6818 resultaten.
De pechvogel
gedicht
3.0 met 18 stemmen
10.428 mijn moedertje is nooit meer slapeloos - dag
ik strand hier op uw graf, nog immer bergaf
het marmer strelen, voel de laatste herfstzon
wat ge niet meer ziet, ben ik aan 't stockeren
wat ik nu doe, ik laad wat wrakhout op mijn
kar want ik ga een wrakhoutscheepje maken
vol kwaliteitsmomenten, plus maar ook min
de baren moe en zinkt…
Raam
gedicht
2.3 met 43 stemmen
11.574 Meer dan 't gebeurde telt wat kon gebeuren
en niet gebeurd nog steeds gebeuren kan.
Je loopt een huis langs en herkent daarvan
de grammofoonmuziek, de braadvleesgeuren.
Is dit jouw huis - of woont een andere man
met vrouw en kinderen binnen deze muren?
Vitrage voor de vensters, dicht de deur en
geen pad waarlangs je achterom kunt gaan.…
Eindoordeel
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
783 Op mijn stugge beukenhouten benen
Vervolg ik met moeite mijn rechte weg.
Eieren loop ik struis op mijn tenen;
alle kippen voor mij dus aan de leg.
Geen woorden van dank wanneer ik niets breek,
De tale God's is nog steeds niet verwoord.
Toen de gemeente naar de Herder keek
bleef Z’n boodschap vooralsnog ongehoord.
Hoe zal men mijn levenspad…
Nog altijd geroodkoperd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
748 toen ik stil
in de archieven dook
papieren vleugels
weer ontvouwde
wist ik je terug
je schudt het stof af
van je rug als jouw
dossier nu wordt geopend
ik hoor je lach
nog altijd geroodkoperd
leeft nu in mijn handen
als een lenteduif
vliegt op voor even
zomer en de herfst uit
zag je oogsten in je vlucht
het ongetemde leven
je…
Afscheid
hartenkreet
3.7 met 43 stemmen
4.490 Bedankt voor je arm, het plezier, de uren
herinnering aan een leuke tijd
we laten het niet langer duren
een einde aan innerlijke strijd.
Rust zal je vinden, in werk en gezin
en tijd om verder te leven
zonder die ene geheime vriendin
die heel veel om jou blijft geven....…
Als de passiebloem bloeit
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.609 sterf je niet
want dan kun je haar parfum niet ruiken
haar mooie bloemen blijven ontluiken
in de kleur die zo past bij verdriet
Als de passiebloem bloeit, huil ik niet
want ik laat m'n geluk niet doorkruisen
nu mijn hele heelal staat te druisen
in de branding van al m'n verdriet
Nu de passiebloem bloeit
laat ik me vertroosten
door herinneringen…
door de tijd gejaagd
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
930 ons verhaal staat hier
even op papier, maar vroeger
toen wij niet schrijven konden
maar gelezen aan de kleuren die
zo vrij en uitzinnig gegeven
je bent gewoon geworden
kent de rij, de keuterboerderij
oogst alleen maar meer
moderne tijden
waar ze zijn gebleven
je handen op m'n lijf
zo stijf, ik zal ze weren
als de pest in een postpakket…
Nooit Nu
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
856 Het mooiste komt altijd later
nooit nu
een seconde tikt weg
de herinnering leeft
je weet het nog.
Jaren gaan voorbij
je zoekt dat ene gevoel
heimwee naar het begin
terugblikken naar vroeger
het mooiste komt altijd later
nooit nu.…
NOCTURNE
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
985 ik had haar nachthemd zorgvuldig
om mijn kussen gevouwen
m'n hoofd vol warrige gedachten
in haar geur gelegd en het hielp
ik was niet langer eenzaam
de leemte van de nacht werd gevuld
met de herinnering aan het samenzijn
toen ik vanmorgen wakker werd
met het zout van m'n tranen
nog in de bedding van mijn wangen
wist ik die koude ledigheid…
Later
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
624 Heimwee naar gras
groen
grond
naar vochtige
koele
aarde.
Heimwee naar liggen
en kijken
naar lucht
blauw
diep
en ver.
Heimwee naar mos
zacht
als fluweel
naar stronken
en krakende…
mijn opa
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2.748 haar als het zilver
dat in kerstbomen hangt
engelentranen draden
vol levensgetuigenis
een stem die alleen
weerklonk om te verhalen
over hoe goed en wel
toen en af en toe ook
nu onder de mensen
hij is er niet langer
bij om te vertellen
hoe graag hij zijn vlees
zelf had gesneden
gekauwd, vermalen
door de tijd
maar nog steeds
in gedachten…
strandjutten
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.138 strandbezoek op blote voeten
mosselklank in inmaakglas
knerpend
krakend
vrolijk lachend
zeester nog in zeewiergras
kalkmuziek bij ‘t langzaam lopen
zoutwindspel door waterplas
blinkend
blanke
wakkere ogen
zoekend waar de golf eerst was
hartgevormde schelpenhuizen
zorgzaam uit het zand gezeefd
mosselen
knarsen
vele jaren
splinterfijn…
Opa
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
611 Tranen zo veel van ons allen
Je heb ons nooit laten vallen
Het was jouw tijd, jij moest gaan
Heb veel goede herinneringen
Daar denk ik dan aan
Opa, bedankt voor alles…
Voor Alice
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.011 Voor Alice
Daar is geen weten van het hart
Geen kalme hand voor ruig gemoed.
Dichtsels van lief en stille smart
Doen elke aard, oneindig goed.
Uw pen vol zoete melancholie, schreef
woorden voor verdwaald gemoed.
Die verzen zijn voor ons de olie
Welk ons gevoel weer branden doet.
't Is goed uw woorden wat te lezen
Nog even voor het…
Emma
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.089 Het oog van de wereld, koud blauw
kijkt mij aan. Dood en angst.
Auschwitz Birkenau, 1943.
Beelden uit een zwart verleden.
Historie? Nooit meer vergeten.
Haar hoofdje rust licht op mijn schouder.
Een duimpje in haar mond, zij slaapt.
Slaap der schuldeloozen.
Emma, vier jaar, Joods, tere schoonheid.
Ontroerd kus ik haar voorhoofd.
juli 1993…
De veiligheid van het verleden
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
942 Kristallen bollen voor de toekomst
Voorzien ons van een grote angst
Ook al zie je liefde en genot
Wie zegt dat het later echt zo wordt
Geef mij maar een plakboek
Met dingen van vroeger
Herinneringen zoet of wrang
Waar je niks meer aan veranderen kan…
Groet
gedicht
2.4 met 92 stemmen
27.466 Ik herinner me de plankenvloer
die kraakte, de eksters in de tuin
de ijsbloemen op het slaapkamerraam
dat je zei, in een vorig leven
was ik een aquarel, nee een witregel
dat het bizongras in de fles
zweefde als een zeepaardje
dat ik na het tellen tot honderd
ging zoeken, de laatste tree
miste in het donkere trappenhuis
dat de telefoonkaart…
de dood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
2.070 de steen met je naam erop is verweerd,
maar het gras op je graf is groen en ongemaaid.
de bloemen zijn verleden tijd,
niemand die zich erom bekommerd.
ik zie je nog een biertje drinken,
als een ets op mijn netvlies
en die glimlach als een vrouw je aankeek.
maar nu waait een koude wind langs mijn rug,
als ik je naam zie.
het zit onder het…
Weerzien met weleer
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
571 daar zat hij dan verblijd
in een koele rotanstoel
nam tevreden teugen
van een goede Franse wijn
te midden van Cohiba-wolken
zo moest het leven zijn
hij tapte met zijn voet het ritme
van bravoure en jongensmoed
dat hem terugbracht in gedachten
bij de lieve wijze mannen
die hem zeker maakten
en zag zijn pa en opa weer
in een roes zo…
Souvenir
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
637 Keer me, draag me binnenstebuiten
slik, zoals ik ze allemaal heb geslikt
en breng de wijn mee
om ons te verdrinken
ik wil
zie mij
op blote voeten dansen
in mijn eigen gewaand portret en
over de kasseien van Place du Terte
tot aan de Sacré-Coeur
God heeft een grote mond
het uitzicht is de grootste leugen
en niemand stopt de regen…
Vol winteravondschem'ring ligt de laan
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.124 Vol winteravondschem'ring ligt de laan,
Een buis, de wand hier, ginds grijswit als krijt;
De tram, een blok van gelig schijnsel, rijdt
Tussen twee lichtrechthoeken af en aan;
Soms knapt, verwaaiend links, rechts van de baan,
Een bouquet van meteoren los en smijt
Blauwgroene sterren door de donkerheid,
Waarin plots'ling zilv'rige sprookjes…
Flarden uit mijn jeugd
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
5.664 In een portiek van vroeger
op het Europaplein
blijkt alles nu
er zo vroeg,
oud te
zijn
Maar
op één
bij drie hoog
achter de bel
staat nu Van de Laar
in sier met krul en bogen
Herkenbaar, het gordijn blauw,
de bruin gelakte deur
en uit de bus
het touwtje
ook de
geur
Jij
en ik
we speelden
met tijd en jeugd
in huizen op een…
Winterslaap.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.040 In het duister
verandert eb in vloed,
ontstaat een stromende rivier
bestaande uit zoute tranen
In gedachten
verdwaal ik door mijn web
gesponnen met de
striemen van mijn hart
Pijnlijke herinneringen
ontwaken uit hun winterslaap.…
je weet het later pas
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.035 Pas als de zon onder gaat
begint er iets te leven
armpjes en beentjes gaan
toch is dat slechts voor even
de maan en sterren lijken lief
maar het zoeklicht is wel hard
want het heeft je zo gepakt
ongewassen, en je haartjes verward
fluisterend krijs je om eten
dat wat je wilt en er niet is
angst in alle ogen die je ziet
je weet niet, maar…
‘Afscheid in Auschwitz’
gedicht
4.5 met 87 stemmen
18.669 Eenzaam staart een vrouw
Naar het rimpelloos water
Van een plas in het veld
Vocht vult ook haar ogen
Waarachter herinneringen
Zich geleidelijk opdringen
Het verleden rust als as
Op de vruchtenloze bodem,
Haar hemel blijft zwart
Als de rook van toen
En haar tweede afscheid
Fluistert lieve woorden:
“Dag moedertje…”…
ik zie het steels bewegen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.482 ik zie wat vage vormen
bouwsels zonder naam
een hand wenkt me te komen
wijst me waar te gaan
ik loop de jaren terug
de stenen zijn versleten
het pad ben ik vergeten
voel ogen in mijn rug
muren zijn gebroken
kleuren zijn verfletst
zacht fluisteren de spoken
die mijn jeugd hebben verpest
slinkse blikken, het steels
bewegen om me heen…
Het afscheid voorbij
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.145 Als de nacht zuchtzacht uit de aarde komt
donkere leegte opstijgt uit koude klei
het gezang mijner kind'ren verstomd
denk dan nog eens aan mij
Als de lente in jouw lichaam herleeft
als vlijtige liesjes op een rij
die jij gezwind en dartel water geeft
denk dan nog eens aan mij
Als de open haard gezelligheid dicteert
het warme 'ons'-gevoel…
Verlangen naar vervlogen tijden
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.399 Flarden, herinneringen doen pijn
deze winter zal anders zijn.
Waarom zal ik het mijden,
dit stil verlangen naar vervlogen tijden ?
Jij zult me
geen liefde meer schenken,
misschien zul je vanavond
nog even aan me denken.…
Dozen
gedicht
3.2 met 68 stemmen
29.864 Omdat je in de oorlog altijd hoorde
van voor de oorlog, hoe argeloos
ze waren, ben ik nu heel voorzichtig.
Gooi ik iets weg, bijvoorbeeld
een kartonnen doos, dan hoop ik
dat die doos mij nooit meer zal
heroveren in de vorm van zelfverwijt;
weet je nog wel, hoe zorgeloos,
we gooiden gewoon dozen weg!
Als we er één hadden bewaard,
één hadden…
want
gedicht
3.2 met 28 stemmen
24.106 ook van wie je het niet
meer ziet, het nooit meer
zult weten hoe het was,
uit de resten van plooien
en rondingen, het skelet
van polsen en enkels, dons
en slijmvliezen, woorden
en zwijgen, uit alles wat
er over is, het gewone,
blijft alleen de vreemde
zekerheid van dat meisje
dat er niet meer is.
----------------------------------…