Alle inzendingen over beelden

4766 resultaten.

Sorteren op:

De beeldjes

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 411
gerimpeld lacht zij de stilte weg van de bevende hand en vingers op het kleed waar zij nijver de beeldjes maakt van haar familie zoals zij denkt dat zij ooit zijn geweest zo uit de geest zij is zelf lang geleden ook even weggeweest in een hemels moment dat zij nooit heeft vergeten en nu tekent zij in de vleug haar beelden…
wil melker8 januari 2025Lees meer >

Leeg gezicht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 261
graden een open vizier op de wijde wereld en alles van mezelf, behalve dat wat het meest mij is: mijn gezicht zodat ik maar een flauw idee heb wie de mensen zien wanneer ze mij zien Hun reacties zijn me vertrouwd ja, ik ben wie ik ben maar een vreemde voor mezelf en naarmate de tijd verstrijkt ben ik steeds minder mijn innerlijk beeld…
Zywa11 oktober 2025Lees meer >

Guess who

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 255
Had je er veel aan jong en mooi te zijn je borst en je haar natgemaakt met fatsoen stil op je kamer vol liefde en smart op een antwoord gewacht waarom deze jaren der overvloeds hoorn niet laten bruisen dag en nacht op hemels blazoen zonder strelende handen in looking glass mirrors beelden in spiegels van magie-fantasie…
Xander31 oktober 2025Lees meer >

Uit het leven

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 550
Bekende namen komen in beeld van hen die de vergetelheid hebben weerstaan zij sluiten aan bij onze dierbaren die ons vertrouwd zijn als sneeuw op rijp geworden herinneringen dwarrelend over gelukkige tijden bij een warm en teder moederhart dat vanaf het eerste begin beschermt en met moederzorg haar hoop doet koesteren op een liefdevol…
Rob van Tol30 december 2025Lees meer >

De laatste modernist

gedicht
3.4 met 44 stemmen aantal keer bekeken 21.540
Hij schiep zich een ijstijd, massale sterfte, beelden van leegte en bijtende kou op de rand van haast niets, Maar onbegrensd, in zoiets als een ruimte die iedereen huiverend mijdt.…

moeder natuur

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 860
aan de overkant van mijn rivier de boom met bladeren haar paraplu waaiert boven ‘t water nog groen twee takken niet nee die zwaaien eerder af herfst geeft ze nu al brui rood bruin lover nu met avondzon zo waar geel oranje dat belooft heel wat tot de wind de blâren heeft geschuierd de vissen niet meer kunnen schuilen onder moeders’ paraplu…

schilderij in vele teinten

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 961
gloeiend hete zon op gekrijte kassen diefjes af te rukken tomaten hangend in gekleurde trossen aan ijzerdraden met touwtjes opgebonden planten langs de paden nu vader nog met vele jaren in vaal groen uitgeslagen alpino op het hoofd die kwam de tuin niet meer uit flessen thee aan touwtjes in de koele sloot schilderijen in vele…

ontregeling

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
het kan gebeuren dat iets binnen mij gaat schuiven en voor ik weet wat geschiedt troost ik een kind mijn armen omsluiten tranen en verdriet veilig met warmte hoop zonder verplichting aangedaan door kalmte valt mijn hele systeem plat het vlees zacht en vrij om soepel te doorstromen tot de prikkels weer komen de werkelijkheid slaat…

Spiegelbeeld

netgedicht
4.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 748
Uitgeslapen nu, kijk ik recht en intens naar 't vis-à-vis beeld en herken stomverbaasd mijn eigen verdwaasd spiegelbeeld.…

Wat waar gebeurde

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.575
Een beeld. Een bericht. Niet meer dan dit: op een eiland zijn ervaren springers in elkaar verstrikt geraakt in het gras gevonden.…

o HEER GIJ MINT IN ONS ALLEEN

poëzie
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.921
Een beeld, hoe verre uw' heerlijkheid, hoe eindloos verre, ontwijkend, een beeld toch uwer godlijkheid, en U, o God, gelijkend! Geen vlekke en was, geen vlies op ons; gij wildet 't ... en wij porden ons tegen uwen wille, en zijn bevlekt, eilaas, geworden!…

De ontgoocheling

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.222
Door media belagend danste zij jong over het scherm Blondgelokte borsten vragend heupen wellustig vooruit verwrongen wulps beeld tastbaar bezongen Drang niet stillend werd sterk dwingende lust thuis op het werk zijn passie rijkelijk betastend Obsessie speelde met geweten het beeld niet uit te zweten Dromen teisteren ongekend gedreven…
Ivan Grud18 januari 2005Lees meer >

11 September..

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.157
Zie ik weer alle tv beelden voor me.. Het leek wel een veldslag.. En dan erbij nadenken dat er 19.916 mensenlevens zijn vergaan.. Hoe moeten al die familie's nog verdergaan? Al die mensen rennend over de straten.. Vluchtend voor hun dood.. Niemand van hen, had deze wereld mogen verlaten..…
Sjoerd Post10 september 2007Lees meer >

Jan Wolkers bedankt

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.567
' Door je te lezen ontdekten velen met mij een wereld bij ons binnen niet om te schamen en veroordelen wel te verwonderen beleven in zinnen Met gevoelens oprecht diep en grandioos die tevens en vooral ook innig en bevrijdend voor en van eenieder van alle tijden zijn Je beeldde eerlijkheid en spontaneïteit voor ons samenzijn met alles…

Zadkine

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.164
Moet een beeld ons dan vertellen en misschien óók wel dit gedicht dat beide: oorlog maar ook vrede diep in ons zélf besloten ligt.…

Binnenwereld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 948
Ik ben handelsreiziger in gedachten die ik samenpers tot een caleidoscopisch beeld ik weef mijn eigen wereld met geleende fragmenten tot een geheel geen bol, o nee, geen plat vlak ongrijpbaar hangt het tussen weidse verten en lage trage wolken zomaar ergens binnen handbereik uit de diepste troggen van de wereldzeeën vis ik kleurige…

Koppeltje duikelend kind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Neem dan gerust beelden vrij mee naar huis vraag knagend aan getoonde kaas als muis mij echter geen verklaarbare handleiding hier. Verwacht geen witte engelen met bazuingeschal te voorgekauwd heil als compleet deelgenoot 't geen ik je bied is dat wat de nacht of 'n beeld bood. Ik aarzel spontaan vaak niet over wat ontspruit maar uit.…

Langzaam kijken

netgedicht
2.6 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.259
In mij ontstaat een ruimte waar beelden zich laten benaderen, lijnen die zich ontvouwen als fluisterende paden. Ik volg hun zachte richting tot ik voel waar het beeld wil ademen.…
CB30 maart 2026Lees meer >

bedorven dichter

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.302
je angsten verberg je in woorden en zinnen in strepen en kleuren en tijdloos geluid je zorgen verlies je in weerloos beminnen in beelden en geuren met muskus gekruid je liefde beleef je in roerloos vertrouwen op alle momenten en iedere plek je leven beschrijf je als kleurloos aanschouwen van pap zonder krenten met lekkere trek…
Jeroen Swaan28 augustus 2003Lees meer >

Gerechtigheid

poëzie
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.180
Beschouw de majesteit Van 't wezen der Gerechtigheid, En hou het beeld in waarde Van Gods Stadhouderes op d' aarde. Wij weten dat haar doen De val der wereld moet verhoên; Want zonder recht bezwijken De zuilen aller Koningkrijken.…

deze keer

hartenkreet
3.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 7.214
Een beeld, een papiertje en een schaap, is alles wat ik nu nog heb maar meer zal het worden en worden zal het meer want deze keer zal ik niet rusten tot ik alle vruchten raap van het fenomeen dat liefde heet, laatste keer!?…

Zacht

netgedicht
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.395
Prince, mag ik je vragen niet om mij te treuren, niet om wrange beelden, niet om onze weelde ener fel- begeerde herinnering?…

als Liefde wuift!

netgedicht
3.9 met 184 stemmen aantal keer bekeken 38.543
woord voor woord fluister ik de wereld dicht tot een gulden boek in zoete winterslaap waar herinnering het leven prijst en licht zich spiegelt in een fotolijst flitsen beelden door de tijd doorheen pareltjes van wazigheid baar ik lettertjes W O R D E N nu vonkjes eeuwigheid…
Knipoog20 januari 2002Lees meer >

TV consumptie

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.144
’t onrustig bloed ontstijgt spelonken de dag houdt amper zich aan ’t scherm nog vast in sneeuw behoedt een hand de levenswegen voor dat er zwarte schaduw dreigt antennes grijpen naar de golven de aderen vangen vreemde wereld op in sporen vormt zich licht tot beeld dit medium is geworden tot een god.…
sunset2 augustus 2007Lees meer >

Vierdimensionaal

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.075
In de derde dimensie van het ik weerspiegelen mijn gedachten in een spiegel aan de muur een twee dimensionaal beeld van mezelf snel, zonder me te laten wachten.…

Breuk

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.229
de mens vat zich onder de streep in eigen woorden samen dringt daarmee tot essentie door en breekt zijn beelden op hij eigent zich een vaste noemer waarmee zijn bereik is geduid daarbinnen is het dat alles klopt en hij de boeken sluit maar naarmate hij meer becijfert ontdoet van eigenheid vervreemdt met andere woorden raakt…
Ludy Bührs3 augustus 2008Lees meer >

You go your way

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.656
Beelden, die komen muziek, die verward. Waarom zo dromen? Waarom zo hard? Tranen, die wellen, want afscheid doet zeer. Maar waarom dat kwellen: ik wil toch steeds meer? De rust is vervlogen, de onrust zet in. Is dit overwogen? Is dit het begin? Ik zweef boven het afscheid, mijn lief in mijn hart.…

Sluimerende sequentie

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.503
Rustend op de bladeren van gemoed de zinnen langer laten groeien beelden van dromen, exotische kleuren oranje palmen met ingesmeerde decemberzon naakte schaduwvormen delven paden in een uitgestrekt licht, zo licht ver dragende fluisteringen in de sneeuw van stilte zoete sluimeringen sluimerwoorden levenszacht bedacht.…

Zwart-wit

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 865
Geuren en geluiden drijven boven bij een beeld. Weemoed als verlossing, voor een wereld die je niet meer deelt. Klauwend in de ijle lucht, verstikt onder een dikke deken. opgeruimd en liefhebbend het einde tegemoet, voor je uit alles wit en achter zwart.…

onbekende overvloed

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 786
zocht mijn thuis in verlaten zalen met stoelen waar beelden op schermen mij vulden om maar niet mijn leegte te hoeven voelen het waren die zondagen waarop de stad mij riep om maar onderweg te zijn hoe kon ik anders mezelf verdragen met mijn zieltogende pijn nog steeds draag ik die eenling mee in mijn gemoed een verschraald wezen…