Alle inzendingen over schouders

1858 resultaten.

Sorteren op:

Elianne Ardts : celliste

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 780
Violoncello in triniteit met de rechterhand en volle rust in schouder en arm beademt zij met haar stok het snarenquartet dat zich tussen hals en staart uitstrekt is zij op zoek als begaafde ziel in een voortdurende ontdekkingsreis naar innige afstemming met haar gezel die zij haast omarmt, met genegenheid blijkt wel…

Nimmermeer

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Ik wind de wollen sjaal zo warm Haar om de schouders, buig mij neder En kus haar; leunend aan mijn arm Loopt zij de herfstlaan heen en weder.…

Dodelijke liefde

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 765
geeneens wat het met me deed En hoe ik leed, je vermeed mij en mijn gevoelens Zelfs toen ik zei dat ik zo veel van je hou, Je zei nooit zal ik van je houden En dat die gevoelens ook nooit komen zouden Je liet mij zo achter, verdrietig en alleen Nooit, zou ik hier over heen kunnen komen En toen ik dat tegen je zei, Je haalde je schouders…

morgen ga ik rozen kopen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 901
Je vertrok en vergat mee te nemen uit pardoesheid wellicht Het goudschaaltje met al mijn woorden die je nog had willen wegen Mijn oren vol verhalen Het goud uit mijn haar Mijn mond van teveel woorden Mijn - o sorry - veel getrapte schenen De echo van mijn veel te harde lach Mijn op hol geslagen hoofd Dat balans zoekt op zwijgzame schouders…

Zwaarste inzending

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 937
Valt nimmer te bevechten vermits hij steeds wint Gluiperige smerige vunzige duivel op je schouder zo gezwind. Doodt meer dan men voor mogelijk houdt, verscheurt en verknalt alles Een seconde van zwakheid en hij nekt je onverbiddelijk, keel dicht.…

Jan Stavast.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 816
Al valt de hemel naar omlaag Ik zet er kloek mijn schouders onder, En 'k wed, al lijkt het nog zo'n wonder, Dat ik hem steun, dat ik hem draag: - Sta maar vast in pret en pijn, En het leven Kan niets geven Wat u àl te zwaar zou zijn! 2.…
J.P. Heije5 december 2016Lees meer >

als ik moeder zijn kon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 759
het hart kunnen zijn dat voor iedereen klopt dan zou ik als jij met simpele gebaren elk moment vrolijken en met een omarming de dagen schonen als ik moeder zijn kon zoals jij er een bent dan zou ik elke twijfel over eeuwige liefde voor altijd verbannen dan zou ik als jij in voor en tegenspoed het luisterend oor net als een schouder…

Over de jaren heen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
niet los te zien van de jeugd alwaar, als zovelen tegelijk, een deugd hebben moeten ontberen en waar schouders aldoende verstijfden en hij ook de doorgaande glimlach al vroeg inlijfde omdat de hand van de ouder nog steeds soms, ook wel onbewust de koude afstand moet vereren de tijd waarin hij thans verkeert schreeuwt nog steeds om waardering…

Muziekte

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
Vertrouwen klimt weer tussen je schouders. Je presentatie luidt als volgt: 'Ga je hartstocht maar vertalen. Toon hoe je met beroerde toetsen tóch nog Kunst van z'n sokkel haalt...'…
K.Bladzij30 november 2021Lees meer >

Kauwbaar massief

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Terwijl Adriaan van Dis alvast een plekje schuin naast jou heeft besteld zit jij nu ergens rustig te schrijven en herken jij de geheime deuren in jouw vroegere droomgebouw en speur je als vanouds in de diepste krochten van de menselijke ziel en nog steeds als zwaaiende heremiet maar op jouw herrezen schouders ontbreekt de loden last zoals je…

De puinhoop die hij achterlaat

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 836
Hij laat de zwakste schouders de zwaarste lasten dragen Hij antwoordt niet op de moeilijkste vragen Betaal hem genoeg en hij verkoopt zijn ziel Hij vecht met zijn eigen burgers en buigt neer voor autoritaire figuren Nu kijk je naar de puinhoop die hij achterlaat, met een land verdeeld, met haat, en verraad.…

de beschuldigde vulkaan

netgedicht
2.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 482
hij verweesd doorleefd zwalken door bos en beekdal in de vertrouwde maanlichtsonateval of ‘n drinkgedicht dus niet geschikt of gezwicht voor de droomwouden waar zij wilden zweven in levende lijven zouden blijven als hij als de schuldige vulkaan door ’t leven zou gaan die leugenvleugels als wassen neuzen van zijn verhitte schouders…
R.E.N.S.15 april 2025Lees meer >

over die randjes (op het strand)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
het was zo lang geleden in het verre verleden van de jeugd dat zij niet met afgeschoren haren maar met een plastuit heel gratuit en hardcore met Aussie-broekies van het balkon had gezeken het zou plezant kunnen zijn zo had zij natuurlijk gehoord om in het water op mijn schouders gezeten juist omdat die handeling niet vertrouwd is…

V.A.N.D.A.A.G.

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 305
vóór de tijd van de strijd van die dingen ja van die dingen tegen zoönotisch infectiegevaar gevleermuisd en al of kortwiekende droneplagen coronablaren als gelekt gas als toeslagentranendalen de piketpalen in ademnood zorgen om de zorgen ontzorgen door om-zorgen voor óver onze morgen nu borgen en doordouwen de prijs op alle schouders…

Als… Grote Geelstaart

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 308
Als de sterkste schouders de aarde vallen laten, als de ingedutte liefde het vuur niet langer blust, als de steekvlieg de poort tot Olympus bewaakt, als de zielenwegen der reizigers eindigen in niemandsland, als de onbeminde schoonheid onbenoemd blijft, als de overkoepelende beschermer zijn eigen eed verraadt, als de geveinsde krankzinnigheid…
R.E.N.S.4 december 2025Lees meer >

Heerlijk relaxen aan het water

netgedicht
2.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 464
Wind en golven nemen de laatste spanning mee, als handen die zacht langs mijn schouders strijken. Ik leg mijn zorgen neer tussen stenen en zand, en voel hoe ze lichter worden. Zonlicht breekt open op het oppervlak in flarden, bomen spiegelen in de plas als een tweede wereld.…
CB17 maart 2026Lees meer >

Troosttuin

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 140
Herfstblad op het pad de tuin luistert zonder woord adem vindt haar rust Waar de wereld vertraagt, ligt een tuin die je ontvangt en spanning van je schouders haalt. Tussen het groen ontstaat een plek waar aandacht mag landen en niets hoeft te vragen.…
CB12 juli 2026Lees meer >

Wolkentapijt

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 125
Hoog boven mijn schouders drijft het patroon in gelijkmatige lijnen. De warmte blijft onder dit weefsel hangen als een lichte gloed die mijn aandacht verzacht en mij lichter laat ademen. Tussen de vele vlokjes glanst een helderheid die ruimte laat.…
CB30 juli 2026Lees meer >

Tussen de regels van het lichaam

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 126
Ik mag mijn schouders laten zakken zonder dat ik me schuldig voel. Wat zij niet konden opschrijven, mag ik nu voelen: dat rust geen verraad is aan wie voor mij is opgebrand. Ik lees de regels van hun leven. Ik leef de ruimte ertussen.…
Cor Koene5 augustus 2026Lees meer >

Ook zij

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 160
hun eigen leven waagden met leeuwenmoed, de anoniemen Ook de moeders: liefdevolle ongekroonde koninginnen de vaat en duizend dingen doeners proletarisch als slavinnen de gang de muur en vloeren boeners aristocratisch juist van binnen die elk een beter lot verdienden dan in die te benauwde kringen Ieder voor zich rusten zij ook op schouders…

gehandicapt

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.056
geraakt Je houdt je groot maar voelt je vaak alleen Je kunt niet meer wat je eerder graag deed Je wilt het zo graag maar het lukt je niet Het voelt vreselijk vreemd soms bijna wreed Dan huil je stil en stiekem van verdriet Je denkt wordt ik wel volwaardig ouder Heb ik nog enig nut in deze maatschappij Maar plots is daar die arm om je schouder…

Bruid

netgedicht
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.488
Je schenkt een gaaf lijf en een lied ontglipt me: Iets over een baai met doorzichtige visjes, een nest in een palmkruin Ooit zullen we dit zoeken in het Zuiden, een koffer schokkend in onze schouders. Voor het altaar trilt jouw hand In de hoge, holle kerk horen wij de lokroep, ergens tussen torenspits en tegels Vermenigvuldig u.…
Wimper7 november 2002Lees meer >

Will I allways love you??

hartenkreet
4.6 met 65 stemmen aantal keer bekeken 2.142
Het is nu toch ’n keer mijn beurt Dat ‘Cupido’ eens op mijn schouder klopt Hij met zijn liefdespijlen mijn leven weer vrolijk kleurt De pech in de liefde, die ik steeds heb, eindelijk stopt Ik wacht geduldig op die ene voltreffer Die mij recht in mijn hartje raakt Of, nog liever en kleffer: Iemand die mijn hoofd en hartje ’n beetje ‘gekkig’…
Joo14 mei 2003Lees meer >

requiem

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.980
terwijl de woeste zee mijn voeten willen grijpen tel ik steeds mijn stappen met mijn ogen dicht voel ik hoe jouw vingers in mijn handen knijpen draag ik op mijn schouders jouw vederlicht gewicht terwijl de harde wind mijn lichaam doet verlangen naar de luwte van een duin en de kalmte van jouw stem verdrink ik in mijn tranen die glimmen…

AFSLUITDIJK

gedicht
3.2 met 105 stemmen aantal keer bekeken 36.170
Vóór mij de jonge pas-geschoren nekken van twee matrozen, die bedwongen gapen en later, na een kort en lenig rekken onschuldig op elkanders schouder slapen.…
M. Vasalis2 augustus 2025Lees meer >

Soldaten marcheren

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.056
Op hun schouders rust slechts een geweer, hebben geen last van wroeging of van spijt. Soldaten marcheren door het hete rulle zand, hun slachtoffers zijn de ouderen en kinderen. Met hun geweten op slot trekken ze van leer, jonge mannen nog, maar tot alles toe bereid.…

Chroomkleurig graf .....

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 803
blazen in het luchtledige, in het niets Niet vertraagd noch gehaast door voortsnellende tijd, pak ik mijn pakkie en mijn peukie en steek het aan, droom achter de wolken even heerlijk weg , tabak van alles Een zachte tik op mijn schouder doet mij opschrikken en in de rook verslikken, wakker uit mijn eigen wereldje kijk ik verschrikt om…
metha21 augustus 2004Lees meer >

OMRING ONS MET UW LICHT IN DEZE NACHT

netgedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.378
Omring ons met Uw licht in deze nacht waarin wij gaan; wij zien geen hand voor ogen en struikelen in eigen onvermogen, U geeft wat zwak is ongekende kracht, een schouder om te huilen, een hart om aan te schuilen.…
Jan Mul24 februari 2006Lees meer >

Zonder jou

hartenkreet
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.324
Ik leg mijn hand op je schouder streel je zachtjes door je haar en fluister; ‘dank je voor alles, lieve oma.’ Even lijkt het alsof je iets wil zeggen maar het blijft stil in de kamer waar jij op je bed ligt en waar je vroeg of laat je laatste adem zal uitblazen.…
Marianne2 oktober 2006Lees meer >

Hete blikken van opzij

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.391
Ik lag gewoon te genieten van de zon Op het warme Scheveningse strand Droomde hoe romantisch het zijn kon Met jou, samen, hand in hand Plotseling lag er een hand op m'n schouder Vingers streelden m'n zonovergoten huid Ik draaide me om, m'n hart sloeg over Dacht: mijn God mijn droom komt uit Je knielde naast me neer in het zand Keek diep…