4147 resultaten.
WE GROEIDEN UIT ELKAAR
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 Jij: broeder zuster
je hebt een god
van rituelen en regelmaat
en die van mij is zo lekker vrij
en laat het gaan zoals het gaat
die van jouw is door de kerk
een harnas aangebonden
die van mij is een beetje goddeloos
en kent maar weinig zonden
en toch zijn ze allebei
een en dezelfde god
jij bent een pruimenboom
en ik een van de kers…
Verwaterde twijfels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Dat vissen kent nimmer de voren;
waaruit het water helder naar boven opwelt.
Waar al het onduidelijke pas helder zal
worden als het juiste verhaal op zijn tijd
aan de geduldige visser wordt verteld.…
Het is koud op zolder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Droom van warme chocolade
De houtkachel die snort
Het leven kent echter geen genade
Wat nog rest lijkt zo kort.…
morning has broken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
671 einde bericht denkt u
maar helaas 't relaas
kent nog een wrang vervolg
de machinist hield zich
aanvankelijk groot
maar at die dag geen hap
dronk meer dan goed voor hem was
en slapen deed hij ook al niet…
Cirkel van liefde
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
865 je cirkels van liefde onder, naast of boven mij
beroer me met jou vleugeltippen
om samen te duizelen op hemelhoogte
en rusten op een aardse bloem
jij slaat de akkoorden op mijn woorden
en samen zingen we het refrein
hoe groot is de vreugde van het samenzijn
in die nimmer aflatende dans van de
eindeloze cirkel van leven dat geen einde kent…
God rolt de zonnen door zijn handen…
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.611 De ruimte kent geen randen
en eindloos staat
de sterrentuin te branden.
Als dauwdrop aan der aarde bloeme’
weerspiegel ik het al.
Ik hoor de sferen zoemen
Gans 't sterrendal
probeert Uw naam te noemen.…
Hij is een jager
gedicht
3.5 met 4 stemmen
4.282 Hij is een jager die het goede moment kent,
weet wanneer het in een winkel
druk is,
want hij leeft van oeverloze verhalen,
dus nog mooier als de kassa stuk is
en hij zich in de rij langer
kan onderdompelen in een binnenzee
van geluid en misschien wel even
verdwijnt in andermans huid;
dagen waarop hij meer dan anders beleeft,
blij naar…
Als kleur vervaagd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 De dood kent geen vrienden
ook geen vijanden
enkel de ademloosheid
gevolgd geheel stapvoets
door rust zacht.
Het zwaard van de nacht viel
ik heb het vannacht zien schitteren.
Het zwijgende ontdooide en bevroor
spraakzaam vanuit een donkere diepte
als ziel even verlicht weer opstaande
nu definitief aan het lijf ontvlucht.…
de vertedering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
359 zijn
dan kende ik al jouw weten, nu
sluimert de zinspeling
als een kwade nacht
in een weerzinwekkend tafereel
zou ik je willen omhelzen in de kleuren
die ons tekenen op het wit verlangen
en waar rust als een pilaar
de stoet met een hemels geschrei
ten onder richt
neen, de tijd klokt verder, verder
dan mijn vingers kunnen tellen, jij
kent…
Dus blijven hopen op verlichting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 voorbij
De geur van de huid verdwenen
De lieve spontane omhelzingen
Die zijn Overleden en begraven
Dood als een pier
De natuur doet
Daar nog een schepje bovenop
Dagen laat zij sneeuw vallen
De koude oosterwind laat
Duinen ontstaan
Doodse witte sneeuwduinen
Die verder en verder ophopen
Dan komt de dooi
Doodse dooie dooi
Die tunnel kent…
LAIS CCCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Jij ziet wat jij weet, jij kent wat jij ziet,
ik zie wat ik voel en ik weet het niet.
Vóór dood het raam sluit op dit verlangen,
gun mij nog zicht op 't gehele gebied,
jij, deinende zee in mijn gezangen.…
bezinning
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 mijn verleden kent een zinspeling op toekomst,
of was het nou andersom?
dagen gaan niet sneller, dat lijkt maar zo,
ze duren nog steeds even lang
vroeger was een voetbalwedstrijd een spel
waar op het eind de Duitsers altijd wonnen
nu is aan het einde van de rit alleen papier geduldig
en is alles tot marge geslonken…
Dump je kind bij de jeugdzorg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
708 Heel wat aso’s zien een kind als last
dat hun leven onderplast
Ontbijt van chips en smarties
in een lucht van bier en wiet
Gillen, vechten, altijd problemen
Dat kind kent ouderliefde niet
Dump ‘t bij de jeugdzorg
op kosten van de staat
Ga door met liederlijk leven
tot je vroeg seniel deez´ aard verlaat
Met voortplanting van ellende…
ik zie me in je ogen staan
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.506 ik ben verdwaald
handen kennen me
polsen aan te korte armen
met vuisten dreigen ze
hoofden knikken met
een vreemd gezicht
ik zocht je maar jouw
trekken blijken ook gewist
in het geluid
herken ik wel je stem
maar je woorden zeggen
niet dat je me kent
ik pak je bij je jas
draai je langzaam om
je borsten zijn er nog, maar
in je…
Woordenlijf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Ben ik nog relevant vraagt de lente
aan de storm over de heuvels
mijn naam staat zelden in de krant
niemand kent me in dit land
doe ik er nog toe
de meeste mensen zijn nu moe
nog onbekender dan een koe
vraagt de storm ten lesten toe
tel ik eigenlijk nog mee
je bent op dreef, zeg je in fluistertoon
terwijl je naar mijn woordenlijf staart…
kom breek het glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.135 kijken naar je spiegelbeeld
jezelf willen pakken
het stoten tegen glas
dichtbij en onbereikbaar
je zien bewegen
zonder touwen
in vreemde handen
op de maat van radeloos
het schreeuwen
wordt gefluister en
de huiver is je angst
dat jij het niet meer bent
jezelf niet meer kent
en naar die ander kijkt
die op je lijkt maar zonder hart…
een zachte waterval die klatert
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.242 verkoelend
langs mijn lijf, met
zinnen maak je je
verlangen aan me wijs
we vloeien naar elkaar
kolken als we mengen
in het tederste gebaar
zal extase ons verzengen
je glimlacht me weer
warm als de kou verkilt
en de liefde in het
ogen blikken is verstild
je komt als ik je nodig heb
omarmt me met begrip
haalt het beste in me op
jij kent…
B-film
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
658 leven is meegolven
op veel soorten zee
al houd ik liever mijn
schaapjes op het droge
lente juicht zonder pauze
de tuin kent geen heimwee
zijn kleuren glanzen
in voorjaarslust
ik hoor en voel de hoefslag
het hart nu rustelozer
meer dan ooit op zoek naar
licht gewillige woorden
en morgen zullen er
liedjes zijn waarop lijf en…
In arrogantie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 ik heb
grijze plukjes
uit de lucht
gehaald
het sombere
uit wolken die
regen en donkerte
bevolkten
er kwamen
spikkels blauw
en licht die door
zon werden gewit
tot een briljant
schitterend firmament
dat mijn geest
als klankbord kent
wij sprankelend
van energie
oplaadbaar tot
een gaaf lief genie
nooit zal aarde ons
universum…
Je uitgestoken hand
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
995 bekomen in de luwte
van je uitgestoken hand
ze landen zacht
lopen over vingers
dansen langs levenslijnen
van je pols verder naar
boven je ellebogen
lossen schouders
in een warm en graag
gedogen maar strakken
soms de spieren aan in
een niet verder gaan
dan gaat het koppie
weer omhoog in
tegenstrijdigheden
de uitgestoken hand kent…
Mijn zijn
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
513 Ik was haast niets toen ik begon
slechts geliefd door wie mij baarde
nu stroom ik mee onder de zon
en spoel aan als minst aanvaarde
niemand is die het weet of ziet
men kent alleen het grote geld
immers voor velen tel ik niet
nergens nog is mijn zijn vermeld
niemand die mijn zijn verklaarde
niet legitiem onder de zon
niet eens een reden…
Sentiero di Giulietta
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
383 Het pad der liefde bestaat uit twee
en kent twee wandelaars
leeuwendelen van lichtjaren van elkaar verwijderd
zullen ze elkaar tot het eind missen.…
De gang door mijn verleden
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
352 De gang door mijn verleden
kent vele gesloten deuren,
dichtgemetselde doorkijkjes,
lijken misschien wel
in weggewerkte kasten.
De vloer ligt wisselend bezaaid
met klinkklare kletskoek,
vurige vreemdelingenhaat,
onvolprezen voorwendselen,
grenzeloosheid in ruime mate,
om over schreden niet te spreken.…
De platte wereld [Digitaal]
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
294 men half de wetenschap
die in het eigen straatje past
Volksvertegenwoordigers vangen elkaar
vliegen af en nemen geen besluiten
buiten hun eigen sprookjeswereld
waar ze overal kunnen komen
zonder een stap te verzetten
Ze trekken iets uit de automaat
en een goede oude tijd wensen
om in te spelen - een vals spel
omdat het geen einde kent…
Gesloten wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
315 geen start
mijn vinger die zoekt
naar een knopje van licht-
een flits, een begin
het dooft in mijn zicht
ik tast in het duister
mijn vinger wordt klein
verliest zich in muren
die nergens meer zijn
een knop die ooit licht was
blijft zwijgend en stil
alsof zelfs het donker
mij houden wil
ik draai door de nacht
die geen einde meer kent…
Eerste keer
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
153 door het korenveld
Verstrengeld dalen ze neer
tussen de rijpe halmen
Eerst elkaar aftastend
dan hongerig naar huid
Later luiden de klokken van de kerk
als ze zwijgend over de dijk
naar haar huis terugfietsen
Een laatste glimlach op de stoep
voordat zij de voordeur sluit
De eerste sterren verschijnen
als hij naar huis fietst
Hun namen kent…
Prijs het bier!
snelsonnet
3.9 met 23 stemmen
2.407 Omdat ik mij heel vroeger in de kroeg
Haast elke avond vol heb laten lopen
Was ik ten slotte telkens straalbezopen,
Maar nu besef ik: het was niet genoeg,
Want voor het geld dat ik toen moest betalen
Had ik nog veel meer biertjes kunnen halen.…
In een wereld die slechts vraagtekens kent
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 toeschijnt
Na een droomloze nacht raap ik de verloren beetjes op
van een schoongeveegde Aarde
Echter, wat van waarde blijkt, sterft een stille dood
in de armen van het ongelijke
Maar... er is iets
wat een mensenhand niet breken kan
Daarom schrijf ik met hernieuwde moed
kansloze woorden richting een wereld
die slechts vraagtekens kent…
Het leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
637 Eindeloos lopend door het leven
Op zoek naar een reden
hoe we hier terecht zijn gekomen
waarom we hier zijn
Al deze vragen dwalen door onze gedachtes
Nog steeds op zoek naar antwoorden......…
Moedige zelfangst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Wie ophoudt met zichzelf zoeken
zal zichzelf, vanzelf, hervinden
omdat geen mens verloren is.
Wie ophoudt met antwoorden vinden
zal geen bange vragen zoeken
omdat problemen, vanzelf, verdwijnen.
De iemand die zichzelf verliest
zal een angstig niemand zien
voordat een wanhopig mens
een moedig mens kan zijn.…