Alle inzendingen over adem

5142 resultaten.

Sorteren op:

Zonnewind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
Mijn adem mijn lichaam uit en in, open, de zon ontvangen en uitstralen helend zoals een heilige heel is in de waarheid van zijn ervaring een geheelde geest in een gezond lichaam warm en verwarmend Aanbod van stromende energie die zelf de weg weet en geen doel heeft alleen alleen maar wil stromen van jou naar mij en van mij…
Zywa30 september 2025Lees meer >

In de boom

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 291
Op de verminkte zijtak hoef ik me niet te laten bedwelmen door de hars om overal in de boom de mensenschemering te zien, hun kabels door de wortels heen gehakt, hun kunststoffen uitgezaaid in de aarde en de zee en om het huilen te horen dat in mijn adem stokt het verdriet om het negeren van de gevolgen van wat we denken nodig te…
Zywa26 oktober 2025Lees meer >

De kudde vergeten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 252
Eindelijk vrij in open veld waar meer te zien is dan me lief is Niets dat mijn aandacht trekt en een obstakel is dat verborgen houdt wat onzichtbaar is Een bliksemveld van inzichten die zichzelf bewijzen als je eenmaal oog hebt voor de hartslag en de adem van de levensboom waarin je beweegt Dan is het moeilijk om weer blind te zijn…
Zywa18 januari 2026Lees meer >

Stadsboom

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 4
Groen blad in de wind grijze muren in herfstlicht wortels in de grond Hier tussen de muren van steen en asfalt staat een boom die de adem van de straten bewaakt. Zijn brede takken reiken naar het wisselende licht, een rustpunt dat de dag overspant.…
CB28 oktober 2026Lees meer >

Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 2 )

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 347
Deel 2: En toch ze vonden me niet als held niet als verhaal maar als man die niet meer wist hoe je ademt zonder pijn ik werd weer wakker tegen mijn wil in een bed met machines en lege ogen om me heen dagen waren dof uren traag ik kon niet bidden ik kon niet hopen alleen ademen en zelfs dat deed zeer maar toen mijn zoon —…

Zoveel mij zoveel jij

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Ik hou mijn adem in en voel dit is een begin je hand streelt mijn wang en je andere mijn dij, kalm dit doet me iets geloven en ik verdrink in je mooie ogen ik voel mijn lichaam en tril en als een tweelingziel geef jij een ril je betast me en op onderzoek ga je verder en je hoeft mij niets verder uit te leggen je wilt me en je bent…

Mijn hoogsensitieve hart

netgedicht
1.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 440
Ik verlang naar stilte, naar de ruimte waarin ik adem en mijn hart kan kloppen zonder angst voor de echo. Ik zoek de stilte van de natuur, de zachte aanraking van de tijd, waar niets snel hoeft te gaan, waar ik kan voelen zonder te vechten.…
CB18 april 2025Lees meer >

Voor altijd

netgedicht
2.5 met 82 stemmen aantal keer bekeken 5.550
Je bent onzichtbaar maar in alles om mij heen adem je nog mee Je hand lag stil in de mijne, alsof je nog iets wilde zeggen — een laatste gedachte die zich terugtrok in kalmte, alsof de woorden niet meer nodig waren. En toch bleef je daar, in de ruimte tussen wat was en wat is.…
CB2 juli 2025Lees meer >

Tussen gras en licht

netgedicht
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 598
Tussen het graslicht bloeit wat niemand hoeft te zien en toch alles zegt Langs de rand, waar niemand echt kijkt, ontvouwen zich in de lente penseelstreken van leven — in naamloze tinten, als zuchtende adem van de aarde, uitgespreid tussen gras, grind en stilte.…
CB12 juni 2025Lees meer >

Niet zo snel, niet zo luid

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 386
Maar ik adem liever diep dan vluchtig. Ik zie wat jij niet ziet: het knikken van een bloem, de aarzeling in je ogen, de stilte die zich tussen woorden nestelt. Ik moet die wereld eerst in mij voelen, voor ik verder kan, voor ik werkelijk kan begrijpen.…
CB14 juni 2025Lees meer >

De spiegel van de natuur

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 430
In haar ongekende diepte herhaalt zich het begin zonder einde, en in die adem is alles thuis.…
CB26 oktober 2025Lees meer >

Herfstkleuren

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 279
Het goud van het blad beweegt door mijn borstkas, en ik adem trager, voel de wereld in mij verschuiven. In de ochtend ademt het licht haar eerste toets over dor blad, over tak, over de adem van mist. Alles lijkt even gewichtloos, alsof de aarde zelf een pauze neemt om te voelen wat verdwijnen betekent.…
CB2 november 2025Lees meer >

Verstrengeld

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Het water in het park roerloos (ondanks mijn adem), niets beweegt zich, behalve de droom. Glinstering wordt geboren in het lamplicht over de straten, moeiteloos springt mijn aandacht van de ene naar de volgende en volgt zo een pad door de niet meer lege straten.…

Een Nieuwe Orde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 315
Ik zou willen dat er een moment bestond, al was het maar een adem lang, waarin geen mens gebukt ging onder het gewicht van wat hem brak. Dat handen vrij konden bewegen zonder angst voor wat ze raken, dat tederheid kon blijven waar zij nu vaak moet wijken.…

Het geluid van stilte

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 490
Storm raast door het raam ik sluit mijn ogen heel zacht adem brengt de rust De wereld dondert door de open ramen, een storm van kleuren, geuren en stemmen. Ik sluit mijn ogen en trek de grens, tot de ruis geleidelijk in adem verandert. In deze leegte hoor ik pas fijne nuances, het fluisterende suizen van mijn eigen bloed.…
CB28 januari 2026Lees meer >

De mist die mij draagt

netgedicht
1.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 423
En ik voel hoe deze ademende ruimte mij draagt, alsof ik er even opga in haar kalme beweging.…
CB15 april 2026Lees meer >

voorwaartse rust

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 296
Zanderig geritsel stijgt op over smalle heuvels, arrogant doorslaande wortels waarvoor de dieren vluchten, bekoeld, elk individu, wijd verspreid omdat al onhaalbaar is, verhullende en verliesgevende gronden; onder de rust in het soortenconsortium pauzeert de adem als voorwaartse.…
Stoker13 april 2026Lees meer >

Troosttuin

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 140
Daar, tussen licht en schaduw, merk je telkens weer hoe je adem vanzelf ruimte krijgt.…
CB12 juli 2026Lees meer >

Zomerbloemen

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 260
Langs het pad waar de middag zich uitstrekt in trage glans, ademen stelen in een ritme dat de dag vertraagt en laat elke beweging oplossen in een rust die nergens opdringt.…
CB13 augustus 2026Lees meer >

Leugens

hartenkreet
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.712
Leugens vinden geen rust, tranen worden gesmoord Moede ogen en dode woorden sterven duizendmaal tussen sussende stiltes Mijn ziel is al gestorven, leeg is mijn lichaam, kleuren worden uit mijn stem gestolen Zuurstof wordt uit mijn adem geperst, ik stik in een onbedaarlijk huilen, ik sterf duizenden dagen Er is geen waarheid, alleen…

Ver van huis

netgedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.848
Druppels vallen op het doek boven zakken slapend vlees Warme adem blijft gevangen het snurken zacht en hees Een uil kijkt naar de sterren verslikt zich in wat lucht repeteert nog eens zijn kunstje nu in vogelvlucht Zachtjes vallen dromen synchroon met strepen ster Na al die vele kilometers is thuis nog steeds niet ver…
Jeroen Zwaal12 september 2002Lees meer >

Sterven

hartenkreet
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 980
De nacht wordt steeds groter in mijn hart mijn ogen worden steeds zwaarder nevel daalt over de resten van wenende dagen zwarte schaduwen overvallen mijn lege vragen ik loop doelloos rond in volstrekte kou en adem een pijn in zo blind en zo grauw ik zwijg een eeuwig zwerven de dag gaat langzaam sterven…

rust zacht

hartenkreet
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.261
met kunst en vliegwerk hielden we jou in leven tot je uitgemergeld je laatste adem uitblies zonder kracht je kon niet meer lopen niet meer praten je ogen zagen zonder zicht flarden uit het verleden spraken zonder inhoud, zonder bericht je handen lagen stil huid om skelet we hebben je laten leven dood in je bed rust zacht…
Wim Niesten21 november 2003Lees meer >

om op reis mee te nemen

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.729
…en vergeet niet te ademen daarginds voor twee: de weldadige koelte die over kan waaien als wij dat willen. …en bezwanger voor mij wolken met de mooiste muziek, hoorbaar water van levensbelang. …en hang mijn fluwelen schaduw rondom je gestalte wanneer je straks gaat.…

Dobbelsteen

hartenkreet
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.196
Een silhouet tegen een rode komeet landt even op aarde om adem te halen Hij zweeft of hij fladdert, probeert te verdwalen Hij weet niets of doet net alsof hij niets weet. Strooit dromen als dubbeltjes gul om zich heen Slaagt erin steeds zijn gelijk te behalen Hij fraudeert, om al zijn succes te betalen, met iedere kant van de dobbelsteen.…
sterre30 maart 2004Lees meer >

vogel-thriller

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.200
Ik adem diep, als je je vleugels weer spreidt.…
mrien6 augustus 2004Lees meer >

Wolkt onbestemd

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
ze hebben de zon gewist het laatste stukje blauw vergeven nog wolkt onbestemd boven wei en verre dreven het is ademen maar zonder spirit in de lucht energie is gevlucht wij onderhouden met de dood op onze hielen de meesten zijn al ter ziele zonder aanwas is het snel gedaan in de laatste generatie verliest de mens zijn…
wil melker24 november 2019Lees meer >

Claustrofobie

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.869
Ik snakte naar adem Riep om hulp En toen, Licht Ons ma riep ETEN…

Ontlading

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
zij zagen jouw blik keken mee ontdekten de magie van samen beleven een armzwaai je vinger wees ingehouden adem kwam ineens tot ontlading het was feest zij waren op pad gegaan maar kwamen niet aan het was of iedereen hun kleine bestaan zomaar vergat maar in jou herkenden zij stukjes leven waarvan zij dachten die zelf nog…

PENSIOENTJESPEST

hartenkreet
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.560
Langzaam doen zwijgen tot ze moeilijk hijgen en de adem stokt. Twee museumpoppen blijven gespaard en bewaard klaar voor een avondmis vol mist en humus. Tot ze stikken in ‘wrede’.…
ORFO14 mei 2005Lees meer >