2002 resultaten.
Vrij toegankelijk?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 Fata Morgana
die wazig wordt aan de horizon
contouren zijn onduidelijk
als de belofte van een
opgedroogde bron
die slechts voor enkele
bereikbaar leek, het verhaal
wordt herbeleefd om snel te
stranden waar het ooit begon,
hernieuwde pogingen maken
dat de humane zon opkomt,
verstommen mijn tranen
in de Zuiderwind, altijd op reis…
valentijn zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 nachtlamp in schemering en nacht
die als baken van licht jouw toeverlaat is
wanneer tijd en ruimte zich verweven
als jij een eiland bent wil ik jouw zee zijn
die zacht jouw stranden strelend kust
wanneer mijn getijde jou innig omhelst
als jij de richting van jouw dromen kiest
als jij de belofte bent wil ik jouw tijd zijn
jouw metgezel in de reis…
Nederland
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
517 kijk, er zijn paddestoelen in het bos
ze groeien zomaar tussen het mos
in de winter is het koud en grijs
we blijven thuis, gaan niet op reis
kruipen gezellig bij de open haard
huiselijkheid is ons dan alles waard
zo heeft elk jaargetijde wel iets liefs
iets leuks, iets fijns, iets positiefs
hoe fijn het is om in ons land te wonen
probeer…
De poëzie van 't leven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
572 Sterren als gidsen in mijn donkere reis,
Fluisteren geheimen, maken me wijs.
Mijn ziel danst op het ritme van de pijn,
Verloren liefdes, het moest zo zijn.
De inkt vloeit rijkelijk uit mijn pen,
Schrijvend, scheppend, weer levend, hoe ik nu ben.…
Tranenrivier
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
560 De bries kust zacht ons gelaat, zo teder,
de reis verlangt geen haast, geen strijdend hart.
Druppels vallen, weerspiegelen ons wezen,
op het water dansen sporen van onze smart.…
Loutering - Bali 1951
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
779 Op de grauwe rug van de buffel
staat roerloos een witte vogel
de dalang vertelt oude verhalen
Leg nu zacht stukjes glas op de ogen
omring haar met bloemen bedek haar handen
met munten en stukjes staal
Schrik de demonen af
sterk haar ziel op de reis naar het onaardse
de moeilijke weg naar volmaaktheid
Sta haar bij in deze loutering…
Herrijzen op het ritme van de zee
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
727 Een klein zwart meisje maakte haar eerste reis
van het diepe Zuiden naar het Noorden
liefst negen uur zat ze met gevouwen handjes
op haar schoot temidden van al die witte mensen.…
Opa
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
311 Oh, wat was die reis bijzonder,
langs die brede straten
waar mensen op krukjes zaten te praten.…
Mijn Bieb
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
175 Perrons vervagen
losgeraakte teksten
zetten hun reis voort,
opgeslagen in systemen
digitaal traceerbaar
Terwijl mijn bibliotheek
in het kleine dorp
haar planken ontlast,
blijven dezelfde namen
aanwezig
alsof kritische aandacht hen
tegen verdwijnen beschermt,
of slechts de toegang bewaart
voor een beperkte kring
die elkaar…
Gevonden herinnering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
121 De doos ging open, de tijd stond even stil
bij het zien van die bladzijden, broos en grijs
het was de liefde, intens en grillig in haar wil
een herinnering aan onze gezamenlijke reis
ik weet nog hoe de waanzin teder regeerde
in nachten waarin de wereld om ons heen verdween
hoe de zoete ernst ons telkens weer bezeerde
maar we zochten troost,…
Afdichter worden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
767 Afdichters maken korte metten.
Met knagende herinneringen.
Uit een onvoltooid verleden.
Vol schuldgevoel en spijt.
Opgelucht opnieuw beginnen.
Met een schone lei.
Bevrijd en onbelast.
Onze ware ziel beminnen.
Een afdicht heelt een open wond.
Afdichten schrijven is zeer gezond.…
lieve kleine ik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 lieve kleine ik, ik zie je staan
vol vuur, vol kracht, maar soms zo klein
je schreeuwde, trapte, vocht en viel
op zoek naar warmte, een liefdevol sein
men zag de storm, de wilde zee
maar niet het kind dat vroeg: "blijf bij mij"
je vond je troost bij dier en droom
terwijl je hart riep, zacht en vrij
je lichtje straalde, fel en puur
een danser…
De wereld vanuit een luchtballon
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
628 Want hoe dan ook is het elke keer weer met de
vleugels uitgerekt in deze onvoltooide reis waar mijn hart zich
ook ontspant in een rust en stilte van de open hemel tegelijk laat leiden door
onverwacht en plots met mindful momentjes ver weg van alle drukte en haast van het leven.…
Éénrichtingsverkeer
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
959 jouw hart is lang
Ik arriveer nooit, ben ik bang
Maar ik blijf op het beste hopen
Ik zal over deze met doornen bezaaide weg lopen
Met vallen en opstaan kom ik eraan
Mijn trots en eigenwaarde heb ik allang laten gaan
Angstig kijk ik een keer om me heen
Het is hier zo verlaten, ik ben helemaal alleen
…En de nacht is koud en zwart
Deze reis…
Draak
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
890 Het verliest zijn greep in de loop van de reis.
een lek in een luchtkasteel.
Vroeger schroeide hij mijn longen
wierp een dikke schaduw over mij
Hij fladderde rond het huis
waar ik kromp en riep: genoeg!
waar ik met verwoede handen naar de lucht sloeg.
Hoe het vroeger was:
In het volle licht stort ik me in een valkuil.…
HERINNERING
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.592 Ik heb getracht te schrijven
te schrijven over het bos
om de herinnering te laten beklijven
de herinnering aan het mos
om de stralen te voelen
de stralen van de zon
om het pad te benoemen
het pad waar mijn reis begon
Ik heb getracht te schrijven
te schrijven over het gras
om de herinnering te laten beklijven
de herinnering aan hoe het was…
Mijn knuffelbeer, Gijsje
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.115 Sterren verzin ik
boven het witte ijs,
als een sneeuwvlok zo licht
gaat mijn lach mee op reis.
Tegen de muur hinkelen wolken
vrolijk op ’t blauwe papier.
‘k Kleed mij warmpjes
met het roze jasje van
mijn pluchen knuffeldier.
Ik vlieg door schaduwen,
verjaag al het grijs.…
Afscheid
gedicht
3.4 met 24 stemmen
15.247 weg
in de kleur die zo goed aan mij hecht
ik herinner me hem vooral in mijn armen:
nog altijd ben ik van hier
ik hoor nergens anders
als in die boot doordrenkt met blauw
met mijn hart aan de mast
wapperend zwart samen met jou
of jij het zo ziet
weet ik niet
ik zou jouw omhulsel ook graag als
het mijne willen erkennen
maar de reis…
welkom
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
3.953 Lief klein meisje
welkom in je nieuwe huis
alles staat hier voor je klaar
welkom bij je nieuwe thuis
papa en mama komen je halen
en blijven een paar weken in jouw land
om jou te leren kennen
en de gewoontes van je vaderland
dan gaat de reis beginnen
naar je nieuwe huis en thuis
familie, vrienden en bekenden
de bakker, de slager incluis…
VERDWAALD HEMELLICHAAM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
520 Her poolschip Aurora
vervoert zes professoren
op zoek naar een wondereiland
brok van een gevallen ster
de uiterst geleerde heren
laten hun ingewikkeld
wellicht overladen denken
tijdens de koude reis
wegzweven over de IJszee
bij deinen op golven
ontzag voor ijsbergen
doen nieuwe kennis op
als kapitein Haddock
beschonken vrijuit…
Half tevreden
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.503 Hij wou om verwanten te zoeken
een reis naar de wildernis boeken.
'Bush-bush', zei de vent,
'klinkt bijzonder bekend',
maar ze kon z'n vertrek wel vervloeken.
Ook hém heeft het danig gespeten.
Ze waren aan tafel gezeten,
doch tijdens het maal
zei de hoofdkannibaal:
'Deze vent is gewoon niet te vreten.'…
Haar laatste woning
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.551 (verhuisbericht van een oude moeder)
ik wil zo graag vertellen
maar wou dat ik het wist
ik krijg het niet meer helder
mijn geest verdwijnt - steeds vaker -
in dikke, grijze mist
de beelden van herinnering
en beelden van het heden
lopen in wirwar door elkaar
ik ben op reis in het verleden
en blijf steeds vaker daar
toch, soms ben…
De zoektocht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3 Dit is de stille, intense reis van de zoeker,
die blijft reiken naar het licht aan de horizon,
tot diep vanbinnen de onrust verstilt
en de ziel in zichzelf geborgenheid vindt.…
Het verre Zuiden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
12 Het is ook niet bekend hoe lang de reis duurt.
De huizen verdwijnen en de bomen verbleken.
De bergen vervagen en het landschap verstilt
en ik word heel langzaam uit mijn wezen getild.
Traag rijdt de trein door een wereld van mist
die bestaat uit wolken van fijn lichtbruin zand.
Het land is de lucht en de lucht is het land.…
de engel des eenvouds
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.254 woorden aan
geheel op eigen houtje heeft
hij aan mij een bezoek gebracht
gij, Julius, zo sprak hij met eerbied
zijt een toonbeeld van ijdelheid
nog nimmer dat ik de hemel verliet
voor een mens die daar zo aan lijdt
blindheid voor eigen kunne,
overschatting van uw wezen
minstens het vagevuur ligt in uw verschiet
alhoewel een enkele reis…
Kijkje in het Leven.
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.272 Hij schudt zich fluks de rouw van 't lijf,
En frist zich op, reis even;
Die guit! hij zat daar nog pas zo stijf,
Zo somber, zo treurig verheven!
Hij steekt zijn pijpje aan; hij telt
Het fooitje van zijn 'vrach'je’;
Terwijl hij een kleine vertroosting bestelt
Met een tevreden lachje.…
Wolfgang Amadeus Mozart
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.259 luisterrijk ten gehore
bij onweer of hollandse nattigheid
vaart alleen Peter Pan met Die Zauberflöte
dat is goedkoper voor de verzekering
succes ook dan verzekerd is de berekening
---------------------------------------------------
Toelichting:
Dit jaar staat de 'Vloot over de Vliet' in het teken van het 250ste beboortejaar van Mozart en de reis…
Winterlicht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
3.369 En er is geen Leven zonder Licht
En het Licht van de winter
Is de warmte van het Winterlicht
De schimmen dragen mij op handen
Als een zucht in de wind
De wind is zacht en zoet
Zie mij gaan aan de einder
Reizend met het Winterlicht
Als een kind zag ik
Net als de schimmen herboren
Het geluk van de winter
En de wind draagt mij
Op mijn reis…
Zwarte lelies
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.046 wakker
het leek een droom
de nacht die volgde
en alles van nadien
tot de lelies verwelkten
alle tonen verstomden
doofden met het vuur
ze wilde afstand
voor tijdelijk
of langer misschien
hij kwijnde weg
ver van zichzelf
vol lusteloos
men stuurde bloemen
maar wie wil witte rozen
als er zwarte lelies zijn
toen ging hij op reis…
Windtranen voor zus
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.269 Het is niet de bestemming, maar de reis die er toe doet.…