3148 resultaten.
Lichtloos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.213 In de late herfstdag kiemt een licht
als heldere vlam uit veraste dromen
wiens wensen nooit zijn uitgekomen
doch nu weer beelden voor het zicht
Het schijnsel doet de zomer stromen
in een broze glimlach op ’t gezicht
waar de moederloosheid is gezwicht
daar haar verwachting uit zal komen
Het gaf haar warmte, voor heel even
heeft ze stil in…
Zonder jou
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
2.864 Laat de zon weer schijnen
Zodat ik weer kan leven
Mijn wereld kan gaan stralen
En ik weer liefde kan geven
Laat de regen verdwijnen
Mist oplossen in helderheid
Donker veranderen in licht
Op weg naar een betere tijd
Laat de nacht voorbijgaan
Vervuld van mooie dromen
Wakker en uitgerust
Zodat nieuwe energie kan stromen
Laat me meevoeren…
Onteigend
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.887 Overwoekerde achtertuin
Ingeslagen ramen
Scharnierloze deuren
Toen we terugkwamen
Verboden onbevoegden
Niemand toegang
Het ouderlijk huis
De traan op de wang
Stroom afgesloten
Behang afgescheurd
Blijven rondspoken
Wreed afgekeurd
Huis onteigend
Vriendschappen kapot
Bewoners vluchten
Uit hun toekomstig krot
Boor in de grond
Als…
belofte in zachte wind
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
664 er lag toch die belofte van vervulling
van warme liefde vrijen overvloed
in het fluisteren van de wind
die lieve zachte wilde woeste lieve zoete wervelwind
jouw lijflijke onthulling
voerde mij op haar stromen mee
ik werd weer vrouw en ook weer kind
in lieve zachte wilde woeste lieve zoete wervelwind
de wind zwol traag naar zoete pijn
verdween…
Noch bloemen noch kransen
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.617 jij verbrijzelt
de sterren in mijn ogen
blikt handgeslagen wangenwoorden
waar vingers afdrukken laten
in het rode stromen
van mijn bloed
elke morgen
breekt het brood
op mijn ongebeiteld graf
wachtend tot de kille nacht
haar geheimen verbergt
onder welig tierend onkruid
letter na letter
kerf je leven en dood
tussen hel en aarde…
In het licht van leven
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.251 Honderden kopjes stelen mijn hart
in een veld van eindeloze zeeën, een stroom
blauw bloed ruist door de velden van ongeduld
en ik knijp de stilte tot ik door de ruimte zweef.
Kleine glimlachjes dobberen in het water
waar ogen speels kringen trekken als kleine
lichtjes die in een processie de wereld rondgaan.…
Italiaanse taferelen
gedicht
2.9 met 32 stemmen
29.861 Hoe kan hij zo'n stroom aan dingen stoppen?
Maar zie: haar voet drukt tegen de jouwe.
Eén seconde van onbestaanbaar geluk.
Dan recht ze zich voor sigaretten.
Vergissing. Hardheid van de tafelpoot.
----------------------------------
uit: 'Verdwenen Obers', 2005.…
hebt uw broeder lief
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
2.493 uren van onbegrip warme tranen
die zich dan nog wegen banen
worden dagen weken jaren
van op automaten stromen
die tere insteken weg drukken
om op de weg verder te gaan
volwassen en bevangen
de zekerheid blijft
het moment zal weer komen
dichtbij zullen we weer zijn
voor we ooit verstommen
dat we elkaar verstaan
tot je op een dag verstijfd…
Ik ben de wolk
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.237 Loom drijf ik heen, naar de zon, de zon,
over berg en bos, over stroom en zee,
naar de zon,
de zon!
Gij zijt de zon! Met gouden zomen
omkleedt Gij mij; uw zachte glans
omvaâmt mijn wee, doordringt het gans
tot al mijn tranen nederstromen....
O Levenswee! O Wenenswonne!
Ik ben de wolk, Gij zijt de zonne!…
Zachter
gedicht
3.3 met 30 stemmen
20.155 Het strand is wel mijn vaderland,
de zee synchroniseert nog monotoon
stromen van tegenstrijdigheden.
Toch droom ik soms, dat er een hoge boom
zou staan waaronder ik mij neer kon leggen,
een boom, die breed geloverd in terrassen
van takken vogels bergen zou.
Vogels, die zingen een voor een,
niet tegelijk, en luistrend naar elkaar.…
We zijn de wortels van één boom
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
768 We zijn de wortels van één boom
die diep in 't donker leven
en sappen trekken uit de stroom
ons onverdiend gegeven.
We zijn de klanken van één lied
dat helder klinkt of klagend
het heimwee van de ander ziet
en stilte wordt, verdragend
dat ik nooit jou kan zijn, nooit proef
de bitterheid die jij moet drinken.…
Niet meer weten
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.189 De roep van de golven
het duister van de nacht
verdringen gedachten
ik voel een woeste kracht
Nietsontziend stamp ik door
mijn stappen happen zand
zelfs de scherpste schelp
ram ik pijnloos aan de kant
Het diepe verlangen
naar het eindige trekt
ontsluit het zilte zeepad
laat voeten bodemloos
Tranen ebben niet weg
stromen als een vloedgolf…
kuste je rode lippen fel
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.374 mijn stappen waren licht
heel doelgericht
ik danste tussen lach en ogen
kuste je rode lippen fel
we gingen door de hel van
ons erotische vermogens
je putte me niet uit
bracht steeds vers fruit
in eindeloze stromen
bleven we godzalig komen
jij was het sprookje uit
mijn meest intieme dromen
nog zijn mijn sporen
niet te vinden tussen…
Verdomme......het doet pijn.
hartenkreet
4.6 met 31 stemmen
1.299 Een gebroken man
zit op de harde kerkbank
dit keer helemaal vooraan
zijn kinderen
zitten onwennig en beduusd
trillend tegen hem aan
zoute tranen stromen
verdriet en onbegrip …. waarom…
zo jong nog …verdomme het doet pijn
voorbij dit jonge leven
alleen nog haar liefde
zal altijd in hun gedachten zijn
ik zie de blik in hun ogen…
Een bevroren traan
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.017 Ik zou dagen om je kunnen huilen
weken, maanden, jaren
Tranen zouden onhoudbaar vloeien
maar ik wil er wat bewaren
Bewaren voor juist die momenten
dat ik je het allermeeste mis
Dus voor een soort van noodgeval
pas als de helse pijn opnieuw voelbaar is
Tranen zouden blijven stromen
Want dat je weg bent is een feit
Maar hoeveel pijn me dat…
DE BRUG
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.800 Dromerig fluit ik naar de lichte stroom.
Dromerig staart zij, dromen wij dan beiden?…
Sterrenstroom
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
573 de geur van afwezigheid
in stilte bekranst
dooft geen sterren
in de zomer noch in de herfst
er zijn soms
geen woorden in gedachten
die lichtslierten laten stijgen
in de dag
of in het avondzwijgen
nauwelijks zichtbaar in die diepe stroom
beeft zacht en in zichzelf verloren
een tengere vogel
nog diep gebogen
met angst om haar…
het overbodig takken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
657 je hebt het blad
weer omgekeerd
het groen van lente
is verteerd
in warmte
van de zomer
nog rest het oppervlak
dat rijpen mag
naar geel en rood
zij dwarrelt straks
een trage dood op
winden van oktober
je knopt al
waar je losgelaten hebt
de bast vertraagt
de stromen en wortels
sluiten af voor de
winter die gaat komen
nog ruist…
De monogame
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
1.758 Een mokerhamer in een stroom mimiek
sloopt de dramatiek uit mijn vertoning.
Ze speelt een stevig potje monogame.
De deur slaat terug in mijn gewaar.
(een momentje hemel op aarde)
Ik hoop op blijvende schade roept ze
of in ieder geval iets met blijven er in.…
Eenzaam
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.589 En die tegenstrijdige gevoelens die van zelf komen,
zullen vanzelf wel weer weg gaan stromen.…
Herfst
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
838 Regendruppels uit de lucht doen het op straat stromen
De bladeren beginnen een beetje te vallen van de bomen
Met af en toe het zonnetje dat mij weet op te beuren
Wordt het straatbeeld gehuld in warme kleuren
Tinten als warm rood, bruin en oranje komen voorbij waaien
En deze weten het decor op straat prachtig te verfraaien
Mensen strompelend…
Is er weer magie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 niets uit
naar penselen taal ik niet
de messen heb ik opgegeven
het enige wat lukt
is dat ik de verf spuit
verdund met tranen
banen lange slierten
zich een weg omlaag
nog dieper in de put
ik schud het doek om
meer houvast in horizon
te krijgen de echte kleuren
zullen altijd boven drijven
dan is er weer magie
als zacht de stromen…
Twijfel doorprikken
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
616 Hoeveel
water er nog onder mijn
boeg zal stromen voordat ik
de zeilen reef, als ik aan de
de overzijde ben gekomen,
het lijkt me alleen nog
wat te vroeg.…
vaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 in de schemering
waar winden snijden
oppervlaktes doortast
door waterschaatsers
omringen ze een gevallen
vaal blauw gewaad
geknield voor de
hoogdagen der ongewissen
stromen rivieren
langs mauve beekjes door,
waar berken staan
met eekhoorntjesbrood
al op de knieën gedwongen
in het vaal gele zonlicht
dat moerassig in het…
en ik schreef mijn naam
netgedicht
4.3 met 73 stemmen
5.446 en ik
schreef mijn naam
in de aarde
waarin ik mijn voetafdruk achterliet
in het water
dat mij meevoerde op de stroom
in de ongrijpbare lucht
die ik greep met m'n adem
in de stralen van de zon
die mijn dagen verlichtten en verwarmden
in die dagen
die kwamen en gingen
zich vullend met
vrede en verdriet
ontmoeting en afscheid
droom…
Dilemma's
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.340 Ik kijk naar buiten
zie dilemma's in het raam
voel wat tranen stromen
want verdriet
staat zo dicht
op wat mij lief is.…
Droes
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
473 Het is moeilijk vechten
tegen brave wil en stank
uit het rijke hemelwater, om
tenslotte tegen klare drank
en een afgedankte kater,
de rug te moeten rechten
als de kruik dan leeg is,
wankel in gestelde stromen
vaart het droes van kleine
ziel, op de tere vleugels van
een bodemloze boodschap,
waarin zo vaak de inhoud
beschreven…
Wat troostend zonlicht
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
685 Laat ook mijn ziel maar even dralen,
genieten van het avondlicht
en weten dat de tijd zal komen
dat die weerom versneld zal stromen
en niemand vraagt naar een gedicht...
Waar zal ik dan de moed weer halen?…
naam achter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
457 vertelden
je moet nooit meer vragen
kon alleen de waarheid wegblijven
op de rand van stad en park
sloegen wij alles van ons af
wij konden nooit meer vergeten
wat ons was aangedaan
wij bleven hangen in een synoniem
om terug te keren naar onze achternaam
om maar niet te spreken over politiek
of opleiding
het was een gegeven
en voelde als stroom…
Rijpe vrucht
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
4.163 appel wordt geraakt
Rijp om te schillen
Jouw huid als satijn
Vingers strelen
De glooiingen van jouw lijf
Geile zuchten geslaakt
Wellustig rillen
Jouw poort de hemel
Het mooi gewelf
Een collectie bergkristal
Bij elke stoot bewaakt
Een heerlijk trillen
Van voedzaam genot
Helder moment
Echt uit gekristalliseerd
Een pruim voor de stromen…