3211 resultaten.
bast
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.863 het zwarte oog. het gelig wit
van levend bot zwaait heen en weer
van zeldzaamheid zich niet bewust en slechts
zichzelf terwijl het lobbert door mist en dras
drukt natte, malse snoet in gras. waar het ook tast
daar vind het kruiden, groene scheuten. richt zich op
verrast tot aan de punten van het jong gewei
het gelig wit van levend bot zwaait…
Ontdooiende wintermuziek
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
520 overal waar jij
verscheen gaf natuur
acte de présence
zag in de verte al
de knoppen van
bloemen zich openen
om in volle
nieuwsgierigheid hun
hart aan de kijker te tonen
struiken ritselden
bomen ruisten hun
groene welkom melodie
de vergeet-me-nietjes
in het gras wisten
al meteen dat jij er was
adembenemend
hoe zij groeiden…
soms
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
508 De zon het groene gras
die blauwe lucht
van toen wij zelf
de bron
van plezier maakt akoestiek
de kleintjes waren
Zij staat voor me
vaker staat zij daar
misschien al ver voor deze zomer
soms
mag ik op haar handdoek passen
soms
weet zij mijn naam
ik pas op
dat is alles wat zij vraagt
Zomerdagdromen
lang ging het goed
wij leken…
Sprinkhaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 De brandende zon, de zwoegende mensen
de dorre aarde, het gestorven gras
uitgeteerd vee en als de goden het wensen
luizen en sprinkhanen op het gewas
De inmenging van de rijken der aarde
heeft het volk hier geen goed gedaan
als sprinkhanen roofden zij alles van waarde
en opgevet zijn zij weer verder gegaan
Hoor de sinistere tsjirpende kreten…
Vertraging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 ondoordringbare stenen
Ik heb met zachte handen
in de verbeelding
het landschap uitgedacht
Alles was vloeibaar
Meerduidig
Alleen maar stroming
van een rivier naar zee
Kijk hoe de kleuren zich vermengen
met lucht en water
Hoe de horizon verdwijnt
Niets is hetzelfde gebleven
Zo heb ik uren gelegen
samen met de wind in het gras…
Tussen nu en nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 In het gras liggen de schaduwen te wachten,
een kind telt de wolken, een moeder haar zorgen.
Ergens schrijft iemand een gedicht over verdwalen
en noemt het thuiskomen.
Wij zijn de echo van wat we hopen te worden,
tussen nu en nooit,
waar het licht altijd even blijft hangen
voor het verdwijnt.…
Het regent
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
142 Ik geniet van de regen,
Kindren huppelen met hun laarzen
Door ’n regenplas. ’n Meisje rent
Op blote voeten in ’t gras.
Rode en zwarte paraplu’s,
Zelfs in mooie regenboogkleuren,
Beschutten tegen de regen
Zonder paraplu door en door nat,
Ik draag ’n jas met ’n capuchon,
Mij deert d’regen ook niet.…
Talmen
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
529 woeste grond hoe
zwarte engelen zich verschuilen
achter struiken de buizerd
hongerig boven velden zweeft
hoe wolven huilen in
duistere nachten
de grillige wind gestaag
bloembedden vlecht
hoe de dood in
koele watergronden
geduldig wordt gewiegd
hoe de veerman wacht
bespiedt en ziet hoe wij
in het stilste licht talmen
bij het laatste gras…
landschappelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
383 heel wat water door de rivier
langs de bomen aan de kant
al dat gras aan de overzijde
van de duimdikke dijken
onbespreekbare bloemen
de zon en de regenwolken
als die nachten op de dagen
van het donkerste naar licht
door muren van bordkarton
met verse verf aan kwasten
verre sterren als verbeelding
van de ordening van ruimte
het gebied…
Het zwarte schaap
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
429 Vrolijk dansen wil ik
met dat zwarte schaap
langs ongeziene grenzen
rivieren in het landschap
het geliefde zwarte schaap
neemt duisterschaduwen
van metershoge populieren
mee naar de zilte kustlijn
maandansen wil ik als dat kan
dansen en genieten zal ik
met het zwarte schaap
het hoge groene gras
mijn twijfelende bed
in het gulzige…
Een vraag in late schemering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
250 Ergens halverwege het Oosterpark
een stilte danst weer rond het avonduur
in sierlijke vormen van de muurschaduw
gebogen mensen zoeken natte peuken
in het gras ligt een oude heroïnespuit
honden snuffelen aan verse drollen
en jij vraagt hoe beleefde mensen ademen
alsof je niet zelf door het noodlot bent aangeraakt
slenterend op weg naar een…
Het is de prijs die je betaalt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
214 het is de prijs die je betaalt
Je kunt niet alles meten in geld
de mooiste dingen kosten het minst
een mooie lucht, de geur van gras
een stil moment, dát is je winst.…
Onderweg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
187 achterblijft
Voor herinneringen
die zich
vastzetten
klevende grassen
in hondenharen
Voor vragen die
bij de eerste toren
nog zwijgen
verderop het ritme
van de stappen
aannemen
Het meanderen
door rivieren
zoals tijd door
een mensenleven
Soms stijgend
Soms afbrokkelend
Soms verdwenen
en toch nog aanwezig
onder het gras…
Perpetuum
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
114 hij vond in het gras wat niet af was
ogen dicht oneindig vergezicht
begint het begin bij wat is,
wie hij is en wat dat is
eigen overstijgen en door anderen zien
ontdenken, doen wie we zonder zijn
achteruit dalend wenteltrappen,
diepten
niet betreden of moed indrinken
we ontdiggelen scherven tot vazen
stil even...…
Als ik ga…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
10 Ik wil je nu niet meer zien
want ik ben gebroken
een geplet sprietje gras
dat in het verleden
een rietstengel was
kijk dus niet, als ik ga
maar alsjeblieft, kom me na……
Bij de beek van mijn verdriet....
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
4.069 Ik zit in 't gras en kijk
hoe wolken zich verdelen
en mij in gedachten nemen
naar de zeven hemelen tegelijk
De zon brandt achter hen
in zachte sluimer zal zij schuilen
achter 't grote bos met de den
waar regen in tederheid zal huilen
Vind mij daar m'n vriend
bij de beek van mijn verdriet
dat ik nooit heb verdiend
Jouw woorden zullen…
Weggedaan
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.488 Kilometers polder weg
kapotgemaakt
kapot gegaan
nergens nog een koe of schaap
een trekker in de wei
hooi dat ligt te drogen in het gras
geen boer die op zijn klompen gaat
alleen een gore plas
die steigers spiegelt en een kraan
het groen hebben ze weggedaan
vernielzucht schrijft de dichter blij
dat hij de woorden vond
die recht…
Legpuzzel
gedicht
3.3 met 20 stemmen
12.311 een vogel die we vaag vermoedden klonk
uit de lucht een stip die zong was thuis
uit onze doos ontsnapt
later vouwde al het vee zich
samen voor de hekken
droomden wij dat na de regen
onze namen zouden groeien in het gras
leek de puzzel toen we gingen
al een beetje opgelost…
heb ik je ooit teleurgesteld...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
833 Heb ik je ooit teleurgesteld,
het moet geweest zijn
als een bosrand grenzend
aan weiden, een versomberen
van licht en geurend gras.
Heb ik je ooit teleurgesteld,
het moet geweest zijn
in de scherpte van een strandwal
of een waterkering,
dorstige vloek van de najaden.
Heb ik je ooit teleurgesteld?…
mijn gevoelens
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.394 ik lig in het gras en kijk naar de lucht,
en slaak een diepe zucht.
mijn gevoelens voor jou,
zijn moeilijk uit te drukken
maar ik weet dat ze bestaan
mar ik wil niet ook aan deze relatie, op het eind toch nog kapotgaan.
ik wil nu eindelijk eens gelukkig gaan leven
maar misschien moet ik het ook maar opgeven.…
Ga nu maar
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
2.409 Op reis wou je, naar het land waar
geen insect je prikken kan, waar
intens de geur van het kortgewiekte gras,
dat speelt onder je voeten,
ga nu maar snel, mijn kind,
het wachten is voorbij.…
Kuddedieren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
979 In de tijd waarin we nu leven
Is het gros van de gemeenschap
Een kuddedier dat graast
Van het kale dorre gras
Slechts een enkeling verlaat de kudde
En vindt in een kleine hoek in het weiland
Een ongeschonden graspol die schittert in het zonlicht
Degenen die verkiezen om in de menigte te blijven
Krijgen niet de kans om een glimp op te…
De laatste seconde
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
2.595 Je ziet je met je vrienden in het gras
naast de grote velden vol van vlas.
Je voelt opnieuw die eerste keer
van een tedere kus op je wang,
en toen je opgelucht was of juist bang.
En dan is daar je dood.
Je neemt afscheid.
Maar ik zeg je die seconde
die duurt eerder een eeuwigheid.…
Nu
netgedicht
3.1 met 100 stemmen
19.661 Vandaag draag ik je
naar het zacht geurend gras
Omringd door het neuriënd geklater
van zwoel stromend water
vol van al, dat ons te goede was
Vandaag behaag ik je
tijdens het tortelen der duiven
Bij het zingen van de wind
dat speels de kragen vindt
en het ruisend riet doet wuiven
Vandaag vraag ik je
Laten wij alleen samen zijn
Geef de…
transparant als glas
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
2.105 ik tel de
stappen in mijn cel
breek nu geen muren
die vrijheid ken ik wel
nieuwe wanden
transparant als glas
ze houden je niet tegen
op weg naar groener gras
betreed een nieuwe wereld
waarin wel alles mag
alleen je bent vergeten
hoe jij jezelf ooit zag
raak maar aan het nieuwe
vol liefde en een lach
maar wat je achterlaat
bepaalt…
zomer
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.648 de krekels zijn blij
het trillen van bomen
glinsterend begrip van zomeroogst
en wij; de kern die ons voedt
legt ons de wereld in het hart
zwaar zwemt de middag voorbij
wij voelen zijn kloppen, tellen de slagen
en lieven ons breekbaar klevend in adem
jou drupt warme honing van ’t lijf
en ik zout het gras
toeval is blauw en een spoor…
mantelzwaar
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.371 ik leg mijn vleugels stil;
het praten, moe, verzwijgt
de lage vlucht
naar rouw
de appelboom, vol van schaduw,
schudt druppels
op de nacht
wanneer mijn huid,
nog wit omrand, bogen
vouwt omheen de tijd
ik zie jouw naam
in het gras geschreven
hoe bladeren vallen,
bruin en rood
mijn stem kent
slechts het schreeuwen,
zwart,…
toen luchten donker vlogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
771 weer beleefde ik de zomer
het zonnen op een ochtendbloem
het soezen in de middag en de
avondvlucht beginnen met een zoen
ik zag je in de nieuwe kleuren
van het gras waarop ik je wilde strelen
het spelen met de wind en
jouw gedol ging nooit vervelen
je vleugels wiekten grijs
toen luchten donker vlogen
ik gaf mijn liefde aan je prijs…
Gebroken glas
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.063 vroeger was
Daar sta je dan
op blote voeten
En overal
gebroken glas
Ik laat me vallen
moedeloos
tussen alle scherven
van dat wat ooit geweest is
van alles wat ooit was
Daar sta je dan
op blote voeten
En overal
gebroken glas
Vang jij me op
baan ik me een weg
door de splinters
van een kil en leeg verleden
En bereik ik toch het gras…
lenteslag
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
811 gebladerde daken met
geglinster in de lente
die nog niet aangekomen is
met zilveren spiegels
plassen voor de dorst
die herfst en winter nalieten
wolkenloos verdampt de nacht
in een zomervolle dag
niemand om te ontkennen
dat bloemen weer zullen bloeien
het gras zichzelf hersteld
de heuvels rond Jericho innemen
zonder kreet, zonder strijd…