3011 resultaten.
Het verbrijzeld aangezicht der liefde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
951 Het licht wat ooit nog fonkelde
de warme taal van het gelaat
krimpt ineen en zwijgt
De dode die niet op wil staan
De kiemkracht die op sterven staat
De onschuld die verdwijnt
De traanval glooit de wangen nat
en sluit de lippen kronkelend
om wat eens is geweest
Nu waanzin mij hier achterlaat
het breekpunt mij door midden zaagt
verlies…
Dezelfde keus
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
823 Sluit ik voorgoed mijn ogen,
dan liefst tegelijk met jou;
mocht dit niet gebeuren
dan weet ik vast en zeker,
dat op mijn koude netvlies
jouw beeltenis is gebrand.…
de tijd is mild
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
844 Rijper en
Doorleefder
Wat was
Komt niet
Meer terug
Rest ons het nu
Sluit er
Vrede mee
De tijd
Is mild…
Gezelschap
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.661 Op het moment dat ik
de deur sluit 's avonds,
heb ik altijd wel
iemand naast me staan die
daar niet hoort.…
en er vielen lelies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
505 droegen hun eigen kleuren
over ruwe weidse velden
die niet door hen was overzien
zij hebben hun eigen blaadjes
niet zelf gesloten in het licht
dat scherper was dan de bliksem
waar de donder altijd hoorbaar blijft
tranen zijn er niet voor niets
en voeren emoties af
zolang ze af te voeren zijn
uit het eigen hart en waterland
men de ogen sluit…
Programmaonderbreking
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
452 barbiepop
paspoort vervreemdt een donkerrood contrast
rijkseigendom in wiens land ben je gevonden
barbiepop in dit kaalslagveld
speelkaarten kindertekening knuffelaap
restanten in wat jij kende en jou tekende
intact gebleven barbiepop waar ben je
in een plasticzwarte kadaverbuidel
zak je weg in ’n te zinderende stilte
ritssluiting sluit…
Pats!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 als wil
Ik het moment vangen in
Mijn hand die zich meteen
Daarna sluit, maar tussen
De kieren van mijn vingers
Is het al weer gevlogen
In de tijd, en mijn leven
Niet meer dan louter vergankelijkheid…
Warmtebron
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
470 Mijn zintuigen beantwoorden de bevestiging
van het gevoel dat ons domein heeft geabsorbeerd
vleugels krijg ik bij het sluiten van mijn ogen
waar de glinstering in jouw ogen even terugkeert.…
Nafta
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 Nog altijd posten
we brieven, openen we
deuren, 2x bellen, sluiten
we het boek, verdrinken
we in polymeren, daarom
branden schepen achter
ons, is er geen open zee,
herlezen we de toekomst…
Wensen voor 2016
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.212 Sluit even je ogen en
Ga diep in jezelf
En denk aan alle mooie momenten
Die er in 2015 zijn geweest
Koester ze en neem ze mee
In het nieuwe jaar
Dan wordt 2016 vast een geweldig feest
Ik wens iedereen dan ook
Fonkelend licht
Een blij gezicht
Blozende wangen
En een stil verlangen
Naar een vredige kerst
En 2016 iedereen zal omringen
Met…
wachten bij de boom
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
677 de taal van het water spreken
mij kleden in deze armen van stilte
wanneer alles lijkt te draaien
de nacht
uit mijn mond nemen, elke dag
in het donker
mocht ik maar, kon ik maar
zoals jij
praten over stenen, nat van tranen
als achtergelaten woorden
met dezelfde stem
kon jij maar, mocht jij maar
keren
wanneer ik mijn ogen sluit…
Wintertijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 ik neem ‘n boek dat ik lang geleden eens kocht
om mijn dag in rust en schoonheid af te sluiten.
’t is wintertijd! De deuren gaan vroeg op slot!
en gordijntjes dicht als ’t vriest achter de ruiten.…
niets blijft er nog over
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
862 vogels vluchten uit
de stilte van het huis
zelfs verborgen zwervers
sluiten 't gemijmer in de ramen
en 't geschrijf naar hun geliefden
die het verleden vulden toen de bomen
nog rechtop hun handen op de horizon legden
planten verdorren vanuit alle hoeken
hun geroep wordt niet meer beantwoord
en zelfs de buien worden naar een botte kist gedragen…
Avondhemel doortrokken met rood.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
466 De onderliggende wereld gaat
weldra sluiten. Jouw donkere
pakking zal weldra bijna elke
levensgang stuiten.
Avondhemel bloed doorlopen.
Met jouw avondrood weerspiegelt
zich een dagsluiter die er wezen mag.
Ver beneden hoor je de laatste vogels fluiten.
Valt weldra de stilte in.…
Een nieuwe dag
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
616 't Leven kent vaak vreemde wegen
Onverwacht en onbekend
Sterren, Maan en Zonneregen
Blauwe wolk die boodschap zendt
Nachten grijs en donkergroen
Bomen hoger dan de huizen
Feetjes die het licht uitdoen
Bladeren die wind doen ruisen
Maan die waakt en Zon die slaapt
Bloem die sluit en boom die gaapt
Dromen tussen zee en zand
Reizen…
wisseling
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
770 ik laat me even gaan
tussen de wisseling
van zon en maan
de aarde zakt open
de zon valt erin
het avondrood verdwijnt
stilaan word alles donker
de horizon
lijkt zo veel verder
de zon gaat slapen
terwijl de maan
de nacht bewaakt
ik sluit nu even
mijn vermoeide ogen
met alleen de stilte
om me heen
kan ik even wegdromen…
zon en…
Heilzame leegte
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
805 pijn doet
rauw schuurt over de ziel
ligt eenzaamheid op de loer
leegte doet pijn
wanneer het bezit van je dreigt te nemen
soms is er gebrek aan een goed gesprek
of aan iemand die recht kijkt in je ogen
en oprecht vraagt hoe het met je gaat
dan blijkt dat je eenzaamheid kunt delen
het kan werken als helende balsem
sta even stil, sluit…
Krachtlijnen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
509 wij liepen als kind
al over sporen in het land
die ons blij maakten
er waren paden straatjes
en weggetjes waar je
meer sfeer voelde dan anders
pas later wisten wij
door verhalen de historie van het
hoe en waarom in kaart te lezen
krachtlijnen hebben mensen
al eeuwig gebruikt en waar zij elkaar
kruisen sluit ontmoeten niets uit
daar…
Wit en zwart
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.226 Straks sluit
ik de witte Japanse panelen
voor mijn raam. Alles gaat
dicht. Dan is het weer nacht.
------------------------------------
uit: "Rozen verwelken, bloemen"
Uitgeverij WEL, Bergen op Zoom (december 2006)…
Wereld zonder alfabet?
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
498 Laten we zwijgen, in een wereld
zonder alfabet, maakt de vocabulaire
ruimte onbewoond, het leerde ons het
beste te horen, te proeven en te ruiken,
elk zintuig op de juiste manier te gebruiken,
de huid ineen te sluiten tot één betekenis
een non-verbale oefening in elk gebaar,
de overtreffende trap van lichaamstaal,
er is geen woord dat…
nergens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 nergens wordt het later
in de tijd die zich verhult
met omlijnde schaduw trekkende
bewegingen, een uitgewoonde
cirkel die september tracht te
ontwijken door de vensters
voor even te sluiten
het bladerdak ontrafelt
minitieus het ontsproten
jeugdig licht dat gespleten
de eindigheid voorziet van baldadige
invasies welke de chromosianen…
bij mij blijvend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
512 ik kan tranen vergieten omdat je weg bent
maar glimlach omdat je hebt geleefd
ik kan mijn ogen sluiten en hopen dat je terugkomt
maar openen en om alles te zien wat je nalaat
mijn hart kan leeg zijn omdat ik je niet meer kan zien
maar het is vol van de liefde die je deelde
ik kan morgen de rug toekeren en gisteren leven
maar ik droom…
Met regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 regen
ooit mijn tranen
gedroogd toen het
pijpenstelen goot
een minuscuul
stroompje in de
natuurlijke zondvloed
dat heel privé een
eigen bedding had
emoties speelden
eindelijk open kaart
toen de dijk
gebroken was en ik
mezelf verloren gaf
een grote plu
sloot blikken buiten
toen koesterende
handen mij in jouw
armen wilden sluiten…
Geloof, hoop en liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
899 Dat we vrienschap mogen sluiten.
Dat vriendschap ook liefde is.
Vertrouwen in elkaar.
Dat is alles wat ik weten kan en mag.
Dat leven een goddelijk wonder is.
Dat is hetgene dat ik zeker weet.
Dat is alles waarin ik geloof.
Alles waarop ik hopen mag.…
Alleen de kerstboom blijft staan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
607 Zuur van regen dat op de aarde valt
gaat de dag over in de nacht
vermoeid en half gebroken sluiten we de ogen
droombeelden die samen komen
op het gefluister van de dood
soms lijkt moeder aarde het toneel
waarin eenieder een rol moet spelen
alleen de kerstboom blijft staan
door de eeuwen heen wit als sneeuw
van vrede dat daalt als een…
Hoofdzaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Het is een serieuze zaak
mannen aan de rivier
bespreken en proeven de revolutie
De cavalerie komt
de heilige arresteren
en sluit hem ver weg op
Het is feest in dat fort
de koning is jarig
een meisje danst
Ze warmt de mannen op
met haar blote buik
en moet een wens doen
Ze weet zich geen raad, zoekt
bescherming bij haar moeder
die…
Stammenstrijd [1]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Zoals elke straat een kerk had
met een eigen theologie, het dorp
twaalf stammen van uitverkorenen
telde, die eenheid verkondigen
in hun gezegende naam
sluiten we ons aan
wanneer het eropaan komt
om niet buitengesloten
en verdeeld de dupe
van andermans belang
te moeten lijden
wat er verkeerd gaat
in de wijken, de stadions
en op de gemeentehuizen…
Explosief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Als jij mij in jouw armen sluit,
Lijkt ik tot ontploffing kom,
Wil dat ’t nooit wordt gestuit.
Wanneer dan ’t stof van d’explosie
Mij terugbrengt in ’t hier en nu,
Weet ik waarom ik jou zo graag zie.…
Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
311 je geven
Dat is al wat ik bezit
Wanneer de zon schijnt in je hart
Is er liefde aanwezig
Geef het weg zolang je hart nog klopt
Het verschijnt nooit ongemerkt
Schopt deuren in
Houd het niet voor jezelf
Laat het los
Dan zoekt het een ander hart
Als een boemerang
Komt het soms terug
Waarom zo je het niet geven
Liefde houd je niet tegen
Sluit…
een beter podium
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
158 Als de volle maan geen rol meer speelt in
het bewustzijn van een nachtverdichter
dé bloeiwijzer der strijd om verveling
voor wie tijd een grootse oplichter is
en iele stemmen der generaties
geen zicht meer hebben willen op sagen
of mythen, fabels, kennisinflatie
negeren bij antwoorden én vragen
wanneer het doek valt, de sluizen sluiten…