2521 resultaten.
Wandelend op Zijlpoort*
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
3.587 Geloof ik graag dat Jezus is verschenen
om aan ons absolutie te verlenen,
in mij woedt de twijfel onuitgedoofd.
In leerstelligheid raak ik de weg kwijt
en wend mij bedachtzaam af van de zerken
naar wat wetenschap van mijn credo scheidt.…
Terwijl de tijd verstrijkt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
864 Ze wil hier niet meer weg
niet terug naar het lege huis
waar alleen nog wat bloemen
langzaam staan te sterven
in een oude breekbare vaas
dus zit ze maar te wachten
terwijl de tijd verstrijkt
met gesloten ogen
verhult het donker
soms wat van de twijfel
de kunst van navigeren
in het wankele duister
is te varen op gevoel
tastend naar…
Cursief ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 Gesmoord in twijfel en
maakt subjectief om dat
pad alleen te gaan over
de naakte pagina’s van
het laatste hoofdstuk
waarin ik werd getroost
door mijn lief, eeuwen
pril geluk op vergeeld
perkament, maar altijd cursief.…
droeve schimmen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 een puberale pukkel de kop op
pijnlijk in onrijpe uitdrukken
tot bloedens aan toe snijden onze woorden
de ziel kapot en al wat rest is een teruggetrokken fragment
jij wordt de foetus en ik de ongesteldheid
het spijt mij de liefde zo te misbruiken
het houden van in de mond te nemen
we spugen het uit
en troosten het wanneer de twijfel…
Thuiskomen 2
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
742 Dan steek ik de sleutel in het slot
van de kunststof voordeur
en draai ‘m
voor de zoveelste maal alweer, om
Een soort verwachting,
een beetje een mengeling van hoop en twijfel,
en tegen beter weten in,
doet iets met mijn buikspieren
God mag weten waarom
Je zelf gek maken,
heet dat, maar wie ben ik
Ik laat me in de oude fauteuil…
De ziekte van het Kabinet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
646 Het kabinet spoort niet, zit niet op 1 lijn
en ik twijfel sterk, heel sterk of dat ooit
het geval zal zijn.…
Vernieuwd Licht
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
708 graf en kruis zijn dan aan ons oog verdwenen
wij horen niet langer het klagen en het wenen
vol vreugde zijt Gij op paasmorgen opgestaan
en naar het eeuwig licht van Uw Vader gegaan
Uw lichaam en bloed hebt Gij voor ons gegeven
zo blijven wij in U en Gij in ons verder leven
zij die uw zending niet goed hebben verstaan
zijn vol twijfels…
Individuele benadering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Mijn echte problemen zijn niet van materiële aard
En bevatten ook geen groepen mensen
Het zijn vragen vanbinnen steeds bewaard
Ieder mens heeft eigen vraag en wensen
Het is ’t zoeken in ons twijfelend bestaan
Bevestiging veelal van onze eigenwaarde
Vergelijking waardoor wij ten onder dreigen gaan
Ontkennen van innerlijke individuele waarde…
rimpels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 woorden
de beelden in mijn geest
verstuiven voor het oog
vluchtige veranderingen
vervagen verse sporen
wie ben ik en waar
ik was zo even daar
in de rust ontstane rand
groeit gekartelde oneindigheid
wind vereffent het reliëf
door golven weg gezeefd
het strakke stoere strand
print onzekerheden in de ziel
het verre water tekent twijfel…
De wereld van de wielen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
624 Hoezeer het hem ook lukt om te bezielen,
ik twijfel toch waardoor hij zo goed rijdt.
Ligt dat nu aan die benen of die wielen?
Want bovenal verkies ik kwaliteit...…
Poli zie Demi à Vera
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
520 Het ziekenhuis
Weet inmiddels wie ik ben
Het ziekenhuis dat kent mij en ik
weet, ondanks mijn handicap
de artsen te vinden
Zij weet meer dan zij prijsgeeft
de poli zie Demi à Vera
Zij kennen gelaagdheid van bestaan
Zeker die van mij is voor hen
Zeer beslist zeker geen kunst
En zonder twijfel een raadsel evenmin
Ongebreideld een teveel aan bloed
echt…
Niemandsland?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
390 Ongeloof dat geen twijfel kan
verdragen in ongestelde vragen,
zoektocht van de werkelijkheid
naar niemandsland nooit volbracht
om vermoedens niet verlegen
niet gerijpt om niet te delen
cognitief begrip van lijdzaamheid
het oude inzicht te laten helen
verloren in beetje eenkennigheid
verkend op veel te vlakke wegen,
opgeteld in elke stap…
roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 als een roos in de zomer
rijpt, de larf achterlatend en bevrijd
van het sculpturen schouwspel waar
hamer en beitel je de vorm gaven
om in de eeuwigheid te verdwijnen
doch reeds in elk stadium waar jou
latente verschijning zich verstrengelt
met de boezem die me voedde, is hartstocht
mijn legalisatie om je te herbenoemen
wanneer mijn twijfel…
Verloren in stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 melodieën kwetterend
bloesem bloeit
lente vandaag
ingeluid
in 't eindloos ik
geniet van zonneschijn
vragende gedachten
mijmering
kleine preveling
stralend zonnelicht
onzekere, donkere nachten
onzekerheid op het nu gericht
houdt de crisis mij op afstand
vrijheden ingekaderd
ieders echte plicht
en ook
het verzwegene
onzekere twijfel…
De wereld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
490 Nu lijkt er een behoorlijke crisis aan te komen,
het zal de wereld veranderen,
daar is geen twijfel over mogelijk.
Wij als mensen moeten dit aanvaarden.
Één ding is zeker, we krijgen er wel iets moois voor
terug en dat is dat wij meer aandacht voor
elkaar gaan krijgen.…
Zelfs als je enkel wilt fluisteren.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
550 Ik wil er voor je zijn en ik wil je helpen maar ik weet niet hoe,
Twijfel en onzekerheid bij alles wat ik doe.
Als je niet met mij praten kan,
Hoe kan ik je helpen dan?
Misschien is alles je gewoon even te veel en valt het je zwaar,
Maar het word beter en makkelijker dat beloof ik je, echt waar!…
Het bloesembed van een vroege lente
gedicht
3.7 met 7 stemmen
954 de schaduw naar het andere licht
weg van het mogelijk samen verademen
een jonge blos ochtendglanzen in zicht
leidt tot een herhaald lijdzaam ondergaan
van het voorbije dat getekend in mij blijft
slaat de weg vlakbij het slotstuk stilaan
af naar wat is maar nimmer in het heden slijt
Tegengesteld aan mijn eeuwige twijfel…
Laatste strohalm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Voorafgaande aan
het bijzondere moment
dat tot een hoogtepunt zou leiden
ging hij geheel onverwacht
een nederlaag tegemoet
historisch in zijn verslagenheid
Er waren angstige dagen geweest
van grote twijfel in de buurt
waar de groene bomen zwegen
en natte regen alle talen sprak
Sprakeloos was hij geweest
in al zijn nederigheid beledigd…
Zwoegwoord
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
621 begrijpbaar is
of het past in deze tijd
of het raakt of net niet raakt
of het voldoende literair is
of het leidt naar vage afgunst
of het leidt naar medelijden
of het belandt in trollenland
of het lachwekkend wordt bevonden
of het nog wat woke is
of het ook onthullend is
of het doodgeboren wordt
of het ook bestaansrecht heeft
of het alle twijfels…
In vogelvlucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Subtitel: Oud & Nieuw
Alweer een jaar ver-
gleden, weg in vogelvlucht
voorbij de tijd
gepasseerd in
slechts een zucht
slecht nieuws afgewisseld
met summier goed
zonder enige
twijfel, nieuws uit ve-
le bronnen, overvloed
deze echter
schaadt de mensen
OVERVLOED
slechts daarom is het goed, beter, zelfs 't best
en wellicht nóg…
wereld in vertwijfeling
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 het land in vertwijfeling
rijk aan crisis ook
in opgeven verbonden
onbegrepen complex
die scherp in tegenstelling
mensen zo verdeelt
over heel de wereld
vluchten de mensen
voor oorlog en geweld
zich de weg zoekend
het leven écht
samen te veranderen
in beslissend moment
overvalt hen twijfel
angst en onzekerheid
over te maken keuzen…
Terechtkomen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
612 Ver buiten de oevers van twijfel
blijft het heimwee ergens hangen
naar dagen zonder vragen
toen je dacht
dat landen onmogelijk was.…
hoe dan ( cervicale dystonie )
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 hoofd nek schouders, ook zij
hunkeren naar rust, derhalve
zijn mijn mat gekleurde gedachten
als glazen zo breekbaar
dat mijn twijfel zich
heeft bekeerd tot
een leugenachtige berusting
botox, benzo’s, fysio
balsem, kou, warmte, liefde,
acceptatie, baclofen, levopa,
allen werden geopperd doch
het galopperen van het hoofd
negeert stoïcijns…
Huwelijkstrouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
441 Geef mij houvast
daar waar ik twijfel.
Geef mij steun
daar waar ik val.
Wijs mij de weg
daar waar ik ronddool.
Bemoedig mij
zodat ik voortgaan zal.
Aanvaard de liefde
die ik wil delen.
Wees een twee-eenheid
in ons leven.
Laat mij nooit
eenzaam staan.
Laten wij de rechte weg
altijd samen gaan.…
Ruimte voor de ander
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
304 We hoeven elkaar niet
simpelweg te winnen,
geen woordenstrijd, geen glans van gelijk,
maar een zachte blik,
ruimte voor twijfel, liefdevolle rugwind
voor ieders verhaal.…
‘Mijn dagen, met haar op grote afstand’
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
140 Mijn dagen, met haar op grote afstand,
Verlopen vlotter dan verwacht, lichter,
Te rap om uit te voeren wat de stand
Rechtvaardigen zou van de verdichter,
Die eeuwig twijfel najaagt en verjaagt,
Die ik meen te zijn; op haar achtergrond,
Waar de zon vrijer, door de tijd vertraagd,
Spel heeft, beklom zij rondom morgenstond
De berg.…
Gestrand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
785 overvloeit
In gestreepte plastic ligstoelen
Hangen badgasten te puffen
Olie sijpelt door hun wimpers binnen
Een suf oog slibt dicht
Een delvende zoon met goudkoorts
Tot de heupen in zijn valkuil
Slaat naar de hond die zijn dam vertrapt
En piepend met hangende oren
Naar de branding vlucht
Nipt door vader betrapt
Door een stoomfluit gered…
Passiviteit
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.225 Ik hou je gezelschap, blijf nog
even…” Ik beheers me, kook inwendig,
bal mijn vuisten, gereed voor de strijd.
Passiviteit kruipt in mijn zere huid,
houdt dadendrang volleerd in toom:
“Doe kalm aan, ga lekker liggen, maak
van je hart geen moordkuil, neem tijd!”…
Mama is ziek
hartenkreet
4.7 met 16 stemmen
2.930 ook om met alles te helpen en dat vindt ze dan wel weer heel fijn
Maar liever had ze dat ik lekker ging spelen
En niet meer zo bezorgd was
Maar in mijn koppie spookt het zo, dat kan ik niet met anderen delen
’s Morgens als de wekker gaat dan kruip ik lekker tegen haar aan in bed
Dan ben ik blij dat ze er nog is, we hebben het weer een nacht gered…
Onuitwisbaar
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.002 Om daarna
op zijn brakke fiets
al gereed voor de kater,
terwijl zij liep tot zoon en vader,
te zingen in zijn hoofd:
Lieveling, oh lieveling mijn.
Onze liefde werd een monster,
onze hartstocht een vals beest,
dat ons beet en waarmee
we bleven worstelen.
Tot de wekker.
Tot de wekker.…