Alle inzendingen over gebroken

2232 resultaten.

Sorteren op:

Ex libris,

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 730
Op de eerste stap in een ander jaar, nu moederziel alleen, zonder haar, rijplicht omvat de keel van mij en het bevroren land, het is niet zo dat de steel van de blanke lelie is gebroken, vertrokken alle keren op een houten slee, die plaats biedt voor twee, ik dien dat te accepteren, voor al die anderen die het tegendeel beweren,ik beween…
pama1 januari 2009Lees meer >

Godenleer

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.243
overmoed van stof die jou mijn hart terstond de vuilnis geeft de aarde uit haar bol mijn verzen eet de hemel de wijn de hel de wiet vooral de dingen weet die in verschiet het paradijs nooit aan de galg vergeet geloof mijn ogen lief, zo niet, roep luid om zand en hitte voor ‘t gebroken…
Frans van Hem26 februari 2009Lees meer >

Liefdeszwendelaar

hartenkreet
4.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.476
alle hoop de angst en pijn Liefde vol liefdeloosheid hoe respectloos kan je zijn Dank je voor al je verzinsels ik weet wel weer genoeg Je laat me keihard vallen terwijl ik je op handen droeg Dank je voor al je energie die je aan me hebt besteed Ik zie nu in wat het voorstelde en ik er eigenlijk weinig toe deed Dank je voor mijn gebroken…
car20 april 2009Lees meer >

Kleine vogel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
Over vergeten verhalen en gebroken stokken. Over zure geuren, droge koeken. Over kille kleuren en natte doeken. maar ook over volle glazen, gulle buien. Eigen bazen en warme truien. over lieve mensen, gulle maten. over diepe wensen, en mooie platen. maar het zal nog wel even duren tot die tijd.…
Rival20 mei 2009Lees meer >

Verwondering en verbazing

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 738
kon horen zien en voelen zonder onderscheid het leek wel op gedachten lezen was ineens op alle plaatsen tegelijkertijd mijn gevoelens waren transparant en licht in energieën vol verwondering en verbazing zag complete chaos en ontsteltenis op hun gezicht ik was nog helemaal niet klaar om te gaan maar mijn lijf bleek op de rode draad gebroken…
wil melker4 december 2014Lees meer >

Ik zal je missen

netgedicht
3.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 4.093
Ik zal je missen..., niet gebroken verder gaan, want wat ten diepste ons verbindt zal waaien door de bomen. Wij dragen onze dromen: in tranen zaaien, oogsten aan de overkant. Uit: steeds weer exodus, p.11…
Adeleyd21 september 2009Lees meer >

Het verborgen verdriet

netgedicht
4.1 met 32 stemmen aantal keer bekeken 971
Het is zoals de pijnen die in de zomerse sterfte op zoek gaan naar de streling van de herfstse smart verdrietend en wegkwijnend de zonnestralen achter de wolken van een gebroken hart.…
Katty19 november 2009Lees meer >

Vader

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.292
Door wangen werden woorden gebroken, en als platte, vlakke propjes ingeslikt. De hoeken die zich strak vormden lieten merken, dat we één waren en daarom afgekeurd. De zelfspot, die het geschil had laten werken, ontbrak en was daarmee doofstom ingescheurd.…

als zij kind had kunnen zijn

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 646
ontwetend van het ondragelijke dagelijkse sterven in haar geen kennis van ouderdomssentiment gewoon met de stenen in haar buik kunnen hinkelblokken kunnen stoepkrijten de regenboog nabij gekleurd zij is de vrouw zonder kind gehuwd met duister en schemering gescheiden van vader van moeder van het lichtgevend leven ik ben de vrouw van gebroken…
Claire7 april 2010Lees meer >

Windkracht 12 ?

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 640
we het schip getuigd, werd door angsten overspoeld een jachtig galjoen, als vliegende Hollander overtuigd, geankerd in een nauw wambuis, gekapseisd in ondiep water, waar het lot het zwaard vast liet lopen, bolde winddruk 12 zeilen met de kracht van de gordiaanse knopen en van een vaste koers verstoken, stuurloos met een gebroken…
pama18 april 2010Lees meer >

De Grote terugkeer van de koning (proloog)

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Decennia vervuld van geest gebroken door vervreemding De waat’ren hebben toegespoeld een ongeleefd verleden Toch komt eenmaal, luidt een kroniek de terugkeer van de koning Onuitroeibaar nageslacht zijn dochters en diens kroning O, koningstroon van zilverschoon wiens plaats is omgestoten De bladeren liggen in het rond gevallen van de bomen…

overschotten

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 786
Het is er teveel aan, soms het onzegbare (met klompen aan de vingers) hoe de jonge veulens alles liggen op te hopen in het verslijten op heuvels van morgen en hoe ik daar mijn tanden op gebroken heb ergens hier waart het in alledaagse gestaltes het herkennen in de vlakte van de poëzie hoe het trekt aan het panorama (het zich tot vleugels…

pesten is zo laag

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.137
tot op heden voelen slachtoffers van pesten zich diep van binnen gebroken als ze liggend in een hoek zijn gedoken. ze hebben toch zo weinig kracht en moed dat ik op kom voor deze arme zielen, want ik vraag me af wat de pesters bezielen om zo laag te zijn de zwakkere te bedrukken en ze emotioneel te onderdrukken.…
MiTcHeLL9 augustus 2010Lees meer >

Achter deze glimlach

hartenkreet
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.116
pijn komt naar boven Woede, angst en haat In plaats van twee vooruit Weer een stap terug Steeds dezelfde fouten Nu met één verschil Vroeger zonder te weten Nu heel erg bewust Met deze glimlach Een meid vol levenslust Zwevend op een roze wolk Niets is teveel, niets is te druk Achter deze glimlach Een door het leven gebroken…

Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Nu waart de nagedachtenis rond om oude foto's, lege spiegels, gevangen in bundels oud, gebroken licht. De tijd keert licht in schaduw om, de kleurenbeelden trekken krom, herleven kort, maar sterven dan voorgoed in de hoge hoed van de herinnering.…

POSITIEF

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 922
Een klein gebaartje, een knipoogje volstaat dikwijls om een gebroken hart op te fleuren met wat vrolijks. Kwaaltjes, verdrietjes, we hebben ze allen Dat mag deze dag zeker niet vergallen! Ik kijk naar wat ik allemaal ' wel ' bezit, erg véél bergen vriendschap en hopen liefde, juweel!…
sweetje25 oktober 2010Lees meer >

Jo

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.709
uitgestaard Dan bleef het twee minuten stil voor iedereen het wachten waard die met een toestel in de hand zag hoe dat Jo in volle vaart stomdronken na zijn laatste buiging als een eersteklas schlemiel met iets nog van de kerstverlichting bovenop de kribbe viel Ze mochten spreken van geluk het was de foto meer dan waard Jo had zijn kinneke gebroken…
jan haak27 december 2010Lees meer >

In kinderogen verloren

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
Het zijn de gebroken geesten in een stervende stilte waarin het lot onomkeerbaar zijn tinnen soldaten smeedt Het bloed is als rode inkt geknoeid op een wreed beschreven aarde Blind navigeert men richting een “nieuwe wereld” in verwondende handen Tussen triomfboog en kerkhof is de scheidslijn dun Wanneer uit geestesgloed een allesverwoestend…

Geur van pijn

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 664
Wat vrij leven is voor mensen, en lucht en ruimte laat voor vogels bestaat zich daarin vrij te wensen, wat de oceaan is voor de scholen vissen, vergaat in onuitgesproken woorden, resoneert in kristallen stemmen die voorgoed gebroken werden, naast al het bloed dat werd verspild.…
pama11 mei 2011Lees meer >

AFSCHEIDSBRIEF

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 951
Ik schrijf je dit laatste briefje, schat daar ik je hierna graag wil vergeten Je ziet wellicht dat ’t verdriet bevat met tussen de regels vele pijnkreten Je hebt mij het hart gebroken, schat toen die ander in jouw leven kwam Vergeten was jij dat ik je nodig had jij doofde eenvoudigweg onze vlam Ik heb jou zo in mijn hart gedragen dat geen…

Stroom door je longen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 600
Gebroken kristal, puzzel herschikt haar scherven, uit beide ogen. Getroost door winden wanneer zij hun woorden wegen, als vondelingen. Maak geen woorden vuil, reinig snaren van je adem, trommels van stilte. In mijn vissenkom van zondvloed met z’n grenzen, zonder ademnood.…
pama18 juli 2011Lees meer >

ALS ZELFS STILTE ZWIJGT

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.102
Ze antwoorden niet Ik leef nabij de afgrond, voor ’t ravijn nu de smart mij vrijwel heeft gebroken Vele zwijgende woorden doen mij pijn allang voordat ze worden uitgesproken Ik laat mijn moede hoofd maar hangen nu ’t intens naar neerslachtigheid neigt Tranen biggelen mij nu over de wangen omdat de stilte zo niets ontziend zwijgt…
Ton Rijkers18 november 2011Lees meer >

Verlaten landschap.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
En aan weerskanten rietstengels, sommigen gebroken. Op een waterlelie zit een kikker in alle rust en een reiger vliegt op zich van de kille leegte bewust. In een weiland koeien die hem na staren. Terwijl in de verte een boer zojuist met zijn hond in een praam aan komt varen.…

Langs Vlaanderens wegen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 570
Daar staan, waar hun kind gestorven is een vader, van onmacht de vuisten gebald, een moeder, gebroken door droefenis, daar, bij een kruis langs het koude asfalt. Terwijl verkeer onverstoorbaar raast staan ze er stil in wind en regen her en der, met een bloempje ernaast; de kruisen langs Vlaanderens wegen.…

Reis door Jordanië

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Gebroken tempels en verstilde theaters spreken altijd nog naast Oosterse paleizen van Romeinse heersers. De bergen zijn vol stapels huizen, die ogen als woestijngrond. Puffen en zweten in de bouwvallige stad, waar eens fonteinen hoog en nevelig spoten, woelig leven verfristen.…
Han Messie15 september 2012Lees meer >

Zuchtje wind

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 681
Is er een reden, waarom ons gebroken hart begint te huilen? Is er een reden, waarom we verdwaald zijn maar niet meer weten waarom? Vroeg of laat zullen we helen totdat alles is gedeeld. Geef ons woorden zo zacht zoals een zuchtje wind doet met een blad.…

VERDRONKEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.481
Haar rokje lag omhoog haar benen lagen bloot Gebroken was haar oog 't meisje leek zo dood Haar blik heel verbaasd; haar lichaampje ijskoud Een man schoof ernaast hij depte haar ’t zeezout Haar handen heel zacht haar voeten blauwrood Voor haar eeuwig nacht 't lief meisje lag dood Haar rokje lag omhoog haar benen lagen bloot God,…

Antidata

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.117
Warm was het en het plakte, van jam nog en de melkbeker vanzelf, hoe die viel op het laken, niets stuk toch van alles gebroken. Dat en nu: de gaten die wij sliepen met elkaar in dagen van morgen die hoe langer hoe meer gisteren werden, veel eerder gedateerd dan voorzien.…

niet meer weten wie we zijn

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 582
wie ben je op die foto als je hart bitter weent om het kind op je schoot omzwachteld in gebroken wit laat het prille leven niet gaan nu wanhoop uit de hemel stort begraaf het kind niet in haar laatste slaap we willen het wiegen in onze armen in het open veld onder de zwarte hemel in het hoge gras zullen we naar de sterren kijken…
J.Bakx21 april 2024Lees meer >

Mist in ruimte

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 683
lichtverval verdampt de trede tot de ruimte of vult zich met mist, daarin een gebroken stem, die zich niets meer kan herinneren alleen een blik oplicht als onbegonnen werk. Er kleven beelden in haar hand, een album van de geest, de foto’s van weleer verwaaien in een wind die de gevallen bladeren leest.…
Pama19 november 2013Lees meer >