2556 resultaten.
Guur schraalt de wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
844 ik streep lucht
heb genoeg van het
vluchtige wolkenspel
schaapjes die zeilen in
een grazige blauwe weide
de tijd is voorbij
dat blaadjes romantisch
ruizelen in machtige eiken
het nu geel bruine loof
begint in snel tempo te wijken
na storm en regen is
kale strakte overgebleven
guur schraalt de wind
door takken en sprieten
voordat het…
Uit het slop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
645 En dan nog is er geen storm
voor nodig om de dingen los te wrikken.
Een vertrouwde hand legt eenvoudig verband
dat de verdere looprichting bepaalt.…
Mussen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
663 Het hele huis nog dagenlang ontsteld,
De bange katten nauwelijks te sussen;
Door vuige taal de schenen zwaar ontveld
Mijn tuin echter werd veiliger voor mussen
De katten zitten binnen, ongesteld
Op hun, na storm, tot rust gekeerde kussen.…
Treurwilg
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
505 Willen ze weten waarom jij aan het water staat
tranen stromen niet vergeten, de takken naar beneden
om wat jij aan verstand omhullen wilt
de wind
de moed niet laten zakken, vertel jij fier
bij storm beschut jij menig dier
om wat jij aan gevoel te bieden hebt
onder regen
zie ik je graag daar in jouw avondwade
om niet te vergeten wie…
stukjes tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 ik haal mijn
kamer leeg
sprokkel veel en
nog meer bij elkaar
ik voel me ouder
dan stokoud
ik fiets hard
tegen stormen en
demonen in
hard nog harder
om ze meer dan
vóór te zijn
ik kijk geschokt
naar het jasje
een bedrieglijk
dun laagje dat
als een kille bomjas
mijn hart omsluit
jij en ik wij
dachten vroeger
zelden…
Oktobervrouw
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
469 Ach lievelingsseizoen, je storm en regen
Die geven speelse duwtjes, dagen uit
Ik raap het laatste afgevallen fruit
Je bladeren glanzen, zo ook asfaltwegen
Ik zie het liefste je aan stille stranden
Of je in bossen; windstil, geen geluid
Behalve knisperen waarop ik stuit
Je dorre kant ervaar ik als een zegen
Ik neem je dennenappels, beukennootjes…
Mijn wintercocon?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
353 Uit de delta’s van mijn
bloedrivieren in mij ruizen,
het maakt mij naamloos in de
diepste slaap van wintertijd
wat bij het verdorren en
verandering hoort, vervelt
het lijf in een eigen cocon,
zodat ik nieuwste stormen
kan doorstaan, deelbaar
van welbehagen zonder pijn.…
doen alsof
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 we doen alsof
we de nacht kennen
weten wat ons beweegt
hoe breed het leven is
we op vleugels varen
de zomer in ons woont
de wegen begaanbaar zijn
we de storm ontwijken
het porselein ongebroken is
de oever van de ziel onvindbaar is
we weten wanneer het einde komt
blinde muren alles kunnen zien
een steenkoud hart niet bestaat
er geen…
havenlicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 waar de havenlichten wenken
vaart stevig onze levensboot
met aan boord het veilig anker
van niet te wissen herinnering
onder azuurblauwe hemelen
soms ook stormen trotserend
stuur jij de oogst van jou liefde
altijd weer in een veilige haven
daarop koersend koesteren wij
de momenten die wij genoten
naast ook zorgen die er waren
om voor…
APOCALYPS UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 waar onweer
en storm altijd
gedonderd hebben
strijden zij nu
voor hun bestaan
het samengaan is
verleden tijd
krachten zijn
cumulatief en
de pijn die aarde lijdt
is onbeschrijfelijk tot
dood is bijgeschreven
geen secondanten
de handlangers
zijn gevlucht want
de overmacht heeft
alles uit de kast gehaald
bij het constant
weerlichten…
als de wind gaat liggen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
515 een straffe storm of bedreigende waterval
ontmoeten we in de schaduw van ons bestaan
ze duiden op onze kwetsbaarheid of verval
al wat tijdelijk is raakt uit het zicht
men hoede zich, derhalve, voor het vergaan
van wat achter een verscholen diepte ligt
het is de tijd, die dwingt tot inzicht
ja zeker, ze is zo rekbaar als elastiek
dagen dragen…
Laat me bloeden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 magie
.....Geef me wat ik nodig heb
Dan geef ik jou mijn bloed
Ik pomp het naar buiten
Ik bloed op jouw buik
Ik bloed in jouw mond
.....Overal is gevaar
.....een klap dichtbij
.....Overal is liefde
.....een kus dichtbij
Geluk is ongrijpbaar
De taart draait rond
Geluk is ongrijpbaar
dichtbij
.....Laat me bloeden
.....in jouw storm…
Elk seizoen z'n waarde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 Treur niet om gevallen bladeren
of wind die fluit door dorre hout
herfst heeft zoveel schoon te bieden
zoveel valt te genieten in 't gekleurde woud
rest ons straks nog gure winter
met zijn stormen guur en koud.…
Op trekvlucht
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
453 ik vleugel
slow motion
onder een
geveerd
wolkendek
van slagpennen
de ritmiek
van mijn
trage slagen
geeft rust aan
mijn vaste
bestemming
al in de genen
vastgelegd in info
als de leefsensoren
de codes activeren
van binnenkort
op reis gaan
langs koufronten
en uitdiepende stormen
stromen heet zeewater
naar steenkoude
bovenluchten…
Liefdesverhaal
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
461 in het stille ochtendgloren
waar de nevel traag verdwijnt
ontmoet ik jouw mooie ogen
een blik die mijn geluk verfijnt
onze zielen raken verweven
in een dans van licht en snel
elk tel uitvoerig beleven
in ons matineuze liefdesspel
hand in hand door stormen
lopen wij op verdwaalde paden
tussen waarden en normen
van onze eigenzinnige daden…
op deze middag
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
735 op deze middag in dit dal
verbreekt de grauwe hemel
het licht van de ijskoude zon
voorbij de uiteengedreven wolken
onder de opgeschrikte hemel heft
een moeder haar handen naar de lucht
de storm in haar borst
het samentrekken van het hart
het trage huilen met open mond
het uitdoven van het schreeuwen
in vergeefse echo's van de naam…
O vriend, gij zijt mij morgenlicht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
547 Gelijk twee bomen, wortelvast,
verstrengeld door het jaar,
staan wij, door storm en zomerlast,
elkander immer klaar.…
Laat me bloeden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
353 Laat me bloeden
... in jouw storm
... Laat me bloeden
... in jouw hart…
Overleven
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
791 het trouwfeest vieren in
het meest perfecte seizoen
een tere lentebries voelen
snel en sneller dansen
…onder maan- en sterrenlicht
langzaam en langer zoenen
onder de kersenbloesemboom
terwijl vogels en violen musiceren
…slapen in een bed van blauwe bloemen
de liefde langzamer en langer vieren
regen noch bliksem horen
geen storm…
Nachtstorm
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
152 De storm waait eensklaps over,
rust keert terug in mijn hoofd.
Ik slaap verder in de nacht,
de maan houdt stil de wacht.…
De bron van de breuk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
188 Elke storm die over de aarde raast,
is slechts de as van een interne brand.
We proberen de buitenkant te blussen,
terwijl de vonk in de eigen geest ontstaat.
Pas wanneer het daar stilzwijgend klaart,
valt de rust terug op de grond.…
De onderstroom
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
134 Ik wil de storm zijn, zichtbaar, ééntje die groeit,
die opklimt, richting het Noorderstrand en daarmee samenvloeit.
Ik tast en ik zoek, ik verken en wil doorgaan,
een weg naar het licht, een plek om te bestaan.
Mijn oorsprong is verlangen, mijn liefde is groot,
maar steeds als ik nader, stopt het rif mij en sla ik dood.…
jij ebt, ik vloed
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
995 ik ga je liefhebben
als nooit tevoor
mijn vingers zullen dansen
in woorden open ik
zing zacht de melodie
jij ademt alle kansen
ogen die elkaar ontmoeten
in herkennen en naar de
onontdekte plaatsen zoeken
jij ebt, ik vloed en samen
maken we de branding, onze
golven vinden hier hun stranding
we sprongen in het tij
de storm was…
Honderd jaren
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.064 het kraken doet mij vragen
of de zon mij nog wel lust
kan geven, deze zomervlagen
als zij mij met hitte kust
en haar felle stormen waaien
mijn zware kruin verdraaien
en stukken breken, uit mijn eigen zijn
zal ik dan sterven deze zomer
aan het eind van honderd jaren
uit het leven van de dromer?…
Een vlaag aardedonker
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
1.945 Noordenwind zwiert fladder vlerken
aan `t plooigespannen hemelkleed
waar ze door zuchten zwellend sterken
in vlagen snikkend kinderleed
Het vragende ‘waarom’ jaagt smeken
wervelend, dolend door de natuur
waar kalme wateren woelig breken
met het zonlicht in het laatste uur
dat in schemering met stormen vecht
die bevroren verdrinken…
Van liefde verhalen
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
2.006 Waar
ondanks stormen
de stroom me
drijvend houdt
gedragen door een
deinend vlot op
golven van liefde.
Waar
het tij zich keert
de vloed me
neervlijt als een
drenkeling aan
de warme witte
ebbe-stranden van liefde.…
Leven
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.121 Alleen door positief te denken
redden we het saampjes wel
Samen aan het front des levens
zij aan zij hart tot hart
Overwinnen we de gevaren
vol trots en moed, een nieuwe start
Kijkend terug naar een donker verleden
geeft ons de kracht voor de toekomst en heden
Wij hebben het gered en blijven staan
ook al komt orkaan na orkaan
De storm…
Geen Keuze Gelaten
netgedicht
2.4 met 15 stemmen
1.870 Gelijk witte bloesem afgerukt van een lenteboom,
de ontstuimige storm zonder mededogen verjaagt
een liefde, welk ontsproten in onze zielen bloeide,
om te verdrinken in mijn zilte tranenstroom
waardoor het leven uit jouw geliefd gelaat,
kansloos, ondraaglijk langzaam wegvloeide.…
EEN LANG HUWELIJK
hartenkreet
2.0 met 16 stemmen
2.375 De rust in hun leven
is hen zoveel waard
na al die woelige jaren
is de storm nu bedaard.
Het huwelijksbootje vaart rustig door
heeft de wind in de zeilen mee
een leven van ups en downs
dat was het leven van die twee.
Ze genieten nu van de mooie tijden
die hen nog zijn gegeven
ze halen eruit wat erin zit
in dit prachtig gegeven leven.…
spiralendsnel in kleine hozen
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.480 je
de zinnen stond nonchalant
ineens het hele bos te minnen
je flirtte met je blond
je ogen waren dauw
en vochtig als je mond
de zon kleurde je haren
jij bracht de wind niet tot bedaren
je wakkerde hem aan
spiralendsnel in kleine hozen
je warmte raakte iedereen
gekoesterd door jouw zachte vozen
je lach brandde het middaguur
de storm…