2105 resultaten.
Keek me licht bewolkt aan
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
650 omdat zitten onrust had
je stappen veerden jeugd
de onschuld in je lach
wekte verbazing in de stad
ik keek naar je gezicht
en zag hoe jij de tijd vergat
ogen stralend in verhalen
we zochten rust een uitkijkpunt
de zee bracht zoveel vragen
zag in je ogen weer de pijn het pesten
dat je niet meer kon verdragen
we staarden samen in de verte…
schilderij
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
830 het koperen licht valt door het hoge
raam, het witte doek en palet wachten
op beroering. iemand in de verte roept
wat. het penseel tekent de eerste
strepen, ergens achter in de kamer
kijkt iemand met dichtgeknepen oog
en amper ademhalend toe, een paar
klodders verf vallen op de grond..
een begin van een beeld ontstaat.-…
Het verdriet van Clara
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
825 Vandaag is het niet de zon die
de ochtend bepaalt, maar zware wolken
en in het gejammer van de wind
tellen de vrouwen angstig hun mannen
en zonen ergens in de verte.…
Kuift wit op vale zeeën
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 stippen op een kale vlakte
de verte mist in wervelend zand
wind kuift wit op vale zeeën
jaagt hen op met straffe hand
de hoofden zijn gebogen
uit eerbied voor natuurgeweld
of ter bescherming van de ogen
de storm heeft het niet verteld
hij duwt het grijs in groene golven
giert uithalend spetterend nat
ziet een wandelaar zeer verbolgen…
ik wacht op de dag
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.693 In de verte stroomt het water van de rijn.
Ik vind een schaduwrijke plek,
Onder een bloesemboom.
Mijn deken spreid ik uit over de grond,
Ik lig en sluit mijn ogen.
Ik zie een violiste staan,
De klanken van vivaldi.
Een laatste glas wijn,
Ik proost op het leven.
En val in een diepe slaap.…
Een menigte
gedicht
3.6 met 7 stemmen
8.066 En zij die in de verte aan het water
staat, en wenkt, is een van ons.
------------------------------------
uit: 'De tussentijd' (2004)…
Tevreden
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
776 Liggend in de zon
Terwijl ik snurk van genot
Ruik ik het pas gemaaide gras
En voel ik zonnestralen branden
In de verte hoor ik vogeltjes fluiten
Auto's hoor ik toeteren
En motors hoor ik ronken
Voorzichtig open ik m'n ogen
En kijk tevreden naar de blauwe lucht
Ik word geroepen
Het eten staat klaar
Ik sta op en rek me uit
Voordat ik van…
Nu rijst ons loflied uit de nacht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
568 graf ligt er verlaten bij,
de doeken liggen zij aan zij,
geen zware steen die weerstand bood,
het leven hoort niet bij de dood,
nu rijst ons loflied uit de nacht
voor Hem die ons de vrede bracht,
die onze last gedragen heeft,
voor Hem die ons weer uitzicht geeft,
de nieuwe tijd breekt heerlijk aan,
U heeft de dood teniet gedaan,
de verte…
SONNET
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
624 vert. Coenraedt van Meerenburgh, november 2006.…
Een simpele zondagse rit.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
727 Een oude man zittend op de bank,
turend in de verte, een jogger
die de tour gemist heeft en even uitrust
op de andere hoek van de bank,
naast de oude man. Een simpel ritje
met simpele dingen,
die een mens in deze tijd,
nog gelukkig maken kan.…
Een wijle ten gronde
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
691 als gevoel
mijn levenslust
naar binnen trekt
en ondraaglijk lijkt
roept de aarde
terwijl zwaarte mij toedekt
ik val dan neer,
haast stotend, ten gronde
splijt uiteen
in stervende delen
van koude rillend
aan overmacht gebonden
kijk stuurs nabije verte in
gedragen door lijfelijke steunen,
verscheurende schreeuwen
doen mijn hart kreunen…
Stilstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
632 Een vogel bidt in de verte;
...zwevend op de wind
heeft stilstaan pas weer zin.
Wees een koning op die troon,
een meester in het dienen,
want er is geen wijsheid
dan te kijken
naar wat je ogen vinden...
En ik drink vanuit de hoge,
van koningsvarens
vochtig van de dauw.
Zon, schijn in stille schittering!
Ja, eerste vogel zing!…
GROEIENDE EINDER
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.606 Terwijl de smid het ijzer lustig zwaait,
kijkt hij blij naar zachtgroene hellingen:
glooiende wouden en weiden omringen
heel zijn leven, waarin de verte ronddraait.
De rappe stem van hamer en aambeeld waait
over de heuvels om mee te zingen
met roepende bomen, danst in kringen
onder jong avondrood, dat lokkend laait.…
Rustpunten
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
542 In de verte hoor ik de koekoeksroep
die weer regen voorspelt,
dichtbij mijn kloppend hart
dat zijn eigen verhaal vertelt.
Witte wolkenvelden zie ik,
waarop lentegeuren verder drijven
en dartele bijen die zoemend zingen
dat de zomer niet lang meer uit zal blijven.
Het wordt zo stil, zo stil...
in het verbonden zijn!…
Poppenkast
gedicht
1.9 met 14 stemmen
8.420 Vanuit de verte hoor je haar al kijven:
Katrijn, van alle vreselijke wijven
het vreselijkste wijf dat er bestaat.
Maar voor Jan Klaassen zelf staan wij paraat.
Wij zullen trouw zijn kameraden blijven
totdat hij straks in levendigen lijve
de dooie dood van Pierlala verslaat.…
gesternte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 Ik weet dat als ik door mijn grenzen breek,
de verte nieuwe horizon en tijd onthult,
dan ligt de toekomst voor mij open,
laaf ik me aan eigen, onbedorven bron.…
Nostalgie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
624 Op een post in de verte
kan iedereen zien
hoe ik peuter in neuzen
en dat opeet misschien.
Nee, ik heb nog geen Lab tob
ik tob al genoeg
en wil ik toch lekker kletsen
kan dat ook in een kroeg.…
VOORBIJ DE TIJD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 Het zat al in de lucht
daarin vooral
krampachtig
en benauwend
die drukkende drukke dagen
de wind wakkert uiteindelijk aan
tot stormachtige vlagen
onder een vale maan
niet meer te dragen
wurgende benauwdheid
de donder rommelt wat aan
in de verte
dan barst het onweer los
een bliksemschicht
doorboort de donkere lucht
een laatste…
De stormen voorbij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
615 Een hond blaft in de verte, vogels fluiten
en 't zonlicht draagt wat vrede aan.
de kinderen spelen zoals vroeger buiten
en buren blijven even staan.
't Is alles heel eenvoudig, heel geduldig;
hoe kon het ooit zo ànders zijn?
Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig:
gewoon maar léven is te klein!…
Reset
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
624 der nacht
en 't zonnescherm draait weg zodat de sterrenkrachten
ons kunnen strelen, want door slaap verzacht
Wanneer de ziel zich laaft in illusoire oorden
door zwaartekracht noch logica gestoord
aan 't helend kleurenspel van kosmische akkoorden:
de harmonie vóór 't vleesgeworden woord
Wanneer de spirit-geest in ultra lange golven
de verten…
Wintersport
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 In Oostenrijks witte winterpracht
staat prins Alexander verwonderd
op zijn houten glijlatten
vergezeld door stuivende poedersneeuw
vol mild blinkende vrieszon
schuift hij steeds sneller en bewuster voort
naar de verte der lage bergen
waar aangename rust wacht
samen met nieuwe uitdaging
de hoge reine toppen om hem heen
vertellen over de…
Het sterrenstadium
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 Zij stralen en verbergen verten
als silhouetten. Die frivole ernst van zonnen
die zoenen! Liefde? Monsters vol mysterie?
De Pleiaden, het gezegend Zevengesternte
dat een bescheiden plekje inneemt in het zenit
zingt sterker dan Zen en wekt de sfeer op van
een haiku. Grillig is haar symfonie met Orion.…
Het gezellig knisperende schelpenpad.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Hier te verpozen lijkt een verlangen
niet meer te stuiten; op een afstand tuurt
de verte naar wat vissersboten, deinend op
de golven, ver van het strand.
Zo'n dag aan zee doet verlangen de zeemeeuw
te zijn. Die strandvonder hoog in de lucht.
Die hier gaat en daar wat vindt.…
mijn schip ligt klaar
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
649 lichten het anker
met wind in de loef
zetten we koers
in de richting van de zon
we varen nu heel snel
vijf knopen wel
trotseren hoge baren
we zeilen nu al uren
en het blijft maar duren
met het ontwijken van alle gevaren
de bemanning klaagt
en de kapitein vraagt:
wat hoop je daar te vinden
en ik zei:
daar… in de verte…
Naamloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 projectie veroorzaakt
van oermensen in ingewikkelde verhalen
of de projectie die raakt
soms naakt en onbeholpen in het bewegen
in de herfst op straat onder de regen
is het de herkenning die je aanraakt
over woeste golven
merkwaardige helden
avonturen in de nacht
vrouwen met zalmneusjes
bij de sloot zitten een paar fazanten
in de verte…
Herkenningspunten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 In de verte ronkt de eerste motorzaag
klinkt een voetstap op het grind
deze laan kan slechts van toen vertellen,
als de stoet met ijzig knerpen
langzaam, zich bewegen gaat.…
landschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
741 steeds weer wuivend groen
ruw onderbroken door puntig witte vlekken
tikkende touwtjes tegen een verticaal
het altijd stromend water naar het laagste punt
strak overtrokken door een gebogen horizontaal
stevig ondersteund door sterk betonnen palen
schitterend belicht door de stralen van de zon
het constant zware zoemen in de verte…
Zonsopgang
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
537 In de verte scheurden de eerste
auto's al op weg naar broodnodige
werkzaamheden. Ik dacht aan de levens
van de mij zo dierbare dichters,
zoals Rimbaud en Slauerhoff.
Een plastic broodbakkie voor in de middag
zou hen ook volkomen gestikt hebben.…
Lenteblues
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
687 takken
de cyclus van Moeder Natuur die van voor af aan begint
kon zo het hele leven maar zijn
ieder jaar een nieuw begin
ieder jaar een nieuwe lente
maar de lente van mijn leven is lang voorbij
en mijn zomer ging veel te snel
een herfst deed onherroepelijk zijn intrede
met bladeren die blijven vallen
terwijl de winter in de verte…
Burn-out outlaw
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
543 Op een portretfoto van Willem Kloos
uit 1894, hij was toen 35 jaar, zie
ik zijn lodderige, eenzame, lege ogen
en de blik naar bovenaardse verten of
Atlantis-taferelen.
De Amsterdamse bacchanalen ijlen nog na
in zijn zwaar getormenteerde ziel, die
gebroken is door de onderdrukking van
zijn homoseksualiteit.…