2027 resultaten.
Stenen schild
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 De pionnen hebben pijn die zij niet voelen
in het kostbaar bloed dat niet vloeit in een
schimmendans van schijn in moed en wanhoop
van gestold vuur, verwaaid op de torentrans als een
fluisterende stem van vrede en voel hoe het verstilt.…
Verstilling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
721 tekent naast verdriet, de schoonheid
op de tippen van de gekozen tonen
het lijkt een droevig melodietje
op tevreden vleugelslagen en de wil
dat zij haar leven zelf dichtvouwde
het trage lijf verliest zich in
milde zaagselsporen om een
te worden met de grond en tijd
zij heeft haar zonnestraal begraven
heel even verzinkt ons de moed…
Stern
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
555 Leef je eens in of leef je uit,
toon iemand je emotie,
huil de tranen
van onverwerkt verdriet,
kijk naar je vrouw,
zij schrijft het,
de moed al opgegeven
jouw hart te warmen,
je bent zo ver weg.
Spiegelt je zoon jou
hoe zijn vader is?
Blijf je jezelf ontlopen?…
Dwalen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Geen wil geen moed meer om te gaan, te gaan voor je eigen successen.
Dwalen... dwalen is wat ik doe.
Op zoek naar de kracht.
De kracht om te sturen.…
Passend gedicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.056 Jou kennen, is helaas niet aan mij gegeven
het leven iets waarbij jij me dan nu vaak begeleid
met het praten,schrijven en soms ook mailen
durf ik weer met moed verder te durven te leven
raak ik mijn moeilijke gevoel een beetje kwijt
iets, wat ik met jou gelukkig zo mag delen.…
fantasie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
636 hoeden hoofden afhakken
het leven gaat te vlug voor mij
het volgen valt mij zwaar, als
letters in hun handen wrijven
fazanten met dakpannen gooien
tandenborstels bruggen bouwen
theelepels op de preekstoel staan
lichtblauw naar lucht hapt
steigerplanken feesten vieren
ik zie vrome vreemde vormen
hebzucht vechten met verdriet
machines moed…
Zus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
724 de geest gegeseld is door de onraad
van verleden tijd, niets bindt ons, doch de getijde
wreekt de zinnen die onuitgesproken blijven in de
vorm van afstand al wel, ook in het vergissen
van het onverdraagzaam vermogen om te haten
jouw altaar was mijn religie in het paleis dat schoorvoetend
zich ten hemel had gestreden, wel met wankele moed…
Heimwee naar teruggaan in tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Moed is niet verloren valt dagelijks
te horen, dromen zijn niet verstomd.
Geuren van bramen sieren nog je mond.
Je ogen stralen, je kijkt naar je kroost
verpoost moe minutenlang zonder einde
of begin bij die ene zin, ja houden van.…
We zijn zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Het bedenken van een nut
bleek nodig omdat er moed uit werd geput.
.
Ik heb die behoefte verloren.
Ik word niet opnieuw geboren.
Er rest haast
niets meer
van het zand des tijds.
Haar korrels
zakken in vergetelheid.
We zijn even.
We noemen het leven.
Het schuurt langszij.
Scheurt het wezen
tot het besef voorbij.
.…
Lente in de Vlaamse ardennen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 Je bruist van moed en nieuw leven,
Een lachende zon, een teerblauwe lucht
komen terug vrolijkheid geven
In de Vlaamse Ardennen, in mijn gehucht.
Ontluikende bloemen
Vlinders zo schattig
gaan elkaar zoenen
De lente is prachtig
De vogeltjes zingen
En maken hun nest.
Ze paren en zingen
De natuur doet de rest.…
De engel van lijn 8
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Heb ik de moed of keer ik op mijn schreden terug?
Dan stap je uit, veel eerder dan verwacht,
het natte donker in, mijn engel van lijn 8.…
Herinnering aan tenerife
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 dronk
Brutaal kroop een herinnering
Vanachter ongeziene ogen
En kraste door de horizon
Een vroeger onvermogen
En heel het wijdse toverland
Begon naar al die as te smaken
De vrucht verrotte in mijn hand
Het onverteerde moest ik braken
Nu ver verwijderd van die plek
Verwonderd en bewogen
Herinner ik herinnering
En sluit mijn moede…
ZUIDERHOGEWEG DENKT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Eens was ik een rechte zandweg
tussen bloeiende weiden
waar vogelzang en -strijd
moed en bescherming gaven
voor het verzorgen van nesten
boerenwagens hobbelden
over mijn ruggen en kuilen
koeien en varkens
kietelden me dikwijls
met hun trappende hoeven
wanneer de haastige tocht klonk
tussen stal en open leven
over heel mijn huid
werd…
EEN GEDICHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Al die jaren mensenkennis en moed vergaard.
Geen grote villa, maar een huisje in de rij.
Knus, gezellig en heel gastvrij.
Een tuintje met veel kleur.
Ideaal voor een dagelijks goed humeur.
Nooit alleen.
Met zoveel lieve mensen om me heen.
Hoe meer je zelf hebt meegemaakt,
Hoe meer het verdriet van anderen je raakt.…
Stilte na de drift
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
473 een snelle manier
om te voelen
dat je bestaat
maar wat men niet zegt:
het bestaan zelf
wordt er dun van
nadat het lawaai
wegvalt
blijft alleen
de kamer
van jezelf
het is vreemd
hoe stiltes
zwaarder kunnen zijn
dan klappen
soms denk ik
dat de mens
niet bang is
voor pijn
maar voor zachtheid
want zachtheid
vraagt meer moed…
Tussen oud en nieuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 Laten we dan de dagen vullen met deze warme gloed,
Zodat iedereen in het nieuwe jaar de hoop en moed; voelt.
Om deze bezinning, die in de koude nacht eindelijk werd gevonden,
Door het hele komende jaar in onze harten blijft verbonden.…
De vriend van de gewonde vossen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
414 De vossen wisten dat er hoop was verloren,
Maar met zijn hulp groeide hun moed en kracht,
Zo blonken hun dromen als het ochtendgloren,
Bij de vriend die hen steunde, onverwacht,
En ik weet het zeker want die vriend was ik.
Henk Dekkers
2026…
Fluisteringen van een Empaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
279 Weet dit: Wij zien je,
en in de stilte van de holte,
eren wij de moed van je hart.…
De stem die bleef
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
137 Haar pen sneed door de nevel van verboden,
door stille monden, dromen zonder naam;
ze koos het eenzaam recht van zelf te leven,
en had de moed te minnen zonder vrees.…
De zoektocht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3 Toch blijft het hart de moed bewaren
in deze kwetsbare strijd van elke dag.
Het is een voortdurend vallen en opstaan,
het dragen van een onzichtbare last,
en toch teder blijven in een harde wereld
die de fluistering van binnen zelden hoort.…
Herinnering.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.808 Een kleine vrees beklemde ons dan,
Hoe wij het rechte spoor half tastend zouden vinden;
Doch liefde gaf ons moed, en licht en vrolijkheid,
En bracht ons veilig aan de woning mijner vrinden.…
Zomer van de eerste keer
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.124 wel dat ik heb gelegen
maar van het geheel weinig zicht
ben die zomer echt vergeten
heeft niet zoveel indruk gemaakt
heb van liefde toen gegeten
maar had het wel of niet gesmaakt
de zomer van de eerste keer
toen ik nog in de lente was
één ding herinner ik me weer
ik was nog groener dan het gras
hij was ook niet zo ervaren
had zijn moed…
levenslang
hartenkreet
4.2 met 51 stemmen
3.049 Ze staat stil, haar hart gaat als een razende te keer
Kijk daar staan ze, daar staan haar belagers weer
Ze ziet de gezichten grijnzen
Ze probeert wanhopig moed te veinzen
Ze draait zich om, ze wil terug
Maar ook daar staan ze al, pal achter haar rug
De angst groeit haar ogen sperren open
De kans is er niet meer om weg te lopen
Ze…
Schimmel
hartenkreet
2.5 met 43 stemmen
6.205 dement, versleten
Valt iedereen aan, telkens keer
Geen Piet blijft nu nog voor hem werken
Het paard brengt allen WAO
Personeelstekort gaat Sint nu merken
Alles duurt veel langer zo
'De maat is vol' zegt de ouwe rakker
'Nu ga ik er iets aan doen'
Vol met wonden als een stakker
Een ouwe man, goed voor pensioen
Bloedend, kreunend, zonder moed…
het moment
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.378 soms heb ik dat
dat ene moment
dan voel je je meer
dan je werkelijk bent
dan ben je even
iemand
die om het leven geeft
die de waarheid
van het leven
vasthoudt in haar greep
een moment van enkele seconden
kan je leven weer moed in spreken
kan de wereld weer laten zien
op een manier die je niet zag
een moment van enkele seconden
kan…
Liefde
poëzie
3.3 met 46 stemmen
6.629 - die ik 't meest heb liefgehad,
Dat was mijn kranke; 't was de moede, de uitgeteerde,
Van wie ik leven beide en hopend sterven leerde,
Toen 'k wenend aan haar sponde zat.
----------------------------------------------
uit: Laatste der eerste (1854-1860)…
Mijn vriend!
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.691 Dat doet mij heel er goed
En die gedachte geeft mij weer moed.…
De oude klas
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
3.794 klas van stilte en van soberheid
anno 1964 de Stones en Beatels
ver verwijderd uit het stille dorp
kinderen op de grens van stil ontluiken
werd hun hartstocht door de tucht
van meester's blikken in de huid gesmoord
de afkomst werd beoordeeld door de meester
zij van lager konden niets zij die hoger waren
prees de meester en gaf hun alle moed…
Passiviteit
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.225 Passiviteit zeurt aan mijn moede hoofd,
drukt me terneer, plat op de natte grond:
“Hou je gedeisd, goud van morgenstond
is al lang geroofd, Penelope breit en breit”.
Passiviteit boetseer ik tot een voetbal,
laat hem alle hoeken van het veld zien.
Leef me uit, een visotter zweet minder,
knap op van de hernieuwde activiteit!…
Gefaald?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.272 Verscheurd door angst, pijn en verdriet
zo ken ik mezelf niet
Voor anderen rechtop, het hoofd geheven
maar diep van binnen gebroken en vol beven
Lachend en roepend: "Alles komt wel goed"
maar innerlijk zit ik zonder moed
Ik heb gefaald en ben niet goed genoeg
ondanks mijn vechten, ondanks mijn gezwoeg
Hoe kan ik ooit zijn wat van mij wordt…