Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

Keek me licht bewolkt aan

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 650
omdat zitten onrust had je stappen veerden jeugd de onschuld in je lach wekte verbazing in de stad ik keek naar je gezicht en zag hoe jij de tijd vergat ogen stralend in verhalen we zochten rust een uitkijkpunt de zee bracht zoveel vragen zag in je ogen weer de pijn het pesten dat je niet meer kon verdragen we staarden samen in de verte…
wil melker1 november 2006Lees meer >

schilderij

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 830
het koperen licht valt door het hoge raam, het witte doek en palet wachten op beroering. iemand in de verte roept wat. het penseel tekent de eerste strepen, ergens achter in de kamer kijkt iemand met dichtgeknepen oog en amper ademhalend toe, een paar klodders verf vallen op de grond.. een begin van een beeld ontstaat.-…
c. paris11 september 2009Lees meer >

Het verdriet van Clara

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 825
Vandaag is het niet de zon die de ochtend bepaalt, maar zware wolken en in het gejammer van de wind tellen de vrouwen angstig hun mannen en zonen ergens in de verte.…
fp. tuinder12 september 2009Lees meer >

Kuift wit op vale zeeën

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
stippen op een kale vlakte de verte mist in wervelend zand wind kuift wit op vale zeeën jaagt hen op met straffe hand de hoofden zijn gebogen uit eerbied voor natuurgeweld of ter bescherming van de ogen de storm heeft het niet verteld hij duwt het grijs in groene golven giert uithalend spetterend nat ziet een wandelaar zeer verbolgen…
wil melker29 september 2009Lees meer >

ik wacht op de dag

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.693
In de verte stroomt het water van de rijn. Ik vind een schaduwrijke plek, Onder een bloesemboom. Mijn deken spreid ik uit over de grond, Ik lig en sluit mijn ogen. Ik zie een violiste staan, De klanken van vivaldi. Een laatste glas wijn, Ik proost op het leven. En val in een diepe slaap.…
Ellen27 januari 2010Lees meer >

Een menigte

gedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 8.066
En zij die in de verte aan het water staat, en wenkt, is een van ons. ------------------------------------ uit: 'De tussentijd' (2004)…

Tevreden

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 776
Liggend in de zon Terwijl ik snurk van genot Ruik ik het pas gemaaide gras En voel ik zonnestralen branden In de verte hoor ik vogeltjes fluiten Auto's hoor ik toeteren En motors hoor ik ronken Voorzichtig open ik m'n ogen En kijk tevreden naar de blauwe lucht Ik word geroepen Het eten staat klaar Ik sta op en rek me uit Voordat ik van…

Nu rijst ons loflied uit de nacht

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
graf ligt er verlaten bij, de doeken liggen zij aan zij, geen zware steen die weerstand bood, het leven hoort niet bij de dood, nu rijst ons loflied uit de nacht voor Hem die ons de vrede bracht, die onze last gedragen heeft, voor Hem die ons weer uitzicht geeft, de nieuwe tijd breekt heerlijk aan, U heeft de dood teniet gedaan, de verte…
jan mul15 april 2011Lees meer >

Een simpele zondagse rit.

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 727
Een oude man zittend op de bank, turend in de verte, een jogger die de tour gemist heeft en even uitrust op de andere hoek van de bank, naast de oude man. Een simpel ritje met simpele dingen, die een mens in deze tijd, nog gelukkig maken kan.…
Johanna14 augustus 2011Lees meer >

Een wijle ten gronde

netgedicht
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 691
als gevoel mijn levenslust naar binnen trekt en ondraaglijk lijkt roept de aarde terwijl zwaarte mij toedekt ik val dan neer, haast stotend, ten gronde splijt uiteen in stervende delen van koude rillend aan overmacht gebonden kijk stuurs nabije verte in gedragen door lijfelijke steunen, verscheurende schreeuwen doen mijn hart kreunen…

Stilstaan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
Een vogel bidt in de verte; ...zwevend op de wind heeft stilstaan pas weer zin. Wees een koning op die troon, een meester in het dienen, want er is geen wijsheid dan te kijken naar wat je ogen vinden... En ik drink vanuit de hoge, van koningsvarens vochtig van de dauw. Zon, schijn in stille schittering! Ja, eerste vogel zing!…
Gerjo Gerrits29 december 2011Lees meer >

GROEIENDE EINDER

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.606
Terwijl de smid het ijzer lustig zwaait, kijkt hij blij naar zachtgroene hellingen: glooiende wouden en weiden omringen heel zijn leven, waarin de verte ronddraait. De rappe stem van hamer en aambeeld waait over de heuvels om mee te zingen met roepende bomen, danst in kringen onder jong avondrood, dat lokkend laait.…
Han Messie12 februari 2012Lees meer >

Rustpunten

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 542
In de verte hoor ik de koekoeksroep die weer regen voorspelt, dichtbij mijn kloppend hart dat zijn eigen verhaal vertelt. Witte wolkenvelden zie ik, waarop lentegeuren verder drijven en dartele bijen die zoemend zingen dat de zomer niet lang meer uit zal blijven. Het wordt zo stil, zo stil... in het verbonden zijn!…
Katty20 mei 2012Lees meer >

Poppenkast

gedicht
1.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.420
Vanuit de verte hoor je haar al kijven: Katrijn, van alle vreselijke wijven het vreselijkste wijf dat er bestaat. Maar voor Jan Klaassen zelf staan wij paraat. Wij zullen trouw zijn kameraden blijven totdat hij straks in levendigen lijve de dooie dood van Pierlala verslaat.…

gesternte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 396
Ik weet dat als ik door mijn grenzen breek, de verte nieuwe horizon en tijd onthult, dan ligt de toekomst voor mij open, laaf ik me aan eigen, onbedorven bron.…

Nostalgie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
Op een post in de verte kan iedereen zien hoe ik peuter in neuzen en dat opeet misschien. Nee, ik heb nog geen Lab tob ik tob al genoeg en wil ik toch lekker kletsen kan dat ook in een kroeg.…

VOORBIJ DE TIJD

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
Het zat al in de lucht daarin vooral krampachtig en benauwend die drukkende drukke dagen de wind wakkert uiteindelijk aan tot stormachtige vlagen onder een vale maan niet meer te dragen wurgende benauwdheid de donder rommelt wat aan in de verte dan barst het onweer los een bliksemschicht doorboort de donkere lucht een laatste…

De stormen voorbij

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 615
Een hond blaft in de verte, vogels fluiten en 't zonlicht draagt wat vrede aan. de kinderen spelen zoals vroeger buiten en buren blijven even staan. 't Is alles heel eenvoudig, heel geduldig; hoe kon het ooit zo ànders zijn? Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig: gewoon maar léven is te klein!…
Adeleyd15 april 2015Lees meer >

Reset

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 624
der nacht en 't zonnescherm draait weg zodat de sterrenkrachten ons kunnen strelen, want door slaap verzacht Wanneer de ziel zich laaft in illusoire oorden door zwaartekracht noch logica gestoord aan 't helend kleurenspel van kosmische akkoorden: de harmonie vóór 't vleesgeworden woord Wanneer de spirit-geest in ultra lange golven de verten…

Wintersport

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 574
In Oostenrijks witte winterpracht staat prins Alexander verwonderd op zijn houten glijlatten vergezeld door stuivende poedersneeuw vol mild blinkende vrieszon schuift hij steeds sneller en bewuster voort naar de verte der lage bergen waar aangename rust wacht samen met nieuwe uitdaging de hoge reine toppen om hem heen vertellen over de…
Han Messie2 december 2015Lees meer >

Het sterrenstadium

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Zij stralen en verbergen verten als silhouetten. Die frivole ernst van zonnen die zoenen! Liefde? Monsters vol mysterie? De Pleiaden, het gezegend Zevengesternte dat een bescheiden plekje inneemt in het zenit zingt sterker dan Zen en wekt de sfeer op van een haiku. Grillig is haar symfonie met Orion.…

Het gezellig knisperende schelpenpad.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
Hier te verpozen lijkt een verlangen niet meer te stuiten; op een afstand tuurt de verte naar wat vissersboten, deinend op de golven, ver van het strand. Zo'n dag aan zee doet verlangen de zeemeeuw te zijn. Die strandvonder hoog in de lucht. Die hier gaat en daar wat vindt.…

mijn schip ligt klaar

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 649
lichten het anker met wind in de loef zetten we koers in de richting van de zon we varen nu heel snel vijf knopen wel trotseren hoge baren we zeilen nu al uren en het blijft maar duren met het ontwijken van alle gevaren de bemanning klaagt en de kapitein vraagt: wat hoop je daar te vinden en ik zei: daar… in de verte…
jonhy donovan9 september 2016Lees meer >

Naamloos

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
projectie veroorzaakt van oermensen in ingewikkelde verhalen of de projectie die raakt soms naakt en onbeholpen in het bewegen in de herfst op straat onder de regen is het de herkenning die je aanraakt over woeste golven merkwaardige helden avonturen in de nacht vrouwen met zalmneusjes bij de sloot zitten een paar fazanten in de verte…
mobar11 oktober 2016Lees meer >

Herkenningspunten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
In de verte ronkt de eerste motorzaag klinkt een voetstap op het grind deze laan kan slechts van toen vertellen, als de stoet met ijzig knerpen langzaam, zich bewegen gaat.…

landschap

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 741
steeds weer wuivend groen ruw onderbroken door puntig witte vlekken tikkende touwtjes tegen een verticaal het altijd stromend water naar het laagste punt strak overtrokken door een gebogen horizontaal stevig ondersteund door sterk betonnen palen schitterend belicht door de stralen van de zon het constant zware zoemen in de verte…

Zonsopgang

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
In de verte scheurden de eerste auto's al op weg naar broodnodige werkzaamheden. Ik dacht aan de levens van de mij zo dierbare dichters, zoals Rimbaud en Slauerhoff. Een plastic broodbakkie voor in de middag zou hen ook volkomen gestikt hebben.…

Lenteblues

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 687
takken de cyclus van Moeder Natuur die van voor af aan begint kon zo het hele leven maar zijn ieder jaar een nieuw begin ieder jaar een nieuwe lente maar de lente van mijn leven is lang voorbij en mijn zomer ging veel te snel een herfst deed onherroepelijk zijn intrede met bladeren die blijven vallen terwijl de winter in de verte…

Burn-out outlaw

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 543
Op een portretfoto van Willem Kloos uit 1894, hij was toen 35 jaar, zie ik zijn lodderige, eenzame, lege ogen en de blik naar bovenaardse verten of Atlantis-taferelen. De Amsterdamse bacchanalen ijlen nog na in zijn zwaar getormenteerde ziel, die gebroken is door de onderdrukking van zijn homoseksualiteit.…