4227 resultaten.
geworteld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 aan de rand van de
nacht tussen kogels
en oorlogstaal wortelt
een boom in het
bergravijn
achter de binnenkant
van de buitendeur
danst rouw een solodans
in onbuigzaam verdriet
boven de huizen
hangt de meedogenloze
geur van verbrande
schoonheid verknipte
harmonie niets komt
door letter en papier
aan de rand van de
nacht…
Ik leef wat leeft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 goddelijks, alleen
wat er al was
wat ik gevonden heb
Ik pelde, bezag
de onwrikbare gedachten
waarmee ik ben opgevoed
de vele leugens die me binden
aan een vals beeld van wie ik ben
van ons en de anderen
als vreemden van elkaar
die ik moet duchten en weghouden
met hun gewoonten, interessant
misschien, maar ongemakkelijk
Leeg laat ik de geuren…
In memoriam matris (13)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Ach ja, de mooie kleuren,
het roestbruin en het geel,
het donkerrood der eikenblaren,
de wind, de mist, de plotse regenvlagen,
de specifieke geuren van november,
de innigheid der avonden.
Je zegt het wel,
maar sta me toe,
verdomme toch,
wat raakt het mij.
Mijn moeder is niet meer,
niet eens de zomer haalde zij.…
De laatste penseelstreek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
248 De geur van lijnolie vervliegt
terwijl de avond de contouren verzacht.
Een slotakkoord is geen stilte,
maar galm—
bewijs dat er muziek was.…
Scheibeek 2005
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
897 Wat ooit een scheibeek was
is nu slechts spiegeling
lang
niet breed
een kleine plas
met de smaak van olie
en de geur van rottend staal
een relikwie van hemelwater
ik was mij wakker in een nieuwe eeuw
ik les mijn dorst aan versgevallen sneeuw
tegen de stroom in
loop ik tegen muren
waarlangs een brede pijp
die van de beek bevalt…
dans de kamer rond
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.364 kom
dans de kamer rond
met blote benen
en lach een rode mond
om een herinnering
en
geef je warme geur
in een wolk als je voorbij
zweeft de kamer door
op Cardel's trage tango
dat
alleen wij zijn
in de zwijgende hitte
met het venster
zo zinloos wijd open
waar
de zwaluw verscheen
waar jij mee danste
de kamer rond
en toen verdween…
Een sliert herinneringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
772 Een sliert herinnneringen
is alles wat ik heb
al is er zoveel heden nu
maar niets voorgoed gegeven -
een geur, een licht, een spoor,
een naam van warme dingen.
Een sliert herinneringen
aan zoveel mensen die
ik ooit en ergens zag
en die mijn wegen kruisten.
Een voetafdruk, wat dromen
en van verlangen zingen.…
Spreek niet, maar…
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.284 luister,
mijn handen omvatten het begrip
Waarnaar mijn woorden zoeken
Zie,
mijn ogen spreken
Tussen de regels door
Voel,
Zingend zijn woorden zachter
Nog liever neurie ik mijn melodie
Proef,
mijn zilte tranen vloeien weg
door jouw nabije ogen
ruik
de geuren van geborgenheid
door stil en warm begrip
weet je mijn liefste
spreken…
een dag zonder jou
hartenkreet
4.0 met 31 stemmen
2.974 een dag zonder jou
is een dag zonder licht
een gelaat zonder gezicht
eenzaam en stil
en koud en kil
een dag met jou
een hele fijne geur
opstaan met een goed humeur
de ganse dag jou verwennen
mijn liefde voor jou neerpennen
een avond met jou
genieten van elk moment
dat je bij me bent
jouw tederheid ervaren
in jouw mooie lieve oogjes…
Nachtmerrie
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.632 Een smeltkroes van geuren,
het lijkt wel een droom.
Oncidiums met lieve dansende bloemen.
Dendrobiums in alle kleuren van de regenboog.
Witte catlleyas, waar bijen omheen zoemen.
Mijn orchideeën, een lust voor het oog.
Maar dan, alsof niets meer telt,
verdwijnt mijn lach voor een traan.
De tuin lijkt op een slagveld,
Stomme leguaan.…
in de sprakeloze nacht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
872 je opent
de hand op de deur
je ogen zijn al binnen
een vleugje van je geur
je komt
niet dichterbij
je voetstappen ontbreken
net de laatste meter
je verwondering
bekijkt niet mij
je blikken zoeken
naar onzeker
ik wacht tot
uren trager worden
het licht mij
niet meer ziet
ik ben er
nog voor ons
omdat mijn ring
het me gebiedt…
de klippen
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
8.595 hij draait langzaam
naar het licht
de zon op zijn gezicht
het water aan zijn voeten
zijn vingers in het zand
hij streelt zachtjes
krullend haar
het hart loopt hier gevaar
en later dan zou moeten
verlaten zij het strand
hij brengt haar
tot haar deur
bewaart haar frisse geur
fluistert nog een kus
proeft haar zoute lippen
zij lacht…
je fonkelt in het glas
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.382 ik drink je als
je fonkelt in het glas
door zon gerijpt
in warme handen
je komt later pas
heel sterk bij me binnen
ik zag je als
een lentebloem
we groeiden samen op
doorliepen liefdevol
de lange warme dagen
tot aan het oogstseizoen
ik plukte niet
je gaf me alle kleuren
we mochten samen geuren
in het bestuiven van elkaar
er fonkelt…
vonken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 mij wilt vinden
zoek me waar bulderen
van wind en golven
spreken overstemt
op de tast in de nacht
in de schaduw achter mij
langs een zijweg van het leven
waar land in water overgaat
ergens op het wereldrond
op een grens van eind
naar nieuw begin
als je me gevonden hebt
breek mijn handen open
zie de vuurstenen
ik ketste ze, rook de geur…
Over tien jaar
gedicht
3.0 met 61 stemmen
29.414 over tien jaar weten
wij niet hoe het was
hoe het werkelijk was
toen we niet wisten
nog niet wisten, nog niet konden weten,
dat we wel of niet trouwden
met elkaar of met met een ander
wel of niet elkaar konden vergeten
wel of niet
nadachten over het oude zeer
of helemaal niets meer voelden
bij de naam
bij de geur
bij de herinnering (of…
Hoe?
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
3.280 Lopend je kamer in,
een geur van seks en al.
Hopend dat je lieve vriendin
het maar niet merken zal.
Onze spanning blijft bestaan
en met haar heb je de band.
Hoe pak je dit toch aan?
twee vrouwen aan je hand……
De altviolen zijn gestemd.
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
909 De altviolen zijn gestemd
en ook het kwaad vermoeden,
de lawine van de nieuwsberichten,
de geuren en kleuren van de lente
onder het witte van de sneeuw die
genadeloos alles toedekt.…
oude liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.325 verleden week vond ik een versteende geliefde
tussen wat geuren van gisteren
die het liefhebben verleerd was
in nevel verpakt
de decoratie van een stad
zeven gedichten heb ik geciteerd
ze verrees niet
huilend heb ik het karkas omarmd
de lippen gereinigd met toverspreuken
maar de leugens bleven
de sporen van de tijd gevolgd
toekomst bleef…
O zoete zondagmorgen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
603 O zoete zondagmorgen
wanneer de dag nog even onderduikt
de vogels aarzelen met zingen
de zon nog even weer verdwijnt
Twee harten die in warme gloed
opnieuw het zachte lijf gevonden
de zo vertrouwde geur van slaap
verdrijven voor de zoete min
Zo opgaan in verrukt weer zien
en dan genietend zuchten
van kussen en elkaar beminnen
er is…
Liefde is weer schepping
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
721 er was niets
tot ik je ogen zag
de wereld keek me aan
je lach een oceaan
van warmte je liefde
liet me nooit meer gaan
je ademt met de geur
van leven handen geven
wat ik nodig heb
we praten vrijen zacht
als de nacht haar maan en
ons de sterren heeft gebracht
liefde is weer schepping
tederheid ontdekking
jij bent mijn paradijs
ik ben…
Zielsverhuizing
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.075 Het oude jaar
heb ik in doos en kist geborgen
Lakens als sluiers
verhullen 'r voor morgen
Gaandeweg vergeelt tijd
geurt naar oude kranten
Het nieuwe jaar
staat voor m'n deur
Heeft nog geen vouw
geen kreuk, geen geur
geen botte of scherpe kanten
Gaandeweg mag ik 'r onthullen
begint te blozen?…
Lente
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
794 ochtend langs de uiterwaarden
Een ijle nevel talmt van boom naar stronk
In tinten, die geen schilder evenaardde
ligt het landschap onbeschrijfelijk te pronk
Als kleine spiegels glanzen waterplassen
tussen de wilgen met hun stekelkoppen
De kale takken vormen schuchter knoppen;
het water zal voorlopig niet meer wassen
De kleur van lente, de geur…
wonderlijk
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
723 Ze droeg haar lot, zocht, rook
de geuren van haar moeder en de verloren
gast met reebruine ogen.
Zo kwam het dat ik met verbazing keek
mijn leven lang,
en het leek
of ik nog niets begrepen had.…
vakantiegevoel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.366 laatste zonnestralen verkleuren de wolken,
Dieproze
Een gitaar wordt bespeeld, een verloren stem
Geroezemoes op de voorgrond, ik zoek mijn weg
Door steden, landen en werelden
Later zal ik het delen,
nu nog niet
De nacht is nog jong
In de verte begint de avond, kinderen op straat, obers in ornaat
Wachtend op mij, de geur…
Gevallen voor jou
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.381 gebeuren
had ik niet in gedachten
Ineens lig je naast me
je armen om me heen
Laat me intens genieten
terwijl mijn grens verdween
Het verlangen en de spanning
in weken opgebouwd
Komen hier en nu naar boven
en alles voelt vertrouwd
Het was zo verkeerd
maar ook ontzettend fijn
Om voor dat ene uurtje
heel dicht bij je te zijn
Je geur…
Licht gedragen
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.292 Zwerven
Langs de helderheid
Van zacht gestreelde ogen,
Druppels zon in het licht ontstoken
Zwerven
Langs de geur
Van een pas beminde huid,
Blaadjes roze in passie ontloken
Zwerven
Langs de glans
Van een blozende, speelse mond,
Vleugels vlinder in de wind geopend
Zwerven
Langs de rust
Van het gevoel van eeuwigheid,
Tintelende tranen…
Jouw Normandië
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 Het strand vol stenen
en ik zoek je stemmen
maar er is geen zonlicht
of zout op de huid
Zo slaan wij dood,
aan een kust kwetsbaar
en ketsbaar de keien
die opspatten wijsheid
die ons zo ontcijferbaar maakt
Ik zal ooit begrijpen
hoe de geur van je armen
ons daar overvleugelde,
rotsen door regen en wind
kiezels werden.…
kom maar mijn bloem
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
707 het leven is koud
te oud om nog
lente te bloeien
adem tekort
krachten verloren
bloed lijkt bevroren
het wintert te lang
in donkere luchten
tijd lijkt te vluchten
kiemen zijn op
het groen is te klein
om te groeien
ik koester nog kleur
uit voorbijzijnde zomers
proef steeds hun geur
kom maar mijn bloem
die zon weer laat schijnen…
Gelukzaligheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.234 Vannacht wil ik vertrekken
naar het land van duizend dromen
waar velden van goud zich strekken
en rivieren tot in de hemel komen
Waar parels in de lucht hangen
met een glans van zachte helderheid
waar alle tranen worden vervangen
door geuren van gelukzaligheid
Waar vlinders tegen elke stroom
zich wentelen in passende vorm
het ritme gevend…
je wiegt in wind
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
842 je was een knop
die lente nodig had
de winter al ontloken
de groene bladeren
nog niet gebroken
wachtend op de zon
ik zie je opengaan
voor het eerst spontaan
jezelf gevend in wat al die
tijd verborgen is gebleven
het wordt hoogzomer in
de geur van eigen leven
je wiegt in wind
van warme woorden
schrikt van het gevoel dat
je ook anderen…