Alle inzendingen over jaargetijden

Ik wens een ieder een hele fijne dag vandaag Loopt u vooral niet in zeven sloten en zeker niet tegelijk - mijn beeldvorming hieromtrent is onduidelijk nu- Aan de boeren is al gedacht, dat dan weer wel, kijkt U maar naar buiten Geen vogeltje dat het in z’n hoofdje zal halen om nu, overeenkomstig het liedje, te gaan zitten fluiten…

De regen viel met gootjes het koren wier zo nat, de velden en de slootjes verdronken, en het pad. De boeren op hun klompen bleven maar zachtkens gaan, Alleen hun petjes krompen tegen hun koppen aan. De peerden glanzig druipend en maan en steert verward, zeulden haar pas, als kruipend, alleen ze dampten hard. De lekker groene…

Geen handen zo zacht, Als linnen zijde en fluweel. Ik mag de zon zoveel Ik ben in haar macht Als de wind speelt met mijn jurk en haar, Dan zie ik mensen kijken daar. Ze kijken naar de zon en mij Ik word niet door de wind verleid Zon! Ga met me mij altijd Volg me van Leeuwarden naar Steenwijk Mijn ogen stralen, op mijn lippen brandt het…

Wind en regen natte wegen doorweekte kleren plassen als meren Paraplu’s delen tegen de pijpenstelen soppende schoenen onder een afdakje zoenen De lucht dof en grauw ik verlang naar blauw naar volle zon liggen op het balkon dunnetjes gekleed zonnebrand gereed Misschien morgen regenjas opgeborgen het zonnetje hoog weer zomerdroog einde…

Het Ankeveense pad is herfstig, stil en nat. Ik ga langs zwarte plassen. De wolken zijn gewassen en stevig uitgewrongen. Een lied vult nu mijn longen. De vogels gaan mij voor. Neuriënd loop ik door. (Fiets-variant van dit gedichtje: regel 3: Ik fiets ... regel 8: ... rijd ik door.)…

De Eftelingpoorten zijn in het najaar moe van haastig getrippel, kindergekrijs onder hun gewelven, waar wachters de prijs laten klinken bij een schuivende mensenschaar. 't Komende herfstgrauw maakt een vertrouwd gebaar voor Sprookjesbos, klein huis of paleis: "Bezoekers verdwijnen ras, dan galmt een wijs uit handen, die jullie sterk houden…

De zon op zondag, hoort te schijnen, maar mocht ze verlet aantekenen, denk dan aan de dagen dat ze wel present is.…

Vlij u hier onder warme schaduw, En versterve in het mijmerend lied, In het lied der bomen uw lied. Zie hoe rein en eenzaam hun donker Met het eindeloos hemelgeflonker Verglijdt in de effen en langzame vliet. Ach kind, weet ik nog of ge droef zijt, Weet ik nog of ge lacht of niet?... Ons lachen en twijflen en wenen Vervliegt in 't gestraal…

Met het afscheid van het duister, in de omarming van de nacht; maakt dat 't dempen van gefluister vervliegt in 't geheel,fragiel en zacht. En in de geleidelijke overgang van het duister naar 't licht; brengen de ontwaakte gevleugelden gezang, in 'n gedachteloze taak die wordt verricht. En met het oude ochtendgloren dat zich manifesteren…

Strand lekker strand zand warm zand Ik hou van jou kust van Nederland Gestreepte ligstoelen de geur van zonnebrand Ik hou van jou kust van Nederland Zonnebrillen op machiatto in je hand Ik hou van jou kust van Nederland Spelende kinderen stelletjes hand in hand Ik hou van jou kust van Nederland Zout op je huid verbrande bikinirand…

Regen, regen in de tuin, - o gestild begeren, - zonne-bloemen, schoon en schuin, die hun loom-gekroonde kruin naar geen zon en keren; nieuwe blanke glanzen aan zware en matte vruchten; - vroom herleven van mijn waan door een zacht-gerezen traan, door mijn zoete zuchten; - heel het huis is warm en toe; buiten ruist de regen;... - vrezig-blij…

Koren spiegelt zich brandend in de junizon zaad knettert metaalachtig tegen omgewoelde grond grijsblauw zwelt de rivier zou dit alles zomer zijn klepperend geluid van kinderen aan gindse straat of zou het ophouden voorbij glijden langs de vroege ochtend zou dit alles zomer zijn of is het de nasmaak van troebele zaken diepe droom…

het wilde groeien van de meimaand heeft alles groen getooid fruitbloembloesem is bevrucht door gonzend bijenvolk appels en peren komen later weelde is zichtbaar overvloed van kleur de zomerzwaluw vliegt…

’t Geluid van de wind door bomen vol met blad De warmte van de zon die neerkomt op het pad De rust en de stilte doorbroken door gefluit Een ontbijtje verrukkelijk met aardbei en beschuit Vanuit m’n eigen tuin zie ik het van dichtbij De zomer is in aantocht, een heerlijk jaargetij…

schimmig vanavond jaagt die mist de velden de maan sluipt terug in dodelijke bomen nu is de grote rafelaar gekomen een herfst een doodgaan een gekwelde smeekstem hoor... ademend beweegt de aarde van heimwee om mensen te bezetten met een adem van verdriet om koeien zwaar en zwijgend in zich vast te zetten als schepen, vastgegroeid aan het…

Vandaag weer lekker kwaken in de vijver buitenshuis lekker wroeten: drilgedruis mussen sjilpen: nestjes maken want in mei......- dat wisten wij allang - behalve dan de koekoek en de griet het rooie bietje van hiernaast kweelt lenteliedjes languit op het grasmatras: zon kleurt mooier dan het was blèrt zij in haar groene jurkje: in…

Ik open de balkondeur; de aprilwind gallopeert naar binnen en steigert in de woonkamer. Levensgroot, de neusgaten wijd gespreid, sidderend, bezweet en wild, het lenteros vertrapt mijn sofa, mijn televisie, mijn laptop en loenst zelfs naar mijn saxofoon! Ras grijp ik mijn koperen vriend en ren de trappen af, gejaagd door het edele dier…

Daar is mijn groene wereld weer, Met al haar tinten zacht en teer, In 't licht der zonnestralen. Of zacht gedommeld in de schâuw Der wolkjes die aan 't hemels blauw Als dunne sluiers dwalen. Daar ruist de vleugelslag door 't hout Der bosduif die haar nestje bouwt; Daar hoor ik de eerste slagen Van 't heerlijk lied dat voor zijn bruid…

berghelling in bloei zee van bloemen lente op haar mooist bloemenpracht…

De lente heeft ons weer haar schoonheid gebracht met een groene oase en bloemenpracht de vogels die haar bezingen haar gouden regen en het paars van seringen hun aanblik een zegen het gras bezaaid met boterbloem, madelief en fluitekruid haar kleed dragend met gratie als een jonge bruid en weet ze de aarde ieder jaar weer in geuren…

Een fijne geur ontstijgt de verse gronden; De luchten worden willig voor geluid; Er breken kleine blauwe kreetjes uit, Geritsel als uit duizenderlei monden. Een malse vleug van lente wordt gezonden; Zijn adem is bewaaierd van het kruid Dat uit de omgeworpen voren spruit, Onmetelijk, en dampend in de ronde. In eenzaamheid langs hakkelige…

Er ruist een zachte roffel door de blaad'ren Der populieren aan de zoom der weide; Zij tromm'len aan hun ranke takken blijde De zomer te gemoet, die stil komt naad'ren. In de elzebosjes aan de kant der sloten, Doorgeurd van honingklavers en kamillen, Hoor ik de lentewind zijn liedje trillen Met lang-gerekte, zangerige noten. Op halmen…

Er is iets in de zang van een merel het is voorjaar, je wordt wakker je ligt te denken in de nacht het raam staat open - er is iets waarvan de vogel zingt en je denkt aan wat je moet opgeven er is iets in je dat leeg is en het stroomt vol met het zingen van die merel…

't sneeuwt appelbloesems April ontpopt als Mei Gorter is verbijsterd…

Er wordt gepaaid, gesnaterd en gedoken En tussen gras, koolzaad en fluitenkruid Brengen de padden hun verhalen uit Een man, een zij, een speer daarin gestoken Een graf in een spelonk, ogen, gebroken Een Bijbelse historie naar verluidt In mij ontstaat een zeer vertrouwd geluid Zeer lange tijd was ik ervan verstoken Daar juicht een toon, daar…

Vanuit mijn tuin een kersenboom de bloesembloemen net ontloken Er zoemen hommels zwaar en loom en bijen die de nektar roken. De meisjes in hun lenterokken nippen thee op vol terras Ze kunnen mannenblikken lokken alsof het een zwerm bijen was. Ik word week en vol verlangen dwaalt mijn blik de tafels rond Ik zie mijn kat een hommel vangen…

Ik dacht wel, dat zij komen zou lang voor het iemand wist, en hebben we ons niet werkelijk een maand of wat vergist? Wij dachten ons de winter nog ternauwernood voorbij en vinden de verwachting al rondom ons in de velden, de verwachting van de Mei! De traag ontwaakte hazelaar, die ’t niet vermoeden kon, staat nu…

Van 't najaar keren weer de schone dagen - Van het hoeveelste? en hoeveel malen nog? Tot het ontrijzen aan zijn nederlagen Lokt den verslagene zijn zoet bedrog. Dit is de tijd, dat men zou moeten lopen, Gerooide velden langs of door een laan, Aan 't eind waarvan een vergezicht gaat open Op herfstland en een edeler bestaan. En, thuisgekeerd…

Groen gras over verre velden struiken zo hier en daar een boom die geschiedenis vertelt of een bos vol frisse geuren een tuin vol weelderige bloemen park met borders van kleuren waarin concerten van vogelzang mensen op bankjes langs paden rust van water in rivier, meer of beek geluid van klaterende waterval wind zacht ruisend door de…

zij staat er wat verloren bij wat naakter dan voorheen nu een verschoten krans van fletse bloesem op het gras haar zienderogen omringt meewarig kijk ik toe hoe haar lentepracht zo snel verwaait en zij als boom weer gewoon door het leven gaat, doch ieder jaar opnieuw ontluiken zal, mijn kleiner bestaan haast tijdloos overleeft…