2506 resultaten.
Soms vraag ik nuchter
poëzie
3.8 met 23 stemmen
2.796 Ja, zeg ik daarom, dat 'k oud ben en grijs,
Opdat 't zal schijnen: Wat hij zegt, is waar?
Of knaagt de twijfel na mijn wetenschap
Hong'rig 't geloof stuk in mijn dichterschap? -
Ik meende altijd, ik was geen huichelaar.…
Langzaam naar het einde
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.950 Maar de tijd zou ons leren
Dat niets voor altijd zal zijn
Ons "Together Forever"
Deed ineens vreselijk pijn
er is niets tegen te doen
enkel uitstel van wat er komen gaat
maar geen toekomst is nog mooi
als je weet wat je te wachten staat
zo snel als geluk komt
zal het ook verdwijnen
wolken bedekken de zon
die er niet doorheen kan schijnen…
je schaterlach is snerpend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
804 sterven lachend af
daal maar naar de hellepoort
ik open hem voordat
de stank je smoort en werp
een blik in het woeste vuur
zij krijsen hard venijn
en koude spot om de lange duur
herkenbaar zijn ze nog
als tijdloos smeulend wangedrocht
hun kansen zijn nihil
de hoop op volgend leven
verschreeuwt in pijn klampt aan in
schone schijn…
zien hoe licht daar breekt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
732 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam jouw emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
ik wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
gras dat…
KILLER DAN VOORHEEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.239 alleen met jezelf en de muziek die troost maar ook verdrietig maakt
weet je dat je bent vertrokken uit het huis van eenzaamheid waar jouw liefde lag
om te overleven
jezelf te redden
maar nu in het donker van de nacht
rook en drink je meer dan je in jaren gedaan hebt
vertroebel je je verdriet in een roes van onverschillig bestaan
een schijn…
Bedrukt
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
875 Ik kijk je aan en lees de zinnen
die dieper dan je woorden gaan
en zie verstand strijdende staan
om het gevoel te overwinnen
maar terwijl de tijd versnelt
verdiepen wij ons andermaal
letter voor letter in het verhaal
waar liefde nimmer grenzen stelt
doch bij het dagelijkse schijnen
slaan we het boek zuchtende toe
begerig maar niet wetend…
die rijp zijn voor de sloop
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
561 de zon verdwijnen
je lachte, zei, ga mee
je sportte om te winnen
die strijd bond je wel aan
ik speelde met de knikkers
voor winnen ben ik nooit gegaan
jij loopt terwijl ik wandel
ik kijk als jij het ziet
muziek is te genieten
wel iedereen zijn eigen lied
ik zal de sterren plukken
die rijp zijn voor de sloop
laat jij de zon maar schijnen…
Kunnen slapen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 Er crawlt een liedje door mijn koortsig brein
een vredeliedje, melodietje, met
wat spetters bergfris water, natte pret
en sintels erg wit klaterlicht vol schijn-
tjes hemelblauw waar vissen vrij in zijn.
Er waait een vlinder langs de zware tred
van malende gedachten.…
POMBA
poëzie
4.0 met 11 stemmen
2.914 De wind die door ’t bos in zoele vlagen
Aanzweeft en de bloemen deinen doet,
Schijnt zich meewarig af te vragen,
Waarom zwart blank naakter schijnen doet.
-----------------------------------------------------------------
uit: Soleares (1933) VI Traduciones Rubén Daristas…
Een zacht briesje...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
823 Het mooie weer, het schijnen van de zon.
Ik dacht dat ik over dit gevoel alleen nog maar dromen kon.
Een zacht briesje langs mijn wangen.
Er is niemand die me nu kan stangen.
Mooie muziek, gezongen vanuit het hart.
Ik ga met dit gevoel beginnen met een nieuwe start.
Een zacht briesje langs mijn wangen.…
egocentrisch
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.642 Laat je heldere licht toch schijnen
zo'n helder licht dat straalt
laat het zonnetje niet verdwijnen
in het leven waarvan je baalt
Vrouwelijk schoon kan je bekoren
maar je bindt je aan geen één
je leidt je leven naar behoren
maar ik moet zwijgen, anders ga je heen
ik wil je zo veel dingen zeggen
wat ik denk en wat ik voel
ik heb geen kans…
Parfum
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.100 Wanneer haar parfum ronddwaalt in mijn hoofd
de lucht omruilt voor mijn bloedeigen bloed
is de illusie zo sterk dat de waarheid gelooft
alsof de alcohol me benevelt met geveinsde moed
Durf ik haar niet nog eens opsnuiven
wetende dat het niets meer is dan ijle lucht
die het stof op mijn gevoelens doet opstuiven
de schijn hooghoudend met zelfontworpen…
Tweede akte/ de zon was dood
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
688 De zon was dood
en de aarde kleurde bloedrood
verdriet voorbij
want materie kent dat niet
het is fysieker dan dat
de oude God was
onder zijn eigen lichtgewicht bezweken
gedoofd in een wit geboortekanaal
Duister
het andere kon nu schijnen
grijs licht
ruis van fotonen
een beetje als
uit de ether verdwenen
teevee kanalen
het dode meisje…
In kwatrijnen en terzinen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
665 Verder kom je in de knoop met kwatrijnen
het gebruik van de juiste en nette woorden
die als aanvaardbaar volta kunnen schijnen
welk in de terzinen zich vormt tot akkoorden.…
Een tuinman snoeide rozen in een gaarde
poëzie
3.0 met 10 stemmen
1.927 Des avonds, in de schijn der halve maan,
Doemt weer de Dood, die de heer de mare brengt:
Ik kom vanwaar uw knecht is heengegaan.…
Openheid
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
756 oerwoud van het zijnsgevecht
waaraan de mens nu eenmaal hecht
als bij een zwaarbeladen jungletocht
bevecht ik log de doorgangswegen
zoek einders in de moessonregen
voor een ruimer samenzijn
dat varianten kansen biedt
unieke krachten te ontplooien
verstarde bomen snel te rooien
gaten worden niet gedicht
opdat er groeizaam licht zal schijnen…
Zo Zomaar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.538 Zoals je hier zomaar ligt
Je huid verwarmd door het zonlicht dat
Zo licht en zo zoet is
Hoe je zo zuinig en begeerlijk zweeft
Tussen je dromen en je ontwaken
Bedoeld te beschermen en te verhullen
Zo liggen onze lichamen verstrengeld
Zo, als schijnbaar eender
En hoe de regelmaat en de rust
Van jouw ademen
De stilte opvult
Zo schijn je…
- Stiltegebied -
netgedicht
4.8 met 49 stemmen
1.272 Ruimte te midden van wat kon zijn
gewaarschuwd zit men in grelle schijn.
In stilte gebiedt hooggevoeligheid
verloren geluid van stil verwijt.
Stiltegebied, zo worden gedachten geweerd
de rust van stilte lijkt grijs verweerd.
Onbekend kwetsend is het stil zijn zichzelf,
verbiedt het praten van wat hartpijn verteld.…
brieven aan ene onbekende I
poëzie
2.7 met 11 stemmen
3.947 wellicht naar schoner kust,
Tot lichter glans van wereldse tonelen,
Met andere geest in schoonst verzaam te delen
-Tot scherpste strijd in strenge tucht gerust,-
De diepste kern de wereld-schijn ontdolven.…
'k Heb zoete liefde verdreven
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.434 Of in de voegen schijnen
te bloeien bloemetjes blauw,
zij zullen, zij moeten verkwijnen:
zij derven zonglans en dauw.
Nog zingt in dorrende twijgen
een eenzame nachtegaal,
Dra zal, - daar de echo's zwijgen -
verstommen zijn weemoedstaal.…
Bomen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
767 En dan denk ik maar, schijn bedriegt
Want in de bomen zit nog volop leven
Straks worden ze weer met blad omgeven
En door de zachte lentewind gewiegd.
Dan staan ze weer trots in volle pracht
En kunnen de vogels hun nesten bouwen
Waar ze hun jongen mogen aanschouwen
Waar ze al zolang op hebben gewacht.…
Wonderlijk
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.534 Smartlijke vreugd te sturen naar die schijnen.
De lippen, en die ogen te zien deinen -
Groot is de nacht en het getij vaak boze -
O eeuwigheid, waar mijn gezichten leven;
Als achter schuim een beeld stijgt voor een steven,
Als in een nis schimt 'n mater dolorose.…
zoek
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
833 vertalen naar zinnen die goed klinken
laten lezen luisteren en laten bezinken
een vleugje magie een nevelachtig licht en een zoen
je pen het werk laten doen
jezelf als regisseur
kritisch kijken naar de woorden
zonder moeten en zonder dagelijkse sleur
twijfels slaan toe
ach laat het je niet storen
om ooit de letters van je eigen naam
te doen schijnen…
Kinderogen
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.795 Lente-ogen, waar 't lentzonnetje in gaat schijnen,
Zodra de wimpervenstertjes ontsluiten;
Spiegeltjes klaar die geen menswereld buiten,
Maar 't eigen lentezieltje doen weerschijnen,
Zo rustig rein dat ze in hun kristallijnen
Glanstoverkring al 't duistre buitensluiten;
Boodschappertjes van heil die zachtkens stuiten
Verbitterd woord van…
Carnaval of Gayparade?
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.005 uitbundigheid,
vanuit religie en folklore
geboren en uit de traditie
voortgebracht door stad
of gracht gewogen, in
vaar – of voertuig van extase
op het hoofd of narrenkap,
een excentrieke verendracht,
melancholieke uit de hand
gelopen grap, bespeelt door
een vergulde blaaskapel,
gesmede geaardheid in
verbinding van cultuur, met
de schijn…
Luctor et emergo ( 2 )
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
922 voor het zicht hebben op andermans gedrag
is niet iedereen voldoende toegerust
al is men van menig daad wel enigermate bewust
hoe zal het zijn met de kennis van zichzelve
meestentijds is die van nature ingesust
ik doe zelf ervaring op uit roddelbladen
literatuur met diepgang van formaat
de inhoud berust op schijn, benen en boezem
van gepromoveerde…
De zee – mijn leven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.002 Gewoon ten onder gaan
Want wie zegt dat de maan zal gaan schijnen?
Wie zegt dat de zon op zal gaan?
En wie zegt dat, als dat al gebeurt, ik dat nog zal meemaken?…
Gedicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 Als een mooie vrouw is de poëzie maar on-
zichtbaar zolang zij naakt is en eerst met
Een jurk, zo moet het papier gevuld worden
met letters in een bepaalde vorm zodat er
magie verschijnt, op de tredes kan zij dan
schrijden naar de balustrade van een kasteel
Om deel te nemen aan een bal met boven
haar de maan, die haar laat stralen en schijnen…
Naamloos
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.161 kortgerokt
Voor bijna alle jongens leek zij hèt ideaal
de massa heeft haar nochtans opgeslokt
Ze was het meisje uit vele jongensdromen
met haar wapperende cape in zomerwind
Ze is van een koude kermis thuisgekomen
voor verdriet van anderen bleef zij blind
Ze staat nu alleen, vindt nergens houvast
vreselijk alleen maar vrolijk voor de schijn…
Donkere wolken
hartenkreet
2.1 met 17 stemmen
2.091 zich kan koesteren aan de warmte van een vriend
die juist zij zo verdient
het mag niet zo zijn
naast kou ook noch zoveel pijn
de dag en de wolken treken voorbij
maar waar is zij
het meisje dat zo zat te beven
waar is zij gebleven
onder een laagje sneeuw ligt een vrouw
die doet herinneren aan het meisje in de kou
de warme zonnestralen schijnen…