2808 resultaten.
Schemert al herinnering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
539 je gezicht is dood
maar in de lijnen
schemert al herinnering
je warmte is verschoond
en in je hand ontplooien zich
mijn tranen en jouw troost
je blik bracht leven daagde uit
om meer te geven keek en hielp
als anderen bleven steken
je stem klinkt door in onze woorden
we schrijven zinnen met jouw naam
het verhaal van leven neemt geen…
Een soort van noodzakelijkheid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
534 De slaap heb ik al verschoven,
Alles gedaan in een poging
Om de kolos die depressie heet
Te bestrijden, haar uit te hollen
Waar ik maar kan -
Toch is de beste medicatie
De noodzakelijkheid om een maal daags
Regels op te schrijven die
Vanuit het binnenste ik
Naar boven wellen -
Het blijft hard werken,
Het zweet loopt in dichtregels…
Een muze die Rosa heet...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 Schrijven.
Theaters veranderen met de tijden mee.
Worden opgebouwd en afgebroken.
Artiesten komen en vertrekken.
De lieve muze Rosa blijft.
Speelt voor ons.
Vernieuwt zich.
Inspireert ons.
Spontaan.
Altijd.…
het mooiste – ‘ik houd van jou’
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 pen
het mooiste
het allermooiste
‘ik houd van jou’
fluister ik
in het donker
het donker van de nacht
verglijden de woorden
die ik jou zeggen wil
‘ik houd van jou’
elk woord
elk begrip
- wonderschoon -
- welgemeend -
‘ik - ik houd van jou’
zeggen ze
mijn lippen
mijn woorden
de taal van mijn hart
mijn gevoel
wil ik het schrijven…
verdreven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 komt een leeuw
de volgende stap
is een ritueel
bezing de leeuw
later geen leeuw meer
maar abstract idee Leeuw
waarvoor je blijft sterven
van angst en door moed
ergens opgesloten ben je
in je hut met je kinderen
maar als je er uit wordt verdreven
weet je dat wie nu geen huis heeft
er geen zal krijgen zal je brieven
schrijven…
Stof
gedicht
1.5 met 4 stemmen
2.978 Zo mooi is het om gedichten te schrijven
’s nachts als de dagtaak af is en iedereen
die bij de Nederlandsche Bank werkt al slaapt;
het is donker, dat spreekt, en ook stil,
in mijn hoofd suist het van woorden, woorden,
mijn vingers zijn hard van de schrijfmasjien.
De versterker kreunt na: laatste zenders
geven gruis.…
de dichter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
575 Elke dichter zijn eigen taal
Zijn eigen klanken
Zijn eigen persoonlijkheid
Iedere dichter zijn eigen wereld
Zijn eigen kosmos
Een gedicht is een korte wandeling
het schrijven een waarachtige handeling
om te komen tot een kern der dingen
en tot de essentie van het leven door te dringen
het creeren van een eigen melodie
in beeldspraak
of pure…
Werkstraf
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
478 Voel jij het nu ook, dat spook in nabije verte
een werkelijkheid die dichterbij komt
in het schrijven van verlegen verzen
als in een vreemde taal ademt er liefde
misschien te moeizaam voor woorden
in zinnen die het intieme vertolken
van oude dingen die verhalen zijn geworden
en zich gewonnen geven in welluidend idioom
voor vlees, bloed,…
Voor al
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
588 Zonder pen
of papier
zal ik blijven
schrijven
woordeloos verloren
herboren
woorden
in gebaren te geven
gebleven
leven
geeft mij
nieuwe woorden
nog dagen niet voorbij
de bladeren
van mijn herfsttooi pracht
bij vlagen op de grond
rondgestrooid
weer al een seizoen voltooid
om paden te verzachten
in duistere nachten…
Kind van de muze zijn
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.128 Zonder een teken en midden mijn werk
maar niet als ik mij aan mijn schrijftafel zet
als de lust mij bekruipt van te schrijven
kan ik meestal niet van haar krijgen.
Soms uren of dagen op ze wachten
haar stem weer horen in slapeloze nachten
groot is de vreugde als ik haar hoor komen
een nieuw vers zal in mij worden geboren.…
Werkdruk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Steeds zoekend naar concentratie
Mis ik de woorden die ik schrijven wil
Ergens moeten ze zijn verborgen
In een uithoek van mijn geheugen
Of verduisterd in mijn slijtend brein
Ik maak mij wel zorgen om ’t gemis
En vermoei mij op mijn zoektocht
Herinner mij nog mijn jonge jaren
En gemak van leven en wenden
Ach niet ’t tobben zal mij de toekomst…
litanie van laatste dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 langzaamste
de vlucht over de
randen van de wereld
spattende tranen
uit gelezen regels
composities van
wolken en water
de moed om de kust
uit het oog te verliezen
het kleine leven
omringd door slaap
de barsten in
oude woorden
in de donkerte
de helderheid
in de kou de
warmte ruimte geven
in uitgebeende taal
het laatste schrijven…
post mortem
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
931 'uit niets ontziende angst
de hand aan jezelf geslagen
om een punt te zetten
achter het leven'
de dood is slechts
een punt achter het leven
dacht je wellicht
om dit relaas te verwoorden
ben ik midden in de nacht
uit bed geslopen om de waanzin
van duisternis te ontvluchten
heb ik het licht ontstoken
om op te schrijven
wat jij hebt…
Haiku 5#2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 Zee-vers
Woorden te schrijven
aan de tijdloze vloedlijn
een golf neemt ze mee.
Leefbaar
Zonder de mens zou
deze wereld absoluut
veel leefbaarder zijn.…
een zacht verbaasd gezicht
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
981 ik spreek
met wie je
eigenlijk bent
streel wat
je nooit echt
genietend hebt gekend
ik zie het blonde wicht
een zacht verbaasd
gezicht op deze wereld
handen schrijven
poëzie in zand en
dichten blanke duinen
we gingen op
en in elkaar toen vloed
het strand afstruinde
lachend naar een
halve maan die in
rood de zon opruimde…
Levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
336 Uit de diepste ademtocht
van die tijdloze nacht,
wat naakt en onbevangen
haar droom de mijne
onderzocht, te lezen en
te schrijven in elke
liefdeszucht dat zalft
en koost het vuur van ziel,
en leed gesmeed, genezen
van rug tot aan het kussen
en weer terug, in dat gevoel
leek ik bevoorrecht, tevens
angstwekkend kwetsbaar,
wonderbaarlijk…
Afscheid
gedicht
2.8 met 18 stemmen
8.981 Laten we een uitroepteken
plaatsen, een puntkomma
schrijven maar geen punt
zetten want die doet de deur
dicht. Laten we ons naar de
loopplank begeven. Jij gaat aan
boord terwijl ik mijn zakdoek
pak of net andersom. Spijt moet
een optie zijn, onvermijdelijkheid
biedt geen hoop. Bezinning is niet
altijd een zonde.…
Geduld, geduld…
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Dan zal ook de zon weer stralen
met golven warmte en licht
dan zal ik niet talmen of dralen
te schrijven een kleurrijk gedicht.
Over liefde, genot in de natuur
klanken van menig vogelkoor
de heldere lucht als azuur,
maar eerst moeten we de winter door…
Blokken theater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Dementen lezen het schrijven
zoals peuters de dood
vissen uit keldergesteente.
Als knipperlichtkernfusie explodeert
de trommelende wandeling
een ondergronds zwammennetwerk
tot een tranenparade,
verwikkeld als goed
verborgen gehouden
oorlogsmisdaden.…
Louis Couperus
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
488 Wie schrijft die blijft geldt zeker voor Couperus
Hij was een visionair, qua plaats en tijd
Zijn leven was primair schrijven gewijd
Soms voordrachtskunstenaar, zoals Homerus
Een rusteloze geest, een pen-nomade
Die metamorfoseerde in
figuren
Die hij bedacht, zijn eigen creaturen
Een eindloze portrettenpromenade
Theater van de geest in…
Mijn hart op jouw tong
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
555 Zal ik je schrijven
over jouw ogen, dat
ze mij neersloegen
en ik niet wil
maar niet anders kan
dan op jou wachten
jouw blik op mij
een woord tot mij
de topjes van jouw vingers
waarvan ik droom
en niet kan slapen
van angst en verlangen
zelfs verliefd
op dit gestamel
van mijn geluk…
je mag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
346 je mag honderden keren vragen
of een veelvoud daarvan klagen
je mag verwachten tot je zweeft
door lichtheid niets herinneren
je mag vergeten waarvan je wist
dat de vergissing niet gelogen is
je mag blij kijken op feestdagen
tussen kaarsen en gesprekslagen
je mag vrij schrijven dat je leeft
langs diepere kloverij bezinnen
je mag onthouden…
Avontuur
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
254 traan
rolt over zijn slapende gezicht
wat hij nu voelt is onbeschrijfbaar
zijn avontuur wordt intenser
in de cadans van zijn bezielde hart
beantwoordt hij zijn dromen grondig
hij zou iets willen dichten
maar zijn droomslaap is alert
ontnuchterd en gekwetst
secuur donkert de nacht
omdat er iemand op hem wacht
hij zou iets willen schrijven…
Sjarazed (2)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
157 ongelukkig te lezen
als ik er niet meer ben
Je kunt je wel troosten
met mijn feuilleton van liefde
en verbondenheid, de geuren
aan kleuren van het leven
dat ik uit alle macht wil
verlengen, maar je weet ook wel
dat er een zwaard naast mij ligt
dat ik gek word van de heksen
in mijn lichaam en de spoken
in mijn hoofd die bijzinnen schrijven…
VIERSTEMMIG
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
340 eensgezind
door elkaar heen
Cornelia weert vriendelijk
nieuwsgierige wandelaars
bewaart binnen haar struweel
de rust van alle dieren
die zich hier thuis voelen
Wallebosch noodt
tot dwalen in het rond
of naar de verte
deze stemmen rondom
Opsterlands dorp van Weelde
zetten mij welwillend aan
tot steeds opnieuw beleven
om tenslotte te schrijven…
De laatste zoen…
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
226 Ik zou je graag willen schrijven
een mooie afscheidsbrief
om nog een keer te zeggen
mijn liefste, ik heb je zo lief.
Maar ‘t papier is doorweekt met tranen
de pen ligt zwijgend in mijn hand
omdat geen woord kan beschrijven
hoe diep mijn liefde brandt.…
Stop medisch steno
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
751 Zo’n briefje kriebels was wel iets aparts
Voor stoere mannen of voor moederskindjes
Zij krijgen straks hun keurig nette printjes
In plaats van hanenpoten van de arts
Slechts één betrokken groep wordt angstig bleek
De cryptografen van de apotheek…
de nieuwe aarde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
516 Zolang ik er woonde, leek alles hetzelfde
Zolang ik niet weg hoefde, bleef dit hetzelfde
Kijkend naar boven, zag ik nieuw licht
Kijkend naar boven, kreeg ik een nieuw inzicht
Ooit zit ik daar, boven in de hemel
Ooit zit ik daar, achter de sterrenhemel
Nu ben ik hierboven, kijkend naar beneden
Nu ben ik hierboven, met een reden
God liet mij zien…
DE SCHRIJVENDE VREDESDICHTER UIT DE JORDAAN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
548 Ik schrijf sinds kort
voor Amnesty International
Zeg maar ik schrijf mee
met een clubje van de WesterKerk
Vanavond mijn 2e avond
mijn 2e brief
voor een doorgaans politieke gevangene
langdurig opgeborgen en praktisch onzichtbaar
Met onze handgeschreven brieven krijgen ze
smoelen en doelen we op zicht tot vrijlating
En de meest diepe…
Skyline
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 Daar je nooit echt weet of de
Ander bestaat
Zowel Brug, Torens als
't Slot bestaan; skyline
Zaltbommel, hoog uittorenend
Boven die soms woeste Waal
>>>
Fictie kan herstellen
Dus rechtzetten hetgeen
Verloren is gegaan
De noodrem wordt gebruikt
In het schrijven vereist
Tijd heelt op zeker moment wonden
Met alles van de baan
Schoonheid…