1824 resultaten.
Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.199 Het doffe strand was rood als leme, antieke vazen,
Beklompt met stenen, grijs, als schaalgedierte donker,
De lange leking straalde en droop met grot-geflonker,
Tot ze onderdompten in het witte waterrazen.…
Strandwandeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 Grijs-groen wapperen duinen,
welvend als borsten,
maagdelijke pannen verleiden.
Ik zing in de wind, laat me door haar
overstemmen.....
Er komt een stip uit de verte,
is het een jogger?
Vlug nadert hij,
het blijkt een ferme figuur.
Plotseling, bij ’t passeren
blik ik in een doorleefd gelaat
en drukt het een glimlach op me af.…
Op 't kerkhof waar de naakte bomen rijzen
poëzie
4.8 met 5 stemmen
1.246 Een traan lichtte in uw oog, de zerk lag grijs
En eenzaam in een krans van groene blaren -
Een lichte handdruk kon uw smart bedaren
Maar wis zong nog uw hart bedroefd een wijs.…
Wubbel en Wabbel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
815 vermaard
om zijn schild en zijn zwaard
werd door iedereen nagestaard
als hij rondreed op zijn paard
maar dat was al zolang verjaard
zijn spullen in een kist bewaard
maar soms als hij wat moed had vergaard
reed hij weer stiekem rond op zijn paard
in het donker door de boomgaard
was dan ’s morgens totaal van de kaart
had bibberig en geheel grijs…
Pommes Parisiennes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Hij teelt er spruitjes, Stiense bonen, soms tomaten
en onderwijl leest hij de grijs bestofte platen
waarop geschreven staat waarheen de trein zich spoedt.
Meestal naar Utrecht of Den Helder, nooit naar Groet,
maar wel ‘t noordoosten in, naar godverlaten gaten.…
Sprong naar het einde.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.569 grijs kleurt de lucht in een
aangesloten dikke wolkenmassa
de eerste regendruppels vallen reeds op
de tengere gestalte bij de brug
ze haalt nog eenmaal
diep en amechtig adem
grauw kleurt het water van
de stinkende stadsgracht onder haar
terwijl regendruppels kringen laten
ontstaan op het kalme wateroppervlak
waar dode bladeren stil op…
Oude Mensen Op Zondag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.095 Voor al wat grijs is
En uit de tijd.
Oma een plakboek vol herinneringen.
Oma, van de oude mensen,
En de dingen die voorbijgingen.
Opa op zondag,
Wie heeft er nog tijd?
Voor hem die vertellen kan
Vol nostalgie zonder spijt.
Opa, een levensverhaal vol zegeningen.
Opa, van oude mensen,
En de dingen die voorbijgingen.…
vingerafdruk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
613 Me haren worden langzaam grijs,
waar is de paal en stelt men het perk?
Ben je nou helemaal betoeterd!
Op het kantoor en bij de klerk?
Daar wordt alleen maar gefoeterd.
In één groot koor.
Schiet eens een keer met scherp,
dan wordt er misschien niet af gepoederd.…
Dáár zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 Dáár zijn
waar nu het grijs en grauw
van verleden spreekt
van beter vergeten
van leegte en voorbij leven
van was en is niet meer.…
De geboorte van vandaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 Tussen het oranje en het grijs
in een ouverture van stilte
schaduwmomenten
van een eerste meeuw met de
weidsheid van zwangere luchten
neemt bij mij de spanning af
de leegte en de kilte
dag jij was nog niet geboren
ik wachtte al op jou
in slapeloos zuchten
langzaam wordt het duidelijk
wat al zo lang zat te zeuren
maar verbleekt…
wie heeft er nog tijd?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 voor al wat grijs is
en uit een andere tijd.
Oma, een plakboek vol
herinnering.
Oma, van de oude mensen
en de dingen die voorbij
gingen.
Oma op zondag.
Wie heeft er nog tijd?
Voor haar die vertellen kan
vol nostalgie zonder spijt.
Opa, een levensverhaal vol
zegeningen.
Opa, van de oude mensen
en de dingen die voorbij gingen.…
Chios Zeus en Hera
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
660 liefheeft
gaat zij open als een bloemkelk
elk woord elke aanraking
vloeit als lava over natte
vruchtbare aarde - ontsproten uit
Hera’s ijzersterke schoot
haar placenta baart
groeisels in duizend kleuren
en duizend kruidige geuren
Zeus torent hoog boven haar uit
kijkt op haar neer en heeft haar lief
hoe zij daar staalblauw of grijs…
Melody de d ‘ amour
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
453 de tijden
zijn onwijs in ‘t decadent paradijs
van experimenten
tussen twee angsten
een grijze wolk
dat uitsteekt
boven de torenklok in
slierten mist
het zand van ‘t kusten strand
de schelpen van Holland
weggespoeld onder ‘t woeste grijs
gore schuim in de eindeloze zee
boven ‘t blauw en hemel wit
strak als een gezicht…
Gebrij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Toen mijn publiek dit aanzag en hoorde
Steeg een gefluit op van uit het niets
Wijl ik prikte op rijm met speld, dat zeker wel,
En op ene monotoon ritme,
De banden lek van mijn fiets
Literair zijn reeds gevormde verzen
Ontsproten uit een grijs getint lichtgewicht
Ver weg van de Wet van Meden en Perzen
Maar er rijst wel een glimlach
Op mijn…
Ode aan de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Zo mooi kan de herfst zijn, ik heb de schoonheid in haar ogen
gezien die ook nog eens de andere seizoenen het hazenpad laat kiezen
Een melancholische blik, verdrink nog even in open hemel van koel grijs en blauw-
tinten waar ze een ieder zal verrassen met een frisse wind die zij met vinger heeft bijgevoegd.…
Wind in den Ouden Boom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
343 waait
En takken kraken in kille klacht
Daar wortelt de ziel in aardes rust
Gelijk een boom die t licht begroet met lust
O vleugels wijd in hemels adem zwevend
Waar wolkjes walsen in de zonneschijn
De stilte streelt de bladeren beven
En t hart herleeft in t vrije vaste zijn
Geen muil der nacht geen brekende genade
Maar grijs…
Het vroege uur
netgedicht
1.5 met 13 stemmen
399 Nacht kleurt langzaam blauw
roodborst zingt in de vrieskou
de zon slaapt nog diep
De wereld slaapt nog
onder een deken van grijs, geen
stemmen, geen haast die duwt. In de witruimte
van de dag die nog moet beginnen adem ik stilte tot mijn randen.
Daar klinkt je eerste
parelende groet, scherpe en heldere
klanken vanaf kale tak.…
Wat nog geen woorden heeft
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
267 Wolken wijken zacht
tussen grijs ontwaakt het blauw
nog zonder woorden
In het ochtendlicht dat
zich voorzichtig langs de rand van mijn
aandacht ontvouwt, blijft een stille beweging onder
mijn huid aanwezig, alsof iets wil spreken maar nog niet weet hoe.…
uitlaten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
183 de straat of beter gezegd deze laan
is leeg, hol en zonder echo
zeker er is gras en gruis en grijs
dat laatste slaat op mij, denk ik spontaan
de lengte van mijn haar is aangepast
aan een burgerlijke keurigheid
de rest is omhuld met stof
uit de loop van de kring, alom te vinden
immers de liefde is voor mij afgelast,
ben niet meer te binden…
Dwaaldicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
40 Wandelen, door de duinen
Wandelen, over stranden
Wandelen, door de bergen
Zonder ergens te belanden
Wandelen, door verleden
Wandelen, door gedachten
Wandelen, door emoties
Zonder ooit iets te verwachten
Wandelen is bomen zien
Hoe zij grillig groeien
Nu eens bekorstmost grijs
Dan vol kleur als bloesems bloeien
Wandelen is vogels horen…
Gedachtes...
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.133 Die saaie wereld waar alles grijs lijkt, somber en donker.
Vraagt niemand zich af waarom?
Waarom zouden we leven in een wereld, dof, grijs, uitgeblust.
Misschien maak ik wel een nieuwe, eentje waar de kleur nog niet verdwenen is, waar er nog hoop is, een tweede kans.…
Streepjespak
gedicht
2.6 met 23 stemmen
18.506 Grijs stond het woord op de rand
van zijn boord. De dag kroop
uit krentenbrood en klokgeluid
voort. Een wandeling is het
verschiet, de kip tot schrik gewassen
op het graniet. Zijn pak niet pas.
Alsof er ruimte was. Voorzoeken.…
MR. TAMBOURINE MAN
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.162 in de warmte van haar
hart verdrinkend in de peilloze diepte
van haar ogen toen zij met tegenzin en
schoolvriendin de reis fietsend vervolgde
holde ik hectometers mee wiste tranen
die erg opdringerig waren vond op mijn
kamer als herinnering aan onvergetelijke
dagen de single “Mister Tambourine Man”
van de legendarische groep The Byrds
grijs…
Het engeltje en de pissebed
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
930 Ooit in de hand van de Lieve Heer
had die voor jou geen kleuren meer,
maar besloot toen, lief en wijs:
ik maak dit diertje prachtig grijs
en zeg hem als een eerste plicht:
blijf voor altijd uit het licht,
want Gods Beestje, smaak'lijk rood,
leeft op het randje van de dood...!…
terug in de volendammer
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.354 zeecafé de makreel
van oudsher jolig en fideel
joop de jutter in haar zog
als steeds kokkels bol op zak
strandgaper met aan alles lak
brutaal in beeld nog hondshaai
ruim betekend door veel kraai
ze zag er echt niet uit
mijn venusmosseltje van weleer
- durf het bijna niet te zeggen -
afgetakeld tot soort boormossel
over gans haar lijf grijs…
Eleanor
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
2.568 De mist trekt op, alweer een nieuwe dag,
Uren die grijs zijn, grijzer nog dan lood.
En de agent die haar gisteren nog zag,
Weet nog helemaal niets van haar dood.…
Mysterieuze zomerdagen in Nederland
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
736 Roze tongen verzoenen het verlorene;
de verwrongen wijzers
(tik-tak tik-tak tijd)
grijs groen blauw
de ogen van de vrouw
bekoorlijk blootgegeven passie
korenmolen korenbloemen korenvelden
wilde koren zingen luider luider
(tik-tak tik-tak tijd)
er ligt een glinsterende sluier over de dagen
de schaterende vlinders
de grappige papaverbloemen…
Dief in de nacht
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.161 Uit de schaduwen van het donker
lekte licht, maakte grijs
een boom, een schuur, een kat
die net als ik ongerust was.
Op straat verschenen mensen
herkende ome Piet en tante Jo.
Ze zwaaiden naar me en ik rilde
beefde van de alleroudste kou.
Toelichting:
Gerard Reve de meester van het verlangen en het verlies is dood, 8 april 2006.…
savanne
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
869 tussen bos en grasland, op de rand van de tropen
woekeren kruiden en wilde halmen en struiken
zo om het seizoen wordt de hitte hier geblust
met een vlaag die maanden duurt
reuzen grazen in hun grijs pantser
nippend van de dunne, dichte schaduw
ik weet niet waar eerst kijken
de olifant besproeit zich met water, bestrooit zich met zand…
Aardrijkskunde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
979 Het paviljoen vertrekt
in stukken van het strand
op platte wagens –
oktober is ontruiming
lispelt de dame in het zwart
Hij draaft maar rond
in minderende kringen
op minderend zand –
niemand splijt nog wateren
niemand schept een pad voor hem
Grijs de dagen
zat van regen de akkers
nooit vol de zee
en 's avonds waait nog van verre
fijn…