2000 resultaten.
Sonet
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.311 Brande ik met mijne dank, hoe ben ik dan ontsteld?
Is 't tegen mijne dank, zal 't zuchten mij genezen?
O vreugd van pijnen vol, pijne vol vreugd gerezen,
O droefheid vol jolijt! O blijdschappe verfelt!
Levende dood, hoe moogt gij tegen mijne dank
Dus vele over mij?…
de dag dat we beiden stierven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
677 , denk ik nog altijd 20 jaar later
Je talent en schoonheid brandden feller dan de zon!
Als Zadkine uitbeeldde, mijn hart een gapende krater
Als ik er ik toch maar wat aan doen kon!…
De rode meidoorn bloeit
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
677 de rode meidoorn bloeit naast d’ oude linde
waar een klein Mariakapelletje verscholen staat
waar ik als kind mijn veldbloemen tot ruiker schikte
aan het groen geverfd hekje dat altijd open staat
binnen in een nis straalt een versierd Mariabeeld
koperen kandelaars waarin blauwe kaarsen branden
Maria die alle tranen van haar kinderen heelt…
van harte vieren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 vandaag keert het leven van harte
jouw de jaarlijkse bonus weer uit
zoete kaarsen branden vlammend
de adem van en voor jouw liefde
als ruisende oceanen in schelpen
die jou de felicitaties fluisteren
van alle lieve mensen om jou heen
die van jou houden om wie jij bent
het universum straalt op deze dag
mooier nog dan de goudste zon
omdat…
Izegrim in Zeeland
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
442 Wie is dit personage, antiheld
Op sokken, dag en nacht op buit belust
Men houdt uit voorzorg wacht
op Zeeuwse kust
En hoopt dat gauw zijn dagen zijn geteld
Ook zuidelijk van Schouwen-Duiveland
Maakt men van wei-omheiningen veel werk
Met man en macht stelt men zo paal en perk
Ook elders schreeuwen moeders moord en brand
Maar ging het…
ONBEZONNEN OORLOG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Het trotse rijk Oekraïne
lijdt onder de geweldige buur
dat uitgestrekte Rusland
bommen suizen kwaadwillend
sterke gebouwen van de hoofdstad
branden weerloos tot puin en as
mensen vluchten angstig weg
of schuilen vol klamme angst
in ondergrondse ruimtes
wil de machtige heerser
van het ruime Oosten
een dwingeland wezen
gelijk de tsaar…
DE RODE MEIDOORN BLOEIT
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
815 De rode meidoorn bloeit naast d’ oude linde
waar een klein Mariakapelletje verscholen staat
waar ik als kind mijn veldbloemen tot ruiker schikte
aan het groen geverfd hekje dat altijd open staat
binnen in een nis staat een versierd Mariabeeld
in het licht van blauwe kaarsen die altijd branden
Maria die alle tranen van haar kinderen heelt…
ALS DE WINTER KOMT
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
789 een geborgen gevoel -
met de hulp van een buur om de hoek
rimpels als diepe groeven
bruine vlekken, tandeloze mond
hard en luid moest je roepen
ook als je vlak voor hen stond
zij zette hem koffie met een suikertje in
moeizaam las hij de koppen van de krant
en vroeg zij: “wat stond daar al binnenin
-’t was al van moorden, diefstal en brand…
Koesteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 Ongekende regels, vrije verzen,
of een samenhangend geheel van klanken in
kleuren, zodat je elke keer weer ontwaakt met een klinkend
gedicht — terwijl echte gevoelens groeien en de gloed van mijn hart blijft branden.…
lichtjesavond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 vanavond fluistert de stad zacht in het licht
een zee van kaarsen die schaduwen verlicht
een warme gloed in de vaak kille nacht
elk vlammetje draagt een eigen boodschap
verbonden in de tijd staan wij hier samen
met herinneringen aan liefde, vreugde en spijt
voor hen die we missen blijft het licht branden
een sprankje hoop dat altijd ons hart…
Pinksteren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
465 Gij die vuur en liefde zijt,
doe de harten branden,
mensen van hun vrees bevrijdt,
open mond en handen.
Gij die als een stille gloed
in de ziel wil vonken,
waar de hoop ons zingen doet,
want door U geschonken.
Adem Gods, die suist heel zacht,
teder mededogen,
als een moeder die ons wacht,
over leed gebogen.…
Prik van belofte...phoehahaha
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
304 Maar achter die glimlach, dat witte gezicht,
brandde een vuur van geld en van plicht.
De pharma kneep handen met heren van macht,
besloten in kamers, ver weg in de nacht.
Ze spraken van zorg, van mensen en recht,
maar winst was hun taal, hun enige knecht.
Ze testten te snel, ze wogen te licht,
wie vragen durfde, verloor zijn gezicht.…
De adem van de herfst
netgedicht
1.7 met 12 stemmen
304 Zie het harde blad
op deze windstille dag
valt uit eigen wil
Bladeren dwarrelen traag
naar de aarde, hun kleuren branden in
mijn blik. Elke stap op het pad draagt een fluistering,
een ritme dat mijn adem volgt en zich mengt met de geur van de aarde.
Wind beweegt tussen kale
takken, zijn aanraking is koel en tegelijk
vertrouwd.…
Wanneer herfst ademt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
495 Zo wandel ik verder in dit breek-
bare seizoen dat zich vouwt rond mijn passen, elk
stapgeluid lost op in het zachte murmureren van bladeren, terwijl
in elk stervend kleurvlak een verborgen gloed van een nieuw begin blijft branden.…
In het afnemende seizoen
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
350 Zo beweeg ik door dit seizoen
elke eenzame stap resoneert zachtjes op het
natte, donkergroene mos, terwijl in het gebroken, vochtige
bladerdek een vlam van herinnering blijft branden, klein maar standvastig.…
in het felle spotlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
12 “Deze herfst,
geachte heer Alazôn,
komt het erop aan of men bereid is
kastanjes met krachteloze handen
uit het vuur van het eigen hart
tevoorschijn te toveren,
te weerstaan
wat door alle zetten branden zal.”…
BOMBARDEMENT op ROTTERDAM
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
702 Een zonnige dag
een levendige grootse havenplaats
een warm kloppend mooi stadshart
dan... plotseling…
vliegtuigen in lagen
bommen die vallen
grenzen vervagen
een bombardement op Rotterdam
huizen in brand
scholen in brand
winkels in brand
kinderen verbrand
vrouwen verbrand
mannen verbrand
wegen verwoest
fabrieken verwoest…
monachos
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.255 af
tot een merel
bij het eerste licht
amos in vervoering bracht
verscholen rook hij weer
in de turkse badstoof
de geur van amandelolie
daar bewoog wiegend
in wolken kaneeldamp
de donkere orante
opstand brak uit in zijn vlees
en op zijn schouder
kraakte het zwarte kind:
amos kurzweil
het is beter te trouwen
dan te branden…
amos monachos (tweede versie)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.682 eerste licht
een merel het afgeschut
register open zong
hij rook weer verscholen
in de turkse badstoof
de geur van amandelolie
in wolken kaneeldamp
wiegde met opgeheven armen
de donkere orante
opstand brak uit in zijn vlees
en op zijn schouder
kraakte het zwarte kind:
amos kurzweil
het is beter te trouwen
dan te branden…
Petri tranen
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.271 O vuur dat mij die ziele branden doet!
O ogen, niet meer ogen maar rivieren!
O ijver blind die u niet liet bestieren
Maar roekeloos deed treden mijne voet
In dit gewest, waar mijnes Here bloed
Wordt na getracht van dees verwoede dieren!
O tonge die mijn tong tot leugen dreeft!
O hanen-kraai waardoor mij ‘t herte beeft!…
Voor het Vaderland
poëzie
4.1 met 10 stemmen
2.792 Toen gingen wij de donk're klokken luiden
En staken in het kerkportaal de brand, -
Maar eerst de meisjes, moeders en de bruiden
In schuur en voorhof hebben wij overmand.
Gij deed het, gij en ik en hij en allen, -
Wij zijn bij de bloedfeesten dol geweest;
Mensen-gewaad is van ons gevallen;
Naakter zijn wij geworden dan het beest.…
Koesteren
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
4.861 omdat ik je dichtheid niet durfde te verstoren
Laat me horen in broze liefdeswoorden
die vertellen wat mijn hart al zegt
hoeveel je van mij in jezelf herkent
en dat jij het ontbrekende stukje bent
van de puzzel die zichzelf nu legt
Laat me voelen hoe wij versmelten
in eenheid van ziel en zaligheid
verstrengeld in een vurige brand…
Lichtgeflikker
poëzie
3.5 met 22 stemmen
3.557 Ai ziet, hoe langs de waterbaan
De vlammetjes te branden staan,
Door 't zonnevuur getroffen!
Hoe 't spettert, spuit en openspat,
Hoe overal op 't waterpad
De lichtjes staan te ploffen!
Hoe zegge ik dat? Hoe zoude ik u
Mijn vreugde, immer woordenschuw,
In woorden wedergeven?…
Aanblik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
5.972 Het is oorlog en vrede geweest,
Rusland heeft in brand gestaan,
Japan scheurde het oosten stuk,
Duitsland barstte van trots en
brak kapot in ruïnes en lijken.
De wereld, de mensen, ze zijn
overal Stalingrad, Hiroshima,
Dresden, Auschwitz, Ruanda.
Vrede geweest? Een stervende slaaf.…
MIJN HERT IS ALS EEN BLOMGEWAS
poëzie
3.6 met 28 stemmen
4.409 Mijn hert gelijkt de sterre, die
verschiet, en aan de hoge wanden
des hemels ene sparke strijkt,
die, eer ‘k heraêm, houdt op van branden!
Mijn herte slacht de regenboog,
die, hoog gebouwd door al de hemelen,
welhaast gedaan heeft rood en blauw
en groen en geluwe en peers te schemelen!…
Kinderkersttijd
netgedicht
4.1 met 36 stemmen
3.152 lange slingers, duizend ballen
de piek werd tot het laatst bewaard
opgetuigd als uit een sprookje
stond de boom in al zijn pracht
met meters glanzend engelenhaar
de echte kaarsen bleven branden
tot diep in de winternacht
mijn kinderkerst was vol geluk
vredig en uniek
de sfeer in huis zo magnifiek
het kerstbrood geurde in de oven
mijn…
De koningin in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
3.534 Hij nam zijn sigaar ter hand
En stak hem in de brand
Het bandje nog gebonden
Om zijn vurig reukaltaar
Vragend keek hij mij aan
Daar in die Amsterdamse kroeg
Ik gaf hem mijn repliek
Sigaren roken met een bandje
Dat is vulgair dat doe je niet
Hij repliceerde ik was op cursus
Bij de grote Hajenius op het Rokin
Die zei: bandje houden wij…
Vakantieliefde
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.364 wat later
Met onze voeten door het water
Hand in hand
En hopeloos verliefd…
Aan dit intens geluk
Dat niet verder voerde dan een kus
Kwam een hartverscheurend einde
‘Nee, ik ga niet in die stomme bus’
Maar mijn ouders en haar ouders
Begrijpen ook wel hoe dat gaat
Als je met vakantie
Twee weken op een camping staat
Haar wang brandde…
Geheel van Jou
hartenkreet
4.5 met 26 stemmen
3.944 Ik voel de vlinders branden
Gewoon als ik naar jou kijk
In je mooie donkerbruine ogen
En weet dat ik voor je bezwijk
Je glimlach is zo aanstekelijk
Bruine haren strak in een staart
Lippen om te zoenen zo zalig
Ik raak compleet van de kaart
Handen beginnen mij te strelen
Mysterieus als een natuurtalent
Jouw hitte ontwaakt mijn passie…
Tussen vijf en zeven
gedicht
3.2 met 32 stemmen
13.132 Dan laten de mensen hun lichamen zakken
In treinen en keukens, in kroegen
En ook in gedachten, ze heffen hun armen
Ten hemel en houden hun slechte papieren
Tegen het licht, en tussen hun handen
Spannen de rollende koppen zich op,
Soldaten en branden rennen van links
Naar rechts, en kranten en tranen
Zijn niet meer uit elkaar te houden
's…