12005 resultaten.
Scheur
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.062 Voorbij die eindeloze dag
werden alle dagen nameloos
de verscheurde nachten slapeloos
en zie ik zoals ik nimmer zag
Het vergane beeld
van stap en stem en aangezicht
nooit meer door zon of maan belicht
de bloedende wond die nooit meer heelt
We zwerven doelloos door de uren
door een stil bevroren leven
oorverdovend haar stil verdriet…
Drempelgevoelens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
824 Verzwolgen door het rode bruin
Stap ik door een smalle poort
Naar een wereld vol met schoonheid
Waar geen zuchtje wind ons stoort
Vergeten dromen laat ik achter
Nu dit universum zich ontvouwd
Ik niet langer draal in zwart
Maar een verre glinstering zie van goud
Ogen die bespieden mij
Vrij van onrust, ook van angst
Welkom in de dit nieuwe…
herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.054 de klimop in mijn tuin
vol bijen en vlinders
oktober
de dagen vliegen voorbij
gedachten
zit op de top van een duin
en kijk naar de beelden
die langzaam voorbijgaan
groeiende halmen
een vreemde stap in het donker
je ziet het niet
stapt blind over de duinen
nachtblind
we lachen
de zee achter de duinen
lichtjes schitteren op de golven…
ik ben je..
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.591 Ik ben jouw gevallen-speelgoedbeestje-drager
Ik ben je niet te volgen babyhumorgrap
Ik ben je goeiemorgenkusje
Ik ben je broertje en je zusje
Ik ben het looprek bij je eerste stap
Ik ben de wieg waarin je uren ligt te soezen
Ik ben het liedje dat je zoetjes slapen doet
Ik ben de vinger in je handje
Ik ben de bijtringvoor je tandje
Ik ben…
Sneeuw, zonlicht en ochtendgloren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Ik stijg op,
Stap de frisse buitenlucht in.
Ik kijk naar de opkomende zon.
Ovder de sneeuwitte velden komt een gouden gloed.
Ik galoppeer aan.
Sneeuw stuift op onder de hoeven van mijn paard.
Ik ben in mijn element.
Heerlijk die winter!…
Salomon Kalou
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
771 Oranje's verste voetbaldeserteur
kende een ivoren wit humeur
Verdonk zei 'Nee', na lang debat
zijn keuze bleek het hazenpad
Een oversteek van de Stanfordbrug
leek een eerste stap op een ezelsrug
Met een tweede stoot aan de beruchte steen
gingen oude vrienden met de winst heen
Zo zat in Côte d'Ivore, de centervoor
toch snel weer op het…
kokman
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
678 honderd potjes lonken
naar het niet zo kennersoog
van de te zware keukenpiet
liever blijft hij uren hangen
in de marge van de winkelstraat
waar in groene geuren wordt geschreeuwd
dat zijn neus te zeer gevoelig is
zijn ogen altijd worden verzocht
het juiste kruid eruit te kiezen
hij is een kok, man
van het keukenvak voor
dag en dauw op stap…
Zijn laatste wedstrijd
gedicht
3.1 met 52 stemmen
24.740 en
dan nog net een machteloze
stap naar een niet onhoudbare bal.
Hij is tekort geschoten. Verre
van uitgekiept of helemaal terug
in de wedstrijd; op een enkele actie
van Sinouh na, doet weinig hem nog
aan zichzelf denken.…
kentering
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
836 nooit heeft een kinderhandje mijn gezicht betast
verwonderd mijn lange fluwelen rok gestreeld
onder de preek met mijn kettinkje gespeeld
mijn koud lijfje met zijn warmte verrast
waarom heb ik nooit die stap gezet
zo'n dromende dreumes het leven gegeven
de gedachte enkel deed me beven
ontkenning groeide uit tot stil verzet
en toch voel ik…
mijn vriend
netgedicht
2.8 met 23 stemmen
682 zodra ik één stap buiten zet
laat hij zich rap bemerken
hij woelt mijn haren stevig om
en kust hartstochtelijk mijn wangen
blaast nevels weg en spinnenwebben
gooit open mijn verlangen
alsof hij mij te wachten stond
mijn vriend de wind
soms wil hij naar mij luisteren
mij zwoel en zacht befluisteren
de warmte even tastbaar maken
als gevoelens…
Spectrum
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
568 schelpen gruist staat een
woord met zand geschreven
waarmee alles is gezegd,
zich tijdloos op het aanbeeld
van de zeeën kuist, voor mij
onleesbaar, kruist haar essentie
in de ruimte tussen beider oren,
moeite niet te vergeten, wat ik al
bezat, bezetenheid mij omsluit,
een kans behoedzaam de zinnen
in de taal te zoeken, geleefd
een stap…
de leugen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
939 stap niet af
niet zolang het niet meer klopt
tot de strop ons onthoofd
tot jij niet meer geloofd
loop verder tot die kloof
val dieper in jezelf
toe maar, geloof.…
27 augustus
hartenkreet
3.4 met 145 stemmen
7.615 Ik raak er maar niet aan gewend
dat jij er op je verjaardag niet bent
Hoewel ik je elke dag nog mis
is dit zo’n dag dat de leegte versterkt is
Je zit in mijn hoofd, in mijn hart voor altijd
maar ik mis zo je stem, je aanwezigheid
Gezellig bijpraten aan de telefoon
over van alles, het lijkt zo gewoon
samen op stap, samen uit eten
ons laatste…
Verveloos?
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
494 Het daglicht in de duisternis maant
tot willekeur en schemering,de schaduw
valt over het ontmantelde huis, waarvan
alleen de trap nog over is, de laatste
stap te wagen over de verveloze treden van
de wereld, het verleden is getekend in een
voetafdruk van gebladderde vernis,alleen
de herinneringen en pijn blijven vers.…
vrij
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
789 Een stap terug, of toch vooruit,
Ik ben het die mag kiezen
En daarom zal ik altijd teruggaan,
Om mezelf niet te verliezen
Even ben ik vrij,
Even ben ik niet gevangen
Zwevend door de tijd,
Daar zal ik altijd naar verlangen.…
Toefluistering
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
3.807 Het Generalife fluistert mij woorden toe:
kijk naar de blauwe lucht, voel mijn warmte,
stap naar het opvlammende vuur,
2000 kilometer overbrugd in één diepe zucht.…
zie mij
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
732 mijn stap gaat voor
duwt blauwe mijmergolven
over drempels van hard steen
in dampen van zomer hoog rondom
het licht wolkt golvend stijgt lang
ik volg traag in zacht glijden
en stille aarzeling
vooruit
ik huiver warmte om me heen
zie mij zoek mij kijk mij aan
volg in lome trage beweging
de watervaste dunne lijn naar mij
aarzel en verstil…
KNUFFELEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
859 Kousenflarden om haar benen;
tenen staken uit haar schoenen
Kusten bij elke stap ’t steen en
niettemin was zij om te zoenen
Lorren rondom haar schouders;
grote vlekken op haar vale rok
Met haar wat moeilijke, ouders
had ze het dikwijls aan de stok
Rode haren in wilde wind en;
ze wuifden al van ver naar mij
Oh ze was een heerlijk kind en…
Lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 Stap je ze tegemoet
en vergezel je haar
drie maanden lang
door bedwelmende geuren
en kleuren en bewegingen
vol energie en belofte?
Zoals de vrouw van je dromen
naast je wandelt
in de mooiste tijd van je leven?…
zon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.679 hagel en sneeuw
onweer wind en regen
deren ons niet
wij kunnen er wel tegen
lach er maar om
en stap er flink doorheen
't is pech
maar zeg
als nou de zon eens scheen
èèn ding staat vast
morren helpt geen steek
want als de zon
eens door de wolken keek
en jou daar ziet
al met een droef gezicht
dan blijft het niet lang licht
maak er wat…
Beslist ongewoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
510 Hoe snel ethische
Grenzen vervagen,
Moreel besef dat
Nergens meer huist,
Zie ik het vaakst
In de bermen van
De Nederlandse
Wegen en paden:
Tot voor kort
Was het nog gewoon
Dat mijn herder
Bij elke stap
Die hij verzette
Op een wegwerp
Verpakking landde
Met bijhorend geluid -
Nu wij met een
Paar gelijkgestemden
Andermans…
Een gouden dag (liefde)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Ik stap naar buiten en groet met enthousiasme
de mensen die ik tegenkom.
Glimlachen vallen me toe.
Het enige wat ik hoef te doen, is de dag te plukken.
Ik verbaas mezelf en ik vraag me af;
waarom die nieuwe ik,
niet eerder geboren is.
Op de hoek van de straat kom ik haar tegen.
Ik zwaai naar haar en lach.…
Terugkeer
gedicht
3.2 met 6 stemmen
5.344 Ik doe nog altijd, te laat van school,
de stap naar de keukendeur
en licht de klink op, bang
dat de deur weer te hard kraakt.
Alles is mogelijk: mijn vader zwijgt
of leest mij met strenge ogen de les;
mijn moeder glimlacht of kijkt
met een stil gezicht op haar bord.…
REISBRIEF
gedicht
3.3 met 10 stemmen
9.301 waarde vriend het is hier prachtig
de koeien zijn ontroerend drachtig
de spoorlijn loopt dwars door het dal
een vrouw beheert de waterval
elk huis of hok met beemd en gaard
verkoopt men op een ansichtkaart
de mensen lopen traag en stug
en komen op geen stap terug
men zegt God heeft ons klein gebouwd
maar sneed ons uit behoorlijk hout…
Nazomeren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
640 nooit meer ergens over zeuren
wat chips muziek en een goed boek
twee wespen die mij totaal niet storen
ik kom tot rust voel mij als herboren
voor eventjes geen moederkloek
de klok tikt verder op weg naar vier
dan druppelt iedereen naar binnen
kan de huisvrouw weer beginnen
met haar liefdewerk-oud papier
maar niet vandaag ma verzet geen stap…
ont spannen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
469 als een oordeel dit beklijft
ach, de evenknie van wie ik ben
loopt zoals ze lopen moet
ze danst de foxtrot tot het eind
een chachacha of vier
flamenco, tot in draaiingen verfijnd
ze zweeft de wals met veel plezier
totdat de één de ander ziet
in de lach schiet, om haar grap
en dapper struikelt door de beat
van een verkeerd genomen stap…
Aristocratische pose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 je charisma eiste
doodse stilte in
het flitsend geweld
van je fonkelende ogen
armen omhoog
handen open
vingers gespreid in
een aristocratische pose
lange benen
in de bekende stap
voorwaarts klaar
om verder te gaan
donderend liet jij
het gebrul van de massa
over je komen als ultieme
weerklank van hun dromen
jouw trots
en…
In essentie ongeneselijk?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
481 Wij als lijdend wezen
een gekneveld beest
achtervolgt door plagen
die het lichaam of
de ziel belagen, kan
niet terugvallen wat is
geweest, de kam van
selectie die waart rond
de stap in mutatie
van onszelf waarin
de grens al werd bereikt
maar de rek eruit die
knapt, uit het gewin
gestapt, geen steen om
onder te schuilen en uit…
Smelt Zeng Tril
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Wat wij in de bosjes doen
kijk maar, als je hier voorbijkomt
we ontkennen alles wat je denkt
We ontsteken een laaiend vuur
voet voor voet, hand voor hand
wat de draaischijf aangeeft
een stap op mijn blauwe broek
een hand op het gele zand
het uitstel is spannend
als de eerste keer, nu de andere
hand op het groene gras
een been op de…
Het Groene Hart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 Hier wonen kalme creaturen
Door zomers bladgroen toegewuifd
Een wolk die voor het zonlicht schuift
Verdonkert kort de heggenmuren
Roestkleurig, brons, de buitenmensen
Bewegingloos of sloom op dreef
Op plompeblad, zie hoe ik zweef
Beweert een meeuw, al zijn er grenzen
De paarden van het dorp, zij draven
Al komen zij geen stap vooruit…