5142 resultaten.
Zonnewind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 Mijn adem mijn lichaam
uit en in, open, de zon
ontvangen en uitstralen
helend zoals een heilige
heel is in de waarheid
van zijn ervaring
een geheelde geest
in een gezond lichaam
warm en verwarmend
Aanbod
van stromende energie
die zelf de weg weet
en geen doel heeft
alleen
alleen maar wil stromen
van jou naar mij
en van mij…
In de boom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
291 Op de verminkte zijtak
hoef ik me niet te laten
bedwelmen door de hars
om overal in de boom
de mensenschemering
te zien, hun kabels
door de wortels heen
gehakt, hun kunststoffen
uitgezaaid in de aarde en de zee
en om het huilen te horen
dat in mijn adem stokt
het verdriet om het negeren
van de gevolgen van wat we denken
nodig te…
De kudde vergeten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
252 Eindelijk vrij in open veld
waar meer te zien is
dan me lief is
Niets
dat mijn aandacht trekt
en een obstakel is
dat verborgen houdt
wat onzichtbaar is
Een bliksemveld van inzichten
die zichzelf bewijzen
als je eenmaal oog hebt
voor de hartslag en de adem
van de levensboom
waarin je beweegt
Dan is het moeilijk
om weer blind te zijn…
Stadsboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Groen blad in de wind
grijze muren in herfstlicht
wortels in de grond
Hier tussen de muren
van steen en asfalt staat een boom
die de adem van de straten bewaakt. Zijn brede takken
reiken naar het wisselende licht, een rustpunt dat de dag overspant.…
Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 2 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
347 Deel 2: En toch
ze vonden me
niet als held
niet als verhaal
maar als man
die niet meer wist
hoe je ademt zonder pijn
ik werd weer wakker
tegen mijn wil
in een bed
met machines
en lege ogen om me heen
dagen waren dof
uren traag
ik kon niet bidden
ik kon niet hopen
alleen ademen
en zelfs dat deed zeer
maar toen
mijn zoon —…
Zoveel mij zoveel jij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
555 Ik hou mijn adem in
en voel dit is een begin
je hand streelt mijn wang
en je andere mijn dij, kalm
dit doet me iets geloven
en ik verdrink in je mooie ogen
ik voel mijn lichaam en tril
en als een tweelingziel geef jij een ril
je betast me en op onderzoek ga je verder
en je hoeft mij niets verder uit te leggen
je wilt me en je bent…
Mijn hoogsensitieve hart
netgedicht
1.9 met 19 stemmen
440 Ik verlang naar stilte, naar
de ruimte waarin ik adem en mijn hart kan kloppen zonder angst voor de echo.
Ik zoek de stilte van de natuur, de
zachte aanraking van de tijd, waar niets snel hoeft
te gaan, waar ik kan voelen zonder te vechten.…
Voor altijd
netgedicht
2.5 met 82 stemmen
5.550 Je bent onzichtbaar
maar in alles om mij heen
adem je nog mee
Je hand lag stil in de mijne,
alsof je nog iets wilde zeggen — een laatste
gedachte die zich terugtrok in kalmte, alsof de woorden niet
meer nodig waren. En toch bleef je daar, in de ruimte tussen wat was en wat is.…
Tussen gras en licht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
598 Tussen het graslicht
bloeit wat niemand hoeft te zien
en toch alles zegt
Langs de rand, waar
niemand echt kijkt, ontvouwen zich in
de lente penseelstreken van leven — in naamloze tinten,
als zuchtende adem van de aarde, uitgespreid tussen gras, grind en stilte.…
Niet zo snel, niet zo luid
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
386 Maar ik adem liever diep dan vluchtig.
Ik zie wat jij niet ziet: het
knikken van een bloem, de aarzeling in je
ogen, de stilte die zich tussen woorden nestelt. Ik moet
die wereld eerst in mij voelen, voor ik verder kan, voor ik werkelijk kan begrijpen.…
De spiegel van de natuur
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
430 In haar ongekende
diepte herhaalt zich het begin zonder einde, en in die adem is alles thuis.…
Herfstkleuren
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
279 Het goud van het blad beweegt
door mijn borstkas, en ik adem trager, voel de wereld in mij verschuiven.
In de ochtend ademt het
licht haar eerste toets over dor blad, over
tak, over de adem van mist. Alles lijkt even gewichtloos,
alsof de aarde zelf een pauze neemt om te voelen wat verdwijnen betekent.…
Verstrengeld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Het water in het park roerloos (ondanks
mijn adem), niets beweegt zich,
behalve de droom.
Glinstering wordt geboren in het lamplicht
over de straten, moeiteloos springt mijn aandacht
van de ene naar de volgende en volgt zo
een pad door de niet meer lege straten.…
Een Nieuwe Orde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
315 Ik zou willen dat er een moment bestond,
al was het maar een adem lang,
waarin geen mens gebukt ging
onder het gewicht van wat hem brak.
Dat handen vrij konden bewegen
zonder angst voor wat ze raken,
dat tederheid kon blijven
waar zij nu vaak moet wijken.…
Het geluid van stilte
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
490 Storm raast door het raam
ik sluit mijn ogen heel zacht
adem brengt de rust
De wereld dondert
door de open ramen, een storm
van kleuren, geuren en stemmen. Ik sluit mijn
ogen en trek de grens, tot de ruis geleidelijk in adem verandert.
In deze leegte hoor ik
pas fijne nuances, het fluisterende
suizen van mijn eigen bloed.…
De mist die mij draagt
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
423 En ik voel hoe deze ademende
ruimte mij draagt, alsof ik er even opga in haar kalme beweging.…
voorwaartse rust
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
296 Zanderig geritsel stijgt op over smalle heuvels,
arrogant doorslaande wortels waarvoor de dieren vluchten,
bekoeld, elk individu,
wijd verspreid omdat al onhaalbaar is,
verhullende en verliesgevende gronden;
onder de rust in het soortenconsortium
pauzeert de adem als voorwaartse.…
Troosttuin
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
140 Daar, tussen licht en
schaduw, merk je telkens weer hoe je adem vanzelf ruimte krijgt.…
Zomerbloemen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
260 Langs het pad waar de
middag zich uitstrekt in trage glans,
ademen stelen in een ritme dat de dag vertraagt
en laat elke beweging oplossen in een rust die nergens opdringt.…
Leugens
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.712 Leugens vinden geen rust,
tranen worden gesmoord
Moede ogen en dode woorden
sterven duizendmaal
tussen sussende stiltes
Mijn ziel is al gestorven,
leeg is mijn lichaam,
kleuren worden uit mijn stem gestolen
Zuurstof wordt uit mijn adem geperst,
ik stik in een onbedaarlijk huilen,
ik sterf duizenden dagen
Er is geen waarheid,
alleen…
Ver van huis
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
2.848 Druppels vallen op het doek
boven zakken slapend vlees
Warme adem blijft gevangen
het snurken zacht en hees
Een uil kijkt naar de sterren
verslikt zich in wat lucht
repeteert nog eens zijn kunstje
nu in vogelvlucht
Zachtjes vallen dromen
synchroon met strepen ster
Na al die vele kilometers
is thuis nog steeds niet ver…
Sterven
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
980 De nacht wordt steeds
groter in mijn hart
mijn ogen worden
steeds zwaarder
nevel daalt over
de resten van wenende dagen
zwarte schaduwen overvallen
mijn lege vragen
ik loop doelloos rond
in volstrekte kou
en adem een pijn in
zo blind en zo grauw
ik zwijg een eeuwig zwerven
de dag gaat langzaam sterven…
rust zacht
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
3.261 met kunst en vliegwerk
hielden we jou in leven
tot je uitgemergeld
je laatste adem uitblies
zonder kracht
je kon niet meer lopen
niet meer praten
je ogen zagen zonder zicht
flarden uit het verleden
spraken zonder inhoud,
zonder bericht
je handen lagen stil
huid om skelet
we hebben je laten leven
dood in je bed
rust zacht…
om op reis mee te nemen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.729 …en vergeet niet te ademen daarginds
voor twee: de weldadige koelte die over
kan waaien als wij dat willen.
…en bezwanger voor mij wolken met
de mooiste muziek, hoorbaar water
van levensbelang.
…en hang mijn fluwelen schaduw
rondom je gestalte wanneer je straks gaat.…
Dobbelsteen
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
1.196 Een silhouet tegen een rode komeet
landt even op aarde om adem te halen
Hij zweeft of hij fladdert, probeert te verdwalen
Hij weet niets of doet net alsof hij niets weet.
Strooit dromen als dubbeltjes gul om zich heen
Slaagt erin steeds zijn gelijk te behalen
Hij fraudeert, om al zijn succes te betalen,
met iedere kant van de dobbelsteen.…
vogel-thriller
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.200 Ik adem diep,
als je je vleugels weer spreidt.…
Wolkt onbestemd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
479 ze hebben
de zon gewist
het laatste stukje
blauw vergeven
nog wolkt
onbestemd
boven wei
en verre dreven
het is ademen
maar zonder
spirit in de lucht
energie is gevlucht
wij onderhouden
met de dood
op onze hielen de
meesten zijn al ter ziele
zonder aanwas is het
snel gedaan in de
laatste generatie verliest
de mens zijn…
Claustrofobie
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.869 Ik snakte naar adem
Riep om hulp
En toen,
Licht
Ons ma riep
ETEN…
Ontlading
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 zij zagen
jouw blik
keken mee
ontdekten de
magie van
samen beleven
een armzwaai
je vinger wees
ingehouden adem
kwam ineens
tot ontlading
het was feest
zij waren op
pad gegaan maar
kwamen niet aan
het was of iedereen
hun kleine bestaan
zomaar vergat
maar in jou
herkenden zij
stukjes leven
waarvan zij dachten
die zelf nog…
PENSIOENTJESPEST
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
3.560 Langzaam doen zwijgen
tot ze moeilijk hijgen
en de adem stokt.
Twee museumpoppen
blijven gespaard en bewaard
klaar voor een avondmis
vol mist en humus.
Tot ze stikken in ‘wrede’.…