2289 resultaten.
The Spirit of St. Louis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
399 Een cowboy uit een dorp in de Midwest
Zag hoe zijn broers, z'n vader en z'n moeder
Hun dagen sleten, twee als geitenhoeder,
De andere als stalknecht in de mest
Van koeien - deed wel mee, met tegenzin
Maar trok de wijde wereld liever in
Z'n bleek gleed langs de uitgestrekte velden
De heuvels en de verre horizon
De sky was leeg en leek…
Kinderen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
475 Een zoet gebaar, het verre verleden door de muren vertaald.
Ze blijven gekweld roepen door de schaduwen tussen de muren.
Niemand die ze horen kan,ingehaald door de tand des tijd.
Maar ik hoor ze roepen, ik hoor ze gillen
Hulpeloos staar ik met slappe armen en een leeg gezicht.
Ik staar in de schaduw van een ver verleden.
Ik hoor je.…
Het Mooiste Toneelstuk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 sneeuwklokjes die met hun
onovertroffen klokkenspel
het voorjaar inluiden
krokussen die haar liefdevol
wakker weten te kussen
door hun lippen te ontsluiten
narcissen die zich
van al dat fraais maar wat
graag willen vergewissen
een gretige te vroege zwaluw
uit het verre warme zuiden
allen willen meedoen aan het leven
een ook de…
Het spookslot van HORST!
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
576 gelegerd in Horst
boven de grassprieten uit –
vier lange lepels
het kasteel van Horst
vandaag genieten van het
verre verleden
© Aquarel van Lieve Declerck ('t Holsbeeks Penseeltje)…
Lang geleden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
565 Doch tijd, d’ illusie van vervlogen vreugd,
heeft ons getekend tot het beeld van heden
dat slechts op verre toekomst zich verheugt
en liever niet meer denkt aan ver verleden.…
Pure lucht gezocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Natuur is nog steeds een gezonde ontspanning
voor burgers uit steden geliefd te vermaken
genietend van ruimte en frisse begroeiing
langs stromende beken, van verre de daken
van huizen en straten in sombere rijen
zo moeilijk als mensen daar kunnen gedijen.…
GEDICHT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 een goed gedicht
is meestal niet zo open
biedt niet dat klare
rechtstreekse inzicht
drijft je soms tot wanhopen
de zon komt trouw op
in het verre oosten
brengt elke ochtend weer vers licht
toch blijft dat wat voor jou was gesloten
nog steeds een beetje onderbelicht
zoals je in een oude schelp
haar verlaten zee meent te horen
zoals…
VERMAAN BIJ GENOT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Met een gastvrij, steeds weer ander gezicht,
wenkt de verre kust, wil naar vreugde streven.
Ruige bergen doen hun uitdaging beven.
Toch waarschuwt een strenge, waakzame plicht.
Ziekte, die over heel de wereld waart,
maar langzaam aan kundig wordt verslagen,
blijft nog in veel landen koppig plagen.…
WERKEN EN ZENDEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Tijdens de arbeid worden verre stranden
vol blije hoop bezocht; de zwerver bouwt
op Gods hulp in het wachtende zorgenwoud.
Gedachten zweven naar wereldranden.
Gepaard met eenvoudige broodwinning
vermeldt apostel Paulus de Boodschap:
voor de mensheid wonderbare genezing.…
Frans wie?
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
437 Dat is iets wat ik verre van mij werp
Schrijf toch over je wederwaardigheden
In 't hoge noorden, maar dan
wel in 't heden!…
JULI
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
831 In juli gaan we zorgen en werk vergeten
trekken er op uit naar zon, zee en strand
aan een verre costa in een exotisch land
cultuur opsnuiven, streekgerechten eten
languit slapen en dansen in de discotheken
's middags aan het zwembad met de krant
in juli gaan we zorgen en werk vergeten
trekken er opuit naar zon , zee en strand
wat vliegen…
Disputante
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
660 Aan een haars ondanks ongehuwde tante
Wijd ik een quasi necroloog poëem
Niet dat ik haar ooit zag, nog onbequeem
Om haar verschijning in mij
op te nemen
Het lag niet in haar aard van haard en heem
Op drift te raken, zij verkoos gefleem
Als een gezelschapsdame bij
een tante
Een verre weliswaar, geen naastverwante
Het moet mij van het…
KWART EEUW MUSEUM
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
621 In de straten van Antwerpen
ontwaakt de levensdrift
van een jongen en een meisje
twee gezworen hartsvrienden
hun guitenstreken
en slimme handelingen
verspreiden zich spoedig
door het Belgenland
drijven soms onverwacht mee
met verre wereldreizen
doen moedige daden
die in vele boeken
over de aardbol gaan
in het fraaie landhuis
van hun…
Het kerstlicht onderweg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 zielenoffer brengen
om zijn diepste hart te beminnen
een geest uit een andere wereld
spreekt tegen een jongeman
in zijn aardse stoffelijkheid
het kerstlicht onderweg
zijn de eerste woorden uit haar gedicht
ze doopt de pen weer in de inkt
alleen en onder invloed
in zijn nachtgewaad
is nu de heilige banneling
onderweg met droomkompas
naar verre…
HEFTIG OGENBLIK
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Hij plukt wat bonte, tere kroontjes vol geur,
hoort niet Tom Poes' verre verschrikte gil;
een ongenode bok nadert, eerst stil.
Plotseling springt dat dier met woeste wil
naar het beoogde doel, toont sterke voorkeur
voor Ollies achteruitstekende bil.…
BLIKSEMTAAL
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
363 Bij verre donderslag daalt de weerlicht
door het nachtelijke zwart, als een drietand,
die zich telkens splitst, uiteengerafeld landt,
het duister opwekt met blinkend feestlicht.
De hemel heeft een lach van zwaar gewicht.…
Nog even
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
482 Toch lokt van verre al
de lente die geen mens kan tegenhouden.
Soms kan een beetje dankbaarheid ons
hart doen leven en ons troost ook geven.
Er is toch veel waarom we danken kunnen:
dat we ogen hebben en kunnen zien;
benen die kunnen lopen en oren om
muziek te horen en de lieve woorden
van mensen die we kennen en graag groeten.…
Interludium
netgedicht
2.0 met 13 stemmen
750 Van verre zien we toe hoe zij
haar zaken plezierig regelt.
Bij voorkeur met jubel-ambities.
Zonder de stofdoek te vergeten.
Hoe dankbaar moet je zijn als ouder
nu de jaren zich moeizaam verhouden,
kansen op ziekten plotseling toenemen,
de onbalans gevaarlijk wankelt...
Dubbel wil je genieten!
De hemel zit vol hoop, m'n waarde.…
PAASVREUGDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Genot van nieuwe geuren en smaken
brengt opgewekte stond en moedige rust
die uitziet naar nabije en verre kust,
waar ieders lot mag slapen of waken.
De opgestane heer Jezus strekt Zijn hand
vol zegen uit over de bonte spijs
ter ere van opbloei naast de Heiland.…
Helikon’s Mysterie
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
409 Wij zagen die nieuwe muze al
lang en slank
(blond is ze zeker niet)
aankomen,
een beetje dichter
heeft dat nou eenmaal
van verre
voortreffelijk voorzien.
Hij zelf dus niet.…
Sonnet van blijven en gaan
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
769 Ik weet, jij blijft niet deze nacht
want jij weet hoe je vuur moet maken
hoe je op de komst van een vroege vogel wacht
en hoe zwaluwen verre wolken raken.
Jij weet hoe je de adem van slangenkuilen ontwijkt,
de droge eindeloze steppen oversteekt
hoe je voorbij het hemeldak en verder reikt
hoe je een helse nacht met demonen doorbreekt.…
De Grote Trek
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
868 stormgevaren
takken breken af
Tochtig is de trek,
't afkoelen van de aarde
weersveranderingen en kortere dagen
Noord-Zuidverbindingen bij valavond
magnetische velden en sterren om zich te oriënteren
't verzamelen voor "De Grote Trek"
afhankelijk van de soorten
fragmentarisch in verschillende getijden
een open hemel
startsein van een verre…
Levensadem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
170 Och, luister hoe het deinende groen
de verre, zilte levensadem ontvangt
de wereld koelt haar koortsige zoen
waarnaar het hart al zo lang verlangt.
Och Violette, zie hoe het licht zich aan ons geeft,
waar alles louter glanst en zingt en verrukkelijk leeft!…
Aangespoeld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
190 De golven dragen wat de oever achterliet,
een verre echo sterft langzaam in de nacht.
Het water spiegelt wat het oog nu niet meer ziet,
terwijl de koude stroom geduldig op je wacht.
Het zand omsluit de rust die je tenslotte vond,
de nacht trekt langzaam haar donkere sluier dicht.…
Binnen-in
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
264 Ik ging naar buiten — maar de buiten werd niet ruimer,
de hemel hing in mij gekneld,
het goud woog zwaar, de stemmen klonken altijd luider
dan wat de stilte had verteld;
en waar ik liep, langs velden, wegen, verre landen,
bleef mij dezelfde koude bij,
alsof de winter niet de bomen maar mijn handen
en zelfs mijn adem had bereikt.…
CALYPSO
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
468 vogellied
welke daar buiten klinken
zij ontfermt zich liefdevol
over de Griekse krijgsheld
die als berooide drenkeling
aanspoelt op het strand
de man Odysseus bevalt
ze wil deze bezitten
belooft hem te maken
tot een levensgezel
waar eeuwige jeugd uit straalt
bij onsterfelijkheid
doch hij tuurt over de zee
vol droeve gedachten
aan het verre…
JETJE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 In een tuin vol meerstemmig vogellied
groeit het meisje op, dat door deze tonen
in het schone rijk der muzen mag wonen,
van mensen- en dierenklankenspel geniet.
Haar gave rijst bescheiden, doch taant niet,
ontvangt de eer op het klavier te tronen:
tere vingers maken storm in boomkronen
of zacht zingende zucht uit wuivend riet.
Ze bereist…
lief leger
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.278 Met ver weg
Roffelende trommels
Daar komen ze aan
(Zacht nog)
Maar dan horen we olifanten hoorns blazen
Elke twee maten één toon hoger
Elke vier maten komt er één bij
Stappen over de horizon
recht in ons vizier
Ze zijn met velen
Heel veel
Steeds meer
Wat eerst verre bergen leken
is een glinsterend leger
van Duizenden
in het rondzingende…
Doornig van wrok staat somber, dor en grauw
poëzie
3.7 met 9 stemmen
1.789 Doornig van wrok staat somber, dor en grauw
De distel van mijn ziel, stug-hard als hout,
En in mijm'rende zelfmarteling houdt
Hij vast de verre herinn'ring, wreed en trouw,
Hoe eens zijn jeugd herhaalde 't hemelblauw
En 't zeeverschiet, van 't hoge duin geschouwd;
En nu, verschroeid en stukgestormd en oud,
Kronkelt zijn wanhoop in stek…
Goede Dood
poëzie
4.3 met 18 stemmen
7.588 wie kinderen en wijzen
Lachend laten boek en spel,
Voor wie maar verkleumde grijzen
Huivren in hun kille cel, -
Mij is elke dag verloren,
Die uw lokstem niet verneemt;
Want dit land van most en koren
Is mij immer schoon en vreemd;
Want nooit beurde ik hier te drinken
't Water dat de ziel verjongt,
Of van dichtbij hief te klinken
't Verre…