9250 resultaten.
In het Oog van de Storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
369 De rust in mij begint te verdunnen,
alsof zij haar vorm verliest.
Ik weet dat dit oog zal verdwijnen,
dat de stilte geen belofte is.
Spoedig zal ik de chaos
weer onder ogen moeten komen,
wanneer de storm terugkeert
om alles wat stil was
opnieuw in beweging te brengen.…
Wanneer mijn ziel winterslaapt
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
641 Buigende takken
sappen trekken zich langzaam
stil groeit nieuw leven
Mijn kruin gesloten voor
de wereld, sappen trekken zich traag
terug langs kale takken, geen blad dat nog ruist in
de kou, geen splinter die buigt onder de stille druk van de winter.
Wat boven de grond lijkt
op sterven is beneden een heilig en
zacht begin, in de schoot…
Eindelijk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
293 misschien oud, met stof
als adem
op de rug van de tijd
Gelaten-
niet verlaten maar neergelegd
in handen die
niets meer vragen
de waarde wordt niet
gezocht,
wie zoekt vindt enkel
papieren
wie zwijgt hoort
misschien
wat onder het papier
beweegt
daar is het niet
voor bedoeld-
niet om het verleden
wakker te schudden
het rust…
Rustig beklim ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
163 Rustig beklim ik
de berg, ijl kringelt de wind --
naar de Witte Tand.…
Thuis op deze aarde
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
404 Mijn vingertoppen tasten
naar mos, een textuur die langzaam de
wirwar in mijn hoofd tot rust wrijft. Ik spreek niet om
begrepen te worden, de eik stelt geen vragen, hij bewaart mijn stilte.
Zon strijkt met een zachte
hand over mijn huid, haar licht dat niet
verblindt maar alles helder omlijnt.…
Naast jou
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
376 Je stille nabij
laat mijn adem weer zakken
tot een zachte kern
Hoe ik naast jou besta,
alsof elke ademhaling een fijne trilling
opvangt die door de ruimte beweegt en mij uitnodigt
om aandachtiger te luisteren dan woorden ooit kunnen vragen.
In mij ontstaat een kalm
landschap dat zich opent wanneer
je dichtbij bent, een veld van tedere…
In mijn waarheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
215 Ik kan wel in mooie kleren
op schoot gaan bij een man
met blauwe ogen, en champagne
drinken in de kleur van zijn huid
zonder iets voor hem te voelen
maar mij bevalt het
op een verlaten terras
in mijn eigen waarheid
van een verlaten terras
te zitten, hopend
dat er niemand denkt
gezellig, dat terras
laten we daar maar berm-
bloemenlimonade…
Nacht in het park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
225 /Hij spelt de krant, s nachts
onder een lantarenpaal in het park/
zeg ik tegen mezelf
over mezelf
/Ik lees de krant/, zei ik
ook tegen de agenten
in hun auto, al luister ik meer
naar het geritsel en de geluiden
uit de stad, de berichten
zijn zo interessant niet
Ja, hier zit ik beter…
De mist die mij draagt
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
423 Tussen wat zichtbaar is en
wat vervaagt, vind ik een rust waarin woorden overbodig worden.
Wanneer het licht zich voorzichtig
opent in het wit, keren contouren terug met
een nieuwe zachtheid. En ik voel hoe deze ademende
ruimte mij draagt, alsof ik er even opga in haar kalme beweging.…
Tijdgenot
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
733 In deze wijde rust word ik
weer doorlaatbaar, niet langer gedreven,
maar eenvoudig zijn, alsof iets in mij zich ontspant.
En in die helderheid ontstaat genot waar ik blijf, gedragen door stilte.…
Viburnum in lentebloei
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
453 Viburnum opent
tussen roze bolletjes
valt het lentelicht
Sneeuwbalstruik staat
weer in lichte bloei, haar takken
dragen de ronde trossen, open in roze en wit.
Lentezon strijkt langs bloempjes en laat de tuin glanzen.
Elke bol lijkt een belofte
te dragen, een kalme plek, uitnodigend
voor bijen die komen en oplossen in de warme lucht.…
De zon zegt zo veel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
150 De zon zegt zo veel,
maar de maan verspreidt een licht --
dat naar je luistert.…
Volume Ebt , Rust Stroomt , Tij Is Laag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
317 Woorden, scherp als glas,
Verlangend naar rust.
Een storm die plotseling zwijgt,
Aan een zachte kust.
Scherpe scherven, aangespoeld,
Door een uitademende zee.
Nu slapend onder zand,
Wiebelend met de stroming mee.
Vluchtig is hun scherpte.
Zonder groot bestaan,
Maar met klank en ritme,
Die bij elke verandering aanslaan.…
Gewortelde stilte
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
169 een oud verlangen
door kinderlijke dromen blind geleid
en struikelt over zijn naïviteit
te weinig eelt op zijn beschadigd lijf
de eenzaamheid wortelt nu diep en stijf
wanneer juli warme winden zendt
en elke boom zijn bladeren toont
is dat het breekpunt dat de man herkent
nu de zoektocht aan een waarheid went
waarin de stilte hem met rust…
Troosttuin
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
140 Herfstblad op het pad
de tuin luistert zonder woord
adem vindt haar rust
Waar de wereld vertraagt,
ligt een tuin die je ontvangt en spanning
van je schouders haalt. Tussen het groen ontstaat
een plek waar aandacht mag landen en niets hoeft te vragen.…
onsondergang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
111 Na een lange dag werken
ontvangt mijn geest diepe rust.…
Stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
119 Alleen
de rust
dat ik niets hoefde uit te leggen.
Toen begreep ik
dat stilte
niet leeg is.
Soms
is het de enige taal
waarin je je echt
begrepen voelt.…
Zeilen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
379 Wanneer de boot verder
glijdt door het open vlak, ontstaat een
helderheid die zich pas toont in rust, een deining die
het lichaam verzacht, alsof de verte onthult waar alles vanzelf klopt.…
Eeuwig getij
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
260 Ruisende branding
spoelt alle prikkels zacht weg
zee brengt diepe rust
Het water wast de grens van de wereld weg,
waar de horizon vloeibaar overgaat in lucht.
Voeten zinken diep weg in het natte zand,
terwijl de vloed zachtjes de tijd terugspoelt.
Een trage ademhaling van eb en vloed,
diep ademhalend onder een blauwe hemel.…
Waar het water zwijgt
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
186 Hier hoeft de ziel even helemaal niets te dragen,
gevoelens mogen rusten als een boot in de luwte,
de ruis van de wereld lost langzaam op
in de oneindige ruimte tussen het groen.…
eeuwige roes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
85 als naar een wereld die ik niet
kon betreden; nu weet ik dat
haar liefde mij ook zonder
die rust een thuis heeft gegeven “…
Alleen thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 Wanneer het stil is, buiten
alleen een lichtreclame
voor genoegens van de grote stad
binnen alles grijs
de geur van de hond
alleen ik
rondlopend
alsof ik niet thuis ben
maar verken wat
er te zien is van de mensen
die hier wonen: niets
bijzonders, al is er
één opgeruimde kamer
met een lege kast
en op de sprei een knuffel
zacht onder…
vrijdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
20 je schoenen zijn weg
geen briefje op tafel
mijn handen zijn leeg
ik pak de racefiets
de wegen recht en hard
langs maïs tot mijn schouder
gras en prikkeldraad
gedachten verdwijnen
geen vragen meer voor jou
alleen de wind
ik fiets tot ik niet meer kan…
de vlinder
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
806 een vlinder landt op een bloem
voor zijn laatste rust
hij is op.....verloren
en helemaal uitgeblust
maar die bloem is niet de plaats
waar zijn rust is gevonden
hij voelt zich meer thuis in een ander dorp
waar hij langer was verbonden
zijn geliefde neemt het besluit
geeft hem een nieuwe bloem met kleuren
dicht bij hen ....een warm gevoel
dit…
HERBERG
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.487 Er bestaat een herberg
waar je kunt rusten
gewoon bijkomen van
het leven van alledag
Even de dag doornemen
met jezelf en God de Heer
door die rust te nemen
komt weer die goede sfeer.
Je bent er nooit anoniem
want Hij weet jouw naam
wel vind je er weer de rust
die weg was uit je lichaam.…
aardse leven loslaten
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
631 goed
Onmacht voel ik
Hoop dat je snel je rust vind
Lieve groet
Het ga je goed…
De vloek van blauw licht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
517 Die mijn ogen nooit
Met rust laat,
Het donker verdrijven wil
Terwijl mijn bovenkamer
Schreeuwt om rust,
Om donker dat alle plagen
In de tijd voor eeuwig toedekt,
Vloek van blauw licht
Dat mij nooit meer slapen laat,
Nooit meer, nooit meer slapen…
Eeuwig stil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
652 Terwijl haar gedachten vorm kregen
en haar geweten rust vond
sloop ze langzaam en in stilte weg
Haar ademhaling
vierde het ritme
van haar hartslag
Toen...
bleef het eeuwig stil
Slapen zonder dromen
Rust zonder opstaan
Een dodelijk, zuivere helderheid…
winterslaap
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
654 de natuur in rust
onder een sneeuwwit tapijt
op adem komen…
aan zee
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.050 ondergaande zon
avondwandeling aan zee
wat een rust geeft dat…