2943 resultaten.
Onuitgesproken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.831 Haar negerend wast hij zijn handen
Grof misbruikt ligt zij na te branden
Verminkt besmeurt zo gevoelde zij
Zijn passieve lust wederom voorbij
Mat ziet zij hem in de beslagen spiegel
Ziet zijn hardheid en kreunt van genot
Haar borsten pijnlijk hard en gespannen
Voelt haar dijen vol intens verlangen
En als zij dan gelaten zijn slip aanreikt…
Het meisje achter het raam
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.063 meisje achter het raam,
Haar hand drukt op het glas
Ze kijkt verlangend naar buiten,
Wist ik maar wie ze was
Er zit een meisje achter het raam,
Haar ogen kijken bang
Gedachten schieten door haar hoofd,
Een traan rolt over haar wang
Er zit een meisje achter het raam,
En opeens herken ik haar
Ik zie nu wie dat meisje is,
Het is mijn spiegeling…
En passant
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.131 Voor de spiegel je borsten betasten
op harde plekken. Herinneringen tot leven wekken,
zien hoe de buren gluren, doe maar denken.
De poes verwennen, en passantje zo weer kennen.
------------------------------------------------------------
uit: 'Maanreiziger' (Groningen 2004)…
sneeuwstorm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
691 vaak smelten de vlokken hier in hun val
soms klitten ze samen in de vuist van een kind
dat de bal kneedt, de stramme pop ziet groeien
met zijn grijns van kiezels, zijn krullenbol van twijgen
rond de middag al verzinkt hij
in een groezelige pap
vandaag volhardt de vorst
naalden van ijs driften rond
ik rijd met lichte voet over een spiegel…
Bon vivant
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.133 dorre gras
ze meten hun krachten
met de natuur
die bollenland was
koesteren hun kalveren
steken de koperen zon af
van de noordzeeplas
ineengehurkt in de verkoeling
van het meer van eigen tranen
sombert de man verdord in het gras
rimpelend komt de zon uit het meer
in fragmenten van zijn beeld
tussen hier en de horizon
de spiegeling…
Ja, ze was een meisje
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
772 het doet er niet toe, zei ik
hij is dood
ik legde het geweer op de vreemdeling
plukte plastic geraniums en gooide ze
voorbij mijn triomferende blik
die avond liep ik in de tuin
de wind ging me voorbij en
zakte in de wolken toen ik met
dit gedicht op mijn huid
de hemel betrad
door de spiegel heen
spuugde ik nog een laatste keer
op…
Kabbelende watertaal
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
666 wuiven in ‘t voorbijgaan
langs de slingerende IJssel
rust ik op een platte steen
het water kabbelt kalmerend
bepaalt ook haar eigen koers
ik luister naar de watertaal
kijk onder de oppervlakte en denk
hoe diep kan iemand zinken
-of heet het misschien schuilen-
de zon dwaalt over de stroming
ik warm me aan haar inzicht
raak de spiegel…
Vie romancée
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
645 Maar in de bolronde spiegel
van uw eigen werkelijkheid
schittert de zielloze fictie
in de suizende tijd,
en zingt u luidkeels:
‘en we leven nog lang en gelukkig’.…
Vooravond
gedicht
3.3 met 80 stemmen
76.543 Een scheermesje, een spiegel en wat coke
Staan op tafel klaar voor zo meteen.
De kachel doet haar best, maar hij blijft koud.
Alles is nog precies zo om hem heen -
Maar hij is uit de symfonie verdwenen.
Het boek, de maan, de kachel en de rook -
Eens, op een dag, verdwijnt dat alles ook.…
Ontheemd
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
2.325 Ontheemd gebroken hart
Gekrenkt door zoete pijn
Tranen ontelbare druppels
Zie de angst voor morgen
In de spiegel van vandaag
En mis je in ieder moment
Twijfel door de dagen heen
Hoe moet ik nu verder leven
Zonder je stem en lieve lach
Vervlogen is elk vertrouwen
Ik geloofde in je had je zo lief
Jij vlocht draden levensgeluk
Zomaar…
De dagdroom voorbij
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
1.797 ~~~
ze heeft de soul in haar lijf
en het ritme in haar benen
staart dromerig voor zich uit
terwijl ze zonder aarzeling
de juiste toon inzet
zwoel is de sfeer en
zinderend de lucht
haar frêle postuur
op dat ruime podium
lijkt zo nietig, maar jee
wat is ze groots
geen gebroken spiegels
-she ain’t superstitious-
maar geloof in zichzelf…
lenteslag
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
811 gebladerde daken met
geglinster in de lente
die nog niet aangekomen is
met zilveren spiegels
plassen voor de dorst
die herfst en winter nalieten
wolkenloos verdampt de nacht
in een zomervolle dag
niemand om te ontkennen
dat bloemen weer zullen bloeien
het gras zichzelf hersteld
de heuvels rond Jericho innemen
zonder kreet, zonder strijd…
steeds zoals jij wilt
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.542 dan moet ik spiegels breken om jouw lijnen te zien
met vele rondingen in het verlangend uur
als wind soms stormend en dan weer weg-
snellend kom je terug; strelend
trek jij mij hongerend en met stijve
lendenen door labyrinten van tijd zoals jij wilt
genietend van datgene wat het leven ons laat
verlies ik in jou mijn wortels en al
het nog…
onbeDOELd
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
696 de kerk in het midden
van af te breken huizen
staat er doelloos bij
wees in een drooggevallen zee
waar geen mensen zullen blijven
dan wel opnieuw het water
onder haar spiegel later
het onderwater onderzoek
schatteneiland op de bodem
van wat politieke beslissingen
telkens weer rechtvaardigen
de wandeling door het verleden
doet vandaag…
Verval
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
870 natuurlijk wil hij niet meer zien
hoe zijn zachte huid verrimpelt
en plooien trekt over zijn lijf
de spiegel toont meedogenloos
donkere wallen onder zijn ogen
de scheurtjes langs zijn wangen
de blauwgeaderde delta stroomt
binnenzijds langs beide de polsen,
vertakt in doorschijnend melkwit
zijn donkere krullen vergrijzen
de roze huid…
Te laat.
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.571 Als ik jou was
zou ik er maar vast aan gaan wennen
Heb alles namelijk geprobeerd
heb er alles aan gedaan,
door het
voor me uit te schuiven
en het simpel weg te wuiven
Ik heb zelfs
voor de spiegel gestaan,
ik zag mijn vinger
naar mijn voorhoofd wijzen.…
Verteren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
490 Haar lange blonde haren
dansen losjes op haar rug
haar pasjes gaan lichtvoetig
het pinnen super vlug
de ruiten spiegelen ogen
gehaast en ongeremd
haar handen dragen tassen
woeste blikken onbestemd
wil zij alleen maar shoppen
schouwt elk pand als tent
langs etalagepoppen
verkleed als vrouw of vent
haar leegte draagt steeds zwaarder…
Een hilarisch lijnenspel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 ik heb jou
jezelf zien ontmoeten
in de tal van vreemde snoeten
die jij voor de spiegel trekt
het visueel verkennen
van posities en proporties
in een hilarisch lijnenspel
ontlokt je wel een lach
onverwacht snel vallen
nooit geziene stukjes samen
die jou in vergeten namen
completeren tot wie je bent
ik heb je klassieke schoonheid
al…
SCHERVENVUUR
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.354 Scherend langs de spiegel van mijn leven
zweef ik van kring naar kring in duizend ringen,
landt hier en daar voor lang of even,
en stuif dan door in mijn verwikkelingen.
Ik kijk mij na en lees de sonde
van geluk, verraad, vervulling en verlies,
tel het gelag en week de wonden
in ‘t zoete zuur van vers geboortevlies.…
Het mechanisme van de inspiratie
gedicht
3.4 met 11 stemmen
7.336 .
-----------------------------------------------------
uit: 'De tijd hapert in de spiegel', 2000.…
Gebruinde benen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
575 het prille van lente
schroomt de bleke huid
t shirts en de korte mouw
lijken haalbaar voor de vrouw
maar de spiegel rekent
onverbiddelijk af met
witte top en korte rok
zonder gebruinde benen
kleur krijgt langzaam
weer de overhand
waar somber het straatbeeld
lang domineerde
de donkere massa breekt
in speels en licht bewegen
nog even…
bewust
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.099 bewust van pijn
bewust van verdriet
bewust ook weten
huilen helpt niet
het lost niets op
geeft even lucht
na een hele diepe zucht
ben ik mij
weer heel bewust
wat er op mijn
schouders rust
kijk in de spiegel
mij zelf aan
veeg boos weg
nog weer een traan
recht dan mijn schouders
strek mijn rug
en ga er voor
vecht mijn weg terug
doel…
Spiegelboek in Middelsprake
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.131 Halverwege waar de zon scheen
las jij mee in Middelsprake
uit het boek dat je als kind kreeg
spiegelbladeren voorbij
soms als die jongen die heel even
in een sprookje was gebleven
met die kinderlijke ogen
die verbleven over zee
Je schreef verhalen ver vooruit nu
om verspeeld ze voor te lezen
aan twee spiegels die je meenam
diepgenegen aan…
Liefste van ooit
gedicht
2.8 met 20 stemmen
7.836 De blonde leeuwen
met hun gemelijke
koppen, trekken rondom
lopen kringen
in het losse zand, aleer
zij door de brandende hoepels
springen -
Een koperen pauw
draagt in zijn snavel
je spiegel -
Jij Narcissus die naar
haar evenbeeld kijkt
Ik: altijd bezig je ongrijpbaarheid
te bezweren in het net zo efemere
van de liefdesdaad
Lucht…
Emily's - poetry in motion
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
552 in de spiegel
nog raamvensters
leeft haar stem
rond de kamer van eenzaamheid
sinds ik Emily Dickinson
haar naam mompel
uit het vergeetboek
binnenshuis
mantel ik haar poëzie, haar verzen
(als lieflijk juweel)
bewonderswaardig
om nooit te vergeten
in de leeskamer van boeken
in het heelal van poetry
waarin jij mij
weet te ontroeren…
Mijn vriend
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
956 Ik zag je slenteren langs het asfalt
dat trachtte je te spiegelen
in fijne vlokjes sneeuw, doch
je handen waren diep verscholen
in een dadeloos gebaar
het leek alsof de vrucht van tijd
onrijp jouw ziel vertolkte
in de oude jas die jij dacht
te hebben afgedaan, doch
de rafels
trokken diepe sporen en knoopten
het kruispunt aan…
dorp in lentestemming
gedicht
2.4 met 24 stemmen
9.106 Nu de wijven
Schutteldoeken uit het telraam
Van hun mager a b c
Hoe innemend de haat kraait, de vliesdunne wrevel
Bij donker alleen met de rook
Het gebaar voor de spiegel
De baltsende vogel vergaat
In het vuur van haar bloot
Ah de muis in haar hand de beminde
Die klautert en klimt
In haar adem
Het lichaam staat groot…
Aan de dagzijde
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
769 Het volgende dat altijd luider zal slaan
onwetend van eigen toekomst
zoals het water dat zich ongestoord
spiegelen laat nabij het lege veld
zelfs als het lot om mij heen valt
ongunstig in elk teken of iedere wenk.
Dan. Dan nog zal ik in tweespraak geloven.…
Lichtkromme
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 Gespannen lichtbogen spiegelen
een glimmende lach.
Geblindeerde gedachten
werpen zich op klinkende leegte.
Zwijg de stilte dood,
dood de tijd,
verbuig de ruimte.
Bedenk in ondenkbare termen.
Overwin de toorn van het lam,
haal het verleden in,
herleef vervlogen beleving.
Sneller dan het licht.…
Wereldkinderen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
718 Langs de grenzen van het stille avondwater
gaan schepen over een spiegel naar de horizon.
Daar ginds rekent men af met de mensenhater
die niet terugkeerde toen het nog volop kon.
Het is het jaar van de bloemenkinderen,
spelend in de tuin van beloftevol samenzijn.…