2304 resultaten.
Kriebel
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
4.076 Ik hunker naar een glimp van jouw dij
Jouw tepels – rozen op marmeren heuvels
Smalen teder in de schemer
‘Meer en nog’ bedel ik en buig voor de oprisping van hitsig kwijl
De ogen gesloten
Verwaait jouw mond in een maanglans.…
jaagt nu het kwaad de zinnen aan
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.249 hun relaas
haat klopt in de slapen van mijn
hoofd een gevaarlijk rode waas
letters dansen voor
mijn ogen hun macaber lied
de waarheid wordt gelogen
de werkelijkheid herkent haar niet
drift had passie moeten geven
liefde maakte soms ruim baan
ik bood je alles en mijn leven
om met je door te kunnen gaan
de hoofdstukken zijn nu gesloten…
Bloedbroeders
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
2.197 Justitie heeft een plan, en wel:
‘laat de boeven maar eens samen delen
ze zijn al zo lang met zo vele velen
mogen getweeën in een gesloten cel.’…
we kozen hemel om te leven
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
2.687 verstrengelden met pijn
niemand konden we iets geven
ons geluk mocht er niet zijn
we hebben dagen ingekort
om uren op te sparen
ons daarna in de nacht gestort
om nog meer passie te ervaren
vandaag kwam dichterbij
in groot en kleine zorgen
we voelden ons niet vrij, er was
geen uitzicht meer op morgen
we hebben hemel voor gebruik
gesloten…
ik zocht een meisjeshart
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
2.013 twee
keer kijken nodig was
je wereldje verdween
die koude nacht toen
je vertrouwen werd geknakt
je hield je handen op je hoofd
het water tot de lippen
in emoties kon je verder stikken
we zochten bloemen in het veld
het groen werd ons gegeven
groeien wilden we en anders leven
ik zag je bloeien in de knop
het blad nog koud gesloten…
Drie sonnetten voor de maangodin - 2 - Luna
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
2.467 wakend dromen vul en glazen ledig
waar alles slaapt en ieder weet zich thuis
Het kind met tranen op de wangen,
de jonge vrouw, de moeder, de godin
in ’t droomkasteel heb ik ze nu gevangen
de heks, de keizerin en haar slavin
Tranen van bloed en wijn genoeg vergoten
zacht zingend heb ik ze naar huis geleid
en achter hen de buitendeur gesloten…
Zoektocht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.260 onbelangrijk te zijn
en dat je niet in jezelf gelooft
de strijd is begonnen, oorlog van binnen
gevoelens van onmacht en een pijnlijk gemis
het doel is uiteindelijk om te overwinnen
beseffen dat het verleden niet te veranderen is
Verlangend naar vrede begint het vergeven
de wolken verdwijnen, het zicht wordt zonneklaar
het boek wordt gesloten…
BUITEN.
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.428 Gesloten blijven onze harten
met onszelf zijn we bezig, elke dag
toch blijf ik in het goede geloven en
dat ik Hem daarvoor danken mag.…
Geen luid geluid
poëzie
4.7 met 6 stemmen
2.048 Maakt grond en sneeuw en harten hard
en al de bomen zwart
De hutten staan zo kil en stil
alsof haar elk gesloten wil
daarbinnen dringt de koude maar,
daar uit de dodenbaar
Gebogen hoofds, vereenzaamd droef
Een moeder die haar kind begroef
Sluipt wanhoop d' aarden straten door
en glimlacht als te voor
en glimlacht of zij hoop nog hiet
dat…
Ochtenddauw
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.105 dag van vroeger
staar ik naar de hemel
alsof mijn helderblauwe ogen
de tijd terugdraaien kunnen
Lachend om herinneringen
kijk ik naar vandaag
alsof ik werkelijk niet zie
dat wolken ook verdwijnen
En terwijl ik hier zo lig te kijken
begin ik mij af te vragen
wie er nu het meest zal zien
ik met mijn wijd open ogen
of jij, met de gesloten…
Pauze
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.265 In de luwte van de bomen
met je rug leunend tegen een hek
en je ogen gesloten
dwaalt milde herfstzon
over je gezicht.
Zo moeiteloos als dit licht
te kunnen bewegen. Overal te zijn.
Langs en vallend over het water.…
Portret van een violist
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
2.021 Mond gesloten, bril verbergt
ogen die Bach zien, of Mozart.
Korte broek geeft licht concert
zomerse toets, hart spreekt hart.
Vandaag voedt zich met vitaminen,
verpakt in dierbare herinneringen.
Met open mond en warm gevoel
kijk ik naar jou, de snaren zingen.…
Samen
gedicht
4.1 met 182 stemmen
59.776 Grote knoken vouwen om
de stok met afgesleten knop
krakende knieën knielen op
het bankje vooraan in de kerk
streng maar rechtvaardig, stil
gesloten, alleen niet voor mij.
Mij neem je mee op avontuur
door ouderwets verhalenland
met scheepsjongen op kruistocht
naar een walvis ver in eeuwig ijs.…
Tussen heg en steg
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.134 staat het witte huis
waarin ik vroeger woonde
met gesloten ogen zie ik nog
de granieten keukenvloer
geëmailleerde pannen op het vuur
het bleekveld en de moestuin
een houten schuur op 't oude erf
die mijn vader zelf ooit bouwde
tussen overpad en achterbuur
er wonen andere mensen nu
achter de strak gevoegde muren
die elegante tuin en dubbel…
De witte sneeuw
poëzie
2.8 met 9 stemmen
3.947 Zijn ’t pelgrims, in gesloten pij,
Van uit het Oost gekomen,
Die wachten staan, nu het daggetij
Tot bidden roept de vromen?
Ik weet het niet, aandachtig wil
Ik mijmrend blijven kijken
Naar ’t sneeuwgezicht en voelen stil
De droom er van, de rijke.…
Vannacht
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.024 De donkere huizen zijn doodop
en deuren blijven gesloten
voor mijn zacht geklop,
de echo van mijn hart blijft
zich hoopvol herhalen.
Mijn ziel ademt de nacht
hoog boven de troosteloze daken.
Ze hoort enkel het geschrei
van mijn dof verdriet,
vandaag zal de avondwind
mij zachtjes omhoog dragen.…
De wanhoop van vla
netgedicht
1.3 met 12 stemmen
1.587 Nog red ik het om met gesloten ogen
de rijst te koken en de groente op te bakken.
Om mij heen is het een slagveld, vliegend speelgoed
en het gegil lijkt nooit meer op te houden.
Geen tv zeggen de pedagogen, houd ze gezond
en bied ze uitdaging met boekjes, puzzels, knutselspul.…
Even stilstaan
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.237 Vragen waar ik geen antwoord op krijg,
ik weet dat het boek gesloten is.
Maar één ding zal nooit voorbij gaan
dat ik jullie nog altijd zo mis...…
seizoen-gebonden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
985 lentedeuren
o, zeker, ik heb weet van de huidige dagen
waar innerlijke spiegels zijn aangeslagen
en waar zaden ongemerkt groeien
ik zou mij er zo graag mee willen bemoeien
het daglicht schijnt op de muur van mijn tuin
en zet de stenen duif in zijn eigen schaduw
zo vergaat het mij nu ook in wezen
ik zit met mijn rug tegen het geduld
in een gesloten…
zocht een meisjeshart
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
815 twee
keer kijken nodig was
je wereldje verdween
die koude nacht toen
je vertrouwen werd geknakt
je hield je handen op je hoofd
het water tot de lippen
in emoties kon je zomaar stikken
we zochten bloemen in het veld
het groen werd ons gegeven
groeien wilden we en anders leven
ik zag je bloeien in de knop
het blad nog koud gesloten…
In de luwte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 de pittoreske
straatlantaarn
zit ik
sluimerend
te
aanschouwen het schouwspel
van leven onvoltooid
onze
planeet een melodieus melodra'ma
een
grote sappige meloen
dorstig
drinken we haar
wanneer de zon een pyroop - vernietigend
als pyro'ticum
het gras verdort - de akkers verschroeit - en
we
met open handen opzien
naar de gesloten…
Droma
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
554 gaan de zware gordijnen toe
weer sluit zij de donkere dagen
haar ogen zijn zo hopeloos moe
in plaats van het schaapjes tellen
telt zij de spijlen van het bed
met één druk kan zij om aandacht bellen
maar haast heeft het ontbijt al klaargezet
de po-stoel is allang in ruste
grauw en grijs, een dode kleur
niemand zegt meer welterusten
gesloten…
Horizon
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
889 Ik heb je in mijn brein gesloten.
Met mijn ogen volg ik jou.
En dikwijls heb ik mij gestoten.
Hoe lang nog, zoek ik jou?
Doelloos wachtend blijf ik hopen,
Op een kleine nadering.
En, intussen blijf ik lopen,
In een eindeloze ring.
Grens van onophoudelijke onrust.…
Blind in de kast,
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
447 zorg gekozen tekst werd vergeten, voor
waar ik ging, kwam ik net vandaan
de tijd verteert het werkelijk zien
de lamp verarmt zich in het minder,
kaarsvet druipt van beide handen,
geëtste beelden van een blinde, bestaan
meer wegen dan voorhanden, vindt de
hinder van obstakels van ongelijke
standen, die ik niet wil wilde zien,
draag de gesloten…
Les 4 Cantons
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
608 we gaan een rondje maken
zeg je, we stappen in
de auto om de 4 Cantons
te rijden in de tijd van
het 'répas' vandaag en
inderdaad, de weg is vrij
'on mange', om daarna
zichzelf en kinders uit
te laten, 'on se promène'
de heuvel achterlangs
naar Monflanquin, de
oesterman, de bakker en
Maison de la Presse zijn
vertrokken, dicht, gesloten…
Wondertjes van samenzijn
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
581 huis aan kant
energieën opgebrand
uitgeblust valt zonlicht
naast me op de bank
we zitten in zijn licht
zijn ogenwit daagt
buien uit te regenen zonder
dat mijn storm fluit
pupillen dragen mij
kleuren vragen tederheid
scheppen wondertje van samenzijn
gesloten voor publiek
zijn mond gegoten rond
de zachte lippen iets verstrakkend…
Son-net
gedicht
2.6 met 14 stemmen
10.595 met bevende transgressie naar zijn trans,
doch voelt door bijstere nacht zijn blik gericht
op zijn in zich verzengd eigen gezicht
weerkaatsend hun oorspronkelijk dubbelnaakt,
of 't oog gesperd de waterspiegel raakt
waar de beminde knaap verdronken ligt,
dan duikt hij naar haar schimmige tweeling-vacht,
of splijt hij met zijn vlijm gesloten…
'k Heb zoete liefde verdreven
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.434 De burchtpoort is gesloten,
de hangbrug is gelicht;
‘t geheel is overgoten
met mystisch treurig licht.
Of in de voegen schijnen
te bloeien bloemetjes blauw,
zij zullen, zij moeten verkwijnen:
zij derven zonglans en dauw.…
- De avond viel doodstil -
netgedicht
4.2 met 68 stemmen
1.903 de avond viel, herinnerde mij
aan de donkerste nacht in mijn bestaan
hulde de ademhaling in energetische kracht,
in plechtige vredevolle waarde
de mond zonder een enkel geluid gesloten
om dood te laten gaan.…
Toen hij nog een koning was
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
605 In eenzaamheid
heeft hij,
met zijn oor in schelp gedrukt,
de zee omschreven
en met lucht en leegte
broederschap
gesloten.
De weelde
van de echo van zijn zucht
is als munt weer opgestaan
en heeft hem
met goud en marmer overladen.
Toch laat stilte zich niet doorbreken door praten.
Alsook de herrie bestaat bij gratie van de rust.…