1998 resultaten.
Lied der dwaze orang oetans
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
470 • Een dennegeur verdwaast
de orang oetans
In hersenpan en
onderbuikgevoel
Odeur van penetrante
girondijnen
Geen alfaman wordt blind
door impotentie
Maar door obesitas
en corpulentie
In schaduw van de
matglanszijderups
In orang oetans
lebensraumurgentie
Rust een taboe op
woudkapinterventie
• De nacht passeert…
Egidia, wo bist du bleven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
460 White euroknight vraagt dringend
om wat klaarte in de wijn
zijn blik vertoeft ziende blind
in de verte waar zich het rood
van boeddha mengt
met vruchtrijk groen der ganges
in dorre droge vlaktes
tussen Himalaya en Sri Lanka
het oud subcontinent
Hoe babylonisch kan uw spraakverwarring zijn
zo ver van huis, zo wezensvreemd
aan uw…
Muskrat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
508 Dankzij, naar men beweert,
les misérables, godvergeten hoofdpersonen uit de serie Succession
en dankzij het meest gevreesde gevaarlijke grondwetondermijnend tuig der richels der verdeelde staten
blinde make trump great again
figuren als tesla 'mein kampf' musk
die naast zijn bitcoinimperium
wall street kaapt,
dat ooit ten tijde van hollands…
Standbeeld in de stad
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
530 zwerver in het zweven
strijder voor intieme gelijkheid
hard versteend in stille dromen
te glanzen in het zoete duister
de blik op oneindig zonder troost
beide tepels getooid met vogelpoep
een blauwe vlinder op jouw linker oor
beeld van toen, beeld van nu
je roept de zwijgende stemmen
je zwijgt een roepende stilte
je ogen zien niets, blind…
Amygdala
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
447 cheops en gizeh
Het is er niet enkel dan zodra
wij ons openstellen voor binnen
en buiten en onderhuids kruipende adders en padden en kronkelslangen
en schaamrood en smeerlapperij
er is geen antwoord, anders dan
in eskimo- en neandertaal
Wij stupide ratiomisbruikende
ruimteverkennende
gaia verdelgende aardklootbewoners
zijn blinde…
Verloren en Gevonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
289 Aan de rand van zelfgenoegzaamheid,
blind voor vergankelijkheid,
sta ik in een arena van schuld en spijt,
strijdend zonder publiek.
Mijn ogen worden canvas,
mijn gezicht marmer en glas.
Dromen vervlakken tot as
terwijl ik het grove kaf
van het wilde koren scheid.
De ziel ligt bloot —
zonder schaamte, zonder verweer.…
Podcast der contra-antipoden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
170 zij weet, dankzij gewenning aan
het al te hoge promillage
in gebarsten oogad'ren
in den blinde de weg te vinden
van haar eigen binnenhof
Zo niet de egoloze provocateur
minnestrelend zinnestrelend
die naast zoetelief en rozengeur
waar hij maar kon toeters met bellen
luid rinklen liet en flink stampijen
knuppels in hoenderhokken…
Sudak Krepost
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
803 Ukraine,Sudak Krepost 212 n.chr
Terwijl ik uitkijk naar pieken en dal
Voel ik dreiging van eeuwen verval
Zie ik hun zielen zij razen ijl voorbij
Besluipt mij angst wreedaardig ten deel
Onvermeend werd onschuld vermoord
Om nimmer belang van pril te voeden
Slechts wapengekletter de nobele kreet
Altijd wederom blind geloof te behoeden…
Droom-Huis
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.518 Achter brede blinde poort
Kruisen eindeloze gangen en portalen
Waar men tijdeloze tijden kan verdwalen
Tussen echo's die men klaar vermoedt en nimmer hoort.
Weet ook gij dat stille diepe huis
Door welks schaduwige vree
Voet zo licht en onvermoeibaar stijgt en daalt langs tree na tree?…
IK BEN HET MOE EEN MENS TE ZIJN
gedicht
3.5 met 174 stemmen
87.155 Misschien zijn tarwebloemen blind
en zien zij niet hoe schaamteloos
de wind in ’t volle licht der zon
haar rokken opwaait tot de bron...…
Soldaten marcheren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.056 Blind en doof voor hoe er werkelijk is geleden,
zij zitten er, ver .. heel ver weg .., niet mee.
Soldaten marcheren langs hen onbekende grenzen,
"Bevel is bevel", dat wordt hen hard meegegeven.
Ze laten een kil spoor na van bloed en van dood;
kinderen nog, eindeloos ver van haard en huis.…
In memoriam
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.940 Gij hebt in blind bestaan
Uw oud geheim verraên:
Geen kan meer in uw duisternis geloven,
Nu ge die helle lampen stal,
Die heel de reis door schaduwdal
Niet zijn te doven.…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
10.377 Zonder kompas ga ik blind af op vizioenen
Wordt dan weer op de vlucht gejaagd door hordes schorpioenen.
Een wervelstorm nadert: het einde schijnt nabij
Maar hij lijkt te blijven hangen ergens op de vierde rij
Ineens zie ik de scheuren en mijn uitgedroogde huid
komt los van het gekrompen vlees; ik sta stil en trek hem uit.…
Zonder titel
netgedicht
2.7 met 131 stemmen
28.525 Zonder kompas ga ik blind af op vizioenen
Word dan weer op de vlucht gejaagd door hordes schorpioenen.
Een wervelstorm nadert: het einde schijnt nabij
Maar hij lijkt te blijven hangen ergens op de vierde rij
Ineens zie ik de scheuren en mijn uitgedroogde huid
komt los van het gekrompen vlees; ik sta stil en trek hem uit.…
Angst om lief te hebben...
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
2.176 daarvan spijt en pijn
Dus kun JIj er maar beter voor zorgen
dat JIJ niet diegene met pijn zult zijn
Laat een ander liever pijn lijden
geef hem dus maar liefdesverdriet
Kan jou het allemaal schelen immers
kans is klein dat je hem nog ziet
Maar vraag je op den duur dan niet af
waarom je het echte geluk niet vond
Je was immers al die tijd té blind…
Koesteren en Wentelen
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
2.078 lopen dwars over je heen
Zorgen ervoor dat vertrouwen wordt verkracht
Sommige mensen laten je zo makkelijk vallen
Al hebben ze zich ooit zo anders voorgedaan
De vriendschap welke je samen dacht te delen
Heeft blijkbaar in het teken van schijn bestaan
Sommige mensen zijn vreselijk egocentrisch
Kijken niet meer verder dan hun eigen geluk
Blind…
Meer dan genoeg..
hartenkreet
4.6 met 18 stemmen
1.934 En laat je vrij, zoals je dat vroeg
Het klopt wat ze zeggen,
Liefde maakt blind..
En is één zin van jou,
Meer dan genoeg..
'Ik hou van je..'…
Iedere dag
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.331 zo verloren de weg kwijt
als ik toen nog was
zo wil ik hier blijven
hoe vreemd ik ook deed
die liefde mij blind maakte
zo heb ik nog steeds
alles aan jou zo lief
waarom, vraag jij je
net als ik af
kunnen we niet stoppen
met denken
in onze slapeloze nachten
niet blussen het vuur
dat het daglicht verstoort
en iedere dag weer
vloeien…
fata mongol
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.619 begrijpen
gaat over lijken
trapt iedereen naar beneden
heeft nooit echt geleden
kan niet met anderen delen
want zij is de beste
zij is het antwoord
op al die vragen
die iedereen bezig houden
zij is niet van zilver
zij is goud
zij heeft geschreven
zij is de hemel
en ik schrijf je dit
je foto brengt een smet op het licht
zo lelijk dat ik er blind…
VOOR HET VENSTER
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.015 Maar ànders dan het blinde kind,
Want zie, ik vouw de handen,
En dank de meester die mij mint,
Zaaier der bloemenlanden.…
Eerst de tol ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
609 Je bracht mij een nachtbedrog
een waan in schijn van een
korte droom, mijn schroom
deed me vermoeden en heb ik
je mijn slaap verkocht, het
blinde in de eerste klacht van
aanzwellende beloften,het masker
door het lot gebracht in de
lust van verhitte dorsten,
ik vond mij terug in lege dromen,
verzadig mij in het eenzaam zijn,
je kussen…
mijn kind van grote zorgen
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.483 lees de onrust in je hart
nee ik had echt niet gelogen
het loopt ff anders schat
en de lont is aangestoken
de explosie volgt definitief
het ritme is doorbroken
en er is geen alternatief
ik probeer te redden wat
te redden is, niet veel
het is een zwart gat
waarin je niet meer speelt
niet meer lacht maar stuitert
waarin je doof en blind…
wachten in de wind ....Dit gedicht wordt vanavond uitgezonden op 100%NL en maandagavond op www.candlelight.nl
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
829 Opeens de droom voorbij, op een bepaald uur
Ik weet niet welke dag, en ik zag geen hellevuur
Het eind was klaar, een hard gelag,
Het gleed door mijn vingers op den duur
En ik bleef wachten in de wind
Wetend dat het jaar veranderd was
Smachtend als een kind
Brekend als een hart gemaakt van glas
Diep van binnen blind
Rijzend als een…
Martelares
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 Ik probeer de bewakers
van je af te slaan met voodoo en sjamanisme,
ik geef ze grote bossen bloemen en knip hun
blinde negativiteit voorgoed door.…
Terminaal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.208 gespleten tussen willen
en niet kunnen
elke hoop is slechts illusie
ballast
je koestert
bergen tederheid en liefde
die je aan de straatstenen
niet kwijt kan
die je in de strot blijven steken
want in de nood kent
men zijn vrienden
en geliefden
die niet beseffen
niet begrijpen
ze draaien
druk, druk
obligate rondjes
en keren hun blinde…
Geen zee te hoog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 't Zijn allen haters van het vinkentouw
de vloeraanvegers en de handenschudders
blinde politieke aardverschuivers
steeds dieper dompelen ze ons in rouw
De zeemeermin draagt haar met paardestaarten
uilen dragen water naar athene
alweer marcheert napoleon naar wenen
dolfijnen dragen zeemeerminnenstaarten
Een radar pikt een drone,…
de aardse hemel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
559 vossen en buren in beste doen
ja, die vergrootglazen gedragen zich soms als ventiel
een van de muren is bekleed met het zachte mos
zo hou ik mij dat voor
daarachter ligt deels de rest van de wereld
het geeft een vrije wijze van zijn
en het doet mij deugd dat ik me niet stoor
aan ronkende vogels in de lucht
ik kan goed omgaan met ziende blind…
Vleugels van de nacht
netgedicht
2.3 met 22 stemmen
1.072 Licht lonkt, maar in het
vuur schuilt blind verlies, hunkering die langzaam alles in zijn pad verteert.
Vleugels dragen sterrenstof,
herinneringen die vervagen in de morgen,
versleten in de tijd. Toch vliegt hij verder, een reiziger zonder
bestemming, verloren in het verlangen, waar de horizon verbleekt in dromen.…
Retrograde zolen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
253 << VOOR DE IMMER GOEDLACHSE
EN SCHALKS OGENDE SKALD >>
In de hektiek van retrograde goden
die ongemerkt op kinderkoppen sluipen
voorwaarts nimmer in de spiegel turelurend
als blinde vinken in het straatgewoel
langs toys are us en in de
zaak van bart
de bakker leeggeplunderd achterlatend
zie ik een taartpunt op mijn onderdanen
met zolen…
Slijtage van het wonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
143 De ochtend breekt aan
volgens de wetten van de klok,
een blauw scherm licht op,
vingers swipen blind
langs een dwingende stroom van flitsen,
terwijl buiten de zon
ongevraagd de kamer herontdekt.
We hebben de kosmos gevangen
in definities,
de seizoenen getemd tot een kalenderplaat,
en de herhaling tot vijand gemaakt.…