2581 resultaten.
Grenzeloos
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
829 Ik kom nooit meer van je los
Ook al ben je er niet meer
Niet dat ik zou willen
In dit grote levensbos
Het doet gewoon nog steeds wat zeer
Papa, 15 jaar al
15 jaar zonder kontakt
Zonder een teken van leven
Een lek vat bomvol verdriet
Waarin het peil jaarlijks wat zakt
Ik kom nooit meer van je af
Zoiets staat nu toch wel vast
Toch voelt…
Landelijke Liefde I
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.033 Wij stonden gebogen over de vliet;
Daaronder leken onze gezichten
Ziende uit een toekomst, toen een lichte
Rimpeling ons glimlachen liet:
Ons spiegelend zoals wij niet
Meer konden zijn. Nooit meer? Ik vroeg haar:
‘Laat alles worden zoals vroeger.’
Zij gaf geen antwoord.…
Het strand
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
518 Het leek erop dat het een stralende
dag zou worden.
Toch had de zon moeite,
om zich,
door het wolkendek
heen
te prikken.
Het was stil, er waren
enkele mensen.
Slechts de golven kwamen
stuwend aan land.
Merendeel van de mensen zei: 'goedemorgen',
dat is niet vanzelfsprekend.
Je voelt je dan ook niet
alleen.…
De schapen ( voor E.M. uit S.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Het leek wel alsof je mijn oma was,
zo strompelde jij door het poldergras.
Maar mens toch,jij hengelt naar eeuwige rust,
Je bent werkelijk aas voor de gieren.
toen je later door magere Hein werd gekust
wist ik zeker, hier valt iets te vieren.…
Vrijgesnoeid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 Wat pijnlijk leek bleef zoet.
Wat we gezaaid hadden zien we,
gelukkig weer, ontkiemen.
Zoals een oude rozenstruik,
die niet meer wordt gesnoeid,
blij verwilderd groeien kan.…
schreeuw de volharding
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
495 ik weet het
allesomvattend is het
maar weet je
het gaat voorbij
als wij volhouden
om niet te vergeten
dat wij er zijn
om elkaar te steunen
ik kijk ernaar uit
weer vrij te zijn
in het gaan en staan
de ontdekking koesterend
van werkelijke waarde
die wij vergeten leken
omdat zij niet vanzelf
voor zichzelf spreekt
ik vertrouw morgen…
Applaudisseerde hitte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
501 hebben
liefde beleefd in
de stilte van
onwetendheid
zijn er voor op pad
geweest hebben
blauw gele treinen
stoffig laten staan
omdat wij niet verder
met hen wilden gaan
een kaal perron
onder de brandende
zon applaudisseerde
zijn hitte bij gebrek
aan publiek wij zijn
de wereld ingetrokken
doodsbang voor de
brokken die ons de weg
leken…
Arme hagedis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Jij glunderde van top tot teen,
van kop tot sierlijk zwiepende staart,
er was geen vluchtroute op het steen,
je bent zo kleurrijk en fijnbesnaard,
je snelt door hoeken en gaten
en eindelijk mocht je pronken,
jij, hartverwarmend sprookjesdier,
de zegetocht leek beklonken,
jouw hart jubelde van plezier
vol vertrouwen werd je achtergelaten…
Uitgestorven
netgedicht
5.0 met 95 stemmen
364 waar de wereld
uitgestorven leek
bewoog nog af
en toe het laatste
stukje sleet dat
speelde met de wind
een ongelijke strijd
met tijd als
ongeboren kind
wanneer de vlaag
ten einde raad
zich nog een enkele
keer te buiten gaat
in loos geklepper
en irritant geklop
is zijn geduld nu
uitgeput en zoekt hij
rust en luwte op
waar stilte…
Zandvoortpanorama
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 Zienderogen kleurt de duintop vaal
Verzonken in een mist van grijze dampen
Ik hoor slechts twee, drie rode stieren stampen
In 't valse licht van een coureur locale
Maar boven in de panoramaflat
Lang voor Verstappen junior was geboren
En voor 't circuit geen toekomst
leek beschoren
Ging ik destijds met mijn vriendin naar bed
Terwijl…
De nog mobiele files
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
460 een
wereld vol beloven
ogen helder in
beginnend leven
handen klaar voor
geven en nemen
gespierde
schouders nog
onbevangen
gerecht omdat
de wereld er nog
geen gewichten
op had gelegd
blikken open
frank en vrij
hoe spelen
zij het spel van
kat en muis in
een maatschappij
zonder eigen huis
in de stilte
van benaderen
leken…
Century Court
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
471 Één century bestaat het Centre Court
Celebrities met strawberries en cake
En Cliff die Summer Holiday zong leek
Naast John en Suzan Baker even lord
Daarna mocht men het heilig gras betreden
De tempel die het tennismekka was
Voor Borg en Connors, Agassi, Samprás
De helden uit een glorierijk verleden
Maar eentje zat dit feestje toch niet…
Warme magie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 ik altijd te raar
wij speelden
het naturel zonder
verkleedpartij en
muziekinstrumenten
een spel zonder
knikkers de waarheid
kenden wij waren
ontdekkingsreiziger
bij onze eigen grenzen
stootten daar vaak
het hoofd en krabden ons
regelmatig achter de oren
met een tikje mystiek
openden wij andere
dimensies met warme
magie leek…
Een echt thuis
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
541 ooit heb ik
jouw hand
gelezen
maar het
leek of er hele
volksstammen
mee keken
en luisterden
wat de lijnen
en groeven te
vertellen hadden
in de hoofdstukken
van jouw levenswerk
zwaar belast in
huiselijke sfeer
na een leven van
zwoegen stond
de huid in diepe
perkamenten
kloven als
fundament voor
een echt thuis
met veel familie…
mijn spirituele vlinder
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
351 ze kwam uit het onzichtbare
gedragen door een adem die
niet van deze wereld leek
een vlinder als vloeibaar zonnegoud
haar vleugels trilden als gebed
elke aanraking smolt oude schaduwen
laat los wat je niet meer dient
open je voor wat geboren wil worden
minuten lang werd ik aarde en
tempel tegelijk
wortel en bloem
adem en ziel
voelde…
Onderhuids
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
373 hij leek zichzelf
te zoeken
ingegraven in haar schoot
begon hij plots
tegen niemand-
een gesprek met een
medepassagier,
is ze lief?
ja, ze aait tenminste
dat denkt ze
is ze mooi?
tja...
mag ik haar foto?
nou, liever niet
die zijn verzonden
en daar ontvang ik
lovende kritieken
en verder..…
Heen en weer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
155 Maar wijl beide emmers
Lek waren,
Moest hij weer naar de ene
Pomp én
De andere pomp terug
Om weer
Twee emmers water te halen..
Na weer vierentwintig keren
Heen en weren,
Gaf hij de pijp aan Maarten,
Die d’emmers heelde.
Hij haalde in slechts één keer,
Bij één pomp,
In beide emmers water,
Rookt nu in alle rust z’n pijpje.…
Slapende vrede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
119 mensen
met de adem van een draak
zodat ze hun strijd vergaten
en met elkaar leefden zonder besef
van geleden verliezen en verdriet
zelfs zonder haat jegens de ander
die hier vanaf zijn geboorte woonde
of zich er juist pas kort geleden
was komen vestigen
Eindelijk kon het, eindelijk
was het vrede, dankzij
de vergetelheid
Eindelijk leek…
Landingsbaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
137 Zoveel jaren dacht ik
dat het teveel voelen
een lek was, iets dat afgedicht moest.
Nu weet ik: het is de opening
waardoor het licht anders valt
op een vleugel die toch al
naar iets anders op weg is.
De rups wist niets van vliegen.
De pop wist niets van licht.
Er is een tijd waarin niets
zichtbaar gebeurt
en alles verandert.…
Naamloos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
119 Jij: een sneeuwval zonder grond,
een afwezigheid die blijft rondcirkelen
tot ik, huidloos,
tegen de nacht begin te lekken.
Ik doe alsof.
Ik word bekoord
door het verdwijnen.
En ergens, diep in het donker,
roept een vrouw haar eerste naam—
maar niemand antwoordt.…
Strik van Glas
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
916 het gras
mijn adem komt dampend uit mijn longen
in een nieuwe dag terecht vol frisse lucht
heel even heb ik de gedachte verdrongen
aan jou; gevangen in een strik van glas
hoe ik de tranen van je wangen streek
zo helder als schitterend kristal
huilend, snikkend, een diepe zucht
ik brak de glazen strik van de val
waar je niet uit te komen leek…
je brak glas
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
805 zacht was de lente
waarin je ontkiemde
ze opende wereld waarin
je ieder met jouw liefde diende
ze leek transparant
je ontsloot alle ramen
in fris en groen zag je
steeds andere namen
maar je brak glas
verwondde je handen
het vloeien van bloed
maakte je meer dan opstandig
je rondde geen lijn
tussen woorden en daden
groef tot de…
Ceremoniemeester
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.916 In rust genieten leek hem aangenaam.
Na vele eerste stenen kwam de laatste.
Een tweetal data stond er bij z'n naam.…
Devaluatie
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.031 Want zou die hype niet blijken wat het leek
Is al die was straks mooi vergeefs vergoten
Kan alles omgesmolten na 'n week
Wanneer je vroeger duurzaam aan de top stond
Was je voor zo'n vereeuwiging pas rijp
Nu giet men na wat gisteren nèt opstond
En zo volgt de historie dan de hype
Wie neemt zúlk eerbetoon nog serieus?…
herfstzon
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
1.276 Want ziet, daar in de bossen
Die mooie kleurenschat
Van ’t van de bomen vallend
Lichtbruin gekleurde blad
Het spel der zonnestralen,
Daar door het struikgewas,
Daar door die hoge bomen,
’t Leek of ’t een sprookje was.…
Wist niet dat dit kon
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.129 Wist niet dat dit kon
Wist zeker niet waar ik aan begon
Het leek allemaal zo mooi en zo echt
Maar nu weet ik beter en stop met dit gevecht
Ik kwam je tegen en het klikte
Weet nog best dat we het een beetje aandikte
Grapjes over hoe het zou zijn
Tot het echt werd, en nu doet het pijn
Het was allemaal zo makkelijk, zonder zorgen…
Landelijke herfst
gedicht
3.4 met 80 stemmen
24.532 Wie niet, als wij, in het donkerst Europa
van deze eeuw, toen er geen enkele
uitkomst meer leek, jong zijn geweest,
en hebben liefgehad, zullen nooit beseffen
hoe wij ons klampten aan het klein geluk,
een sonnet, een spoortje van weelde,
wat druiven in een kristallen coupe, die scheurde
bij het overtrekken van bommenwerpers.…
Ik op de maan
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.687 En zo vanaf de maan bekeken
leek dit allemaal zo mal.
Ik wilde graag gaan helpen
en kreeg toen het idee
als ik nu naar beneden ga,
dan breng ik allen vree.
Plotseling besefte ik mij,
ik was niet op de maan,
en ook was ik geen vredestichter,
ik had me gewoon weer even laten gaan.…
Modderregen
netgedicht
3.9 met 104 stemmen
37.724 Een oude vrouw zat voor een berg
Zij weende om het verlies
Een reus samengeperst tot dwerg
Het schoonste laken leek nog vies
Tranen van as vermengd met bloed
In banen van was gedrenkt in een grijze vloed
Langs haar papieren gezicht
In trage stromen een weg zoekend
Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht
De dag van vaarwel…
de liefde is geen sprookje
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.679 ze leek wel uit een sprookje weggelopen
een blonde en bekoorlijke prinses
dus prompt vergat ik elke wijze les
daar ging de pijlenkoker weer eens open
en Amor bleek een ware Wilhelm Tell
haar hart werd door zijn eerste pijl gevonden
vervolgens vonden wij elkanders monden
een kus zo warm als zand in de Sahel
dat kussen had ik beter kunnen…