Alle inzendingen over adem

5142 resultaten.

Sorteren op:

Zoveel mij zoveel jij

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Ik hou mijn adem in en voel dit is een begin je hand streelt mijn wang en je andere mijn dij, kalm dit doet me iets geloven en ik verdrink in je mooie ogen ik voel mijn lichaam en tril en als een tweelingziel geef jij een ril je betast me en op onderzoek ga je verder en je hoeft mij niets verder uit te leggen je wilt me en je bent…

Mijn hoogsensitieve hart

netgedicht
1.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 440
Ik verlang naar stilte, naar de ruimte waarin ik adem en mijn hart kan kloppen zonder angst voor de echo. Ik zoek de stilte van de natuur, de zachte aanraking van de tijd, waar niets snel hoeft te gaan, waar ik kan voelen zonder te vechten.…
CB18 april 2025Lees meer >

Tussen gras en licht

netgedicht
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 598
Tussen het graslicht bloeit wat niemand hoeft te zien en toch alles zegt Langs de rand, waar niemand echt kijkt, ontvouwen zich in de lente penseelstreken van leven — in naamloze tinten, als zuchtende adem van de aarde, uitgespreid tussen gras, grind en stilte.…
CB12 juni 2025Lees meer >

Niet zo snel, niet zo luid

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 386
Maar ik adem liever diep dan vluchtig. Ik zie wat jij niet ziet: het knikken van een bloem, de aarzeling in je ogen, de stilte die zich tussen woorden nestelt. Ik moet die wereld eerst in mij voelen, voor ik verder kan, voor ik werkelijk kan begrijpen.…
CB14 juni 2025Lees meer >

Voor altijd

netgedicht
2.5 met 82 stemmen aantal keer bekeken 5.550
Je bent onzichtbaar maar in alles om mij heen adem je nog mee Je hand lag stil in de mijne, alsof je nog iets wilde zeggen — een laatste gedachte die zich terugtrok in kalmte, alsof de woorden niet meer nodig waren. En toch bleef je daar, in de ruimte tussen wat was en wat is.…
CB2 juli 2025Lees meer >

De spiegel van de natuur

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 430
In haar ongekende diepte herhaalt zich het begin zonder einde, en in die adem is alles thuis.…
CB26 oktober 2025Lees meer >

Herfstkleuren

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 279
Het goud van het blad beweegt door mijn borstkas, en ik adem trager, voel de wereld in mij verschuiven. In de ochtend ademt het licht haar eerste toets over dor blad, over tak, over de adem van mist. Alles lijkt even gewichtloos, alsof de aarde zelf een pauze neemt om te voelen wat verdwijnen betekent.…
CB2 november 2025Lees meer >

Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 2 )

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 347
Deel 2: En toch ze vonden me niet als held niet als verhaal maar als man die niet meer wist hoe je ademt zonder pijn ik werd weer wakker tegen mijn wil in een bed met machines en lege ogen om me heen dagen waren dof uren traag ik kon niet bidden ik kon niet hopen alleen ademen en zelfs dat deed zeer maar toen mijn zoon —…

Verstrengeld

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Het water in het park roerloos (ondanks mijn adem), niets beweegt zich, behalve de droom. Glinstering wordt geboren in het lamplicht over de straten, moeiteloos springt mijn aandacht van de ene naar de volgende en volgt zo een pad door de niet meer lege straten.…

Een Nieuwe Orde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 315
Ik zou willen dat er een moment bestond, al was het maar een adem lang, waarin geen mens gebukt ging onder het gewicht van wat hem brak. Dat handen vrij konden bewegen zonder angst voor wat ze raken, dat tederheid kon blijven waar zij nu vaak moet wijken.…

Het geluid van stilte

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 490
Storm raast door het raam ik sluit mijn ogen heel zacht adem brengt de rust De wereld dondert door de open ramen, een storm van kleuren, geuren en stemmen. Ik sluit mijn ogen en trek de grens, tot de ruis geleidelijk in adem verandert. In deze leegte hoor ik pas fijne nuances, het fluisterende suizen van mijn eigen bloed.…
CB28 januari 2026Lees meer >

voorwaartse rust

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 296
Zanderig geritsel stijgt op over smalle heuvels, arrogant doorslaande wortels waarvoor de dieren vluchten, bekoeld, elk individu, wijd verspreid omdat al onhaalbaar is, verhullende en verliesgevende gronden; onder de rust in het soortenconsortium pauzeert de adem als voorwaartse.…
Stoker13 april 2026Lees meer >

De mist die mij draagt

netgedicht
1.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 423
En ik voel hoe deze ademende ruimte mij draagt, alsof ik er even opga in haar kalme beweging.…
CB15 april 2026Lees meer >

Troosttuin

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 140
Daar, tussen licht en schaduw, merk je telkens weer hoe je adem vanzelf ruimte krijgt.…
CB12 juli 2026Lees meer >

Zomerbloemen

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 260
Langs het pad waar de middag zich uitstrekt in trage glans, ademen stelen in een ritme dat de dag vertraagt en laat elke beweging oplossen in een rust die nergens opdringt.…
CB13 augustus 2026Lees meer >

Stadsboom

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 4
Groen blad in de wind grijze muren in herfstlicht wortels in de grond Hier tussen de muren van steen en asfalt staat een boom die de adem van de straten bewaakt. Zijn brede takken reiken naar het wisselende licht, een rustpunt dat de dag overspant.…
CB28 oktober 2026Lees meer >

verlangen (2)

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.145
brandend verlangen smeulende onrust dampende woorden vurige strijd heet is de adem van kokende sappen warm in handen bevroren in tijd geef mij de zomer de zon en de stranden de zwoele verliefdheid van twintig jaar jong zand kruipend plakkend op schurende lijven parels van zweet als eeuwige bron…

zoeken

netgedicht
2.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Ik wou dat ik kon komen bij bomen die zacht dromen op de adem van mijn ogen en daar waar ik zou mogen zou ik langs bladeren stromen Ik wou dat ik kon vluchten naar zelf gedachte luchten waar nog mensen leven die door hun denken zweven door zacht een woord te zuchten Nu moet ik alles vinden in het land van helse winden en mensen die…

Ondeugende verlangens

hartenkreet
4.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 8.757
Je hete adem streelt mijn huid Uit mijn mond ontsnapt geluid. Wil je lichaam in mijn macht, Enkel maar voor één nacht. De lust doet me verlangen naar meer, Om samen te gaan spelen en verlangens te delen.…

mijn handen raadselen je huid

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.005
je adem tocht een spoortje angst je kust me licht onzeker de armen voor je borst gaan open als je ogen hopen heupen komen thuis de knip eraf het voelen hoe de sleutel past je bent apart een meisjeshart een glimlach vol verrassing mijn handen raadselen je huid we lossen op in enkel passie…
wil melker10 november 2002Lees meer >

Bevrijd

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.606
Hij kijkt, knijpt zich en grijnst dan; ziet haar donzen hals, haar adem ruikt licht zwavelig omdat ze slaapt. Nu aait hij haar. Ze kreunt nog eens als net, maar zachter en dan streelt hij weer haar zachte dij. De slaapster heeft hem net bevrijd.…

nocturne 2 (Osaya)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.033
dek me toe, Osaya bevang me met je adem van hars sluimer in de drang van stilte draag me over aan de goden van weleer het is nacht, Osaya de sterren deemoedig bewaren het geheim van ons verlangen de wind zwijgt over ons lot beken, Osaya hier in het zand van de gestrekte woestijn tieren geen leugens hier is alles waarachtig en…

Een nacht zonder jou

hartenkreet
1.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.199
jouw ogen zag ik niet jouw adem hoorde ik niet de dag eindigde zonder jouw lippen te raken geen maan of ster in de nacht allerwegen de beklemmende stilte om mij heen elk zuchtje van de wind veranderde het ritme van mijn hart als de ontvanger van de Satelliet mijn gedachten op jou gericht elk kanaal aftastend naar beelden…

niet tot de wereld

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 892
sterren nog niet geboren boven zeeën, geblinddoekt wanneer de bomen van morgen waaien alsof de wereld, verlaten van onschuld zich neerlegt in monden van zondaars en als uit het water mijn adem weer zichtbaar wordt rood in een lichaam dat nooit werd geheeld neemt de wind de rivieren mee, mijn aders verschrompeld tot steen…

versterven

netgedicht
3.7 met 48 stemmen aantal keer bekeken 1.891
wat is het toch dat in mij zo dreigt weg te vloeien ligt er misschien een voortschrijdende onthechting te broeien of verlies ik de wereld uit het oog alwaar in de gejaagde mallemolen het steigerend paard mij afwerpt om mij, in wat nog rest aan adem, even rond te laten dolen schuurt de tijd soms aan het stof dat over mijn beleving…

Onder wassende maan

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 651
Gewikkeld in nachtblauw satijn denk ik terug aan de geuren van de zomer vol lavendel en rose rozen droom ik terug naar de zwoele lange nachten vol fonkelende sterren onder een wassende maan waar ik de slaap niet meer kon vatten en de ongesproken woorden nog nagalmen in de diepte van de nacht waar dromen samenkomen adem ik gedachtekracht…
Almaresáre10 oktober 2005Lees meer >

Het wegen van de dood

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.455
duizend ogen trillen in mijn hand en ik schud schud het verdriet in dichtgeknepen vingers afdrukken op een doordeweekse dag in een grote cirkel van leven naar dood een eindeloze rij van dood naar leven strak starend naar mijn adem verlies ik de zin tot bestaan en ik zwijg zwijg het antwoord in de tranen op mijn jas van duizend lelies…

Ver gaan...

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.647
Je adem raakte me duister, nog net voor je me verliet. Koude sloeg me om het hart, emoties liet ik achterwege. Ik liet je gaan, ietwat verward, ik kon je niet vergeven. Nu wacht ik triest de dagen af, de morgen, middag en de nacht. Je waakt over me, vanuit het graf, waar je eenzaam op me wacht.…
Ditheke2 april 2007Lees meer >

sluit je ogen

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.277
vertel me hoe ik adem de wolken, de oorsprong het vrouw zijn, de zee zodat ik kan zien hoe liefde beweegt ik leef en sterf ben hier en daar korter, verder dan de kreet van een meeuw zeg jij, de duinen ik leg je neer dichter de vrijheid met jou om mij heen de wind, het waait vleugels vol jou je geeft me het trillen en maakt…

Hoe je probeert erbij te komen

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 667
in lauwe hemelbanen van kloppingen en ruizelingen in en uit, in en uit zo los je jezelf op: smelt je in een plas en drenk het omringende met levenslessen van vrieskou en wolken verzadiging van minpunten vlei de aarde open wijd je openingen en wacht hoe de koude je doorlucht en opneemt met warme vloeibare vingers in strelingen en ademingen…