2725 resultaten.
Vier seizoenen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
952 in vreugdedronken van zacht fluweel
doorwoel, omarm ik de natuur
stapvoorwaarts wat mijn oog bekoort
waaien de geuren van het voorjaar
als nimfenelfen die met gesluierde tred van nevelzachtheid
in teder gedruis over het plantenleven waken
en laten het zaad ontkiemen tot volle overgave
onder invloed van kosmische krachten
schenkt het verzadiging…
tijdvergetend worden we niet ouder
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
813 wat zoek je in mijn woorden
de lach die jou bekoorde
ogen die je spreken
een tedere kus en handen
die je niet meer kan vergeten
neem je mijn klanken
om jezelf mee te strelen
het kind in me waarmee
je graag zou willen spelen op
muziek waar jij ook van geniet
wil je mijn hart
omdat het klopt voor jou
het warme bruine lijf dat
van je…
Kerstmis, missen
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.834 Langzaam ziet hij haar verwelken,
haar ogen zoeken zijn liefde,
waarin ze helemaal zichzelf kan zijn,
ook de vlinder wil zich warmen,
en haar heel lieflijk en teder,
met zijn pootjes omarmen.…
ik streel de striemen
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.780 ik streel de striemen
die ik maak
trek toch de banden
harder aan
om pijn te kleuren
gebonden aan
verdwenen jeugd
het ranke lijf dat boeide
gloeide van besef
van wat verboden was
borsten die nooit
iemand zag omdat
ze in je eigen ogen
niet hebben gemogen
onraakbaar ingepakt
ik streel ze
tegen wil en dank
met tederheid gevangen…
Omklemd
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
1.896 Haar gaan is een traploos schrijden
de aanrollende nevel van de nacht
wijkt voor haar ontblote voet
een teder voorbijgaan. Geen macht
die haar haperen of opkijken doet
ze lijkt mij van alle angst te bevrijden.
Een zwaluw vleugelt uit het laatste licht
en werpt een schaduw op haar vaal gezicht.…
eenjarige bloemen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.092 toekomst is gehuld
in signalen van licht
maar wat als jij verwachting
zo machteloos verwoordt,
dat het je ontbreekt
aan menselijke achting
en de droevige ogen
op hopeloosheid zijn gericht
door de ziel die is doorboord
ik voel me zo zwak
in een heldenloos bestaan
immers ook ik kan je niet bieden
dat teder…
vreugde voor morgen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
698 wanneer jij
naar mijn tranen luistert
ze wentelt in je diepste lagen
maak ik plaats in mijn armen
en wieg je tedere woorden
met het hoofd voorovergebogen
zoals regen tegen het raam
glijden schaduwen
van uren zwaar gevuld
niet in de verte
achter afgesloten deuren
maar dichtbij in de eenheid
van mijn oorsprong
ik kus je ogen, ongestoord…
die azen zonder vragen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
669 licht
naakter wit maakt
kijken wat verlegener
passie vrijt
zijn donkere blik
nacht brengt zachte
anonieme handen
het verlangen naar
het hoogste punt is
het duister wel gegund
ogen volgen ronde
bogen op de tast
de tong is zonder mond
te gast op lippen die
zich welvend schikken
licht versluiert lust
geeft ruimte en rust
voor een teder…
ik liep de stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
654 ik liep de stilte langs de kant van de weg
zigzaggend tussen madeliefjes en verkeer
de enkele grasspriet die vertrapt werd
deerde niet zoals anders want het was weg
van alles en nog wat – het voelde geweldig
wat weerkeerde aan het einde van die dag
had verschillende vormen van tederheid
ik kon lachen om je opengesperde mond
maar ook je ogen…
waar de siënna brandt
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
678 ik vouw zonnestralen
tot bloemen die bloeien
strik ze met
prismatisch licht
zodat naast de vorm
ook de duizenden
kleuren je gaan boeien
warmte leg ik in
het donkerrode hart
waar de siënna brandt en
oker vlamt tot in de kelken
met fris groengeel penseel
ik zacht de buitenkant
met oh zo tedere hand
voor jou is dit boeket…
wilde haren op papier
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
703 je verleidde me
vertelde met een zwoele stem
hoe groen het gras kon zijn
stroopte teder onschuld langs
een hardheid die geen gene kende
adonis was mijn vriend
zijn schaduw sliep veel uit
hij versierde dames zonder
schroom en ik mocht vaak
mee als spelende schavuit
mijn jeugd heeft boeken
dichtgedaan met diploma’s
ging ik aan mijn…
Onvoltooid
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.464 is onze liefde
herinner je je nog
dat je bij me binnenkwam
met schildersdoek en glunderende lach
omdat ik van je houd, zei je
verf en kwasten, kleurig palet
wij tweeën op het doek
en ik, ik voelde me koningin
en filmde al je bewegingen vol ijver,
gaf je m'n dik gebreide witte vest
met capuchon en noemde je
mijn Rembrandt
Schubert, hoe teder…
Jachten en jagen
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
820 Wat kan dat zijn, die dwaasheid die
mijn ziel zo kwelt dat nergens nog een
plaats gevonden wordt om rustig en teder
adem te halen, te danken voor het leven, ook
in deze herfst met duizend mooie kleuren.
De geuren van ontbinding en verrotting zijn
niet pijnlijk, ze vullen enkel de verbeelding
die niet kan luisteren naar het leven.…
Dansen naar de zon
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
922 Samen dansend
naar een beminnende plek
Vol tederheid en smacht
Hier in deze vermoeide wereld
Ergens
tussen de ruimte en tijd van vannacht
Dansend naar de zon
Geen donker, geen vrees
enkel licht en puurheid wacht op ons
Dans
en beweeg naar de zon…
Gouden hart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
722 ( voor Hans Lodeizen )
Een jongeman, zo teder en fragiel, ademde
zijn korte leven de poëzie in en uit als
een eeuwigheid. Er bloeiden rode rozen uit
zijn rode mond en gele en roze, vooral roze.…
Giraffen
gedicht
2.3 met 41 stemmen
11.318 Onder hun huid van teder craquelé
staan zij hun leden langzaam te bewegen
Zij zeggen niets en houden niets verzwegen
en lopen willig met zichzelve mee.
Zij speuren naar het langgerekte dromen,
dat altijd in hun neusgaten vibreert.
Zij hebben van de mensen niets geleerd
en daarom is het licht in hen volkomen.…
Die indringende blik
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.400 Die warmte, tederheid en geborgenheid
De bekommering om mijn gezondheid.
De zalige knuffel en het speelse kusje, zomaar
Een paradijs op aarde toverde je voor me met attent gebaar.
Je behandelde me als een prinsesje uit 1001 nacht.
Lief, ik mis je, de pijn brandt en wordt niet verzacht.
Ik... mis je.…
Vurige knabbels
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.521 glimpgewijs
strelende vingers
volgen
in nachtelijke uurtjes
donker
waar hartstocht vurig
brandt
liefdeshonger
dorstig
op melkwitte huid
een licht dat schijnt
op zachte blossen
van allereerste schaamte
in warm bloedigheid
liefde o liefde
bekent kleur
in vurige knabbels
maar nog vurigere krabbels
in houden van
speelse tederheid…
Waar onze zielen oplichten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.137 Onophoudelijk verstrijkt het leven
in tintelende fluisteringen
Als een rivier keer ik terug
In een toevloed van zachtzinnigheid
komen oude sentimenten boven
Als de ontroering mij overmant
en het leven dieper doet ademen
overschaduwt jouw hartepijn
het mij omringende
Met hart en handen
met huid en haar en
beginselen der tederheid…
WANDELEN OP DE MAAN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
660 Samen wandelen op de maan
in ‘t karige, romantische licht
Eventjes met je blijven staan
mijn handen strelen je gezicht
Zachte klanken van ‘t woud
ruisen woorden om ons heen
Oh mijn lief, je hebt het koud
vanaf je topje tot aan je teen
Handen, die je teder warmen
zweven over heel je koele lijf
Over die schouders en armen
en over..wat ik…
Dromen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
894 Ik voel jouw onzichtbare zinderende handen,
als een tedere afdruk op mijn papieren huid,
zachtjes smeulend begint mijn hart te branden,
vlammen laaien op in een koor van stil geluid.…
MIDAS DEKKERS
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.639 De vogels hebben last van hun hormonen
Om die reden verheffen zij hun stem
Beweert de grote bioloog met klem
Hoewel ze ijl nog zijn de bladerkronen
Ik zou wel in zijn tuintje willen wonen
Waarin de geur van hyacint en brem
Apen en beren die ik teder tem
Terwijl ik high word van zijn feromonen
Ik ben verliefd geworden op zijn boeken
De Larf…
ALEXANDRE JOLLIEN (1)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
562 Achter een etensbak vol droom en nukken
Zoals een hond achter oud brood, aan stukken
Gescheurd door een bazin vol ratelslangen
Je wezen valt niet te definiëren
Te snel verliest de mens zich in het lijden
Hij dient echter in wie hij is te wonen
Hij heeft het volste recht te jeremiëren
Moet bitterheid toestaan en niet vermijden
Wil zich de tederheid…
Na even wachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
527 Soms kan ik haast niet wachten, vult
mijn ongenoegen heel de lucht en
ziet niet meer wat echt belangrijk is:
de tederheid bij 't zien van pijn,
het heel geduldig groeien van de
eerste lentebloemen, de lach van 't kind.
Vergeef me heel die drukte, 't onbezonnen
draven en het drukke bezig zijn.…
Krokussen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
628 Ze wachten op de warmte van de zon
om blij hun kleur te laten zien, hun pracht en
tederheid. Maar kunnen wij nog wachten? Waarom
moet alles toch zo vlug, zo druk en zo gepland, hoe
kan het toch dat wij niet leven als het licht dat
komt en gaat, dat tijden kent en rusten laat?…
Liefde
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.116 wisselende seizoenen
cupido is er vaak
op een onverwacht moment
of je wordt door fonteinen vol
gelukzaligheid verwend
doch ook wat in liefde
wordt gegoten
blijkt vaak een droom
of is onwerkelijk verwachten
met lege woorden
als versleten schoenen
en stilte die onenigheid
langzaam moet verzachten
*
maar tederheid…
De dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
926 Plotseling zag hij een helder licht
En waar kwam die wondere wijs toch vandaan
Voor hem stond nu een spichtig kind
Een meisje, nog heel jong, was voor hem gaan staan
Zij zong hem toe over boven de wolken
Waar enkel liefde bestaat, en tederheid
Zij gaf hem het vertrouwen om los te laten
En hij hulde zich weldra in de vergetelheid
Immers,…
Werd de Liefde eens geknakt
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.203 Werd de Liefde eens geknakt in haar tedere knop,
Tot haar blaren verwelkten en vielen,
Geen genegenheids-zon wekt haar leven weer op,
Want maar eens bloeit de lente der zielen.…
Tijdcyclus(3)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
667 Tijd, tijd
talmend groter
Cyclische spijt
met cynische boter
Oh vuur
onblusbaar in lengte en breedte
menig uur in duur
meer eeuwig dan alle vrede
Gebroken in geile geeuwen
Tedere tirannie van trots
Kwijning van koldervreemden
Irreële ijzersteen maakt interkots
Bladen zorgen
beroemen zich op een dag
Doch parabels zijn er voor morgen…
Beleefd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Net als de dauw zo 's morgens op het gras
wou ik dat onze liefde ook altijd zo was
als de morgenzon,warm en teder strelend
zo voel ik me als jij dan bij me bent.
Jij, bent als een tornado, druk, vol leven
met alles kan ik steeds bij jou terecht
een teken hoe 't ook anders soms kan gaan
het is iets, waar ik nog te lang voor vecht.…