2313 resultaten.
Onder het niets
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
377 te licht om te vallen
te leeg om te staan
geen spoor dat haar hield
geen plek om te gaan
woorden verwaaiden nog
vóór ze ontstonden
haar naam lag
verloren in ongekende
gronden
ze liep door het leven
als langs een rand
zonder gewicht
zonder tegenstand
geen begin dat bleef
geen einde dat sloot
alleen een bewegen
dat nergens in…
Roekeloze tenen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
264 hij stak de
regels
over alsof het
smalle sloten
waren
tussen weilanden
in november
niet rebels
eerder moe van
het wachten
aan de juiste
kant
hij liep door
rode lichten
met de stilte
van niemand
die
nergens meer
op stapt
mensen noemden
het roekeloos
maar
ze zagen niet
dat zijn tenen
overstaken
zie hij brak
uit patronen…
ROMMELDAMS KANNIBALISME?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
121 Dat mag hem als beschaafde beer betamen,
wanneer hij met stadsgenoten te zamen
op Slot Bommelstein een smulfeest gaat vieren.
Soms kan een kapoen de tafel sieren;
buurman de Markies zal zich beramen
wat hij straks lovend of lakend zal benamen,
kijkt verstard, zit inwendig te tieren.…
De Engelse Sonnetten, 7 (slot). De abdij van Whitby
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
966 De klinkers van het binnenplein
blinken zilver bij volle maan,
uit de sponningen van de abdij
staren lege ogen op me neer.
Zwart-wit flitsen flarden
van films door mijn hoofd:
Nosferatu, lijkbleke maagden,
een mosbedekte tombe.
Rood golft de angst,
schril roept de uil,
ijzig wappert mijn mantel.
Terug in de pub drink ik een pint
en…
Theo Sonnemans : boomkunstenaar (slot serie Paradijsvogels)
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
614 een boom
de boom boetseren
met gevoel
is scheppen
door zijn hand
of soms
teder de bast kussen
het is kunstig
wat ik bedoel
door bezieling overmand
daar zijn aard
innig met de natuur
is verbonden
wordt hij telkens
door liefde voor
rijzige stammen
naar wat hout gezonden
aan de man van de zon
wordt alsmaar gevraagd
het…
Luchtkasteel (Femme fatale III, tevens slot)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
801 Laat je niet leiden
door slechts emotie
'k Tel na het rivierzwemmen, de
druppels op gebruinde huid
Na een uitmuntende barbecue
hout in de vuur-korf
Samen doen, samen
zijn, nu slechts woorden
Stort onze vriendschap niet in 't blauw
kleur de hemel gelijk zon
in mogelijk diep, dieper, diepst rood
Onmin is onzin…
Friesland in de winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.160 Zilver als zeven sloten en zwart als de kou van de winter.
Met een liefdevolle bloeddruppel van je erin.
Als je liefde schonk.…
WINTER of wat daarvoor door moet gaan
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.261 De sloten voorzien van onbetrouwbaar ijs
lijken afwerend, de ree naar de boerderij
glad nog, onbepekeld, nors inviterend,
ziet Jan en Alleman aan zich voorbij gaan.
De pseudowinter beheerst de omgeving
plagend, weet niet van wanten noch oor-
kleppen. Elfstedentocht een opgewarmd
gebeuren waarover oudgedienden reppen.…
DODE KAT
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.448 De dode kat ligt onder in de wal
van de sloot, roerloos, kop half
in het water, voorafgegaan door
gierende remmen. De chauffeur
stapt uit, dropt de dode kat vlot
aan de slootkant, gaat er vandoor
in zijn terreinwagen.…
Tot het einde
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.967 gegleden
Twee diepen zuchten naar beneden
Warme handen zacht en fijn
over je huidje van satijn
Fonkelende heldere blauwe ogen
Laten de pijn snel verdoven
Vanuit de roze schaduw over je gezicht
zo nieuwsgierig naar het licht
Daar was het donker warm en klein
veilig verborgen
Waar rust de zorgen naar morgen
verruilde voor pijn
de ogen sloot…
Wilgendood
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
880 wankelen op je stam
die stukgereten steunt van binnen
op je wortels, maar je kan
die woeste windvlaag niet verdragen
die je gierend in de haren vliegt
en niet meer lost, je snakt naar adem
verdrinkt en alles ziet wazig
het breekt, je hoort je knoken kraken
je levensdraad knapt middendoor
en doods
lig je dan, godverlaten, aan de oever van die sloot…
Doorgebrand
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
2.155 De gordijnen waren
tot diep in de plooien doorgebrand
en er vielen gaten in
toen mijn moeder ze
tenslotte
sloot.
Een buurman moest begraven worden.
Slechte stof, schold zij,
mijn moeder en zocht
wat lakens bij elkaar,
mijn vader zou de spijkers slaan.…
dag huisje
hartenkreet
3.4 met 26 stemmen
8.863 Ben alleen in de kamer
Ga zitten op de grond
Tranen branden, sluit mijn ogen
Voel een trilling rond mijn mond
Haal je sleutel te voorschijn
Steek hem straks nog eenmaal in het slot
Aan al het goede komt een einde
Maar wat komt dit einde vlot
Dag lief huisje, ik zal je missen
Ik moet nu ergens anders heen
Een andere stad een ander huisje…
Weet je nog
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.409 Weet je nog
jij en ik in de regen,
de wind vertelde
hand in hand
wat wij speels verzwegen
we sloten de wereld af
elke voetstap verafgelegen
weet je nog
jij en ik tussen
slapen en ontwaken,
we schuilden in elkaar,
een bron van tedere liefdesdaden
we ontvouwden onze stem
duizend woorden achterlatend
weet je nog
in de hoek van…
Vliegend geweld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
771 Het leven sloopt de geschiedenis van een polder
en bouwt zichzelf een slaapplaats
een sprinter passeert
onderbroken grijs De Wadden
een half affe verzameling woonblokken
waarvan zelfs de voegen rood zijn gekleurd
op de grens van vertier
liggen sloten aan de erfgrens
straks achter elke woning een boot
heet wonen aan het water
als…
DANKBAARHEID.
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.249 Nog even het late journaal
en de sloten controleren
dan heerlijk gaan slapen
onder een donsdek van veren.
De dag is weer voorbij
en de nacht begint
nog even samen kijken
naar het lief slapend kind.
Dankbaarheid voor deze dag
wat U ons hebt gegeven
vouwen wij onze handen Heer
voor dit mooie jonge leven.…
Het dorp is niet meer...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
843 overalls en
wangen met rode konen
De melkboer en de slager
kwamen nog aan de deur
En ook de warme bakker
Met zijn opgewekt humeur
Op straat werd gegroet
Want je kende iedereen
Dat oude dorp had iets
Daar kon je niet omheen
Nu zoveel jaren later
Is het een flinke stad
En moet je oppassen
dat men je fiets niet jat
En dat je deur op slot…
Winter, te vroeg
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.528 De sloten zijn bevroren
Terwijl de herfst nog aan de beurt was
Ik zie gevallen bladeren –
Geel, rood, bruin
Een enkele groene –
In het zwarte ijs gevangen
Nerven en randen scherp afgetekend
Ongenaakbaar
Winter, te vroeg
Zeg mij eens, waarom vallen bladeren?
Is het omdat de boom ze afstoot?…
DEKADENT ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
3.9 met 10 stemmen
4.365 siel, aan lyf, oral rondom jou
regoor die wêreld is rooiligareas besig
om geld, uit beursies van Sodom te tap
vir geldmakers is daar bittermin slaap
waar beeldskone poppe in glaskaste
eksplisiete kuisheid in hul liggaamspassie
verleidelike oë, heup en beenswaaie sit
versoeking vir wêreldreisigers is groot
tot selfs predikante val in hierdie sloot…
Herfstrood
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.805 O tragisch traag laat vallen van de stam
Scharlaken bladen in de bruine sloot
De wilde wingerd, of in gulpen vloot
Zijn bloed, gelaten najaars-offerlam.
Een huivrende angst bevangt me en jaagt mij voort,
Grijpt bij de keel me en steelt mijn levensmoed.…
in het spel van de maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 een ruimte met gaten
welkom met drempel en slot
ruiten mijn breekbare kijk
op de wereld naar buiten
vertrouwen verankerd in muren
vrijheden binnen buiten de buren
rekwisieten genoeg voor toneel
zonlicht verpakt in kleuren van wolken
gordijnen van regen en mist
buien met wind weerlicht en donder
in het spel van de maan gaat de zon
nooit…
Wat zat gij daar te staren
netgedicht
2.6 met 541 stemmen
59.925 Och ware ik in hun plaatse, ik
liet u naad'ren, en ik sloot
zo seffens al uw werk, al
dat verzuchtte in onzen schoot,
en 'k...: "Rap, van mijnen weg en
uit mijn zunne, die parodie:
houdt op en laat mijn werken,
laat mijn blommen en laat mijn bie."…
Ik ben het zat !!!
hartenkreet
4.6 met 47 stemmen
2.603 Ik ben het helemaal zat
weer niks in mijn schoen gehad
hetgeen waarvoor ik had gevreesd
ze zijn wel langs geweest
want de suiker en die wortel zijn gejat
Mijn deur zat echt hartstikke dicht
met drie sloten, tegenwoordig verplicht
dus hoe heeft men mijn vesting genomen
want binnen zijn ze echt gekomen
zelfs mijn alarm was afgericht
Ik zong…
Opklaring
poëzie
3.0 met 10 stemmen
2.885 Bedwelmend geurt de ronde maankopdoos;
’t Kind gaat er langs en denkt: de doos is ronder;
De sloot is zwarter, groener is het kroos,
De tarw’ goudgeler, en de rogge blonder,
De koornbloem blauwer, roder is de roos,
En alles mooier, al wat leeft gezonder.…
Zwarte feesten witten tijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
786 weer heeft de zon
zijn rood de sloot een
laatste rimpeling gegeven
de dag is dood
maar in de nacht
ontwaakt het tweede leven
de schaduwen van licht
gaan dan hun feesten geven
de maan schijnt zonder zicht
stilte jaagt de angsten aan
donker kruipt uit holen
vals sluipt onguur naderbij
witte ogen zijn partij
ze roeren zich en woelen…
in de hof
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
816 eieren gingen aan struif
geel tegen de muur
witvis uit de sloot bakten we
op sprokkelhout en proefden we
weggekropen onder de rabarber
rood werden we van kroten
en oranje van wortelcaroteen
we braken komkommers open
en meloenen slurpten we leeg
miss blanche lachte lief
naar roy rogers in het nachthutje
achter in de komkommerhof
en daar…
De Wisselwacht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.693 hun pracht
verloren waren in een nacht
toen dromen van de Lorelei
gezogen werden door de klei
en gedempt door brute kracht
verdronken in de Slapersgracht
Zonder maanlicht dreef in tij
die nacht nog een boot voorbij
van Astaroth van nummer acht
die zijn droom had opgebracht
en met ogen rood en blij
zich haastte door de waterbrij
om tot slot…
Vooraf & Daarna
gedicht
2.3 met 110 stemmen
30.383 de eerste kus
met liefde weinig
tot niets van doen
kreeg ik van 'la fleur'
frans voor 'de bloem'
die zulks genoemd
om zijn geloken oogopslag
maar vooral ook
omdat hij nauwelijks
tot niet sprak
en bij de minste aanraking
zijn kelk geschrokken sloot.…
Donderdag
gedicht
2.3 met 30 stemmen
10.127 Ik stak de sleutel in het slot en wrikte
de deuren schuurden langs de drempel
de kamer was verlicht, het bed verspreid
op tafel stond een pot met soep
de haverkoeken lagen op een bord
en vet, geeloranje kaas en uien en augurken
ik kon lopen door de kamer met een mond vol Schotse zalm
aan tafel zitten bij de warmte van een vuur
bekers vol…
Wassermann
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
736 Een man met een juten zak over zijn schouder stapt uit
de brede sloot en gaat naast mij zitten in het gras. Hij zwijgt.
Tersluiks kijk ik opzij en zie een oog met het blauw van een
dooie schelvis na drie dagen. Het speurt de hemel af.…