Alle inzendingen over licht

18193 resultaten.

Sorteren op:

Van opzij

gedicht
3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 10.715
Even van opzij aangelicht zodat blonde haartjes telbaar worden op de wang van een meisje dat nergens speciaal naar kijkt en dan in een supermarkt verdwijnt nog even trilt haar gestalte in het staatbeeld na Kinderen dansen zichzelf naar de dood elegant precies spelenderwijs gebaar na gebaar. ------------------------------------ uit:…
Bernlef7 maart 2025Lees meer >

Herfst

poëzie
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 5.422
Hun laatste middag komt met zomerschijn Van gouden stralen uit de hoge lucht En drupplen tintlend in het laatste licht.…
Hein Boeken5 november 2024Lees meer >

Maniëristisch

gedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 6.065
Het ontbrekend licht barst los als stoom, in stilte. Het licht is als de dood, er komt geen einde aan, het kent geen falen. Het licht heeft een begin van vuur en kalk dat niet valt te bepalen. Het licht is slank. Het oog is sloom, in kilte.…

Lied van goud

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.636
Laat de maan en sterren uw zonlicht zijn Laat mij u begroeten licht uit de duisternis zijn Laat mij u verzoeken u die redactie zijt woorden van leven verzoeken bepaald wat geschreven blijft Over deze songtekst: Het is een vertaling van het bekende lied Yerushalayim Shel Zahav.…
arensoog25 maart 2024Lees meer >

Nachtzwemmen

gedicht
2.6 met 90 stemmen aantal keer bekeken 23.752
De maan rolt een loper van licht op het water. We waden ernaar naakt in het donker raken niet verloren langs de baan van de maan van licht door het water alleen zichtbaar voor dat van elkaar in ons lichaam. ----------------------------------- uit: 'Loper van licht', 2008.…

NOORWEGEN WENKT

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 591
De ruime baai vol heuvelige eilandjes blaast zijn wijde adem de nauwe Fjord in wiens peilloze diepte zich vrijuit meet met hoge rotsen aan weerskanten waar geiten onbezorgd wonen op steile grashellingen. verre spitse bergtoppen omringd door nevels en mat zonlicht schenken vragende gedachten en opwekkende vaagheid die ieder tot zich wil…

De lente - ik sta midden in haar -

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.563
Kijk nu ze strooit de zomer rond die vliegt om haar rond uit haar mond, rond haar boezem, haar gladde rug, haar benen zo donslicht-omschenen, ze gaat langs de horizonnen maar aldoor omme, ze heeft toch zo veel, ze kan geven wel, zie het lichte sneven van al dat kwijnende levende stervende opflikkerend licht, en daar midden in…

VRAGEN

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
Kun je naar de wereld kijken zonder vraagtekens in je ogen? Is sterfelijk erfelijk? Is een tapijt vol pindakaas kunst? En een pindakaaspot vol tapijt? Wilt u gewassen worden? (de kapper) Is dit een gedicht? (de lezer)…

Mijn schaduw en ik

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 518
Ik ben uniek in veel dingen kent men mij zelfs aan mijn schaduw maar als men mijn schaduw niet meer kent hoe uniek zal ik dan nog wezen?…

Circuslicht

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.220
'k Zie elke avond aan de hemel branden De gloed van 't circus en ik ben verblind Door 't lokkend licht, ginds in de lage landen. 't Is of in droom het leven herbegint,   Of ik weer kind ben en nog weer verlang Naar 't lieve spel van clowns en acrobaten, Naar wigwam, vredespijp en boomerang En naar de strijd van cowboys of piraten.…

Herfstochtend

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 10.330
Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen door alle wateren zul jij komen alle oerwouden op alle wegen in elke droom die ik me niet meer herinner je handen die zichzelf onteigenen en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst Ochtendstralen verwarmen de kamer als gouden eekhoorntjes…
Ingrid Jonker23 september 2026Lees meer >

Wolken-weer-hartenkreet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 460
Dreigende wolken bevolken de lucht en als de wolken vurig gaan ontvolken dan slaak ik van opluchting een zucht bliksemschichten doen de wolken kolken gieten af de overlopende wolken-pan dan 'weer' wachten op het vuur van de zon of het weer slaat onverwachts wederom om!…

Schijn

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 596
weer een droom de eeuwige stilte rond de maan verdriet om jou het verzwijgen dat ik je mis het is wat het is zo wrang nooit, nimmer nog wezenlijk hier weer een illusie dat stilzwijgende rond de maan toch ten volle in gedachten licht in duisternis het is wat het is……
Hilly Nicolay16 augustus 2020Lees meer >

1890

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.688
Gij hebt de duisternis voor goed doen zwichten; Ook 's nachts is 't licht nu; - van naar bed te gaan Is thans geen sprake meer; wie denkt aan slapen? Heb dank, want 't is nu wel voor goed gedaan Met slaapmuts, nachtpit, dommelen en gapen. -------------------------------- uit: Gedichten (1885)…

Cirkels

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 667
Waar je soms vanuit de verte eventjes naar mag kijken, een dartelende vlinder ronddansend in stralend oogverblindend licht. Echter al snel zal dan vaak helaas toch blijken, dat de aandacht van die prachtige vlinder niet op jou is gericht.…

weg

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
ben je ver weg, ergens waar ik niet bij kan zijn altijd als ik dan droom pak ik jou op tijd vast maar ik ben je kwijt op een dag zal ik zijn waar jij nu alleen bent en zul je niet meer lijden want jij bent de persoon waar ik van leerde en je dankbaar voor ben dat zal niet verdwijnen want ik viel in het donker jij raapte mij op met jou licht…

Stop het verbale bliksemen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Maak je eigen beeld van de dag. Schilder het als romantiek, als jouw huis. Kleur het nu als liefde nu de lucht nog wit grijs nog niet Valentijnsachtig of zomers korenblauw is met witte wattenwolken. Schilder verdraagzaamheid als bloemen ogen zonder de angstblikken van ooit toen berooidheid een voorpaginawoord was. Wat wens je immers nu halverwege…

[ De stad verdoezelt ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 395
De stad verdoezelt wat donker is met veel licht – Is zo de hemel?…
Zywa2 augustus 2019Lees meer >

Stukjes Oplichtende Waarheid

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
op het ware licht dat heel diep van binnen zit voor altijd zal worden onderbelicht want je kunt het om het te zien slechts voelen…
catrinus2 augustus 2019Lees meer >

Elke dag opnieuw

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Elke dag opnieuw te mogen zien hoe licht door duister schijnt als afscheid van de nacht. Zien hoe lichte gedachten, zwarte spinnen verjagen uit spinsels in ons brein. Geluk te mogen ontdekken in wonderlijke contrasten. In stralend hemels licht. In het zwartste duister. In het lief en in leed.…

LEVENSPAD

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
maar dat was ooit en is geweest heb liefdes verloren verzonnen en verkregen werd soms zelf uitverkoren kwam voorspoed en ook ongeluk tegen heb zoveel gezien zoveel beleefd en toch nog te weinig vermoed ik misschien maar ik heb geleefd en aan het einde van het pad zet ik mijn gevulde rugzak neer de zak valt om stroomt leeg is weer licht…
catrinus17 november 2019Lees meer >

LAIS CLXIX

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 381
Op het eindpunt van haar stralen, waar tijd de mens verlaat, aan het raakpunt van haar schijnen waar ’t menselijk betrachten zwicht, in loden stilte achter hemels klaar: de gouden lichtval in heur ochtendhaar. Haar ogen wijken niet, haar lach klinkt klaar, haar hand herhaalt het denken als gebaar, het haar omkranst haar woordeloos gebaar en…
Dirk Vekemans30 november 2020Lees meer >

LAIS CCXXXI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Het ziet zijn lusten die haar schoonheid schilt, als licht dat wreed door tijd en ruimte gaat en liefde is nu, ver van ieders haat, hoe zij ontbreken, in en aan elkaar: verzegeld wordt het niets dat zo ontstaat, want schrijven is niet meer dan een gebaar.…
Dirk Vekemans12 december 2020Lees meer >

LAIS CLXXXV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 358
Zijn adem wordt haar adem zonder kus. Zijn lichaam wordt haar lichaam bij haar zucht. Het wordt in haar een niets, een lege lus van tijd in tijd en het verschuift in lucht, vermengt de zon met git tot wolkenvlucht: “laat ons in elkaar verweven zweven, laat ons in elkaar elkaar beleven. Jouw adem met mijn adem in een lus, jij zucht, ik word uit…
Dirk Vekemans16 december 2020Lees meer >

2021 spreekt...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
Laat ons mensen samen, van donkere nachten, lichte dagen maken.…

Levenslicht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 681
Licht werd opnieuw geboren. Vandaag mag je, eindelijk, lieve wonderen gaan zien. Mag je Madonna aanschouwen, die je, namens ons allemaal, voor de allereerste keer, in haar armen houdt. Wees van harte welkom kind. Ons leven houdt van jou. Daarom ben je hier gekomen.…

Spookmaan

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Zonovergoten spookmaan boven horizon - onaanraakbaar licht…
John Loopstra25 augustus 2021Lees meer >