1812 resultaten.
Vivat mijn schat, mijn spinnerad!
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.539 Ik spin en zing mijn liedekijn
Bij zomeravondschemerschijn,
Verveel me nooit, ben nimmer mat -
Vivat mijn schat, mijn spinnerad!…
Aarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Aangedrukt en niet onderhouden
blijft het door zwaartekracht liggen
Door ondeugdelijk licht ontsnapt iedere mate van belang.
Beweging is door het donker aan het zicht onttrokken
en vastgezet door een massa die alles beschermt.…
VOOR EEN MEISJE DAT DE LAST NIET KON DRAGEN
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.193 binnen
Niets prikkelt je zinnen
Het venster is dicht
Je vragen en wensen zijn wijd als de zee
Maar golven vol duisternis sleuren je mee
En breken je dromen
In kolkende stromen
Verdronken idee
En toch wil je vechten
De strijd gaan beslechten
Niet bang en gedwee
Het eeuwige vragen van wat je misdreef
Je falen te groot voor de maat…
Een kangoeroe op reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Toen hij al bijeen had
bekeken, had het hem in hoge mate kunnen
bekoren met een nieuwe hip-hop visie bij
de jeugd te scoren; en anders dan verlichte
despoten en archetypen, een westerse
economische realiteit te verhullen met
mystieken uit de Oosterse realiteit
Het aardse licht geloof vult een gat in
het menselijke bestaan; en vult de buidel…
WINTERREIS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 hand
om samen op kadeplankieren
ons voetspoor te drukken in wit
eenzaam
verslik mij in de portrettuur
aan boord van een zeilboot geklit
veegt iemand sneeuw van het dek
devoot haast
prudent
de mast als omgekeerde slinger
van een verloren tempo-instrument
de metronoom gaat lichtjes heen
en weer de traagheid in de vissersplaats
op maat…
Het Paarschip
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
540 De vlerken van de vampier gloeien schener
Geschokt ramt stradivarius
de kas
Het schip paart ingetogen dubbelgangers
Aan gecastreerde krolse Franse zangers
En zuigt z'n boest na stopsporing vol gas
Een sotsji knalt in glorievol ornaat
Het tombolagebeuren van opzij
Zamboni's trompetteren averij
Dan slaat de trom Bourgonje uit de maat…
Midlife herfstmaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
459 Zero D3 dragees zijn
je kompas
Althans met mate want het wordt pas herfst
Als je eenmaal zeventig bent
But friendship never op Prinsjeslach
Maar wel een happy end…
Poeldogingen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
456 gappen
Met zevenmijlslaarzen door roeien en ruiten
Bij hoog en bij laag jeuken handen en kuiten
Ik denk dat die hanneke hiermee moet kappen
Veel poeldogingen zijn dan
nog wel te gedogen
Al baart het toch zorgen, die geschokte bloten
En pokkepijn krijg ik van keddingen rieper
Die zijn me dunkt dubbeldwars donders hard nodig
Gewentel op mat…
vijftien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 de eerste snoes in goes
waar jij uit de kluiten verder wast
tot een leuke gozer van formaat
met een prachtig ruige krullenkop
boven ogen die levenslust stralen
heb jij vaker ook een eigen mening
over wat er in de wereld gebeurt
hoewel school niet het leukste is
wat jou plezier en ontspanning geeft
wakkert jou het onderwijs toch
als maat…
Lied: De bedrogen minnaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 nog kan
Zijn geparfumeerde brieven
van een stuk of nog wat lieven
had hij handig zelf geschreven
en met odeklonje bespat
Want Angèle was zo belle
en Mireille was een schat
en Suzanne hield van mannen
en van zeepsop in haar bad
Ook Marianne mocht hij welle
en Liliane deed hem wat
Zijn Theresa was een felle
en Brigitte lag op zijn mat…
Als een blad
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
547 Als de wintertranen dwarrelen in hoog
tempo onregelmatige maat en snel ritme, los ik tot ik
neerkom op een stukje aarde waar rust en verstilling diep in mij zijn
Al met al leven is zo mooi en weet ik dat uit een knop een nieuw leven zal ontspruiten.…
Vier keer tien en zeven keer een - van harte
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
698 Patrick bleef naast je staan,
niet als schaduw, maar als maat.
En Arjen - jouw broer,
die met je meeloopt sinds het eerste uur
kwam nog dichterbij,
Vandaag vragen we niets van je.
Vandaag mag je ontvangen:
rust, liefde, een knuffel,
en het simpele besef
dat je gezien wordt.…
Wat blijft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
223 Soms vindt een melodie haar weg
van binnenuit: een maat, een regel,
een lied dat jou nog kent.
En dan de verhalen die je schreef.
Woorden die de deur uitgingen
en een plaats vonden bij een ander.
Misschien heb je nooit geweten
hoe lang iemand erbij bleef zitten.…
Wie zegt me dat
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.336 De harde waarheid die in het midden ligt,
die altijd weer zal meten met twee maten,
kent geen hart, geen reden en geen gezicht.
Liefde nemen en steeds weer liefde geven,
dat word je van jongs af aan bij gebracht.
Maar wat als je zonder liefde moet leven,
wie leidt je dan door de donkere nacht?…
Het huis mijns vaders
poëzie
3.9 met 36 stemmen
5.533 - Ik was een kind, en mat het leven aan de lach
van mijne moeder, die niet blij was, en aan 't waren
der schemeringen om de bomen, en der jaren
om 't vredig leven van de roereloze dag.
En 'k was gelukkig in de schaduw van dit leven
dat naast mijn dromen als een goede vader ging...…
Zeemansgraf
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
2.023 Olijftak omrande viermaster
oogde verbleekt
alsof zij reeds rouwden
Anker op de hand verschrompelt
eens krachtig
kon niets meer houden
Stoere tatoo
trots teken van weleer
nu een spookschip
de olijftak een veer
De oude zeeman
sleet dagen langs de maas
Vermoeid betraande ogen
turend in de verte getaand gelaat
miste schip en maat…
Z A A I D H E D E
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.539 Doch, wat zal ‘t der zaaiten baten,
regen, locht en zonneschijn:
arbeid, in en uit der maten;
's mensen doen en ‘s mensen laten,
heet ze God niet leefbaar zijn!
Grimme nachten, bange dagen,
nat en droge, koud en heet,
wolkenbreuken, donderslagen,
mussen, wormen, hagelvlagen
staan, onwillig, al gereed..…
Hei-leeuwerik
poëzie
2.8 met 11 stemmen
3.384 De morgenzon, de zomernacht,
de wind, de vrijheid zonder maat!
de lust die nimmermeer vergaat,
die heeft hij in zijn lied gebracht.
Het klinkt vanuit de vage verte
alsof hij midden in ’t gesternte
zijn zilvren klokje luidt.
Wat zijn gelui beduidt
weten wij beiden, liefste mijn!
Zo zal hij onze lievlingsvogel zijn.…
Saturday Night
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.344 goed
Maar ergens is het omgeslagen
En kwam de muur me tegemoet
Ik draaide flink en zag geen steek
Ik moest echt snel naar de WC
Tastend door de discotheek
Ziek en zwalkend naar de plee
Eenmaal binnen draaide ik
De deur snel achter me op slot
Toen kreeg ik spontaan de hik
En kotste m'n maaltijd in de pot
Toen ik klaar was kwam een maat…
Niet halverwege
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
3.515 Kunnen we niet opnieuw beginnen,
bij nog niet weten hoe ze klinkt,
haar stem als ze me vraagt hoe ‘t ging
haar lief geaarzel voor haar zinnen
En laat me morgen dan vergeten
wat ik te gretig nu al weet
verbazing, geen herinnering
maar met de maat van morgen meten
Ik wil morgen naar samen terug
terug naar een ‘voor ons begin’
naar een niet…
Zijn wij verlost?
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
2.974 Of doet zij het om half zeven
Een opblaaspop als surrogaat
Mist zij haar minnaar niet, haar maat?
Ach, het is me om het even
Als straks de man niet meer bestaat
Zijn wij verlost van al het kwaad…
Herfstgedachten
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.252 keren
De vogeltjes gaan niet op cursus
Om hun lied te zingen
Het roodborstje en ook de mus
Ze doen gewoon hun dingen
Het egeltje zwerft 's nachts door de tuin
Slaapt in bij ochtendgloren
Het pruimenboompje wuift met de kruin
Want zo is het geboren
Konden wij elkaar maar laten
Zoals de natuur dat doet
In plaats van al het meten in maten…
De organist
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.568 (fragment)
Wat is 't me een zoet genoegen, dat
de ervaren hand de toetsen duwt
en, over 't juublend elpen blad
de volle jacht der klanken stuwt;
wanneer ik elke noot ontmoet,
met wisse slag op vaste maat,
op iedre klop van 't drijvend bloed
een toon van 't klankbord wederslaat.…
De late chariten 2
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.338 slechts in de ijlt' kan branden;
o wegen in de schoot die 't leven wepel liet; -
Aan u, die 'k heb bemind om de urne van uw lenden
te zuchtend vol, helaas, of al te huilend ijl;
om uwe leên die 't leeg bedrog der reize kenden;
om uwe borst die leed de pijn van voedend heil;
Aan u, aan u vooràl, die buiten zelf-misleiden,
uw star vermogen mat…
over weinig en veel - alledaags
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
826 een dag in het vooruitzicht
met sterke verhalen
luidruchtig als jonge koeien
op de komende veertig kilometer
recreatief fietsen gericht
onder weg koffie met appeltaart
even weg van thuis
bevrijde grijze duiven
die stiekem een neutje vatten
ons mam zien ze al lang
niet meer wuiven
die jogged in de keuken
op die vermaledijde harde matten…
Lief hebben in verschil
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
593 Ut het rijpe fruit,de vruchtbaarheid uitgedrukt
in het ”fallusachtige” van pijnbomen,verschijnt
een witte duif die tijdloos koert en ons van zijn
geneeskrachtige fontein proeven laat, een
vrede suggereert met een liefdestak die ons
naar de hemel voert, in een blijspel opgevoerd
naar de mondiale maat, de magie van innerlijke
schoonheid aan…
Sicut filius.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.300 Mijn voeten werden 't stijgen
Mijn ogen 't staren mat.
Toen riep uit zijn ellende
Harts ongestilde nood
Om d' uiterste vertroosting
Van de verlangde dood!…
Zweeten!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Raast je water, maat?
Haal over dan dien trekker,
Die zweet en and're klieren rustig maant.
Zweeten, zweeten, zweeten!
Kerel, ben je gek?
'k Ben nog lang niet uitgezweeten,
Zelfs niet als 'k verreck!…
De papieren krant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 schijnt
is de krant is klaar van de pers
kakelvers
het ligt in de bezorger zijn handen
of de krant goed in de bus zal belanden
in het donker op de fiets in de wijk
het is de dagelijkse praktijk
zijn harde werk nauwelijks beloond
het edele werk immer weggehoond
de krant
als kroniek van het dagelijkse leven
gedreven geschreven
ligt klaar op de mat…
Brief aan mijzelf ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 tooit als een populist
met z’n ego naar binnen gericht
en de quota van de waarheid mist ,
op de schouders rust ethiek
of een duivelse advocaat door
tegenpolen adequaat, waar geen
ruimte of consensus in bestaat
aangelijnd door de haat- en liefdesband
voor dat ongerijmde daarvoor ben ik het
meeste bang en blijf ik de menselijke
maat…