHE WERELD
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
882 Uit een rusteloze slaap ontwaken.
Het diepe donkere leed aanschouwen.
Verontwaardiging, boosheid... Emoties
bewaken.
In wie of wat kunnen we nog vertrouwen?
Er heerst een wervelwind van angst en chaos.
De wereld is uit balans.
Oorlog, economie, klimaat, laat het los.
Geef wanhoop en verdriet geen kans.…
Het veld dat mij draagt
netgedicht
1.6 met 11 stemmen
329 En terwijl de knop zich opent
tot voorbij mijn kijken, voel ik hoe mijn eigen
grenzen zachter worden, alsof ik even mag oplossen in dit
lichte ontwaken, en thuiskom in een wereld die mij altijd heeft gedragen.…
Utrecht.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
195 ik had nog geen piano gespeeld
de vingers zochten de toetsen niet te raken
al vroeg voelde ik me verveeld
en bezocht zomaar de stad om te ontwaken
van de doorsnee dagen, van de dampende lucht
ik moest mijn verstard eelt verplaatsen immers
de dag mag best eindigen in een luchtige zucht
ik wilde het licht van mijn ziel weerkaatsen
en spoorde…
Waar je stilte woont
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
394 En toch, in het langzame
ontwaken van een nieuwe dag merk ik hoe
mijn wezen zich behoedzaam herschikt, alsof het begrijpt dat
verlies ook ruimte maakt voor een zachtere toekomst die nog niet is uitgesproken.…
Afstand
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.831 Het vertrek verrast je in een oogwenk
Ergens in december wanneer de dag twijfelt
tussen ontwaken en de sluimer van paarse lucht.
Wanneer men een slordig zeil hijst
Met slingers en handen die wapperen naar haar.
Alhoewel ik toen huiverend over de reling leunde.
Verdraag ik de ruis, de grijze toon van havens niet meer.…
Het huis
gedicht
2.6 met 46 stemmen
20.914 Alleen als ze ontwaken merk je even,
de verwondering dat ze nog altijd leven.
---------------------------
uit: 'van 8 tot 5', 1975…
Vanuit het hart
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.038 Gekrekel klonk vanuit het hoge gras
in het vuur van de vroege morgen was
een nieuw geluid opgestaan, vanuit de lucht
dreven wolkenrijen weg, op de vlucht
voor felle zonnestralen op die mooie dag
openden de sluizen en er klonk een slag
van trommels die de stilte deed ontwaken
en klapgewiek van vleugels die spraken
een nieuwe taal gesproken…
Misdeelden
poëzie
3.4 met 27 stemmen
3.604 Genieters, ontwaak uit uw leven van dons;
Die ogen, die handen, ze roepen naar ons,
Als een vuurrode vloek
Door de weelderige stad;
Ze vloeken:
Wie heeft er ons liefgehad?
Toen doofde voor immer die vragende vlam,
Omdat er van nergens antwoord kwam.…
Als de morgen komt...
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.488 Kwetterende vogels bezingen
het ontwaken van de dag,
geeuwend boven
de bemoste paden.
Bladeren ritselen
in de voetstappen van
een straaltje wind, het bos
vullend met een geurige tint.
Bomen buigen zich voor het raam
en blazen dwarrelende pluimpjes weg
van overgebleven woorden van
een kussengevecht.…
gestrengeld verlangen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
40 en dan is het jouw stem
die in het ontwaken
naar meer doet smaken
dan slechts het horen,
hoe jij de nacht van je
af geeuwt, je lenden
spreidt en het laken
bewust laat afglijden
zodat de geuren van de
nacht me gidsen naar
daar waar ik jouw edelsteen
zie schitteren in de
slagschaduw van jouw
ritmisch bewegend lijf
mijn vingers…
HAIKU
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
567 bomen
Het groen wordt rood bruin en geel
een blad zweeft omlaag
Peppels in gelid
groeiend langs rechte wegen
deinend in de wind
Vlinder kust een bloem
vleugels trillend in de wind
een mens ziet het niet
Een leeuwerik zingt
hoog bij de blauwe hemel
zijn lied klinkt op aard
De dageraad gloort
op de drempel van de nacht
vogels ontwaken…
Morgen?
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
583 Morgen, als het lente wordt
zal ik rondgaan in
mijn bloemenslee en de
wereld doen ontwaken
vermomd als toverfee.
Morgen, als het lente wordt
zal ik naar bloesem
de vlinders sturen,
zal ik lachen naar mijn
autochtone overburen.…
Roerige nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 zonder macht
Na veel vijven en zessen steeds een stuk
Door groei van innerlijke krachten
Na een val op de been
Dure lessen, onterecht gevoel van geluk
De pracht in eenheid van gedachten
Waar even een zonnetje op scheen
Immer uitvoerig behoedzaam gebracht
Soms misplaatst verdacht
Dat door de jaren heen
Op haar plaatsje viel
Om dan te ontwaken…
IJSLAND
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
715 De hemel, dat moet na het eeuwig ogen sluiten,
Ontwaken zijn in het land van water, vuur en ijs
Op een eiland, nauwelijks ontsloten,
Kaal en ruw, nog in de steigers
Maar onwezenlijk mooi.…
Heden
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.047 Een klemmende pijn doet je ontwaken,
Een onbekende plek, een koud wit laken.
Lopen, fietsen het kan niet meer,
Je bent het slachtoffer van het drukke verkeer.
Het heden, vandaag, een dag van de week,
En dag die zoals alle andere dagen leek.
Opstaan eten en hard aan de slag,
Gelukkig dat je het allemaal mag!…
Reclame
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
800 Al van 's morgens bij 't ontwaken
hebben wij er ongevraagd mee te maken.
De wekkerradio springt nog maar aan
en je krijgt, al ben je nog niet op de been,
al een portie reclame over je heen.…
Onuitwisbaar
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.002 Tot ontwaken,
dinsdagochtend,
woensdagavond,
heel de week.
Zij zong
tot aan de voorgrond.
Waar zij onuitwisbaar bleek.…
Vlinders
hartenkreet
1.4 met 8 stemmen
1.458 zongen van het lief
dat zij heimelijk, zo beminde
Hij was jong en ook inventief
met een passie die verblindde
Vlinders minden elke nacht;
lieten haar naar hem dromen
Ze had haar plannetje bedacht
om snel in zijn hart te komen
Vlinders, zou ze hem sturen,
om zijn kop op hol te maken
Daarna zou ’t kort nog duren
tot de liefde moest ontwaken…
VROEGER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
883 Tot je zestiende was ‘t een eeuwigheid
maar bij je lief duurde een week, uren
Sneller en sneller vloog de tijd daarna
tijd om te leven moest ik maar nemen
Want zo snel begon die nieuwe pagina
met daarop alweer grotere problemen
Vroeger was alles beter, hoor je vaak
dat is daar zij ’t eenzaam zijn vergeten
Maar altijd als ik ’s morgens ontwaak…
AAN ENE BEEK
poëzie
3.4 met 15 stemmen
2.690 'k Ontwaak en alles is verdwenen,
En 'k sidder in mijne eenzaamheid.
Vol zielrust, maar weemoedig tevens,
Volg ik uw rolling na en ween;
En al de vreugd en smart mijns levens
Vliên zachtjes met uw golfjes heen.…
Met de ogen dicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Ik ontwaak met mijn ogen dicht
Ik zie een levensgroot licht
Omgeven door heerlijkheden
Mensen en herinneringen uit het verleden
Ik weet niet wat ik zie, alles is zo onecht
Maar het komt hier allemaal tot zijn recht
Hierboven, hierboven hoog in de lucht
Waar alles straalt en geen mens zucht
Ik zie eindelijk de dingen
Die ik op aarde…
In halfslaap
gedicht
3.8 met 5 stemmen
8.613 Het ontwaken in een al oplossende droom
waarin sprake was van een vergeefse reddingsactie
een lange tocht door de woestijn en een zee
die op het punt stond open te breken.
Het kale licht van een dag vol gemis.
Later worden de koffers teruggevonden in een verlaten schuur.…
Vitrage
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
471 En als ik ’s morgens vroeg ontwaak vol rooie builen
dan staat het lachen mij niet na, maar wel het huilen.
Ik voel me rot, da’s buiten kijf
met al die bulten op mijn lijf
waar hier en daar het bloed in drupjes uit komt druilen.…
Eens zal ik je weer hervinden.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 sleutel zal ik trachten,
de opening te hervinden, verborgen tussen
de schoot en moederborst, zonder dat
de tijd op ons zal wachten,
vergeefs heb ik de maan gevraagd
je naam in zijn koele armen te begraven,
gespeld in een laatste ademtocht
langzaam verdrink ik in het eenzaam zijn,
zijn zaaigoed
doet mij traag in het ochtendzweet ontwaken…
Aan de lezer
gedicht
3.2 met 5 stemmen
3.456 Jaarlijks keren de bloemen terug uit
het noorden
O zij ontwaken buiten in hun verblijf,
in hun hoge Goed binnen de cirkel, de naam
Permafrost draagt het, u te verblijden is
hun eerste gedenken, en dat het donker in
Uw hart is maar licht om u heen, waar het
bij hen andersom is,
Daarom de wende, om uw geduld te belonen,
hun fleur zal…
Atmosfeer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 Het zijn jouw zachte handen in mijn zij
die accentueren de karakteristieke tonen
de beleving vanuit mijn onderbuik
bij de symfonie waarmee wij ontwaken.
Iedere mondhoek van jouw glimlach
tegen mijn oorlel voelt zich verbonden
met jouw kloppend hart in mijn rug
zoals de merel gebekt is vanaf de daken.…
weduwnaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
781 ontnemen
in de ontreddering die mij verstaat
ik zie jou nog in de golven
waar de branding mijn lippen
hebben gekust en het opspattend
schuim de liefde tussen ons verstond
toch mis ik jou, ik mis je in de nevel
terwijl ik met de hond jouw silhouet ontwaar
tussen de vele mensen die aangelijnd
het leven eens zullen verlaten
bij het ontwaken…
Zegt men het weifelachtige te vaak ?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Het dragen van neerslachtige grauwe
buien, is in eenzaamheid zo vruchteloos
enorm moeizaam ontwaken uit illusies.
Terecht stel je echter dat 't heel lastig is.
Het intense wensen, het echt heerlijke niet
meer weten , het domweg zijn vergeten
komt ongetwijfeld voort uit koudwatervrees.…